Woest zijn ze, vele Telegraaf-lezers die reageren op de motorrit van Marcus Kingma (48), medewerker van Oliepeil. 'Een sukkel' vinden ze het, 'een idioot', 'een onverantwoorde gek', 'een belachelijke eikel, net als 80 procent van de andere motorrijders', enzovoort, enzovoort.
Met ‘tollende benen’ arriveerde de steenhouwer gisteren in Zuid-Limburg, waar hij de opgetrommelde pers vertelde dat de rit extreem zwaar was, dat hij tegen einde 235 km/h had gereden en dat hij verschillende malen was geflitst, maar – hahaha - alleen van voren.
Leuk verhaal voor in de kroeg, maar bij een groot publiek pakt dat anders uit. Dat eist dat je niet harder dan een Opel Astra rijdt en haalt er - net als Koos P - overstekende meisjes met blonde vlechtjes bij, rouwende weduwen en wat al niet. En daarin heeft het misschien wel gelijk. Vast veel beter als iedereen een beetje voorzichtig rijdt.
Maar gelukkig heb je ook wel eens iemand die niet precies doet zoals het hoort en kijkt of de deur van de gevangenis niet toevallig open staat. Dat is wat Kingma gisteren deed en hij maakte daarbij geen brokken. Daarmee voldeed hij aan een mooie definitie van een held: iemand die ongestraft roekeloos is.
Wel jammer dat we van dit Oliepeil-avontuur niet veel meer te weten zijn gekomen dan dat het BP-tankstation bij aankomst gratis (altijd erg belangrijk voor motorrijders) koffie uitdeelde. Maar wie weet komt er nog wat, ergens tussen de plaatjes van motortieten door.