Hoi, hallo. Mag ik even met je praten? Motorrijden is bij de consumptiecultuur gaan horen. Iedere behoefte moet snel bevredigd worden. Honger? Snel eten. Baan niet leuk? Snel een andere baan. Alles moet nu, nu, nu lijkt het wel... Hetzelfde geldt voor motorrijden, dat gaat vaak veel te makkelijk. Zoals een snack die je uit de muur trekt. Het traject dat daar volgens mij aan vooraf hoort te gaan, waarin iemand zijn motor eerst beter leert kennen, wordt vaak overgeslagen.
Door de opzet van '40 Dagen Zonder Motor' ontdekken de deelnemers nieuwe kanten van het motorrijden. Zo komen ze er bijvoorbeeld achter dat je ook plezier kunt hebben met scrabbelen of wandelen. Dit programma gaat over principes.
Ik ben er trots op dat wij, als EO, dit programma maken. We zetten deelnemers aan het denken door ze vragen te stellen. Als een jongen me bijvoorbeeld vertelt dat hij de neiging heeft zich niet aan een motor te binden, dat hij liever een meteen snel ritje maakt dan dat hij een motor echt leert kennen, dan vraag ik daar op door. En dan komt in één van die gesprekken vanzelf naar boven dat je dan nooit een keer dat mooie gevoel krijgt dat je hebt als je een motor echt leert kennen. Tenminste, dat denk ik, want eigenlijk heb ik nooit op een motor gezeten.
Vooral hoop ik dat iedereen die naar '40 Dagen Zonder Motor' kijkt zichzelf de vraag stelt: 'Hoe ga ik om met bemoeizucht van blije EO'ers en hun malle ideetjes?'
Groetjes Arie B