Huiselijke zaken

Webcam

henk — Fri, 28 Oct 2011 17:15:00 GMT

Sinds deze week ben ik de trotse eigenaar van een webcam. Daar zit nog een aardig verhaaltje aan vast. Een tijdje geleden was ik mijn slaapkamer aan het opruimen en toen vond ik een envelop met inhoud: verjaardagsgeld van mijn moeder. Van vorig jaar. Het geld van dit jaar had ik ook nog en bijelkaar was dat een aardig bedragje.

Toen kreeg ik een spammailtje van Logitech: alleen vandaag kunt u één artikel kopen met 40% korting! Leuk, dacht ik, en als ik daar mijn verjaardagsgeld aan uitgeef, moet mijn moeder er ook maar plezier van hebben. Dus bestelde ik een webcam, want dan kunnen we Skypen. Geld en korting voerden volautomagisch naar de C615.
(Klik voor groter)

Het ding arriveerde twee werkdagen later. En het is een schatje. Je zet hem niet klemvast, maar wel stabiel op de monitor. Maar je kan hem ook op een vlakke ondergrond zetten en als je het dopje uit de bodem wipt, past hij op elk standaard statief. Mocht je ermee op reis willen, dan vouw je hem heel compact op. (Dat roept dan weer de vraag op, waarom het ding verpakt wordt in een doos van anderhalve liter, maar dat is weer een andere kwestie.)

Nu ligt het voor de hand, om na het uitpakken ook de meegeleverde software te installeren. NIET DOEN! NERGENS GOED VOOR! Integendeel, het is alleen maar lastig. De software, met de fantasievolle naam Logitech webcam software, werkt nauw samen met Logitech VID, het eigen communicatieprgramma van de firma. Je wordt onmiddellijk uitgenodigd om een account te openen en te gaan videobellen met al je vriendjes die ook VID gebruiken. Daar heb je dus niks aan, want iedereen gebruikt Skype. Als je besluit, dat je geen VID-account wil hebben, loopt de webcamsoftware de volgende keer onmiddellijk vast. De-installeren is het beste wat je dan nog kan doen.

Gelukkig laat Logitech zich met deze webcam van zijn meest Mac-vriendelijke kant zien: ook zonder extra software werkt de camera meteen goed samen met PhotoBooth, iChat en Skype. Let er wel even op, dat je in de Systeemvoorkeuren de webcam ook aanwijst voor geluidsinvoer. En het resultaat? Hieronder een plaatje van mijn uitzicht, gemaakt met PhotoBooth.

Naakt

henk — Sun, 12 Jun 2011 13:36:00 GMT

Dit gaat hits opleveren......, maar ter zake.
Afgelopen vrijdagavond, 10 juni 2011, vond ik in de Apeldoornsestraat in Arnhem, dus tussen het Rembrandttheater en het spoorviaduct, een exemplaar van het boekje Naakt van David Sedaris. De punten en de rug zjn versterkt/gerepareerd met plakband, vaak zilverkleurig. Op de eerste pagina staat de naam Sarah. Bij wijze van bladwijzer, denk ik, lag een reclamefolder aan het begin van het hoofdstuk De Apenplaneet, pagina 162.

Om dit boekje terug te krijgen, kan de rechtmatige eigenaar contact opnemen via het formulier. Zet maar liever geen privé-dingen in de comments.

Hibiscus in bloei

henk — Tue, 10 May 2011 17:06:00 GMT

De Hibiscus heeft gebloeid! Ruim een jaar geleden (in januari!) zat er al een knop aan, maar dat is niks geworden. Nu is de plant intussen een stuk groter en hij heeft een mooie bloem gekregen. Het detail met de stamper en de meeldraden ziet er ook heel aardig uit:

Geen foto's

henk — Sun, 01 May 2011 17:38:00 GMT

Dit jaar staan er op dit weblog géén foto's van Koninginnedag in verband met ziekte van de fotograaf.

Jammer.

Kerstwens

henk — Sat, 25 Dec 2010 14:46:00 GMT

O ja, voor ik het vergeet:

Henk wenst alle lezers

Mooie Kerstdagen en een gelukkig 2011

Monitoren

henk — Sat, 07 Aug 2010 22:46:00 GMT

Apple is een bedrijf dat nogal vlot is met vernieuwingen, dat is geen nieuws. Zowel de kleine floppy-drive als de SCSI-aansluiting verscheen heel snel, misschien wel als eerste, op een Apple-computer. Apple was ook de eerste die een computer uitbracht waar deze twee technische wondertjes niet meer op voorkwamen: de iMac G3 in 1998.
Al enige tijd zijn de Apple-computers niet meer voorzien van een VGA-aansluiting, de standaard voor monitoren. In plaats daarvan hebben we al een hele tijd de DVI- en de MiniDV-aansluiting. Op allebei mijn computers was een VGA-monitor met een brak verloopje aangesloten. Ik was dus erg blij, dat de Media Markt adverteerde met een LG-monitor, die beschikte over een DVI-aansluiting. Ik was net toe aan een nieuwe monitor, want hoe royaal 1280*1024 pixels ook leek bij aanschaf van mijn vorige monitoren, als je met ProTools werkt is het erg krap. En MacFan had net de LG-monitoren aangeraden voor Apple-gebruikers.

De prijs van de monitor van mijn keuze, de LG E2340, was opvallend laag: 2/3 van de prijs van mijn Acer 1711 en evenveel als de Samsung Syncmaster 720N (hoe langer de naam, hoe meer problemen). De LG heeft 1920*1080 pixels en gebruikt LEDs, dus is heel energie-zuinig. En dan die DVI-aansluiting. Mijn geluk kon niet op. Kopen dat ding!

Dat ging vrij soepeltjes. Het is wel meestal erg druk bij de MediaMarkt, maar de mensen zijn aardig en als je weet wat je wilt, word je vlot geholpen. En, niet te vergeten, de MediaMarkt draagt Apple-computers een warm hart toe. Op de doos stond trots, dat de monitor Windows-compatible was, maar dat moest mij geen problemen opleveren.

Dus ik kwam dolgelukkig thuis, ik maakte de de doos open en... daar vond ik een VGA-kabel. Geen DVI. Er zit wel een DVI-aansluiting op de monitor, maar de bijbehorende kabel zat niet in de doos. Afijn, aansluiten maar, met het brakke verloopje en dat werkte prima. En daarna heb ik maar eens de bijgeleverde handleiding gelezen. Daar stond, dat de monitor geleverd wordt met een DVI-kabel!
Terug dan maar. Eerst naar het service-center. Daar stond ik een half uurtje in de rij en daarna werd ik doorverwezen naar de afdeling. De winkel in, op zoek naar een verkoper. De eerste verkoper op de betreffende verdieping was van de digitale fotografie en wist niks van monitoren. De tweede was vakken aan het vullen, maar wilde best mijn vraag beantwoorden. Helaas, verstand van monitoren had hij ook niet en hij verwees mij door naar iemand van de computer-afdeling.

Daar trof ik een heel enthousiaste medewerker. Hij begon onmiddellijk alle planken, waar demonstratie-monitoren stonden opgesteld, af te zoeken naar een DVI-kabel. Niks. Daarna ging hij eens kijken in de vakken waar kabels te koop lagen. Ook niks. En toen ging hij er zo hard vandoor, dat ik hem niet meer kon volgen. Maar enkele minuten later was hij alweer terug... met een DVI-kabel! Niet ingepakt, waarschijnlijk gebruikt, maar het was een echte en ik mocht hem zo meenemen.

Weer thuis heb ik de monitor aangesloten met de DVI-kabel en het ziet er prachtig uit. En toen had ik dus nog een VGA-monitor over. En een mini-DV-aansluiting en een brak verloopje. En dat werkte ook! Zodat ik nu dus de luxe heb van twee monitoren op één computer!

De LG staat op de Digi003rack, die ik gebruik voor ProTools en de Samsung staat rechts daarvan en iets lager. Dat kan je heel gemakkelijk instellen in Systeemvoorkeuren van MacOS X. Als ik nu de muis een heel eind naar rechts beweeg, loopt de muiscursor vrijwel horizontaal van de ene naar de andere monitor.

En als ik op de andere computer schermdeling inschakel, krijg ik een prachtige weergave van beide beeldschermen. Wel wat verkleind, natuurlijk, want de totale breedte van 3200 pixels wordt weergegeven op 1280 pixels, maar de weergave is accuraat en praktisch.

(Als u ook dit soort plaatjes wilt publiceren en u gebruikt filesharing-software, dan moet u zorgen, dat die even uit beeld is.)
U begrijpt dat ik weer een bijzonder tevreden computergebruiker ben.

Verjaardagsfeestje(2)

henk — Tue, 25 May 2010 16:49:00 GMT

Vandaag ben ik jarig, maar omdat dat midden in de week valt, hebben we het afgelopen zaterdag gevierd. En net als vier, acht en elf jaar geleden heb ik weer wat familie, vrienden en kennissen uitgenodigd om op mijn feestje live muziek te komen maken. Hier zijn de foto's (klik voor groter):

Ik opende deze keer met een tophit: de Toccata in d klein van Bach. En daarna gaven Hans, Pjotr en Mischa een swingende uitvoering van Peter Gunn van Henry Mancini:

Met Clarien op blokfluit speelde ik de Sarabande uit de blokfluitsonate in a klein (een bewerking van de vioolsonate in e klein) van Arcangelo Corelli:

Hoorniste Irene (o.a. Oostgelders Symfonie-orkest) en celliste Birgit (o.a. Flos Campi) speelden een eigen arrangement van twee hoornduetten van Henri Kling:

Daarna speelden we twee deeltjes uit Peter en de Wolf van Prokofiev, in een bewerking voor piano vierhandig. Het eerste deel met Marian en het vijfde deel met Silvia:

Mark en Silvia speelden Yakety Sax van Boots Randolph, beter bekend als de tune van de Bennie Hill Show:

En toen was het tijd voor een heuse jamsessie, met Clarien, Hans, Pjotr, Mischa, Mark en ikzelf:

De sessie liep door tot iedereen op het randje van de uitputting lag en daarna heb ik het hele gezelschap in slaap gespeeld met Desseins Éternels uit La Nativité du Seigneur van Olivier Messiaen.

Mooi was het weer. Misschien moet ik maar niet weer vier jaar wachten tot de volgende keer. En ik moet ook eens gaan denken aan het huren van een zaaltje, want mijn huisje is wel een beetje krap...

Bloeiende citroengeranium

henk — Mon, 12 Apr 2010 14:38:00 GMT

Niet alleen buiten schiet alles in bloei, ook de citroengeranium heeft het te pakken (klik voor groter):

Een beetje petieterig bloemetje, maar van dichtbij eigenlijk nog best mooi:

Winterbloei

henk — Sun, 03 Jan 2010 16:56:00 GMT

Het mag dan flink winteren en dat heeft leuke effekten op de rommel op het balkon, maar dat weerhoudt sommige binnenplanten er nog niet van om flink in bloei te schieten.

Op het balkon dooit het. Het spatwater valt op een dooie plant in een plantenbak en daar bevriest het weer.

Ooit een Sansevieria zien bloeien? Deze is alweer bijna uitgebloeid. Aan het begin van de bloei hangen er honingdruppels (of zoiets) aan de bloemen. Heel zoet.

Een Crassula bloeit wel vaker.

En zelfs de stek van de Hibiscus gaat bloeien. Een Hibiscus is eigenlijk een buitenplant. In de winter staat hij binnen veel te warm en daar wordt hij lang en sprieterig van. Ik heb er een stuk afgeknipt en apart in een pot gezet. Met dit resultaat.

Met blijdschap...

henk — Sun, 03 Jan 2010 15:55:00 GMT

Maak kennis met Patser en Snoes.

Patser is een Quadcore MacPro. Op dit moment is hij vooral hard aan het werk met dingen als Freenet, maar het is de bedoeling dat ik, als ik over de schok heen ben, hiermee weer serieus muziek ga maken. Mijn 11 jaar oude Eefje kan nu met pensioen. Iemand blij met een blauwwitte G3? Laat het horen!

Snoes is een iPod Touch 3G en die gebruik ik als elektronische agenda en om muziekbestanden die ik op de computer heb staan, makkelijk te kunnen vervoeren naar de studio van RTV-Arnhem voor mijn radioprogramma's Consonant en Dissonant, elke zondag van 21 tot 23 uur.

OEPS: er is een storinkje bij RTV Arnhem. Ik houd u op de hoogte.
Update: het storinkje is alweer verholpen.