groep 4b 2004-2005

verhuisbericht

Juf Aukje — Mon, 25 Apr 2005 22:41:00 GMT

juf Aukje's weblog is verhuisd naar:

http://jufaukje.blogspot.com

Windje

Juf Aukje — Wed, 20 Apr 2005 19:34:00 GMT

Rook het een beetje naar kinderwind in de klas.
Een windje dat maar niet wilde vervluchtigen.
Na enig speurwerk,
waarbij de juf haar neus boven verdachte stoeltjes liet hangen,
als een roofvogel die neer wil storten op haar prooi,
ontdekte zij de bron.
Rottende kiembonen.
Met zijn vijftienen.
Die zijn dus acuut op de gang gezet:
Om daar na te denken over hun sociale onaangepastheid.

OGO-taal

Juf Aukje — Wed, 20 Apr 2005 19:24:00 GMT

Vandaag maakten wij een uitstapje naar Intratuin in oost.
We hadden vragen opgesteld voor meneer Wim, de bedrijfsleider.
Wat deed meneer Wim bijvoorbeeld aan zeurende klanten?
Hoeveel soorten planten waren er zo´n beetje in zijn filiaal?
Moesten wij denken in de richting van vijftig of van gogol planten?
(Volgens Nora is gogol het getal met een 1 en dan 12 nullen.
Juf neemt het graag van haar aan.
Straks gogol maar eens opgooglen dan weet ze het zeker.)
Liep het bedrijf sowieso een beetje?
Hoe stond het met de arbeidsvreugde van meneer?
Ieder kind mocht één schooleuro uitgeven.
Misschien verhoogde dit de arbeidsvreugde van meneer Wim als dat al mogelijk was.
Het gaf ook aanleiding tot verhitte discussies over wel of niet met zijn vieren een lelie,
of toch liever per persoon een zakje wilde bloemenzaad.
Van andere juffen wist juf dat Intratuin daar bovenop nog eens zeer scheutig was met het uitdelen van zakjes gratis zaad.
Maar wij kregen niets.
We bleven extra lang dralen bij de kassa om hem wat tijd te geven om zijn fout te herstellen,
hij kwam niet zwaaiend met presentjes opdagen.
Anemoon en Chris durfden wat de juf niet durfde.
Ze gingen er beleefd maar dringend om verzoeken.
Raakten die meiden zoek, werden omgeroepen en kwamen terug met buit: 28 zakjes bonen met kindvriendelijke gebruiksaanwijzing.
De heldinnen van een verhaal dat ze morgen zelf mogen schrijven.
Na een bedankbriefje aan meneer Wim.
Kijk, en dat is nou OGO.

Ritsje in een kersenrokje

Juf Aukje — Tue, 19 Apr 2005 21:54:00 GMT

Juf belooft nogal snel dingen en vaak vergeet ze ze ook weer prompt. Gelukkig wordt zij op regelmatige basis herinnerd aan beloften die over de houdbaarheidsdatum heen zijn. Tirtsa vandaag: "Wanneer komt nu eindelijk onze kerstverrassing?" Bleek juf rond de kerst te hebben zitten kletsen over een kerstprijs die zij uitloofde voor hard werken. Iets in de geest van allemaal een kerstkransje als we blok 3 van rekenen af hadden. Zal ze nu nog iets met de afgeprijsde paaseitjes van de AH kunnen goedmaken? Rond blok 8?
Bovendien was ze er laatst niet in geslaagd 9 punten op eigen kracht met slechts vier lijnen met elkaar te verbinden. En dan zou ze trakteren.
Had ze zelf gezegd.
Oké, oké, juf bakt binnenkort alsnog een cake.
Als ze eraan denkt.
Maar dat bij jufs thuiskomst een te repareren kersjesrok van uitwonende dochter op de scanner is gelegd!
Zo van: "mijn moeder mag dan traag van repareren zijn, er is vast geen dag dat zij haar scanner links zal laten liggen". Met wat voor soort moeder hebben we hier eigenlijk te maken?

Robert Jasper Grootveld

Juf Aukje — Mon, 18 Apr 2005 18:59:00 GMT

Een groot kunstenaar.
Bedacht onder andere de drijvende eilanden op piepschuimbasis.
Juf J., mijn onvolprezen 100 % OGO-buurjuf is er in geslaagd het eiland dat vlakbij de school drijft, te adopteren.
Vier stoere mannen van beplantingen, gekleed in feloranje hesjes, hielden eerst een praatje in haar klas.
Gingen toen het eiland op, bewapend met schoffel, hark en snoeimes.
Woensdag als we ons uitje naar het tuincentrum houden kunnen we bloemenzaad gaan halen.
Zodat het eiland deze zomer bloeien kan als nooit tevoren.
Ter ere van Robert.
En dan stuurt juf hem foto´s.

Roddels

Juf Aukje — Mon, 18 Apr 2005 18:54:00 GMT

Juf is zich angstig aan het verheugen op de volgende schoolkrant.
Laatst werd ze de klas uitgemikt, de gang op, kon ze ook eens voelen hoe dat voelde.
Men moest langdurig in konklaaf om de ergste roddels over haar te verzamelen.
En die waren bestemd voor in die krant, zodat iedereen ze zal kunnen lezen.
Ontkennen helpt niet, dan maakt juf zich alleen maar meer verdacht, dat weet ze nu al.
´s Nachts in bed ligt juf sindsdien op vaste tijden haar zonden te overpeinzen.
Peutert zij overmatig neus?
Gebruikt zij ruwe bootwerkerstaal?
Eet zij buiten schafttijd om boterhammen met onduidelijk beleg?
Scheidt zij het papierafval niet van het restafval?
Is zij betrapt op jubelend valszingen onder het rekenen?
Gelukkig was Tirtsa vandaag haar papiertje kwijt waar de moppen voor de schoolkrant op stonden.
Verliest Zazie vermoedelijk die roddels ook nog wel.
Roddels, er is eigenlijk niet zo veel aan verloren.

Hergebruik

Juf Aukje — Sun, 17 Apr 2005 19:07:00 GMT

Van de schrijfmevrouw moet de juf nieuwe genres oefenen. Van zichzelf moet de juf altijd alles tegelijk. En nu had ze zo gedacht: ze oefent het genre "schrijf een prijsvraag-verhaal" en wint zo misschien een leuke attentie. De hoofdprijs van tweehonderdvijftig euro bijvoorbeeld, die de ANWB heeft uitgeloofd voor originele vakantieideeën, uitdrukkelijk aangaande vakanties die niet met het eigen gezin gehouden zullen worden. Met dezelfde pennevrucht zal zij de dames van het schrijfclubje van nieuw meedenk-werk kunnen voorzien. En u, waarde weblog-lezer, kunnen bezig houden. Want die geplande vakantie is een weekendje met bepaalde andere juffen. Valt dus geheel en al onder schoolse aangelegenheden. En binnen het onderwerp van dit blog. Morgen gaat de juf het ze vertellen. Daar hoort u nog wel meer van.

Het beest en de juf

Juf Aukje — Fri, 15 Apr 2005 20:56:00 GMT

Woensdag gaan we met de klas op excursie naar een tuincentrum.
Zaterdag gaat de juf alvast incognito verkennen.
Foldertjes scoren. Fotootjes maken.
Secties met tuinkabouters en gereedschap in kaart brengen.
Proberen een plattegrond te bemachtigen.
Zodat de kinderen een puzzletocht zullen kunnen maken.
Juf weet nu alweer bijna zeker dat ze een of ander raar dier zal tegenkomen.
Dat is namelijk haar lot.
De beschrijvingen van deze ervaringen zal zij misschien ooit bundelen.
Onder de titel: het beest en de juf.
(Vergeef juf dit kinderachtige experimentje.
Ze wil uitproberen of er mensen naar haar site gelokt worden
die iets heel anders zoeken dan de beschrijving van
worm, hond of wandelende tak.
Om zo doende de kijkcijfers kunstmatig op te jagen.
In de bittere strijd met haar man, om wie er vandaag de gunst van de lezer lijkt te genieten.)

Ondernemende eend

Juf Aukje — Thu, 14 Apr 2005 20:49:00 GMT

Ineens sloeg het gisterenavond toe.
Keelpijn en koude rillingen.
Juf E. was nog op bezoek.
Samen met haar had de zieke toen ze nog niet zeker wist dat ze ziek werd laat in de middag een frietkot bezocht.
Dat had ze al haar hele leven, dat ze dacht dat een pittig hapje van het een of ander wonderen zou doen als ze zich een beetje slap en moe voelde.
Het frietkot werd mede gefrekwenteerd door ontspannen in en uit trippelende eenden en spreeuwen.
Plotseling kwam door de zijdeur een grote vrouwtjeseend binnengestraaljagerd.
Vliegensvlug maakt zij een wending pal boven de frituurpan.
Haar pootjes hingen bijna in het vet.
Versuft landde ze op de drempel van de snackbar.
De baas schoof haar liefdevol met zijn voet naar buiten.
"Die kamikaze-Peking-eend heeft niets, dames", zei hij.
Noem dat maar niets.
Dat je als je eenmaal in je bed ligt alsmaar die eend alsnog in die pan ziet landen.
Echt iets voor als je verhoging hebt.
Gelukkig stopte juf E. haar collega nog even in voor ze wegging.
En zette ze een glaasjes sap binnen handbereik.
Waar zou de juf zijn zonder haar collega´s?

Beesten dienen belet te vragen

Juf Aukje — Tue, 12 Apr 2005 22:03:00 GMT

Vandaag dook ineens ook een dikke slak op.
Eerst werd hij nog losjes en vooral plotseling voor jufs neus heen en weer gezwaaid.
Hij stak zijn slijmerige tentakels bijna soepel in haar neusgaten.
Daarna kleefde hij zo stevig vast aan de wand van het mayonaise-emmertje waarin Jurre hem liet uitrusten dat het leek alsof hij acuut dol op haar was geworden.
Alsof hij nog liever met een week makend plopgeluidje zijn huisje zou verliezen dan overgeplaatst te worden naar een andere bak.
Maar de juf mocht hem niet en ontpopte zich tot een radeloos genadeloze juf.
Die slak ging naar zijn soortgenoten in de bak in de klas van broertje Cas van Jurre.
Een menagerie was leuk, maar die beestenbende moest niet boven jufs hoofd groeien.
Zij ging snoeien in haar dieroppasserstaken.
Alleen dieren die vooraf belet vroegen maakten nog een kans.
En juf sprak met zichzelf af dat ze vroeg zou gaan slapen.
Er zouden morgen weer veel "vaste" beesten zijn om te verzorgen.