Baja California is bij motorrijders vooral beroemd door de Baja 1000, een knettergekke, anarchistische off-the-road race van 1000 mijl, waarbij toeschouwers in de afgelegen gebieden nogal eens gevaarlijke hindernissen maken. Dat vinden ze grappig.
Maar ook over het asfalt van de enige echte weg, de Mexico 1 van Tijuana naar Cabo San Lucas, is Baja een groot avontuur. Voor velen iets te groot zelfs, gezien de vele honderden gedenkkruizen die in de berm zijn geplant.
Ik maakte de rit van 1700 km begin dit jaar, op een BMW GS 1200. Ik verwachtte er niet bijzonder veel van, maar het zou een schitterende reis worden. Het vrijheidsgevoel heb ik zelden sterker gehad dan hier. Dit zit in de leegte, de schoonheid van de woestijn en de afwezigheid van gezag, bemoeizucht en haast. Een ondertoon van gevaar - misdaad, ongelukken, gifslangen, dun gezaaide tankstations - zorgt ervoor dat je je bijna naakt voelt, alsof je zonder helm rijdt. Zolang het goed gaat, is dat opwindend. Ook niet onprettig waren de margarita's, die hier bedacht zouden zijn.