Verkeer

Met de trein (7)

henk — Sat, 26 Nov 2005 00:44:00 GMT

Om 3 uur had ik nog op Teletekst gekeken, maar alles was in orde op het trajekt Arnhem-Hilversum Noord. Dus op de normale tijd, kwart voor vier, toog ik naar het station, alweer een flinke panieksfeer hing. Er was een aanrijding geweest bij Driebergen. Al gauw voegde zich daar nog een blikseminslag bij en Utrecht was volkomen onbereikbaar. Dus via Amersfoort. Daarvoor moest ik eerst naar Ede en ik stond net op de stoptrein te wachten, toen werd omgeroepen, dat de Intercity van 16:08 zou vertrekken van spoor 3. Dat duurde even: er was geen machinist. Ruim een half uur later vertrokken we. En in Ede ging ik er alweer uit. Tot mijn opluchting zou de eerstvolgende trein naar Amersfoort al om 17:01 vertrekken. Maar die viel uit. En het was KOUD op het perron. Het waaide en sneeuwde en misschien vroor het ook nog wel. In de stationshal vond een aantal mensen het interessant om in de deuropening te hangen, zodat de schuifdeuren niet dicht gingen. Maar bij de loketten was het redelijk warm.
De volgende trein, die zou vertrekken om 17:34, had volgens het bord maar 5 minuten vertraging. Dat viel mee en ik ging het perron weer op. De 5 minuten werden er 10 en het was nog steeds erg koud.

Maat de trein kwam. Bij Barneveld Centrum hadden we nog een stroomstoring, maar die duurde maar een minuut of 5. Voor het station van Amersfoort bleven we ongeveer een kwartier wachten, tot er een perron vrij was. Het gevolg was, dat ik mijn trein precies kon zien wegrijden. Hij was trouwens afgeladen, dus daar had ik misschien niet eens meer in gekund.
Zo'n 20 minuten later werd er een extra sneltrein naar Amsterdam ingezet, die ook stopte in Hilversum. Ik was iets over half 8 op mijn werk. Ik heb er vier uur over gedaan. Dat zou best een record kunen zijn.

De terugweg verliep iets vlotter. Ik had op Teletekst gezien, dat je maar beter niet over Utrecht kon reizen, dus ik besloot maat meteen over Amersfoort te gaan. Daarvoor moest ik wel extra vroeg naar huis, anders zou ik niet eens meer thuis komen. Eerst lopen naar station Hilversum. Er ging wel een stoptrein naar Utrecht, met 20 minuten vertraging, maar die vertrouwde ik niet. De sneltrein naar Amersfoort had een minuut of 10 vertraging. Het gevolg was, dat ik mijn aansluiting miste en een klein half uur moest wachten op de stoptrein naar Ede.

Maat daar liep het ineens onverwacht goed: de vertraagde sneltrein naar Arnhem kwam net binnen en in een wip waren we thuis.

En daar lag sneeuw. Geen mooie, gezellige, witte, glinsterende knerpsneeuw, maar een dikke laag vieze, grijze glibbersneeuw. Nou ja, het werd iets over twaalven, voor ik thuis was. Een reis van ruim twee en een half uur.

Met de trein (6)

henk — Sun, 24 Jul 2005 00:59:00 GMT

Gisteren is het echt misgegaan. Rond kwart voor 5 kwam ik aan in Utrecht en daar werd omgeroepen, dat de treinen naar Hilversum niet reden vanwege een wisselstoring tussen Overvecht en Hilversum. Ik kon rijden via Baarn en Amersfoort en de trein naar Amersfoort vertrok het eerst. Ik was op tijd in Amersfoort om de sneltrein naar Hilversum/Alkmaar van 17:14 te halen, maar.... die trein reed niet. Het stond toen al vast dat ik te laat op mijn werk zou komen. Dus eerst maar eens proberen te bellen. Het eerste telefoontoestel op het perron gaf helemaal geen verbinding: alle nummers leken geblokkeerd. Het tweede toestel werkte wel, maar een beetje vreemd. Ik belde naar de studio en daar werd niet opgenomen. Ik belde een ander nummer, daar was ook niemand en ik kreeg de centrale aan de lijn. En toen die weer ophing, kreeg ik mijn geld terug! Toen maar mijn chef gebeld en zijn antwoordapparaat ingesproken en toen ik net kort had beschreven wat er aan de hand was, werd de verbinding verbroken. En ik kreeg weer mijn geld terug!

Afijn, de trein van 17:44 reed wel en tien minuten later was ik op Station Hilversum. Daar zag ik alweer een trein in de richting van Utrecht rijden. Nog een kwartiertje lopen en ik was eindelijk op de plaats van bestemming. terwijl ik om 18:00 een programma had moeten starten.

Niet te beantwoorden vragen:

Had ik in Utrecht beter de trein naar Baarn kunnen nemen? Die vertrok 20 minuten later dan de trein naar Amersfoort. En misschien reed er wel helemaal geen trein tussen Baarn en Hilversum.
Had ik in Utrecht misschien nog wel het best kunnen wachten tot de storing was verholpen?

Met de trein (5)

henk — Mon, 20 Jun 2005 01:26:00 GMT

Vandaag naar Zaandam Kogerveld. Op Amsterdam Centraal laten we de Sprinter naar Uitgeest (via Zaandam) schieten, die gaat tenslotte niet onze kant op (dachten we..). Dan wordt omgeroepen: "De stoptrein naar Enkhuizen zal vandaag niet rijden wegens werkzaamheden" Hadden ze dat nou niet eerder kunnen zeggen? Afijn, met de eerstvolgende trein naar Zaandam en met de bus naar Kogerveld.

Op de terugweg: we krijgen een lift naar station Zaandam omdat er geen treinen stoppen in Kogerveld. We zijn net op tijd voor de tein naar Amsterdam van 19.58, dachten we. Maar we worden naar de bus gedirigeerd, wegens sein- en wisselstoringen. Het kost ons zowat een uur om daar te komen (i.p.v. 10 minuten). Daar is de chaos compleet: wegens sein- en wisselstoringen (warm geweest, hè?) rijdt er helemaal niks meer.
Ja toch: op spoor 2 vertrekt de trein naar Heerlen en die gaat over Utrecht. Massaal stort iedereen zich op die trein. Wij willen met een paar conducteurs halverwege de trein naar binnen wippen, maar we worden tegengehouden met de mededeling dat de volgende trein over een kwartier vertrekt van spoor 5. Dat is onze Intercity naar Nijmegen. Maar die blijft mooi staan! Wel zien we na een minuut of 10(!) de trein naar Heerlen langsrijden. De achterste coupé is nagenoeg leeg.

Een half uur later vertrekt de Intercity naar Maastricht. Volgens het bord van spoor 2a en 2b, maar er wordt omgeroepen, dat de trein van spoor 2a vertrekt. Wij lopen richting 2a en de even later rijdt de trein door tot hij het gehele spoor 2 bezet.Wij zijn dus halverwege de trein terechtgekomen en daar is het druk. Veel drukker dan op het eind van spoor 2b, waar wij eerst stonden. Wij wurmen ons erin en vinden een plekje op de trap. Vlak voor Utrecht blijft de trein wachten tot het spoor vrij is. Er staat een andere trein op ons perron. Na een minuut of 10 (of 20) wordt omgeroepen, dat op die trein geen personeel zit! Die kan dus niet weg en wij kunnen niet naar binnen. Na nog eens 10 minuten of zo onderhandelen, rijden wij Utrecht binnen.
De sneltrein naar Arnhem komt binnen met ruim een kwartier vertraging. En blijft vervolgens een half uur staan. Waar we op wachten, wordt niet duidelijk. Het is intussen 23 uur en we vertrekken. Verder verloopt alles goed. We zijn van Zaandam tot Arnhem drie en een half uur onderweg geweest.

Met de trein (4)

henk — Tue, 03 May 2005 03:26:00 GMT

Al weken maak ik inwendig cynische grapjes over mensen die te dicht bij de rand van het perron staan: "Niet voor mijn trein springen, dat geeft zo'n vertraging." Vanaf vandaag weet ik hoeveel: twee uur en een kwartier.
Het begon met een klap tegen de trein. Ik grapte nog, dat we een lekke band hadden. De trein stopte en bleef stilstaan. Heel lang. We moesten wachten op de politie, de brandweer en de begrafenisondernemer. En toen alle losse onderdelen weer opgeruimd waren, mochten we weer verder.
Voor een hoop mensen werd weer een taxi geregeld, maar alleen naar een volgend station. Wie in Arnhem Zuid woont heeft gewoon pech. Ik loop het gelukkig in een kwartiertje. Het mistte flink en dat maakte de sfeer opmerkelijk luguber. Vreemd genoeg had ik vooral honger en dat was simpel te verhelpen.

Loos alarm?

henk — Tue, 23 Nov 2004 23:59:00 GMT

Het zal zo rond koffietijd geweest zijn, dat ik werd opgeschrikt door het lawaai van een hele stoet brandweerwagens en een paar politie-auto's. Snel naar Teletext: het centraal station van Arnhem was ontruimd in verband met een wagen die oplosmiddel stond te lekken. Reizigers moesten rekening houden met vertraging van meer dan een uur.
Nou, een uur voor mijn normale vertrektijd dus nog maar eens gekeken. Over vertraging was niks meer te vinden, wel over treinreizigers, die in de buurt van Arnhem onwel waren geworden, maar er was geen lekkende wagon aangetroffen. Dus ik op de normale tijd naar het station. En daar was het puin. De Intercity naar Den Helder van 16.38 viel uit wegens te grote vertraging. De sneltrein naar Den Haag/Rotterdam had een kwartier vertraging. Dat kwam mooi uit: hij vertrok dus rond 16.08 naar Utrecht en dat is mijn normale vertrektijd. Helaas, onderweg liep de vertraging nog wat op, zodat ik mijn aansluiting miste. Toen ik het perron op liep, bleef de stoptrein naar Hilversum nog even pesterig met dichte deuren staan en ging er toen rustig vandoor. Zonder mij. De trein naar Hilversum liep op dat moment dus op tijd. Ik maakte me nog geen zorgen en zou gewoon de volgende nemen.
Daar werd omgeroepen, dat de stoptrein naar Hilversum ruim 10 minuten vertraging had! Dat zou nog net kunnen. Ik zou om 17.55 op mijn werk zijn en ik moest om 18.00 een radioprogramma starten. Maar toen we op Station Hilversum aankwamen, was de vertraging opgelopen tot 20 minuten! Toch maar even naar mijn werk gebeld en daar hoorde ik, dat alles onder controle was. Af en toe heb ik echt het gevoel dat ik geweldige collega's heb.

Dat was gisteren. Vandaag bleek, dat er wel degelijk een wagon met oplosmiddel had gestaan, waarvan een deksel niet goed gesloten was. Er is een hoop kritiek op de gang van zaken. Waarom de omwonenden niet waren ingelicht (omdat metingen hadden aangetoond, dat er geen gevaar dreigde en om paniek te voorkomen) en dat soort dingen. En nu komt er zelfs een strafrechtelijk onderzoek! Wat een gedoe! Op het eerste gezicht lijkt het mij een rel om niks, maar we zullen zien of dit nog interessante gezichtspunten oplevert.

Met de trein

henk — Fri, 05 Nov 2004 22:51:00 GMT

Vandaag ging het weer eens goed mis. Er was brand geweest in een trein tussen Driebergen en Maarn, Er reden minder treinen en NS zette bussen in, u weet wel.
Dus ik dacht slim te zijn: ik zou via Amersfoort naar Hilversum. Als alles goed zou gaan, was ik maar een kwartier later dan anders op mijn werk.

Dus eerst de Intercity van 12.08 naar Den Helder. In Ede-Wageningen uitgestapt en over op de stoptrein naar Amersfoort. Die kwam keurig op tijd binnen, maar toen.... bleef hij gewoon staan! De internationale treinen werden via Amersfoort omgeleid naar Utrecht. Eerst moesten we wachten op twee ICE's die ons van verschillende kanten voorbij moesten. Daarna klonk het vreselijke bericht, dat twee internationale treinen elkaar bij Lunteren hadden klemgereden. Het traject is nog gedeeltelijk enkelspoors en daar was wat mis gegaan. Het was volkomen onduidelijk, hoe lang het zou gaan duren.
Nou, dan toch maar richting Utrecht. Ik miste net de volgende Intercity naar Den Helder. Er was al een paar keer omgeroepen dat de sneltrein naar Den Haag en Rotterdam maar tot Maarn zou rijden en dat we verder moesten met de bus. Maar pas toen de volgende sneltrein naar Den Haag en Rotterdam in beeld kwam, werd omgeroepen, dat de Intercities rechtstreeks naar Utrecht rijden.

Dus toch maar even wachten. De Intercity was redelijk op tijd. Hij moest wel een poosje wachten voor Maarn, omdat er maar één spoor beschikbaar was en er moesten tegenliggers langs. En waar er mensen bezig waren met de uitgebrande trein, moest de Intercity stapvoets.
Dat was me wat, die "uitgebrande" trein: in alle coupées lagen Spitsen en Metro's op de tafeltjes en er stonden ook kartonnen bekertjes. Nee, erg uitgebrand zag die trein er niet uit.

Afijn, verder ging het op rolletjes en uiteindelijk kwam ik anderhalf uur te laat op mijn werk aan. Het schrijnende is, dat ik een uur eerder was geweest, als ik gedaan had alsof ik van niks wist: ik had gewoon in de eerste Intercity kunnen blijven zitten. En dan was ik maar een kwartier later dan anders aangekomen.

Stilte (2)

henk — Thu, 04 Nov 2004 01:13:00 GMT

Ja, soms werkt het. vandaag in Arnhem weer in de stiltecoupé gestapt, samen met een meisje van pakweg 20. En ook zij was doodstil. Maar dan: Ede-Wageningen, daar gebeurt het meestal. Er kwamen inderdaad wat mensen binnen. Zij verspreidden zich regelmatig over de hele coupé en verstopten zich achter boek of krant. Vanuit de eerste klas klonk geruis. Drie gehoofddoekte meisjes ratelden vrolijk in een voor mij onverstaanbaar brabbeltaaltje. Maar op zoek naar een hoekje van 4 lege stoelen liepen zij de andere deur weer uit.
Tot Utrecht geen ander geluid dan een incidenteel kuchje of snifje van een verkouden medepassagier en het geritsel van de krant. Ja, en natuurlijk halverwege de reis:"GOEDEMIDDAG, PLAATSBEWIJZEN ALSTUBLIEFT!" Dat mag in de stiltezone best wat zachter.

Weer met de trein...

henk — Wed, 27 Oct 2004 00:02:00 GMT

Alsof de duvel ermee speelt: vandaag ging het weer mis. In Utrecht hoorde je constant omroepberichten over de lijn Utrecht-Hilversum, maar intussen stonden wij te wachten op de Intercity naar Amersfoort. Er kon geen berichtje af. Ongeveer 10 minuten te laat kwam de Intercity naar Leeuwarden (dat is de achterste helft van de Intercity naar Amersfoort) binnen, een paar minuten later gevolgd door de Intercity naar Groningen (inderdaad: de voorste helft). We vertrokken pakweg een kwartier te laat. In Amersfoort miste ik de bus en ik kwam te laat op mijn afspraak. Dat viel in zoverre mee, dat mijn afspraak ook te laat was: zij had in de file gestaan. Dus toch: de trein is zo gek nog niet.

Met de trein..

henk — Tue, 26 Oct 2004 01:08:00 GMT

Al maanden heb ik niks ernstigs op de Nederlandse Spoorwegen aan te merken gehad, maar vandaag was het goed raak. Of mis, eigenlijk.
De heenreis begon goed. De Intercity naar Den Helder was op tijd en in Utrecht stond ook de stoptrein naar Almere Buiten al op zijn perron. Die trein stopt niet op Hilversum Noord, dus ik wacht altijd op de stoptrein naar Leiden. Die zou komen met 5 minuten vertraging. Dat werd 10. Vervolgens bleef hij nog 10 minuten op het station staan, zodat we met 20 minuten vertraging vertrokken. En in Hilversum bleef hij alweer een tijdje staan. De Intercities naar Amsterdam en Schiphol moesten er langs, wat betekent, dat de vertraging inmiddels was opgelopen tot een half uur. De volgende stoptrein naar Leiden zou 10 minuten vertraging hebben, dus daarmee zou ik te laat op mijn werk zijn. En toen werd omgeroepen dat er problemen met de remmen waren en dat onbekend was hoe lang dat zou gaan duren. Er was maar één oplossing: lopen naar het Media Park. Ik moest 18.00 uur een programma starten en ik kwam op 17.55 binnen, hijgend (een beetje).
Ook de terugreis begon goed. De stoptrein naar Utrecht was op tijd. In Utrecht bleek de sneltrein naar Arnhem van 23.33 nog binnen te moeten komen. Een buitenkansje: een trein eerder dan normaal betekent vroeger thuis. De sneltrein kwam gelijk met de Intercity naar Nijmegen binnen. En ik ging er van uit, dat de sneltrein eerder zou vertrekken. Fout gedacht! Daar ging de Intercity van 23.50, keurig op tijd en de vertraging van de sneltrein van 23.33 werd nog wat groter. Nou ja, het werd geen ramp, we reden 0.25 uur het station van Arnhem binnen, maar ik voelde me toch wel een beetje genaaid.

Stilte..

henk — Tue, 12 Oct 2004 00:59:00 GMT

In de trein bestaan er tegenwoordig stiltezones, maar niemand weet dat. En dus werkt het niet. Wie in zo'n stille coupé rust verwacht stuit op naar hartelust kletsende en telefonerende medereizigers. Daar kan je je aan ergeren, maar het is een stuk praktischer om daar de humor van in te zien. Er kunnen heel komische dingen gebeuren.
Vandaag was ik weer in een stiltezone beland en bij Ede-Wageningen stapte een keurige heer binnen. Grijs haar, baardje, snor, bril, in de eerste klas zou hij niet misstaan hebben. Hij bewoog zich een beetje omzichtig en was uitdrukkelijk stil. Kort daarna kwamen er twee cliché mooie meiden binnen, je weet wel, met zo'n blonde paardestaart. Een jaar of 20 oud en duidelijk goed van de tongriem gesneden. Ze hadden het heel gezellig samen. De grijze heer zei niks. Na een tijdje kuchte hij even. Zonder resultaat. Tja, mensen die op zoek zijn naar stilte zullen zelf wel niet van die kletskousen zijn en niet goed weten hoe ze andere mensen erop moeten wijzen, dat die zich niet gedragen zoals van hen verwacht wordt.
Plots een ingeving: non-verbale communicatie! De heer stond op en liep nadrukkelijk naar de cartoon van Kamagurka op de muur, die vertelde dat het hier een stiltezone betrof. Hij leek het plaatje aandachtig te bestuderen en ging toen weer zitten. Helaas, de meiden begrepen de hint niet en kletsten gezellig verder.
Vlak voor Utrecht kreeg een van de twee de cartoon in de gaten. "Goh, stiltezone," zei ze, "zou je hier stil moeten zijn?"" Kort daarna stapten ze alledrie uit, de twee meiden en de oude man.