Juf Aukje

juf Aukje's weblog is verhuisd naar:

http://jufaukje.blogspot.com

Vandaag maakten wij een uitstapje naar Intratuin in oost.
We hadden vragen opgesteld voor meneer Wim, de bedrijfsleider.
Wat deed meneer Wim bijvoorbeeld aan zeurende klanten?
Hoeveel soorten planten waren er zo´n beetje in zijn filiaal?
Moesten wij denken in de richting van vijftig of van gogol planten?
(Volgens Nora is gogol het getal met een 1 en dan 12 nullen.
Juf neemt het graag van haar aan.
Straks gogol maar eens opgooglen dan weet ze het zeker.)
Liep het bedrijf sowieso een beetje?
Hoe stond het met de arbeidsvreugde van meneer?
Ieder kind mocht één schooleuro uitgeven.
Misschien verhoogde dit de arbeidsvreugde van meneer Wim als dat al mogelijk was.
Het gaf ook aanleiding tot verhitte discussies over wel of niet met zijn vieren een lelie,
of toch liever per persoon een zakje wilde bloemenzaad.
Van andere juffen wist juf dat Intratuin daar bovenop nog eens zeer scheutig was met het uitdelen van zakjes gratis zaad.
Maar wij kregen niets.
We bleven extra lang dralen bij de kassa om hem wat tijd te geven om zijn fout te herstellen, 
hij kwam niet zwaaiend met presentjes opdagen.
Anemoon en Chris durfden wat de juf niet durfde.
Ze gingen er beleefd maar dringend om verzoeken.
Raakten die meiden  zoek, werden omgeroepen en kwamen terug met buit: 28 zakjes bonen met kindvriendelijke gebruiksaanwijzing.
De heldinnen van een verhaal dat ze morgen zelf mogen schrijven.
Na een bedankbriefje aan meneer Wim.
Kijk, en dat is nou OGO.

Juf belooft nogal snel dingen en vaak vergeet ze ze ook weer prompt. Gelukkig wordt zij op regelmatige basis herinnerd aan beloften die over de houdbaarheidsdatum heen zijn. Tirtsa vandaag: "Wanneer komt nu eindelijk onze kerstverrassing?" Bleek juf rond de kerst te hebben zitten kletsen over een kerstprijs die zij uitloofde voor hard werken. Iets in de geest van allemaal een kerstkransje als we blok 3 van rekenen af hadden. Zal ze nu nog iets met de afgeprijsde paaseitjes van de AH kunnen goedmaken? Rond blok 8?
Bovendien was ze er laatst niet in geslaagd 9 punten op eigen kracht  met slechts vier lijnen met elkaar te verbinden. En dan zou ze trakteren.
Had ze zelf gezegd.
Oké, oké, juf bakt binnenkort alsnog een cake.
Als ze eraan denkt.
Maar dat bij jufs thuiskomst een te repareren kersjesrok van uitwonende dochter op de scanner is gelegd!
Zo van: "mijn moeder mag dan traag van repareren zijn, er is vast geen dag dat zij haar scanner links zal laten liggen". Met wat voor soort moeder hebben we hier eigenlijk te maken?

Juf is zich angstig aan het verheugen op de volgende schoolkrant.
Laatst werd ze de klas uitgemikt, de gang op, kon ze ook eens voelen hoe dat voelde.
Men moest langdurig in konklaaf om de ergste roddels over haar te verzamelen.
En die waren bestemd voor in die krant, zodat iedereen ze zal kunnen lezen.
Ontkennen helpt niet, dan maakt juf zich alleen maar meer verdacht, dat weet ze nu al.
´s Nachts in bed ligt juf sindsdien op vaste tijden haar zonden te overpeinzen.
Peutert zij overmatig neus?
Gebruikt zij ruwe bootwerkerstaal?
Eet zij buiten schafttijd om boterhammen met onduidelijk beleg?
Scheidt zij het papierafval niet van het restafval?
Is zij betrapt op jubelend valszingen onder het rekenen?
Gelukkig was Tirtsa vandaag haar papiertje kwijt waar de moppen voor de schoolkrant op stonden.
Verliest Zazie vermoedelijk die roddels ook nog wel.
Roddels, er is eigenlijk niet zo veel aan verloren.

Woensdag gaan we met de klas op excursie naar een tuincentrum. 
Zaterdag gaat de juf alvast incognito verkennen.
Foldertjes scoren. Fotootjes maken.
Secties met tuinkabouters en gereedschap in kaart brengen.
Proberen een plattegrond te bemachtigen.
Zodat de kinderen een puzzletocht zullen kunnen maken.
Juf weet nu alweer bijna zeker dat ze een of ander raar dier zal tegenkomen.
Dat is namelijk haar lot.
De beschrijvingen van deze ervaringen zal zij misschien ooit bundelen.
Onder de titel: het beest en de juf.
(Vergeef juf dit kinderachtige experimentje.
Ze wil uitproberen of er mensen naar haar site gelokt worden
die iets heel anders zoeken dan de beschrijving van
worm, hond of wandelende tak.
Om zo doende de kijkcijfers kunstmatig op te jagen.
In de bittere strijd met haar man, om wie er vandaag de gunst van de lezer lijkt te genieten.)

Vandaag dook ineens ook een dikke slak op.
Eerst werd hij nog losjes en vooral plotseling voor jufs neus heen en weer gezwaaid. 
Hij stak zijn slijmerige tentakels bijna soepel in haar neusgaten.
Daarna kleefde hij zo stevig vast aan de wand van het mayonaise-emmertje waarin Jurre hem liet uitrusten dat het leek alsof hij acuut dol op haar was geworden.
Alsof hij nog liever met een week makend plopgeluidje zijn huisje zou verliezen dan overgeplaatst te worden naar een andere bak.
Maar de juf mocht hem niet en ontpopte zich tot een radeloos genadeloze juf.
Die slak ging naar zijn soortgenoten in de bak in de klas van broertje Cas van Jurre.
Een menagerie was leuk, maar die beestenbende moest niet boven jufs hoofd groeien.
Zij ging snoeien in haar dieroppasserstaken.
Alleen dieren die vooraf belet vroegen maakten nog een kans.
En juf sprak met zichzelf af dat ze vroeg zou gaan slapen.
Er zouden morgen weer veel "vaste" beesten zijn om te verzorgen.

Eén engerling.
Drie wandelende takken waarvan er één nooit meer zal lopen.
Aan de wand van het aquarium waterslakken.
Binnenkort: het paddendril.
In de bak: pas gepootte uitlopende aardappels.
Een ui met frisse groene sprieten net boven de aarde.
Hazelnoten in een potje.
Drie avocadopitten, sterrekers en een kastanje.
Een doormidden gesneden Roma-tomaat.
Heel veel stokrooszaad.
De wormen, nog een beetje eenzaam,
morgen gaan we vriendjes voor ze zoeken, na de gym.

Waarom willen die bonen nog steeds niet kiemen?
Flashbackend naar het lot der guppen hoopt de juf op zegen voor haar menagerie

Verleden jaar zat Mannus bij de juf in groep 2.
Nu zit hij in groep 3 en zij in groep 4.
De juf kan nog zo vaak een voorsprong nemen, Mannus haalt haar altijd in.
Zaterdag werd de situatie erg ondoorzichtig: juf kreeg schrijfles van de mama van Mannus.
Kwam mama ineens niet bij juf op tienminutengesprek om na precies tien minuten het lokaal uitgebonjoured te worden.
Zat juf drie uur lang te hopen op positieve feedback van mama. (met uitloop)
Mannus doorzag de situatie feilloos.
Hij stuurde geheime (je mag het niet lezen mama), maar bemoedigende groeten.
En stoere sticker-tatouages voor als juf de andere schrijfdames eventueel wilde imponeren.
Van de smeerkaas van die koe die altijd zo overdreven lacht.
Kan heel nuttig zijn in de sociale omgang.
Dat heeft die koe dan weer goed begrepen.

Het is de bedoeling dat je de stippen met 4 lijnen aan
elkaar maakt zonder je potlood op te tillen.
Nora en Tirtsa.

Vandaag vergat de juf water neer te zetten voor de luisterhond.
Wat niet uitmaakte, want om halfelf  sprong ze op de bank, ging  met haar voorpoten op het kastje staan en stak haar kop in het aquarium.
Lekker tot aan haar schouders in de bak zeg maar.
En toen vergaten de kinderen op de les van de juf te letten.

(Bij het overlezen van wat ze net schreef ziet de juf ineens zichzelf  op de bank springen en haar kop tot aan haar juffenschouders in de bak steken. Wat niet eens zo gek zou zijn als je weet hoe warm ze het af en toe krijgt van het onderwijs: elke dag anders).

Milan heeft een poster gemaakt waarop in zes stappen te zien is hoe je spaghetti mama mia moet koken.
Vandaag voegde hij, onder de bezielende leiding van meester Hamza, de daad bij het woord.
Het rook lang veelbelovend op de gang.
Ondertussen was de rest van de klas bezig bonen in met nat wc-papier gevulde potten te stoppen en zaadjes in bakjes aarde te zaaien.
Er sneuvelde één pot, wat op 15 uitgezette potten best meeviel.
Terwijl de scherven werden opgeveegd werd de "pasghetti", zoals Milan zijn favoriete hapje onverstoorbaar bleef noemen, uitgeserveerd.
Juf kreeg een extra vol bord want zoals de stagiaire grijnzend zei: "juf heb ik nog nodig voor mijn toekomst".
Corruptie op pasghetti-niveau, juf erkend als godmother, Hamza mag voorlopig blijven.

De rekenles: juf staat front klas armzwaaiend uit te leggen wat het nut is van de coördinaten op een landkaart
"B3 brengt je naar de molen. D2 naar de vuurtoren, kijk maar op het plaatje op blz. 73 in jullie gele boek. "
Voelt  ze voor de zoveelste keer die dag  het kokende zweet toeslaan. Vanuit haar tenen schiet het via haar erg blote hals naar haar kruin.
Ze werpt het sjaaltje af om te voorkomen dat ze in katzwijm valt.
Zegt Floris verbaasd: "Juf je bent helemaal rood, weet je dat? Waarom is dat?"
Goede vraag. Juf wil niet oneerbiedig zijn maar vindt dat dit verschijnsel zo snel mogelijk weg-geëvolueerd moet worden.
Juliëtte doet er nog een schepje gloeiende kolen bovenop: "Je haar zit een beetje raar."
Juf heeft namelijk net geprobeerd al dat haar zonder elastiekje tot een verkoelende staart te draaien.
Niets blijft onopgemerkt of onbecommentariëerd.
Juf is best goed gebekt maar weet dit niet te pareren.
Is het haar taak ook nu te informeren?

De kinderen mochten in tweetallen verzinnen waar ze welke tuin in of rondom de school wilden maken.
Dit was één van de mooiere voorstellen:

Waar?
Bij de woonboot van Zazie in de berm,
Wat?
Een vijver met een waterlelie erin en een stenen pad eromheen,
Wie?
Loulou gaat het aanleggen.

Wat zou een waterlelie nodig hebben?
Een gietijzeren tobbe?
Een flink plastic babybad?
We verzinnen wel wat.

De wondere wereld der natuur, zo heet ons nieuwe thema.
De juf had de kinderen als gedachtenoefening opgegeven zich een kaal lapje grond voor te stellen dat zij geheel eigenhandig dienden om te toveren tot een bloeiend tuintje.
De meeste kinderen kwamen met denkbeeldige harken, schoppen en gieters aansjouwen.
Planten en zaad zouden bij de kweker betrokken worden, tot zoverre paste alles in jufs eigen eenvoudige belevingswereld.
Toen zei er één:
"Ik weet iets veel handigers, je huurt zo´n mannetje!"
"Een tuinman?", vroeg de juf.
"Nee, een hoe heet dat nou, zo één die het eerst komt tekenen en het dan voor je doet".
Een tuinarchitect.
Kan ook en je eigen man snoeit dan tenminste je lievelingssering niet dood.

De dag werd begonnen met de overhandiging door Jurre van een prachtig ingepakt pakje. Het bleek tot zijn dolle pret na uitpakken slechts krantenpropjes te bevatten.
Hierna zei Sharon: "ogen dicht juf" en plaatste een flinke plastic spin op haar kruin.
Kwartier mee rondgezeuld. Ging makkelijk, haren zat voor een heel leger spinnen.
Toen bood Floris galant een beker water aan die een gele rups uit de feestwinkel bleek te bevatten.
Vervolgens ontplofte een stinkbommetje.
Men kwam melden dat de kinderen bij juf F. en masse in en uit de ramen klommen.
Floris begon trekrotjes, of hoe heten die dingen met aan weerszijden een stukje touw en in het midden kruit, af te steken.
Om de dag te beëindigen met koffie met een suikerklont erin (juf drinkt over het algemeen koffie met alleen melk) omdat juf het pakje gezien had waarop werd beloofd dat uit de klont en uit de koffie bij roeren een vis tegen haar neus zou springen.
De vis bleek tamelijk tam, hier is hij.
Milan bood een gevonden voorwerpje aan waarvan hij vermoedde dat juf het zou waarderen.
Wat een cadeautjes!
Een gedenkwaardige één-aprildag.

Adam en Eva.

Heel heel lang geleden kwam Adam op aarde.
God zei: "Je zult morgen een vrouw krijgen. En jij gaat met haar trouwen".
En de volgende morgen was er één meisje.
Ze zei tegen Adam: "Hoe heet jij?"
"Adam", zei Adam.
"En hoe heet jij?"
"Eva", zei Eva.
Adam zei: "Wij gaan morgen trouwen".
God gaf hen een hele mooie tuin.
En God zei: "Je mag geen vruchten eten".
Even later ging Eva naar de appelboom.
En kwam één slang tegen en die slang gaf Eva een appel.
"Eet maar op".
Eva deed dat.
Toen kwam Adam eraan.
En at ook een appel.
God zei: "Jullie moeten weg".

EINDE

Naverteld door Isa M.

Op het moment kun je bij Bolletje een bakfiets winnen.
Het enige wat je ervoor doen moet is een originele reden verzinnen waarom je die fiets nodig hebt.
Nou had de juf zo gedacht: een aantal ouders vergeet binnenkort op dezelfde dag zogenaamd hun kind op te komen halen. (Te regelen in goed overleg). Hoeveel kinderen zouden er passen in zo´n kar zes? Niet dringen graag, de eersten die zich melden mogen hun kind even vergeten.
Juf beschrijft dan gloedvol de bittere tocht die ze moet maken om de bloedjes al lopend thuis te bezorgen. Illustreert dit aan de hand van enkele pakkende details : blaren in de schoenen, kinderen die om hun moeder roepen, en sleept daarmee die kar binnen .
Kindertekening erbij (altijd pakkend).
Gaan we daarna gezellig met zijn allen picknicken. Laadt de juf die Bolletjeskar vol leverworst en boterkoek.
Biscuitjes of beschuiten doen we niet, die staan saai op een picknick.

Dit briefje komt, op het handschrift afgaand, van Dominique.
Ze heeft de lente in haar hoofd.

la lie loe
ik hou van een koe
ze zijn heel lief