De eerste motorvriendelijke vangrail langs de Nederlandse snelwegen wordt op zondag 22 april feestelijk onthuld, schrijft Nu.nl. Volgens mij zijn er wel vaker 'eerste' motorvriendelijke vangrails geplaatst. Maar anyway, hoe meer hoe beter. En een hoeraatje voor de MAG.
De vangrail komt bij het knooppunt Holendrecht Zuid bij de A9/A2 en zal volgens Rijkswaterstaat bijdragen aan een betere verkeersveiligheid. Het werd tijd. Toch tamelijk merkwaardig dat een veiligheidsvoorziening voor automobilisten altijd levensgevaarlijk is geweest voor motorrijders.
Met name de staanders hebben voor talloze hinderlijkse kwetsuren gezorgd, zoals onthoofdingen en dwarsleasies. Ik ken verschillende motorrijders die hun arm zijn kwijtgeraakt, omdat hun schouder achter de staander bleef hangen. Mijn beste motormaat Jan, die vaak in mijn reisverhalen voorkomt, gebeurde het twaalf jaar geleden.
Jan is gelukkig de laatste mens om zielig te vinden, maar sinds zijn schuiver trekken de pijnscheuten vele malen per dag door hem heen. Shag draaien, veters knopen, hoofdletters tikken kan hij inmiddels allemaal met één hand. Ook krijgt hij tegenwoordig op tijd zijn gulp open. Zelfs motorrijden lukt weer. Met een spalk om zijn linkerarm en de koppeling naar rechts verplaatst, rijdt hij als de beste.
Nooit heb ik hem horen klagen over zijn handicap en kokketteren al evenmin. Op wat ziekenhuisbezoeken na, heeft hij er geen dag vrij voor genomen. Hij moest zelfs nog flink tegen doktoren en instanties knokken om niet afgekeurd te worden - krankzinnig, maar ja, dat is Nederland. Kortom, Jan is een held. Maar niemand zal hem benijden.
Denk er maar eens aan als je straks een klaverblad induikt. Doe ik ook altijd.