Horizontaal

Vrijwel tegelijkertijd verschenen er twee lijstjes van Beste Motornummers Ooit. Een van de TT van Assen, de ander van de VPRO. In het eerste geval mocht het publiek de volgorde bepalen van tien nummers die deskundologen hadden geselecteerd. In het tweede geval schraapte de VPRO twintig liedjes bij elkaar, zonder er een rangorde in aan te brengen.

Bij de TT-lijst lijkt motormuziek vooral rock uit de jaren zeventig te zijn. Maar bij het horen van de andere lijst, raak je het spoor snel bijster. Rock, hardrock, klassiek, folk, rockabilly, country, cabaret: alles valt onder de noemer motormuziek, zolang er maar een motor in de tekst voorkomt.

Bij automuziek ligt dat anders. Dat is rock die in een kleine ruimte lekker vol en stuwend klinkt. Of muziek die het rijden een soundtrack geeft. Maar geen motorrijder die onderweg ooit naar muziek luistert.

Motormuziek bestaat dus eigenlijk niet. Motormuziek is vooral motortekst. En als we het dan gaan hebben over favoriete motorteksten, dan is dit de mijne:

Oh, give me land, lots of land under starry skies above,
Don't fence me in
Let me ride through the wide open country that I love,
Don't fence me in
Let me be by myself in the evenin' breeze,
And listen to the murmur of the cottonwood trees,
Send me off forever but I ask you please,
Don't fence me in

I want to ride to the ridge where the west commences
And gaze at the moon till I lose my senses
And I can't look at hovels and I can't stand fences
Don't fence me in.

Het nadeel van dit prachtige motorlied van Cole Porter is alleen dat je het niet moet horen. Een beetje te 1946. Maar misschien moeten een paar Achterhoekers er eens iets stevigers van maken.

Motormuziek bestaat wel degelijk, iedereen kan het maken met de rechterpols. En het geluid komt uit het pijpje aan de achter-/zijkant ;)

Ja die tekst is inderdaad schitterend. Maar je wist toch wel dat David Byrne er een moderne uitvoering van heeft gemaakt?

Geen motorrijder die onderweg ooit naar muziek luistert? Welles! Minstens twee motorrijders die ik ken luisteren altijd naar de fraaie muzikale twee-eenheid van het gebrom van hun eigen motor plus de liedjes die ze - veilig opgeborgen in hun helm - zingen of neuriën (of brommen)...

Motormuziek bestaat misschien niet, maar er bestaat wel heel veel muziek die gaat over waar motorrijden over gaat. Soms is dat motorrijden, soms is dat (het idee van) vrijheid, soms is dat de vreugde van vleselijke geneugten, soms is het een zelfaangemeten stoer imago, en soms is het eenvoudigweg euh... tja... jolijt. Pret. Lol. Feest. Rock 'n Roll.

;-)

Oké, ik vind dat motormuziek niet bestaat, maar ik kan me ook prima
vinden in de opvatting dat motormuziek bijna allesomvattend is: van het gewind van een uitlaat tot alles wat je in de helm zingt. Zolang de definitie de aandacht maar afleidt van het tot op de draad versleten Steppenwolf, waarin ik altijd meer Louis.de dan Jack Nicholson heb gehoord, dat op elke motorverzamel-cd staat en waarbij sommige motorrijders nog altijd in de houding springen.

Daarom staat Richard Thompson's "Vincent Black Lightning 1952" - for argument's sake dan - geheel terecht op nummer 1, da's een echt mooie scoundrel ballad die echt gaat over een echt mooie motor, met als onweerstaanbare clou: de sleutel van je dierbaarste motor is voor "red headed Molly", voor je grote liefde - maar pas op het moment dat je de "angels to carry me home" in het vizier hebt, en geen seconde eerder... ;-)