Posted on Tuesday, August 08, 2006 3:10 PM
Sorry jongens, ik was even van de wereld. De elektronica had me op grote hoogte lelijk in de steek gelaten. Mijn mobieltje (T-mobile) kon de ijle lucht kennelijk niet aan. Voor de Hotspots van de KPN was het waarschijnlijk te koud.
Met de GPS ging het ook niet lekker. In een vreemd land, Nordrhein Westfalen of zo, stuurde mijn GPS me talloze verboten weggetjes op. Wegen die alleen voor 'Anleger' waren bestemd. Of paadjes die bij een een of ander natuurgebied hoorden. Bij de laatste ben ik maar gewoon doorgereden. Had ik niet moeten doen.
In Nederland is een natuurgebied zelden groter dan een krant. Maar de oosterburen schutzen rustig tientallen vierkante kilometers tegelijk, waarin je op den duur helemaal verstrikt raakt in een web van zandpaden, karrensporen en blubber.
Nadat ik een stuk of twaalf beschermde diersoorten had verjaagd, stond ik zomaar weer voor de Nederlandse grens. Het gebied was zo afgelegen en vergeten dat er nog een heuse slagboom stond. Met een slot erop. Direct achter de slagboom bevond zich een restaurantje voor wandelaars. De uitbater zou in het bezit van de sleutel zijn, volgens een serveerster. 'Doet eens openmaken, hork,' vroeg ik hem vriendelijk.
'Neuh, ik heb de sloetel nie, dan moedde ge bij de gemeente wezen,' loog hij.
'Hoe kom ik bij de gemeente?' vroeg ik tandenknarsend.
'Dan moedde ge 30 kilometer terugrijden.'
Om een lang verhaal kort te maken: de slagboom is nu verbogen, de tafels van het terras zijn wat anders gerangschikt en de uitbater zit in een tijdje in de WAO. Ik ben nu eenmaal wat prikkelbaar als elektronica en bureaucraten tegenwerken.