636. Een goed gekoeld EK
18 juni 2008
©2008, copyright: shorties.nl
Vandaag is mijn oude koelkast weggegaan. Het was met recht een oude koelkast, en er zaten veel herinneringen aan. Ooit was de oude koelkast steen des aanstoots in een relatie. Het was toen ik, lang geleden, in mijn huidige woning kwam wonen. Dat was maar voor een jaar of hooguit twee, want er zou uiteindelijk samengewoond gaan worden. Zelf was ik niet enthousiast over het idee om eerst nog alleen te gaan wonen, maar mijn vriendin in die tijd vond het wel goed als ik niet meteen bij mijn ouders vandaan met haar een huisje zou gaan zoeken. Tegenwoordig kan ik er de logica wel van inzien.
Maar tegelijk vond diezelfde vriendin, en ook daar kan ik de logica wel van inzien, dat ik voor die betrekkelijk korte periode dus maar niet teveel moest investeren in dat nieuwe huis. Ook al omdat ik destijds vaak per week slechts twee of hooguit drie nachten in dat huis zou slapen. Overdag was ik ook al elders omdat ik dan moest werken. Erg praktisch was dit idee van zuinigheid echter niet. Een telefoon dat was in het begin onnodig, zo was de gedachte. Veel te duur ook, en ook een koelkast was niet noodzakelijk. Ik kon op weg naar mijn werk toch langs mijn ouders gaan om daar de plakjes kaas en ham (ik was toen nog nauwelijks vegetariër) even op te halen? En ham dat overleeft ook wel een nachtje buiten de koelkast anders.
Al tijdens de verhuizing bleek hoe vreselijk onpraktisch in een tijd dat er nog geen mobieltjes waren het gemis aan een telefoon tíjdens zo'n verhuizing was. Ik kon bijvoorbeeld niet bellen of gebeld worden wanneer een kast of iets anders alsnog die dag niet geleverd zou worden. Daardoor heb ik dus diverse bij een verhuizing kostbare middagen verspeeld. Nadat er diverse gemiste bestellingen waren gepasseerd en andere dingen waren misgegaan, besloot ik toch een telefoon te nemen zoals ik zelf oorspronkelijk ook al van tevoren van plan was geweest. Die kon toen echter pas na anderhalve maand worden geïnstalleerd. Meteen erachteraan bestelde ik ook die koelkast, het exemplaar dat vandaag dus weer werd afgedankt.
De oude koelkast was destijds wel handig, maar ook wel wat beperkt in ruimte. En er was niet sprake van een bruikbaar vriesvak. Althans, als je ijsjes kocht dan bleven ze geen twee uur in het 'vriesvak' goed. Een paar jaar later heb ik er dus nog een kleine vrieskist bij gekocht. Doordat ik het afgelopen jaar zoals ik al eerder schreef meer en meer grote hoeveelheden boodschappen tegelijk ben gaan kopen, puilde de oude koelkast al diverse malen als een overvolle kledingkast uit. Met moeite ging de deur dan dicht. De groentela had ik jaren geleden al aan dat ruimtegebrek opgeofferd, maar dat was een druppel op de gloeiende plaat.
Ruim twee weken geleden was het weer hoog nodig tijd om het apparaat eens te ontdooien. Dat deed ik, en toen ik de stekker er weer in deed constateerde ik dat hij het nu ineens wel heel erg goed deed. Waar ijs eerder dus niet bevroren bleef, vroren dit keer zelfs de komkommers onderin de kast aan gort. Een kapotte thermostaat was zonder twijfel de oorzaak. Al een week zat ik vervolgens bij de prijzen van koelkasten te kijken. En nu heb ik dus een enorme joekeloeris van een koel-/vriescombinatie. Een EK-aanbieding. Kennelijk loopt het niet zo met al die voetbal op tv, en daar heb ik dus lekker voordeel van. In het koelgedeelte gaat ruim tweemaal zoveel als in de hele oude koelkast, en het vriesgedeelte is dik driekwart van de inhoud van de oude vrieskist. Hij behoort daarbij tot de zuinigsten, want daar heb ik natuurlijk wel even heel goed op gelet.
Categorie: life-log - plusminus 628 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.