Je kent het wel. Sta je op, blijkt de wereld te zijn vergaan en kom je alleen nog enkele aliens van de planeet Triton-Z tegen in pick-up trucks. Dat gevoel kreeg ik vanmorgen nou ook toen ik de Rocky Mountains verliet en Alberta inreed. Kaarsrechte wegen door eindeloze graanvelden en nauwelijks verkeer. Het landschap was zo enorm weids dat je bijna de ronding van de aarde zag.
Montana, de Amerikaanse staat eronder, was nog veel eenzamer. Op Highway 4 - Interstate 15 naar Great Falls (300 km) heb ik nog geen tien auto's gezien. De enige andere bijna levende wezens waren de ja-knikkers in de weilanden. Sommigen zouden het saai noemen, maar ik hou wel van die leegte. Lapland vind ik ook al zo mooi. Wel een beetje lastig wordt het als je iets wilt kopen in deze eenzaamheid. Benzine bijvoorbeeld.
Met het lampje op 'reserve' twee keer een afslag genomen naar een dorpje. Dat wil zeggen, een graansilo met daar omheen wat dichtgetimmerde trailers en twee winkels met lege etalages. Toch nog een pomp gevonden, maar die was natuurlijk gesloten. De pomp van het tweede dorpje ook, maar die kreeg ik tenminste nog met mijn credit card aan de praat. Terwijl ik stond te tanken, reed een vrouw het terreintje op. Ze schrok zo van mijn aanwezigheid dat ze onmiddellijk wegreed.
Bij invallende duisternis reed ik eindelijk de grote stad binnen. Great Falls. Maar ook hier weer vrijwel niemand te zien, ook al zit ik midden in het centrum. Kroeg ingelopen, niet meer dan twee mensen. Morgen toch maar eens deodorant gebruiken.