Vorig jaar al werd een licentie afgesloten tussen SURFdiensten en het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid om het materiaal van de Nederlandse publieke omroep beschikbaar te krijgen voor het hoger onderwijs. Het uitwerken van die licentie ging langzamer dan verwacht. Nu kan de zaak van start. Tot 1 januari kunnen Nederlandse HO-instellingen gratis gebruik maken van het materiaal, ook actueel, om er nader kennis mee te maken.

Zie ook het persbericht op de SURF site.

Wie de tijd en de middelen heeft, en, uiteraard geïnteresseerd is in allerlei aspecten rondom het beschikbaar komen van steeds meer digitale video, o.a. voor onderwijs, moet volgende maand naar Berkeley, California.

Archival TV & Intelligent Television organiseren op 30 september de conferentie Getting Ready for Prime Time: Online Video and the Future of Television. Interessante namen op de sprekerslijst: Brewster Kahle (http://www.archive.org) en Rick Prelinger  (http://www.archive.org/details/prelinger).

Het Centrum voor Wiskunde en Informatica organiseert op 20 oktober het symposium IPR on Software: the road ahead. Aanleiding voor de dag is het recente gedoe rondom de (opgeschorte) Europese wetgeving op softwarepatenten. In voordrachten en paneldiscussies wordt aandacht besteed aan juridische, economische, beleidsmatige en internationale aspecten van softwarepatentering.

Keynote spreker is Robert Plotkin van de Boston University School of Law.

Meer informatie en aanmelden voor dit gratis toegankelijke symposium via de site van het CWI.

Ik zag het bericht vorige week in een Nederlandse krant voorbijkomen maar was druk met andere zaken. Wilma wees me gisteren op dit bericht in The Guardian.
 
Twee Amerikaanse organisaties, het International Centre of Photography en George Eastman House zijn bezig een vrij toegankelijke fotodatabase op te zetten. Het project Photomuse zou ernaar streven om meer dan 200.000 images online te brengen volgend jaar. Uiteraard worden copyright kwesties verwacht.

De Volkskrant van 14 juli pakt op de voorpagina uit met het gegeven dat 45 procent van de studenten van de Universiteit Utrecht geregeld of altijd teksten overschrijft. Een dag later, op pagina 3, is dit percentage al gestegen tot 68 procent. Het artikel van 14 juli meldt ook dat slechts 3,6 procent van de studenten wel eens is aangesproken op vermoedens van plagiaat, maar dat die vermoedens lang niet altijd hard kunnen worden gemaakt door docenten. Dat zijn cijfers die vragen oproepen.

 

Wie de moeite neemt het volledige onderzoek van de studentenvereniging OER op te zoeken (http://www.oer.studver.uu.nl/plagiaat.pdf) krijgt een iets genuanceerder beeld. Op vraag 4 van de enquête – gebruik je wel eens werk van anderen of informatie van internet als voorbeeld voor je eigen papers / werkstukken? – antwoordt 78,2 procent positief. Op vraag 5 – neem je wel eens stukken tekst over van deze voorbeelden? – antwoordt 18,6 procent nooit. De antwoorden soms, regelmatig, vaak, altijd, zijn dan goed voor de resterende 83,4 procent. Schrikken? Nee hoor, werk van anderen overnemen is in de wetenschap heel gewoon, het gaat erom of aan bronvermelding wordt gedaan. Een aantal studenten dat aan de enquête deelnam heeft op deze onduidelijkheid gewezen, zo blijkt op pagina 20 van het rapport.

 

Cruciaal is dan ook vraag 8 – presenteer je de aldus verkregen tekst als eigen werk? Allereerst valt op dat de non-respons op deze vraag hoog is (201 op 888). De antwoorden zijn als volgt verdeeld: nooit 30,6 procent; soms 23,4; regelmatig 19,8; vaak 15,4; altijd 10,6. Dat is wel schrikken. Vraag 8 volgt echter op vraag 7 waarin verschillende vormen van plagiaat worden genoemd en overigens blijken er belangrijke verschillen tussen studierichtingen en tussen eerstejaars en ouderejaars studenten (pagina 13 van het rapport). Die verschillen hangen weer samen met het al dan niet gehad hebben van instructie in het vermijden van plagiaat.

 

Vraag 11 gaat over de houding van studenten tegenover plagiaat. Letterlijk overschrijven vindt slechts 3,1 procent redelijk tot zeer acceptabel. Het veranderen van woorden en zinnen is al voor 19,4 procent redelijk tot zeer acceptabel. Het omdraaien van woorden is voor 18,4 procent redelijk tot zeer acceptabel. Parafreseren, nog steeds zonder bronvermelding, wordt door maar liefst 75 procent redelijk tot zeer acceptabel gevonden. Nog enkele cijfers voordat ik me aan een interpretatie waag. 38 procent van de studenten heeft geen idee hoe zijn opleiding tegenover plagiaat staat. 56,2 procent weet niet wat er gebeurt als een student op plagiaat betrapt wordt. Ook bij docenten lijkt er, volgens het onderzoek, sprake te zijn van verwarring over hoe om te gaan met plagiaat.

 

Een en ander spoort met een onderzoek dat ik vorig jaar voor stichting SURF uitvoerde (http://www.surf.nl/download/Rapport_Antiplagiaat.pdf). Allereerst is – zoals ook Franse stelt in de Volkskrant van 15 juli, en zoals ook blijkt uit de grote verschillen in houding t.a.v. verschillende vormen van plagiaat in het Utrechtse onderzoek– het niet eenvoudig te definiëren wat plagiaat precies is. Studenten geven in het Utrechtse onderzoek aan het letterlijk overnemen en als eigen werk presenteren in hoge mate onacceptabel te vinden. In die zin is het opvallend dat het percentage van 3,1 procent dat dit redelijk tot zeer acceptabel vindt, zo dicht in de buurt ligt van het percentage van 3,6 procent van de studenten die wel eens worden aangesproken op plagiaat. Pas daarna begint de zaak af te glijden, parafraseren zonder bronvermelding vindt driekwart van de studenten geen probleem, hoewel dit duidelijk niet kosjer is.

 

Dat Franse niet pleit voor reglementering maar slechts voor een brede discussie, is ook te volgen, gegeven de gevoeligheden en onduidelijkheden rondom de kwestie. Vraag is echter of een discussie alleen voldoende is. Er dient in ieder geval meer duidelijkheid te komen over wat in een bepaalde studierichting onder plagiaat wordt verstaan en wat de consequenties zijn indien een student hierop betrapt wordt. Daarbij kan – anders dan Franse stelt - de inzet van plagiaatdetectiesystemen wel degelijk behulpzaam zijn, zo blijkt uit ervaringen bij faculteiten die al werken met dergelijke systemen. Het sec inzetten van dit soort systemen is echter niet genoeg. Een goede beleidsmatige inbedding, gekoppeld aan voorlichting en instructie – ook bevestigd in het Utrechtse onderzoek - is minstens zo hard nodig. Overigens valt te verwachten dat Nederlandse instellingen, net zoals nu al het geval is in het Verenigd Koninkrijk, binnenkort in de accreditatieprocedure zullen moeten aantonen dat zij een antiplagiaatbeleid hebben.

 

Lessig verwijst naar een interessant commentaar van The Economist op de recente uitspraak van het Amerikaanse Supreme Court in de Grokster zaak. Het commentaar sluit af met een pleidooi om de termijn voor copyright bescherming terug te brengen naar 14 jaar met een mogelijke vernieuwing van nog eens 14 jaar, zoals het ongeveer een eeuw geleden ook was in de USA. Belangrijkste argument van The Economist:

“Technology has tipped the balance in favour of the public domain.”

JISC bericht over een tweedaagse cursus over het opzetten van onderwijsbeeldbanken in Oxford op 8 en 9 juli. Eerste dag praatjes over onderwerpen als catalogisering, metadata en copyright. De tweede dag hands-on training. (Volledig programma.)

Op 16 en 17 juni vindt aan de University of Maryland het vijfde Annual Symposium on Intellectual Property plaats met de pakkende ondertitel Pirates, Thieves and Innocents: Perceptions of Copyright Infringement in the Digital Age. Het symposium gaat vooral op de issues in vanuit het perspectief van de academische wereld. Boekingen zijn niet meer mogelijk, wel komt er een webcast.

Via de blog van Peter Suber kwam ik deze link tegen naar een overzicht van beleid van HO instellingen m.b.t. self archiving en institutional repositories. Er zit nog geen Nederlandse instelling bij.

eGov Monitor publiceerde afgelopen vrijdag een persbericht van de Europese Commissie over de lancering van AthenaWeb een portal voor AV informatie (vandaar 'vortal') over wetenschap.

Vervelend is wel dat je je voor gebruik moet registreren. Vervolgens moet QuickTime geinstalleerd worden en daar krijg je dan weer iTunes gratis bij, maar na een herstart kan je dan genieten van bijvoorbeeld de VRT documentaire De Bierkoning.

Niet alleen de VRT levert programma's, meerdere Europese omroepen zijn vertegenwoordigd. Voor Nederland doet de VPRO mee.

AthenaWeb kent drie soorten licenties: Copyright, CopyLeft en CopyShare.

 

Het Creative Commons Blog  meldt de lancering van een nieuw programma van Science Commons, het Open Access Law Program.

Het programma kent drie onderdelen. Om te beginnen Open Access Law Journal Principles, een aantal uitgangspunten voor Open Access waaraan juridische tijdschriften zich kunnen conformeren. Op dit moment hebben 21 tijdschriften verklaard zich aan deze principes te zullen houden.

Dan is er de Open Access Law Author Pledge, hetzelfde als boven, maar dan op het niveau van de auteur (merkwaardigerwijs wordt hier de pluralis majestatis gebruikt).

Tot slot is er een Open Access Model Publishing Agreement, een modelovereenkomst tussen auteur(s) en uitgever voor de publicatie van een artikel. Hier kan gekozen worden uit de bekende Creative Commons Licence mogelijkheden.

Gerard wijst op een site van de University of Minnesota met veel informatie over copyright speciaal voor bibliothecarissen. Vooral interessant is de copyright decision map. Stap voor stap kan je aan de hand daarvan nagaan of en onder welke voorwaarden je een werk mag gebruiken.

Interview in INDICARE Monitor van 30 mei met Tobias Steinke van de Deutsche Bibliothek. Steinke formuleert het kernachtig:

"The challenges of long-term preservation require continuous processes of migration and/or emulation. But the goal of DRM is to prevent exactly this"

Science Commons heeft een pagina samengesteld over self-archiving voor wetenschappers. Het zijn vooral links naar andere, voor insiders bekende pagina's. Gericht op wetenschappers worden de belangrijkste vragen gesteld en de antwoorden erop gegeven : waarom zou je het als wetenschapper doen, wat zijn de mogelijkheden, en welke rol spelen rechten daarbij?

Vorige maand gestart: Digital Koans, de blog van Charles Bailey, een pionier op het gebied van electronic publishing. De afgelopen week bijdragen over de vele vormen van open access die er inmiddels zijn en een flinke discussie daarover met Stevan Harnad, een andere belangrijke pionier op het gebied van e-publishing.