Tuesday, October 25, 2005
Dit weekend de stoute schoenen aangetrokken en contact gezocht met de Dierenambulance. Na een goed gesprek dus een nieuw begin. Dus komen hier weer regelmatig berichten van mijn diensten op de ambulance.
Tuesday, October 11, 2005
Op 66 jarige leeftijd overleed Cor Velddoen, oudspeler van Feyenoord 1
http://www.afrikaanderplein.net/spelers/cor-veldhoen.htm
Saturday, October 09, 2004
Van begin af aan gingen er zaken spelen waar ik de nodige vraagtekens over had. Dit werden er na een aantal weken steeds meer. Eerst denk je, laat ik eerst de kat uit de boom kijken, fouten maken we allemaal. Maar het ging vandaag voor de zoveelste keer weer mis. Vandaar het besluit om er een punt achter te zetten.
Nu dus maar gaan zoeken naar een ander vrijwilligersbaantje.
N.B. Deze column berust deels op fictie. Namen en lokaties zijn aangepast.
Monday, October 04, 2004
Op een vaste dag in de maand komen alle vrijwilligers samen voor een vergadering. Er worden dan mededelingen door het bestuur gedaan en onderling ervaringen uitgewisseld.
Iets voor twee uur was ik ter plaatse, maar trof een dichte deur aan.
Even later kwamen nog twee collega’s aan. Na wat rond gebeld te hebben bleek dat de vergadering een week verplaatst was. Helaas was het betreffende email bij geen van ons drieën aangekomen.
Dus snel naar huis om Feyenoord - FC Den Bosch te kunnen kijken. Ook dat bleek niet echt geslaagd.
Volgende week beter. Wie, de vergadering of Feyenoord? De tijd zal het leren.
N.B. Deze column berust deels op fictie. Namen en lokaties zijn aangepast.
Wednesday, September 29, 2004
Deze keer werd ik om circa negen uur opgehaald door Betty. De ambulance was om 8 uur door de rijder van de nachtploeg bij haar bezorgd. Na de overdracht bracht zij hem thuis om vervolgens mij op te halen. Er waren geen meldingen, uit de nachtdienst, die nog gedaan moesten worden. Om drie uur zou er op ons honk een identificatie plaatsvinden van een dode kat.
We brachten een bezoek aan een dierenasiel en vogelopvangcentrum voor een kleine rondleiding. De beheerder gaf een kleine introductie. Ook kwam het vervoer van vleermuizen ter sprake. Met vleermuizen moet heel zorgvuldig worden omgegaan. De zogenaamde laatvlieger is meestal besmet met rabis en is ook voor de mensen besmettelijk.
Tijdens het bezoek kwam een melding binnen betreffende een verwilderde en uitgehongerde kat. Deze liep al maanden rond maar begon nu agressief te worden. Voordat we er naar toe gingen vroegen we of ze de kat konden vangen in een schuur. Als dit gelukt was dan zouden we de kat komen ophalen. Na drie kwartier kwam het telefoontje dat het gelukt was om de kat in de schuur te krijgen. Aangekomen bleek dat de kat zich verscholen had op de zolder van de schuur, hier konden we niet bijkomen. De schuur werd opengelaten zodat de kat er uit kon. Na advies te hebben gegeven over de procedure van het plaatsen van een vangkooi gingen we weg.
Rond 3 uur zou de identificatie plaatsvinden. Ter voorbereiding kwamen we om half drie op ons honk aan. Na wat zoekwerk vonden we het registratieformulier, deze was in een verkeerde map terecht te komen. De kat werd uit de koeling gehaald en op tafel neergelegd bedekt met een kleed. Iets over drien kwam de eigenaar aan. Hij had met zijn gezin afgesproken om de kat niet te bekijken. Na het geven van de halsband wist hij het zeker, het was zijn kat. De kat heette Anoeska en ze hadden haar een paar jaar geleden, na hun verblijf in Rusland, meegenomen. De man was zeer aangedaan en moest later thuis tegen vrouw en kinderen zeggen dat het inderdaad hun Anoeska was. Tot slotte legden we uit welke vier opties er waren wat er met hun dode kat kon gebeuren. De optie werd een begrafenis op een dierenkerkhof of een crematie. Dit zou hij met zijn gezin bespreken en de volgende dag doorgeven. Omdat dit voor mij de eerste identificatie was greep het mij ook wel enigszins aan.
Na nog wat andere werkzaamheden op het honk kwam er een melding dat er een vogel in de schoorsteen zat. Men hoorde de vogel fladderen. Snel er naar toe, helaas bleek ter plaatse dat de vogel, een huismus, het helaas niet had overleefd.
De vindster van de zwerfkat belde weer dat deze rustig buiten zat waar deze de laatste weken altijd zat. Hierop besloten we om nog een poging te doen om de kat te vangen. Maar vergeefs, de kat liet zich niet naderen en ging er steeds vandoor. Ook nu moesten we de poging staken. De vinder gaat de volgende dag de procedure starten om toestemming te krijgen voor het plaatsen van een vangkooi. Zodra de toestemming er is wordt deze door iemand van de dierenambulance geplaatst.
De dienst zat er bijna op en Betty, die ook aspirant (bij)rijders begeleid, vroeg aan mij of ik verder wilde. Eigenlijk had ik dit na de eerste snuffeldag al besloten. Dus vanaf nu start mij on-the-job training. Hierop kreeg ik het nodige cursusmateriaal. Morgen meteen maar bellen voor de diensten in oktober.
Al met al een heel rustige dienst, uiterst nuttig om de vele procedures door te nemen. Op naar de eerste echte dienst.
N.B. Deze column berust deels op fictie. Namen en lokaties zijn aangepast.
Saturday, September 11, 2004
Zaterdag om 10 uur werd ik door Bob opgehaald. De eerste klus was een interview voor twee middelbare scholieren die een werkstuk maakten over vrijwilligerswerk.
Na een half uur vertrokken we naar de eerste melding. Het ophalen van een verkeerslachtoffer, een dode kat.Mijn eerste gedachte was dat wordt een bloederig klusje. Gelukkig was dit niet zo. De poes had duidelijke letsel aan haar kop waaruit de doodsoorzaak bleek. Na de poes in een kist te hebben gedaan is deze afgevoerd en zijn de nodige papieren ingevuld. De poes werd aangemeld bij Amivedi. Een organisatie die zich inzet voor gevonden/vermiste huisdieren. Wellicht dat de eigenaar toch te weten komt wat er met zijn huisdier gebeurd is. Het was op dat moment heel rustig dus kon Bob mij de hele procedure haar fijn uitleggen.
Hierna kwam een melding van 5 gedumpte jonge katjes in Soest. Of we deze konden komen halen. Bij aankomst bleken ze snel te zijn en zich niet lieten vangen. Ze hadden zich verscholen in een strook met oa bramenstuiken. We konden er geen een te pakken krijgen. Bob besloot om de vangactie te staken. Wel werd aan de omstanders medegedeeld dat als ze er 1 of meerdere te pakken kregen ons konden bellen en dan worden ze opgehaald.
Meteen hierna moesten we met een spoedopdracht met een doodziek kat naar de dienstdoende dierenarts. De kat was er heel erg aan toe. Gelukkig besloot de eigenaars van de kat toch tot behandeling over te gaan. Met een redelijk positeif gevoel gingen we weg.
Op weg naar ons honk kwam er een melding van een vrouw dat ze een hond op de snelwegA28 bij Amersfoort hadden aangereden. Aangezien het te druk was en men naar een bruiloft moest waren ze doorgereden. Misselijk van die lui. We zaten al op de A28 en waren binnen een paar minuten op de bewuste plek. Helaas konden we geen hond vinden.
Op ons honk kregen we een melding van een gevonden hond. De hond was al door de vinders bij Amivedi aangemeld. Later op de dag zouden we de hond ophalen. Gelukkig was dit niet nodig. Na 30 minuten werd er gebeld of er een hond gevonden was. De omschrijving van de hond kwam overeen en was de hond binnen het uur al weer bij zijn baas.
De rest van de middag vertelde Bob mij alles over de uitrusting van de auto. Ook dat het van belang is om blindelings alles te kunnen vinden omdat vaak ter plaatse snel gehandeld moet worden.
Al met al een rustige eerste snuffeldag die mij zeer goed bevallen is. Op naar de 2e snuffeldagop 26-09
N.B. Deze column berust deels op fictie. Namen en lokaties zijn aangepast.
Een tijdje geleden kwam ik met mijn hond bij de dierenarts. Daar hing een poster van de Dierenambulance Amersfoort. Mijn interesse was meteen gewekt. Na wat spit werk op internet besloot ik om de stap te zetten om vrijwilliger op de ambulance te worden. 6 september was er een introductie avond voor aspirant vrijwilligers. Daar werd heel duidelijk verteld hoe de 'Dierenambulance Amersfoort werkt. Aan het einde van de avond besloot ik dan ook om mij op te geven voor 2 'snuffeldagen'. Na die twee dagen is het mogelijk om te zeggen: Ja dit is het of Nee, dit is toch niet wat ik me er van heb voorgesteld. Mijn eerste 'snuffeldag' is op 11 september.