kayomi's Blog

KEUKENTAFELBLOES

kayomi — Mon, 06 Oct 2008 21:19:00 GMT

Kippenvel triangelt

over mijn lijf

als ik voel hoe de

zon op haar huid

haar zorgen doet verdwijnen

Het Zuid-Afrikaans

wiegt en rolt

en brengt een ballade

aan de Nederlandse

polderbewoner

Perzisch blauw

kayomi — Mon, 28 Apr 2008 13:53:00 GMT

Elke nacht keer ik in

mijn droom weder naar

mijn vaderland als zoon

van het huis van de moskee

Terugkerend word ik als

een koning ontvangen

In mijn hoofd brandt een licht

als was ik in een wonder

terecht gekomen

Het nodigd mij uit, om

mijn levensverhaal te laten

doorklinken achter het

silhouet van het voile gordijn.

maandans

kayomi — Sun, 20 Apr 2008 17:34:00 GMT

Met een buiging haal

ik de zilveren lepels

tevoorschijn uit het

decor van mijn jeugd

Ik poets ze op

waarbij de roze bloemen

in de waaier

de pijn weergeven

die doet vermoeden

dat het geluk

aan mijn voeten ligt

Ik ontvang het als een vallende

ster en knipoog tegen de maan

die tevreden zijn schijnsel over

het meer spettert

De indiaan in mij

kayomi — Mon, 31 Mar 2008 13:07:00 GMT

Ik zit bij de rivier

en voer mijn ritueel

op, kijk stroomafwaarts

om mijn woede en verdriet

mee te geven. Kijk naar

de overkant, overzie mijn

handelen.

Kijk stroomopwaarts en laat

de zon zijn stralen over

mij heen spatten.

Een olijf in mijn bed

kayomi — Wed, 26 Mar 2008 13:00:00 GMT

De mythe wordt

zichtbaar daar waar

het koningsgraf een

koepel vormt van

odyssecaanse olijven

Ze gelooft het nog

niet, is hij de ware

Ze gaat opweg, maar

haast zich niet

komt aan in de

grot en vlijt zich aarderood

in de woorden van

het heldendicht.

Een hartelijke symfonie

kayomi — Fri, 28 Dec 2007 13:19:00 GMT

Ze zoemen in elke cel

en spelen in duetten

een volmaakt concert

spatten

hun energie in het

rond naar

alle andere harten

zo wil ik leven

in een

voortdurende vibratie

Pu'uwai

kayomi — Fri, 28 Dec 2007 13:15:00 GMT

Het hart laat het komen

stelt andere vragen

heeft geen haast

in mijn meest bezielde moment

voel ik me verbonden

met al wat is

Ik voel de hartslag

van mijn moeder

als eerste

Zij is de bron

Don Quichot

kayomi — Mon, 19 Nov 2007 19:12:00 GMT

Bescheiden geef ik

de koekjes weg

die ik maaiend

op mijn paard

weggeef

om denderend

gelukkig

mijn Ebeliaans

te spreken

in het hotel

van de

rode markiezen.

Perzië aan de kade

kayomi — Thu, 08 Nov 2007 17:18:00 GMT

De uitnodiging voor

de film aan de

Transvaalse kade

verhulde het palet

van geeloranje

glas, die

in minutieuze ogenblikken

door een waas van

klevende parels

gehangen werd om

mijn hals.

Bestemd voor de tijd

die komen gaat in

sneeuwerige landschappen.

Barkley

kayomi — Tue, 09 Oct 2007 11:05:00 GMT

Lopend door gouden

velden, trillen drupppels

een symfonie hangend

aan mijn wimpers

landt een vogel al zingend

in mijn hart

maar

er moet ook nog

ansjovis gegeten worden

door de kater

op..............?!

Een trein later

kayomi — Tue, 02 Oct 2007 18:33:00 GMT

30 jaar vriendschap

dwarrelde door

de negen straatjes

om even stil te

houden

bij de herfstkleuren

van Diëgo

op de hoek

De Melkweg straalde

als nooit tevoren

en ving

Musique d'Mali

in een ontroerende dans

Fallici's droom

kayomi — Mon, 10 Sep 2007 19:57:00 GMT

De woorden van

het gedicht

belanden één voor één

als druppels

op het papier

spreek ze niet uit

lees ze, zodat de

betekenis blijft

sluimeren in de gedachten

van de ontwerper.

De gevoelens van rebellie

branden onder mijn huid.

Cuarenta y tres

kayomi — Wed, 22 Aug 2007 20:33:00 GMT

Genietend drink

ik 43 uit het

glaasje van mijn

oma

94 jaar

met liefde op

het ronde venster

aan de muur

opgetekend

flanerend

op de Baliboulevard

van ongebroken

dromen.

Zo mooi!

kayomi — Wed, 22 Aug 2007 20:27:00 GMT

De weg naar schoonheid

komt

als er geen

vreemdelingen meer lopen

door het woud

en het verborgene

zich openbaart

in het gezicht

van het alledaagse

Het verrast

en laat

mij dansen, musiceren

en het onzegbare meanderen

in een gedicht.

Laat het voortbestaan!

kayomi — Wed, 08 Aug 2007 14:00:00 GMT

De klimop kronkelt

als vrouwenhaar

over de begraafplaats

van Huize te vraag

Een beeld vormend

van de kathedraal

die ik zag

toen ik mijn ogen opsloeg

waar eens mijn wieg stond

zo liefdevol

met Renoiraanse schilderstreken

om in het wildeweg

mijn geheim

vorm te geven

De klimop rouwt nog steeds.