Diepe crisis. Aandelen gehalveerd, hypotheek onbetaalbaar, werken tot je tachtigste. Straks toch maar kamperen in een B-land en nu allemaal inslaan bij de Aldi en de Lidl? Dat scheelt een hoop geld, maar je gaat je er erg armoedig van voelen. Dus dat moet je niet doen.
Neem liever een voorbeeld aan deze arme mensen die ik vorige week tegenkwam op de Col de Madeleine. Talloze miljoenen waren ze kwijtgeraakt, maar zaten ze nu onder een spaarlampje aan de Euroshopper spaghetti? Welnee. Ze reden een lekker ritje met twintig vriendjes over de verlaten Alpenpassen. Weliswaar in tweedehands autootjes, maar ze hadden wel een cameraploeg van vijf schnabbelaars van de Zwitserse tv ingehuurd om het vast te laten leggen. Mocht er iemand het ravijn induiken, dan zou een busje met chirurgen EHBO verlenen. Verder reden er monteurs, stempelaars en cateraars mee in het gezellige optochtje. Voor de cameramensen was het nog flink aanpoten. De complete reportage moest de volgende avond tijdens een diner aan de deelnemers worden vertoond.
Maar wat schuift dat nou, zo'n verslag dat door hooguit honderd mensen zal worden bekeken? 'Meer dan bij de Zwitserse tv in elk geval,' zei John, een Engelse cameraman, die dit fotootje maakte. 'Hoeveel meer moeten we nog even bekijken. De organisator heeft nooit om een prijsopgave gevraagd. Dus dat komt wel goed.'