Het valt ook niet mee. Heb je net vier jaar lang de afwas laten staan en drie keer per dag liggen te krikken gestudeerd, moet je ineens een serieuze baan zoeken en misschien zelfs een stropdas dragen. De Amerikaan Chris McCandless had daar geen zin in toen hij klaar was met zijn rechtenstudie. Hij nam afscheid van alles wat zijn vrijheid belemmerde - familie, een dure levensstijl - en ging aan de zwerf. Niet met een motor, maar met een Toyota Corolla of zo. Maar oke. Anyway, dergelijke jongens komen uiteindelijk meestal in de wildernis van Alaska of zo terecht. Want daar is alles echt en daar ben je zo vrij als een vogel, denken ze.
Maar dat is natuurlijk maar een romantisch idee. Vogeltjes zijn helemaal niet vrij. Die werken zich de godganse dag de teringtyfus om de kost bij elkaar te scharrelen, want anders gaan ze dood van de honger. McCandless kwam in de wildernis dus in moeilijkheden. En wel zo extreem dat zijn verhaal, opgeschreven door Jon Krakauer in Into the Wild, wereldberoemd werd. Sean Penn maakte hier een film van. Moet je zien. Dramatisch verhaal, schitterende beelden, een 8,3 in de IMDB.
Of de film nog in de bioscoop draait, weet ik niet. Ik kom er eigenlijk op omdat ik net een mailtje kreeg van de Amsterdamse Berenman, een vriend van me die ook ooit in het hoge noorden verzeild raakte. In de Yukon Territories - dat grenst aan Alaska - werd hij wildernisgids. Types als McCandless ziet hij komen en gaan. Amerikanen of Duitsers met een lege portemonnee en een hoofd vol idealen de wildernis inlopen om een hutje te bouwen en met de wolven te leven. Als de eerste sneeuw valt mogen de hulpdiensten ze er weer uit halen. Soms meer dood dan levend. En heel wat illusies armer, dus dat is winst.
Berenman was misschien ook ooit een idealist, maar verloor de realiteit niet uit het oog. Sinds kort is hij manager bij een camperverhuurbedrijf. Hij schrijft dat hij het erg naar zijn zin heeft. Over de wildernis moppert hij een beetje. 'Gisteren verdomme geen oog dicht gedaan omdat de troep wolven vlakbij de tuin stond te janken. En dan loopt er ook nog zo'n k*tgrizzly rond het huis, waarvoor je moet oppassen.'
Maar dat zegt ie misschien ook om mij een beetje jaloers te maken, want in iedereen die wel eens in Alaska of de Yukon is geweest, schuilt wel iets van een McCandless.