Dat heerlijke Frankrijk toch, dat geweldige motorland. Dat land met zijn schilderachtige plattelandsbewoners en pittoreske dorpjes-waar-de-tijd-stil-lijkt-te-staan. Dat land met zijn eeuwig stakende vuilnismannen en vrachtwagenchauffeurs, waar studenten en scholieren een baangarantie eisen met ontslagverbod. Dat land waar ambtenaren denken dat ze voor het leven zijn benoemd en zich met bijbehorende arrogantie gedragen. Welnu, dat Frankrijk, dat eldorado van luiheid, is sinds gisteren verleden tijd.
Een meerderheid stemde zondag op de conservatieve Sarkozy, ten koste van de progressieve Royal. En daarmee lieten de Fransen de kans lopen om alles bij het oude te laten. Ze hebben ervoor gekozen aan de slag te gaan en het land te moderniseren. Dat betekent het einde van Frankrijk als openluchtmuseum van de jaren zeventig. En misschien zelfs het einde van de Franse slag, de Franse arrogantie en de Franse manier van leven. Maar er is nog hoop voor de echte Frankrijk-liefhebber. Binnenkort zijn er parlementsverkiezingen en krijgen de Fransen de kans om terug te komen op hun on-Franse ideeen.