Schimmel in de waterkoker, spinrag op douchekop, behang tegen het plafond, brandalarm om vijf uur 's morgens, moddervet en toch smakeloos pubvoer, een receptioniste/punkslet die 'hello love' tegen de gasten zegt en altijd die typische, zware kooklucht. Het zijn maar een paar redenen waarom veel Britse hotelletjes een onuitwisbare indruk maken. Als je helemaal geluk hebt, tref je een manager die zijn gasten haat en rennen er een Siberian gamsters rond.
Leuk, die Engelse hotels dus. Voor een toeristisch verhaal hoef je de deur niet eens meer uit. Binnen gebeurt genoeg om over te schrijven en buiten regent het toch. Eigenlijk zouden de nul sterren Fawlty Towers-hotels op de Werelderfgoedlijst moeten. Maar als het aan de Britse overheid ligt, verdwijnen ze.
Met het oog op de Olympische Spelen van 2012 in Londen wil de overheid daarom ze gaan upgraden om binnen het nationale sterrensysteem te vallen. Maar liefst 47 % van de Britse hotels valt daar nu buiten, in Londen zelfs 66 %. Hier zie je wat voor moois er dan verloren gaat.