640. Gestolen afval
5 juli 2008
©2008, copyright: shorties.nl
Vreemd. Vanochtend was mijn afvalcontainer verdwenen. Afgelopen dinsdagochtend was hij geleegd, maar er zat alweer een hoeveelheid nieuw afval in en hij was halfvol. 'Die is weer eens weg', was wat mij direct inviel. De zak met afval die ik in mijn hand had zette ik in de fietsenberging onder mijn huis. Enigszins verloren sta je dan toch te kijken.
Toch maar even om mijn huizenblok heen lopen. Ik woon aan een route waar 's avonds veel uitgaansverkeer richting binnenstad langskomt, maar ook mensen vanuit de andere richting naar discotheek Starlight fietsen. Je weet niet wat voor grappenmaker er aan de slag geweest is natuurlijk.
Ik vond de container vreemd genoeg helemaal leeg terug, in een zijstraat netjes aan de stoeprand op een plek waar ik hem vroeger wel eens neerzette. Ik vergat destijds nog wel eens om mijn container buiten te zetten, en had de keer daarop dan ook een afvaloverschot. Door de container 's avonds in de ene straat te zetten, en 's ochtends om acht uur nog een keer naar de andere te verplaatsen werd hij dan twee maal leeg gemaakt. Sinds een jaar of twee echter worden de containers geleegd door een robot, en mag hij dus alleen nog maar in de ene straat op een vaste plek geplaatst worden. Nu stond hij dus leeg op die oude plek waar hij destijds dan voor de tweede keer werd geleegd. Alleen was de robot ook daar afgelopen dinsdag al geweest.
Hoe moet je dit duiden? Is mijn afval nu gestolen? Nou ik hoop dat ze er geluk mee hebben. Alle vertrouwelijke brieven en adresbandjes draai ik altijd door de shredder, dus of ze er nog iets leesbaars van kunnen maken vervult mij met twijfel. In ieder geval zat er een flinke hoeveelheid kattenbakvulling in, dus ik hoop maar voor ze dat ze de beschikking hebben over gasmaskers.
Je leest dat wel eens, dat mensen door een detective-bureau worden gescreend. Maar ja, wat zou er bij mij nou gedacht kunnen worden dat er gehaald kan worden. Over vrijwel alles ben ik al sinds vele jaren heel open. Te chanteren ben ik niet, want ik heb me ooit voorgenomen dat als zoiets gebeurt ik de vermaledijde vermeende geheimen in zo'n geval direct zelf op straat gooi. Liefst in mijn weblog, waar mijn vaste lezersschaar er ook nog een smakelijk hapje aan heeft. (Vermoedelijk krabt iedere lezer zich bij zo'n gelegenheid verveeld achter de oren). En aan de zodoende waardeloos geworden informatie kun je nu eenmaal niet verdienen. Bovenal: geld heb ik niet dus dat valt als motivatie sowieso toch ook al af.
Het blijft een vreemde kwestie. Door de jaren heen zijn er met mijn afval toch al regelmatig vrij intrigerende dingen gebeurd. Zo is ooit een andere container van mij met inhoud en al verzwolgen door zo'n zelfde slecht afgestelde robot als ik eerder noemde. Althans dat was de prognose van de politie die weigerde om er een aangifte van op te maken omdat het meer regel was dan uitzondering dat op die manier containers in de buurten met de zojuist geïintroduceerde robotwagens verdwenen. Ik kreeg een bewijsbriefje dat ik mij om deze reden op het politiebureau vervoegd had, en daarmee kreeg ik door de gemeentelijke afvalverzamelaar vervolgens een nieuwe container bezorgd.
Verder is het al eens voorgekomen dat mijn container voor papier geheel gevuld bleek met afgedankte dure modieuze schoenen en met seksspeeltjes deels in de verpakking (was er soms een bordeel in de buurt verhuisd?). En de meest rare gebeurtenissen gebeurden toen ik net in deze buurt was komen wonen. Ik was in die tijd gewoonlijk slechts twee avonden per week in deze woning aanwezig, en op dinsdagochtend zo stond in een brief die ik had gekregen, moest ik iedere week de container zo dicht mogelijk bij mijn voordeur plaatsen aan de openbare weg. Voor mijn huis was in die dagen een weg, die nog onverhard was, met tegenover elkaar twee bushaltes. Op de plek van de bushaltes was in de plattegronden een bussluis gepland, maar in die dagen was de weg een drukke doorgaande route voor de nieuwe bewoners van deze zojuist aangelegde wijk.
Keer op keer werd de container echter niet geleegd. Ik bellen, ze zouden er beter op letten, maar de week erop gebeurde niets. Inmiddels zat ik nadat mijn container al vijf weken op een rij niet was leeggemaakt tot over mijn oren in de troep. Net verhuisd, allemaal nieuwe spullen besteld, kasten, meubels, koelkast ga zo maar door, een schuur vol van verpakkingsmaterialen. Het ging maar door tot ik op een gegeven moment bij het klagen doorgeschakeld werd naar iemand die wat hoger stond in de hiërarchie. Die pakte de plattegrond erbij en stelde vervolgens vast dat ik een stomkop was. Ik had mijn container namelijk helemaal niet aan de openbare weg gezet. Het onverharde stuk van 150 meter dat voor mijn huis langs liep was namelijk helemaal nooit bedoeld als openbare weg. Daarvan zou ik als bewoner toch vanzelfsprekend op de hoogte moeten zijn. Hoewel er dus geen borden stonden die dat aangaven, was het verboden voor andere voertuigen dan bussen om in te rijden, en meneer Piek u zou toch moeten weten dat onze vuilniswagens er in zo'n geval ook geen afval ophalen... Ja hoe moest ik dat nou weten? Ik werk toch niet bij het kadaster? En al zou ik daar werken, dan zou ik het vermoedelijk nog niet weten.
Afijn, container in een zijstraat gezet, en jawel, toen werd hij wel geleegd. Eén keer om precies te zijn. Daarna niet meer. Ik maar weer gebeld. Nee daar snapten zij ook niets van. Ik nog lacherig opgemerkt of die zijstraat ook geen openbare weg was, maar dat vonden ze niet leuk. Uiteindelijk bleek dat de reden was dat een buurman of een werknemer van een nabij bouwterrein bouwafval, stenen onder andere, in mijn container had gedumpt, en dat ze dat niet mee mochten nemen. Toen ik aangaf echt niet de schuldige te zijn en ook geen auto te hebben wilden ze nadat ik vermanend was toegesproken bij wijze van uitzondering de container alsnog wel leegmaken, en aldus gebeurde.
Toch bleef het me vandaag de hele dag wel bezig houden, die container van mij vanochtend...
Categorie: life-log - plusminus 1037 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.