Even na kwart over tien 's morgens is het nest leeg en verlaten en is de rust weder gekeerd.

Tot de volgende keer misschien maar weer.

Gister was het dan eindelijk zover, de dag om uit te vliegen. Ik was er zelf niet bij maar gelukkig zijn er nog de foto's!

In 2006 en ook in 2007 was de uitvliegdag precies gelijk aan die van dit jaar, 20 dagen nadat ze uit het ei gekropen waren.

's morgens heel vroeg wordt er al begonnen met het warm wapperen van de vleugels.

Vervolgens herhaalt het ritueel zich dat op dag 19 ook al plaatsvond. De ouders komen af en toe de kast binnen zonder voedsel.

Tja, en daar worden ze weer behoorlijk onrustig van, en deze keer hebben de ouders meer succes om de jongen naar buiten te krijgen.

En ook de laatste kiest de wijde wereld even na kwart over tien 's morgens.

Het lijkt vandaag wel een bijzondere dag te gaan worden. Geregeld verblijven de ouders op een kleine afstand in de struiken en beginnen dan de jongen te roepen. Gelijk is er onrust in de kast, wordt er veel bewogen en hard gepiept.

Verder valt op dat de ouders soms naar binnen vliegen, niets te eten aanbieden, en dan duidelijk laten zien dat er een gat is om naar buiten te vliegen om vervolgens dichtbij in een struik te gaan roepen. Dit herhaalt zich een paar keer waarna de jongen flink onrustig gaan worden.

Uiteindelijk beginnen ze dan rond te fladderen in de kast.

	En om kwart over 12 zit er zelfs al één in de vliegopening naar buiten te kijken.

Maar het is nog niet hun tijd om uit te vliegen. De ouders proberen het later nog wel een paar keer.

Alle 5 de jongen blijven voorlopig nog een nachtje in de kast.

Misschien is het dan morgen de dag van uitvliegen?!

Vandaag staat de dag in het teken van het veren poetsen en daarnaast de vleugelspieren krachtiger maken.

Op dag 17 is goed te zien dat de vleugel echt gebruikt gaan worden.
Niet alleen voor de 'lol' of om ze te strekken, maar ook om als eerste het voer te bemachtigen.

Midden op de dag komt er een einde aan het mooie weer van de afgelopen weken, de regen barst los. Beide ouders komen even schuilen in de kast.

Het verenpak is nu compleet en moet alleen nog meer uitgroeien, de gele strepen zijn ook duidelijk te zien.
Elke avand zitten de meesjes lekker knus bijelkaar gepakt.

De veertjes beginnen nu echt goed te groeien. Ze zien er alleen nog niet zo mooi uit, de vleugels beginnen namelijk als eerste in de veren te komen en pas daarna de rest van hun huid.

Op dag 8 worden de overgebleven 5 mezen weer volop gevoed van 's morgens vroeg tot 's avonds laat.

De volgende dag is te zien dat er nog maar 5 mezen overgebleven zijn. Toch zijn ze nog wel met z'n tweeën, alhoewel het vrouwtje er nog steeds een beetje 'gerafeld' uit ziet (foto 07:49).

De jongen zijn alweer wat groter gegroeid en je hoort ze nu al zachtjes piepen. Zo te zien zijn het er een stuk of 9.

Als ik de foto's terug kijk merk ik dat er wel veel tijd zit tussen het voeren, het lijkt erop dat er maar één van de twee mezenouders echt actief met voeren bezig is? Al is dit niet met zekerheid te zeggen.

Op dag 4 zijn de kleintjes al veel beter te bewonderen, hoeveel het er zijn is nog wel moeilijk te tellen.

	Aan het eind van deze dag komt het vrouwtje met een wat verwilderd verenpak binnen gespoed, waarna ze de rest van de avond op het nest heeft door gebracht.