Plotseling valt alles op zijn plaats. Nooit was ik zo zelfverzekerd. Eindelijk hoor ik er ook bij. Ik hoef alleen nog mijn handtekening te zetten. Dan treed ook ik toe tot de wereld van leasebakrijders. Vandaag is een nieuwe start. Want het blijft natuurlijk niet bij deze droom alleen. Nee, ook de andere felbegeerde symbolen van succes in het leven liggen nu binnen handbereik.
Op feestjes kan ik eindelijk meepraten. Nooit meer hoef ik te zeggen dat ik daar met de trein nooit last van heb. Ook ik heb vanaf nu parkeerproblemen, eindelijk erkenning. En na de leaseauto volgt het eigen huis: een echt rijtjeshuis in Capelle. Met een hypotheek, zodat ik me eindelijk ook zorgen kan maken over hypotheekrenteaftrek. Met een beetje geluk woon ik om de hoek bij de minister-president. Die nodig ik dan fijn uit op zaterdagavond voor het eten, spruitjes, met de Dire Straits op de achtergrond. Maar niet die eerste CD, want die is zo experimenteel. En na afloop kijken we naar Lingo, zesletterwoordenlingo, nog spannender dan de vijfletterwoordenversie. Want uitgaan op zaterdagavond kan natuurlijk niet meer. Dan ben ik mijn parkeerplaats kwijt.
Hoe kunnen mensen nu klagen over gebrek aan zingeving? Waarom gaan mensen rust zoeken op de heide? Of een jaar mediteren in Tibet? Belachelijk. Diepste verlangens liggen veel dichterbij. Ik heb mijn levensdoel gevonden in een leasebak.