639. De Uberman slaapmethode (2)
27 juni 2008
©2008, copyright: shorties.nl
De Amerikaanse uitvinder, schrijver en futurist Buckminster Fuller vertelde in 1943 in het blad TIME over zijn methode van 'Dimaxion-slaap'. Fuller sliep volgens deze methode iedere zes uur precies 30 minuten. Hij hield deze manier van slapen twee jaar vol, en moest toen stoppen omdat naar eigen zeggen collega's niet meer rekening wilden houden met zijn rare dagschema.
In de afgelopen tien jaar is een soortgelijke methode populair geworden onder bloggers die daar in hun weblog over schrijven. Zij slapen slechts tussen de twee en zes uur per etmaal en bereiken dit door de slaap te 'versnipperen' in diverse korte periodes van tussen vijftien en vijfenveertig minuten gedurende het hele etmaal. Het belangrijkste doel van de methode is tijdwinst. Een van de webloggers die de methode promoten is Uberman, vandaar de naam. (Andere namen gebruikt in deze weblogs zijn Everyman-slaap (ook een weblogger) en polynapping of polyfase slaap.)
De methode wordt bij degenen die hem beoefenen niet in één keer ingevoerd, maar geleidelijk aan. De gedachte daarachter is dat het brein zou leren steeds sneller de noodzakelijke slaapstadia te doorlopen. Dr. Claudio Stampi, die onderzoek deed naar het slaapgedrag onder solo-zeilers concludeerde in 1989 op basis van praktijkonderzoek dat polyfase-slaap-methodes als de Uberman-slaapmethode het inderdaad mogelijk maken om langer te presteren onder continue werkomstandigheden.
Critici beweren echter dat het lichaam en het brein niet in staat zijn om zich aan te passen aan de onnatuurlijk korte slaapperiode en dat de methodes bovendien kunnen leiden tot ernstige stoornissen aan de slaapcyclus. Niettemin melden de meeste mensen die uiteindelijk stoppen met de methode, dat het niet de nadelige effecten waren waardoor ze moesten stoppen, maar net als bij Fuller de onverenigbaarheid van de korte slaapjes met het leefritme van hun sociale omgeving. Wel schijnt het zeer moeilijk te zijn van de ene polyfase-slaap-methode naar de andere over te stappen, zoals bijvoorbeeld van Uberman naar Dymaxion. Maar goed, als je vrij gemakkelijk van eetritme kunt veranderen en daarmee het tijdstip waarop je trek krijgt, zoals bijvoorbeeld met het tijdstip waarop je de warme maaltijd neem (tussen de middag of aan het begin van de avond), en bij bepaalde diëten met meerdere maaltijden op een dag, waarom zou je dan niet bij diezelfde autonome processen in het menselijk lichaam ook je slaappatroon kunnen aanpassen?
Bronvermelding: dit artikel leunt zwaar op de informatie uit Wikipedia.
Categorie: populaire wetenschap - plusminus 388 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.