Een januarimaand in de rechtbank van Groningen, wat levert dat nou op?

Ik volgde zo'n  dertig strafzaken. Dat is ongeveer de helft van het aantal dat de afgelopen maand de revue passeerde. Het ging onder meer over woninginbraak, vrouwenhandel, brandstichting, over Douwe die, net een paar dagen op vrije voeten, zijn zoveelste overval pleegde (en niet de indruk wekte dat het zijn laatste zou zijn), over mishandeling, verkrachting, straatroven in het park, afpersing, poging tot doodslag, poging tot moord en over premiefraude in de horeca.

Eenmaal hoorde ik een vrijspraak uitspreken. Premiefraude in de horeca niet bewezen.

Een verdachte van brandstichting werd zeer schuldig bevonden, maar werd ontslagen van alle rechtsvervolging. Volledig ontoerekeningsvatbaar, ofwel zo gek als een deur. Hij kreeg TBS met dwangverpleging. Zelf ging zijn voorkeur uit naar een teruggetrokken leven in de bergen van Turkije. Dat zit er de komende jaren dus niet in.

Ik hoorde werkstraffen en een enkele sociale vaardigheidstraining uitspreken van in totaal 1064 uren. Dat is voor één persoon bij een werkweek van 38 uur, ruim een half jaar schoffelen in openbaar groen.

Maar verreweg de meeste zaken in januari leverden vrijheidsstraffen op, bij elkaar opgeteld: 32 jaar en een paar maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf.

Het was geen uitzonderlijke maand voor de Groninger rechtbank.

Je wilt sinds vandaag ook de etnische afkomst van deze veroordeelden weten?

Wandel door een gemiddelde winkelstraat, kijk wat om je heen en let daarbij wat meer op de mannen dan op de vrouwen. Dan krijg je een aardig beeld van hoe inbrekers, loverboys, brandstichters, verkrachters en straatrovers en de anderen er uit zien. Maar pas op voor Douwe.

Rob Zijlstra

rechtbankverslaggever, groningen