Als ze je pakken, weet je natuurlijk van niets. ‘Ik? Te hard? Ik had geen idee, agent.’ En als ze daarna komen met dat verhaal over lange remwegen en overstekende koeien, dien je bleek weg te trekken of om te vallen van verbazing. Vervolgens toon je berouw en doe je ondergeschikt. Dat is het spelletje en als je het goed speelt, mag je soms zomaar zonder boete doorrijden.
Maar in Friesland nemen ze het natuurlijk weer letterlijk. Daar denkt de politie echt dat je niet weet hoe lang je remweg is. Daarom mag je nu kiezen tussen een boete en een remcursus. Die wordt betaald door onder meer de provincie, gemeenten en verkeersorganisaties, maar niet door jou, dus de keuze is niet zo moeilijk. Daarvoor moet je dan wel een half uurtje de naïeveling uithangen tussen de pilonnen van de rembaan.
Het gaat - gaap - weer om een experiment. Andere provincies hebben - geeuw - al belangstelling getoond. En de SWOV is zoals altijd enthousiast als er met overheidsgeld wordt gesmeten. 'Goed dat de aandacht wordt gevestigd op de risico's van te hard rijden. Het kan een verschil van leven en dood betekenen.' Snurk.