Posted on Sunday, May 28, 2006 8:43 PM
‘Wilt u mijn paspoort zien?’ vraag ik bij het inchecken aan campingbaas Knut Asle Goksøyr.
‘Nee, hier heeft u geen paspoort meer nodig’, zegt hij joviaal. ‘Dit is het einde van de beschaving.’
‘Oh, dan hoef ik zeker ook niet te betalen?’
Ja, nee, dat toch maar wel.
Maar hij heeft gelijk. Runde, een eilandje aan de Noorse westkust, is dan wel geen Noordkaap of Kaap Hoorn, maar voelt aan en oogt als het einde van de wereld. Een hoge boomloze vogelrots aan de rand van een kille oceaan. Aan de luwe oostkant van de rots wonen 160 mensen. Aan de ruige westkant nestelen tienduizenden vogels, vooral papegaaiduikers.
Om op Runde te komen, moet je over hoogvlaktes, bergen en door fjorden. En tot slot hop je over een aantal lange smalle bruggen van eiland naar eiland waarvan Runde de laatste is.
Als je vanuit Bergen komt, zie je het moderne leven snel wegebben. De winkels worden soberder, auto’s ouder, kleding suffer, vrouwen lelijker, wegen smaller en huizenprijzen kelderen. Wat toeneemt is meeuwengekrijs, vislucht en een soort zwaarmoedigheid, die hoort bij een plaats die er economisch niet toe doet. Het Noordkaapeiland ligt er 2000 km vandaan, maar Runde is nauwelijks minder desolaat.