Tuesday, March 15, 2005




Eerdere dagelijkse foto's



posted @ 11:28 PM | Feedback (0)

411  16 maart 2005

copyright: John Piek - www.shorties.nl

Bussluis

Ooit was ik een van de eerste bewoners hier in deze wijk. Al een maand of tien voordat ik dit huis kreeg, wist ik dat het aan mij was toegewezen. Tijdens de bouw ben ik dan ook regelmatig eens gaan kijken. Het landschap leek, toen ik er nog maar net woonde, nog het meest op wat ik van sommige beelden uit Afrika wel kende: volstrekte kaalslag waarlangs vanwege het ontbreken van trottoirs en openbaar vervoer mensen liepen, in dit geval dus vaak met grote boodschappentassen. Wegen waren niet verhard, en de eerste weken dat ik in dit huis woonde was er ook nog geen straatverlichting in de wijk, zodat het werkelijk stikkedonker was. Omdat ik voor het eerst op mijzelf woonde en de eerste weken dat ik hier sliep ook nog geen telefoon had, vond ik dat toen best griezelig moet ik zeggen.

De weg voor mijn huis langs, daar was iets merkwaardigs mee. Op de eerste plattegronden was die niet ingetekend. Dit moest een wijk worden waar je alleen via de ringwegen in kon, en zo'n doorgaande route tussen de delen van de wijk was niet gewenst. In plaats daarvan moesten de auto's een grote, bijna cirkelvormige omweg maken. Op die eerste plattegrond was met een stippellijn ook nog een tweede cirkel ingetekend als alternatieve route voor de eerste. Bij de informatieavond waar ik hoorde welk huis ik zou krijgen, werd verteld dat er direct voor mijn deur een busstation zou komen. Daar ik ook toen veel met het openbaar vervoer reisde, vond ik dat niet vervelend.

In de eerste weken dat ik er woonde, was de weg bij mij voor de deur dus net als de rest van de wegen door de wijk, onverhard. Het autoverkeer stoof er gewoon langs, op droge dagen grote stofwolken veroorzakend. Doordat mijn afvalcontainer maar niet werd leeggemaakt ('Aan de openbare weg voor uw huis plaatsen.' stond in de brief die ik erbij gekregen had), toch maar eens met de gemeentereiniging gebeld. Het bleek dat de weg voor mijn huis dus geen openbare weg was... Langzaamaan werd de wijk voorzien van asfalt en meer straatverlichting. Zo niet bij mij voor de deur. Al heel snel waren er ronde witte borden voor het stukje weg van amper zeventig meter lang verschenen met een rode rand eromheen. Desondanks bleef het autoverkeer er langs stuiven, en met stoffer en blik moest ik daardoor regelmatig het zand van de trap voor mijn huis scheppen.

Na een paar maanden werd er een betonnen tweebaansweg aangelegd, met in het midden van iedere rijbaan een paar opmerkelijke verhogingen en kuilen. Op datzelfde moment werd er onder de ronde borden een klein vierkant bordje geplaatst: 'Pas op!' In drie dagen tijd was het een vuurwerk van jewelste. Vooral in de spits. Als vanouds kwamen de auto's aanstuiven, die vervolgens met een klap op de verhoging en de kuilen vast kwamen te zitten. De firma Tap had zo'n auto nog niet weggetakeld of het was opnieuw raak.

Na drie dagen was het kennelijk toch te gek geworden. Er werden nieuwe grote waarschuwingsborden bijgeplaatst. Tegelijk werden de gaten waar de wielen in vast kwamen te zitten dichtgemaakt. Het duurde slechts een paar uur of de auto's stoven weer als vanouds door de 'sluizen'. Dit ging vervolgens maandenlang zo door. Tot er mannen kwamen met machines, die in slechts een paar uur tijd de gemankeerde bussluis omtoverden in een veel betere, met hogere verhoging en beter geplaatste, diepere gaten. Helaas waren de nieuwe waarschuwingsborden pas de week erop klaar. De oude werden op het ronde bord met de rode rand na alvast meegenomen. Het resultaat laat zich raden: De firma Tap draaide weer overuren.

Ook toen de borden klaar waren, ging het nog vele malen mis. De eerste vijf 'slachtoffers' die bij mij aanbelden heb ik nog vriendelijk geholpen. Samen met de mensen van de groenvoorziening die hier op dat moment toevallig aan het werk waren. Toen bij de vijfde keer dat er iemand wanhopig om hulp aanbelde mijn jas vervolgens onder het smeer zat bedacht ik mij dat het me geen hernia waard was, en besloot ik dat ik niet meer mee zou kunnen helpen. Niettemin hebben er nog vele mensen van mijn telefoon gebruik gemaakt om een hulpdienst te kunnen bellen. Het was dikwijls te hopen voor ze, dat hun auto niet eerst door een politiewagen gesignaleerd zou worden, of door een vileine buschauffeur die zijn weg versperd aantreffend, alsnog zélf de politie belde. Mensen, grote volwassen kerels stonden soms huilend hier aan de deur. Het meest schrijnend vond ik een Belgisch echtpaar met een nagenoeg nieuwe auto. Deze wijk is toch al zo'n doolhof. En een vrouw die voor haar man als verrassing de nieuwe auto alvast ophaalde, maar de verzekering nog niet geregeld had. De verhoging van de bussluis sloeg de onderkant van de carter van de motor af, en een wielas uit balans: de wagen was total loss.

Niet lang daarna zag ik op een ochtend een paar mannen in lange regenjassen wat situatietekeningen maken. Een paar dagen daarop verschenen er in de krant artikelen dat de bussluis in deze situatie wellicht niet conform de wet was. Dat had er al eerder in gestaan, maar dit keer was het kennelijk menens: vrijwel meteen daarna werden de hobbels weer weggehaald en de gaten gedicht. Ook de borden werden verwijderd. Sinds die tijd gebruiken de auto's dit als doorgaande route. De lange omwegen van de eerste plattegrond zijn nooit voor het oorspronkelijke doel in gebruik genomen.

jp

Categorie: persoonlijke historie

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

posted @ 11:13 PM | Feedback (0)

 De afbeelding “http://shorties.be/persberichten2/webwereld050315.jpg” kan niet vertoond worden, omdat ze fouten bevat.

bron: www.webwereld.nl

posted @ 9:47 PM | Feedback (0)

Via 1649. Je betaalt binnen Nederland alleen 4 cent starttarief.
Geen bijkomende abonnementskosten of wat ook.

zie: www.1649bellen.nl

 

posted @ 1:57 AM | Feedback (3)

410  15 maart 2005

copyright: John Piek - www.shorties.nl

Een kennismakingsbrief

Ik kon het in mijn serie 'Onmogelijke liefde' niet helemaal goed kwijt, maar toen ik nog tamelijk regelmatig contactadvertenties plaatste, kreeg ik de meest uiteenlopende brieven binnen. Als je dat vaak doet, dan is de kans dat er opmerkelijke dingen bij zitten natuurlijk ook wat groter. Onderstaand is de weergave van zo'n brief. Ik heb hem vanwege de privacy en mogelijke herkenning van de persoon die hem geschreven heeft niet letterlijk opgeschreven, maar het is een impressie, die wel zoveel mogelijk de strekking van het verhaal volgt. Daarnaast heb ik de tekst enigszins ingekort. Het oorspronkelijke verhaal ging drie blaadjes (zes kantjes) op deze zelfde manier voort. De handgeschreven brief heb ik in slechts weinig verschillende versies zelfs twee maal ontvangen, met ongeveer driekwart jaar ertussen. Dat hij handgeschreven was, kennelijk met veel zorg, geeft aan dat hij wel degelijk serieus bedoeld was.

"Beste kennismakingsadvertentieplaatser,

Ik zoek een man voor een relatie, dat komt dus goed uit want als ik het goed begrijp ben ik dus een vrouw die op zoek is. Laat goed duidelijk zijn dat dat het voor een relatie is. Als je dat niet bent hoef je niet te reageren. Als je slechts op zoek bent naar avontuur dan spreek ik niet met je af. Ik vind het prettig als je er doorgaans een beetje goed gekleed uitziet en je regelmatig wast. Ik mag zelf qua uiterlijk niet klagen. Dat zeg ik niet zelf, maar ik heb meermalen van voornamelijk mannen complimenten mogen krijgen over mijn voorkomen. Ik ben niet een fotomodel, hoewel ik voor dat werk in het verleden vaak gevraagd ben. Ik sla dat soort aanbiedingen altijd af, omdat ik namelijk een hekel heb aan mannen die mij watertandend nastaren. En dat zijn er vele, dat zul je moeten aannemen. Want een foto stuur ik niet mee. Dat doe ik niet zo'n eerste keer. Daar begin ik op grond van eerdere ervaringen niet aan. Je krijgt zo'n foto namelijk nooit meer terug, dus wie weet wat die mannen er allemaal mee doen.

Ik heb op grond van slechte eerdere ervaringen ook een hekel aan mannen die roken of op de bank in hun neus peuteren. Als je zo iemand bent hoef je dan ook niet te reageren en ook als je graag naar de hoeren gaat of anderszins vaak vreemdgaat kun je deze brief beter maar terzijde leggen. Ik zou het prettig vinden als je net als ik van Birmaanse houtsnijkunst houdt, maar dit is niet per se noodzakelijk want ik ben niet echt kritisch op de mannen die ik leuk vind.

Kal(end)e mannen hoeven niet te reageren, evenmin als mannen met een snor of bril of een boven hun broek uitpuilende bierbuik. Ik kan op grond van eerdere (slechte) ervaringen meedelen dat dit bij mij geen kans van slagen maakt. Oh ja, ik loop graag in een mantelpakje, maar je zult mij thuis als ik aan het rommelen ben ook in spijkerbroek kunnen treffen. Dan heb ik ook mijn haar los. Anders draag ik het graag in een mooie coiffure opgestoken.

Van jou verwacht ik dat je netjes op je kleding bent. Kijk, een keer een pluisje is natuurlijk niet zo erg, maar haren, en vooral kattenharen; ik kan je op grond van eerdere ervaringen vertellen dat je daar bij mij niet mee moet wezen.

Ik verwacht wel dat je leuk bent. Mijn vorige vriend was heel leuk. Ik snap ook niet waarom hij het heeft uitgemaakt. Daar heb ik lange tijd over getreurd. Maar dat is allemaal verwerkt leed ondertussen, hoewel ik soms nog wel aan hem moet denken. Maar dat moet je van mij kunnen accepteren, dat is nou eenmaal zoals ik ben. Van jou verwacht ik ook dat je een verwerkt verleden en normale moederband hebt. Heb je dat niet dan kan ik je op grond van eerdere ervaringen vertellen dat het kansloos is tussen ons.

Misschien wil je op de eerste afspraak al met me naar bed. Ik kan je zeggen dat ik er heus niet vies van ben, ik ben er best wel gek op, maar op grond van eerdere ervaringen kan ik je zeggen dat ik dat dus niet meer doe. Als je daar op uit bent, dan kun je beter niet reageren. Net zomin als wanneer je niet serieus bent. Ik wil de eerste dagen van ons contact van je weten of je met mij verder wilt, en dan bedoel ik niet voor drie maanden of zo. Want veel mannen zijn niet te vertrouwen wat dat betreft. Dat kan ik je op grond van eerdere ervaringen vertellen.

Verder vind ik het fijn als je niet rookt. Dat schreef ik geloof ik al, maar ik ben nogal zuinig op mijn huis en als je elk jaar opnieuw voor mij het huis moet verven daar zul je zelf ook niet blij van worden.

Zoals je ziet, ik ben absoluut niet kritisch maar verder moet ik nog zeggen dat ik het belangrijk vind dat je een auto hebt. Liefst niet een heel grote, daar heb ik namelijk een hekel aan. Ik kan je op grond van eerdere ervaringen vertellen dat ik niet prettig zit in zo'n grote hoerenslee. Maar ik moet nu namelijk overal alleen naartoe, en dat is ook geen pretje moet ik je zeggen, zo in de grote stad. Vooral als je al eens de stad uit moet.

Ten slotte wilde ik kwijt dat ik wel hoop dat je op mijn advertentie reageert. Ik ben al meer van die vervelende onbetrouwbare kerels tegengekomen die nooit meer iets van zich lieten horen. Ik breng toch ook de beleefdheid op om op jouw advertentie te reageren? Nou die beleefdheid verwacht ik van jou natuurlijk ook! Een gesprek is het minste dat je mij kunt bieden. En een etentje in een van de betere restaurants hoort er ook bij wat mij betreft. Zoiets is toch niet teveel gevraagd?

Zoals je ziet verwacht ik niet heel veel, slechts een paar eenvoudige eisen. Ik snap niet dat sommige mannen daar soms zo onbegripvol over kunnen doen.

Vriendelijke groeten,

....

P.S. ik verwacht jou reactie binnen vijf dagen na datum van deze brief. Ik kan je zeggen op grond van eerdere ervaringen dat ik een grote hekel heb aan mannen die lang niets van zich laten horen."

Er stond een telefoonnummer onder. Hoewel ik geen seconde overwoog om in een telefoongesprek met deze dame te willen praten, jeukte het toch wel van nieuwsgierigheid. Daar er geen postadres bij stond heb ik verder niet kunnen zeggen dat ik niet geïnteresseerd was.

jp

Categorie: life-log

N.B. Deze column berust deels op fictie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

posted @ 1:40 AM | Feedback (0)




Eerdere dagelijkse foto's



posted @ 1:32 AM | Feedback (0)