Zojuist een ritje naar de duinen gemaakt. Even de zeelucht opgesnoven, een vos in het schijnsel van de koplamp gehad en toen weer terug. Was ik even aan toe. Het waren lange dagen, de laatste weken.
De langste dag was afgelopen zaterdag. Toen reden de lezers van Promotor de jaarlijkse Langste Dag Toer. Deze keer liep die over allerlei dijkjes van Doesburg naar Sintjansklooster. Tips voor het mooie startpunt (De Waag), het heerlijk relaxte eindpunt (Kamper Erve van logeerboer Jan) en heel veel moois daartussen, kwamen van bezoekers van dit blog. Dus Dolf, Roelof, beat, Ralf en Fred: namens 185 motorrijders hartelijk bedankt. Ze vonden het prachtig.
De deelnemers waren sowieso niet gierig met complimenten. Boer Jan werd geprezen voor het goede Chinese buffet en de strakke organisatie. En ik kreeg van iemand een schouderklopje voor de column.
'Altijd het eerste dat ik lees,' zei hij. 'Hoe verzin je het toch elke keer weer!'
'Ach, tja...' antwoordde ik verlegen.
'Zoals die column over die kratten whisky in Zuid-Frankrijk. Kostelijk!'
'Die is helemaal niet van mij, man. Die is van Oer.'
Afijn, deze man werd dus vroegtijdig van het terrein verwijderd door de ordetroepen. De rest van de motorrijders gedroeg zich beter. Zelfs toen Nederland de kwartfinale verloor, ging de boerderij niet in vlammen op. 'Fijne lui, die motorrijders. Je kunt er niks niet van zeggen,' sprak boer Jan opgelucht.