Wilders en Cohen - 2010

En de winnaar is - Wilders en zijn beweging, de PVV, met het meldpunt middenenoosteuropeanen

Monkey — Mon, 13 Feb 2012 16:21:00 GMT

“En de winnaar is Wilders en zijn beweging de PVV.”

De kampioenen van politieke marketing, de PVV-fractie, zijn er in geslaagd om na de hype van de Elfstedentocht de politieke agenda te beheersen met hun openbare pis-website www. meldpuntmiddenenoosteuropeanen.nl.

Door de protesten van de parlementaire oppositie en het soms humoristische (Thomas van der Dunk in de Volkskrant) maar net zo vaak oliedomme geroezemoes in de media neemt Wilders effectief de indruk weg dat hij en de PVV uitsluitend een anti-islam koers varen. Zo corrigeren zij de desastreuze beeldvorming rondom de modieuze klederdracht van Beatrix en Maximá. Pure winst.

Met de we-gaan-op-polen-roemenen-en-bulgaren-pissen actie spreekt de PVV burgers aan, die in hun nationalistische en xenofobe domheid bijna altijd naar een ‘ander’ wijzen als de oorzaak van hun ongeluk en problemen. De PVV appelleert aan de bestaansonzekerheid bij burgers, die in concrete en fundamentele economische en demografische veranderingen oprecht en terecht een bedreigende verstoring zien van hun rustige, begrijpelijke en veilige bestaan. Dit is een strategische keuze die Wilders tot nu toe veel stemmen in verkiezingen en peilingen oplevert.

Bestaansonzekerheid en onvrede met ‘de ander’ qua herkomst, of politieke of religieuze overtuiging zijn onderbuikgevoelens waar alle partijen, ook de VVD en het CDA, gebruik van maken in het publieke debat. Leuk of niet leuk, het is politiek verstandig om de praktische gevolgen van Europese vrije arbeidsmigratie voor de lokale bevolkingsgroepen te onderzoeken en daar met elkaar een goed gesprek over te hebben. Te vaak, te veel handelen bestuurders vanuit een systeemperspectief, en komt de oppositie, ongeacht de politieke kleur, met individuele misstanden. De PVV staat, ondanks haar parlementaire steun aan de regering, voor oppositie tegen de culturele en economische elite van Nederland en Europa. Met dit onderzoek versterkt de fractie die indruk en rol.

En de PVV plaatst zich weer in een heerlijke tot nu toe succesvolle slachtofferrol, goede stemmentrekkers strategie, en Europa doet mee ze klagen en de Liga Nord in Italie roept dat ze hetzelfde wel zouden willen doen. Wilders is straks nog de smaakmakende rechts-radical politicus van Europa. Inspiratie bron voor copy-cats van Breivik.

Naar de terechte kritiek dat dit non-onderzoek amateuristisch, nihilistisch en schadelijk is, kan worden afgedaan als stemmingmakerij en onwil om te luisteren naar burgers die ‘overlast ervaren’. Gisterenavond gebeurde dat nog in Pauw en Witteman door Maarten Struijvenberg van Leefbaar Rotterdam.

Diegenen die hopen op kritiek vanuit het kabinet zullen bedrogen uitkomen. Verhagen’s kritiek heeft bij voorbaat geen geloofwaardigheid sinds hij verkondigde dat hij de angst van de burgers voor vreemde invloeden begrijpt of zelfs terecht. Rutte vindt dat de burger zelf het heft in handen moet nemen. ‘Mep er maar op los als iemand je huis binnenkomt’, is daarbij de wat grovere, maar wel vrolijk, Ruttiaanse variant. De PVV-website is in lijn met het huidige kabinetsbeleid, dat voorstander is van anoniem melden van dierenleed, criminaliteit, belastingontduiking, etc. De enigen die namens het kabinet een kritisch geluid kunnen laten horen tegen dit soort PVV-onzin zijn Kamp, als minister van sociale zaken, Leers, als minister voor Immigratie, Integratie en Asiel en staatssecretaris voor Europa, de OZO foute kranten-verhapselaar Knapen. Rutte zal begin maart zijn Europese collega’s geruststellen, de nederlandse kiezer en politici krijgt geen reactie van de man die met Verhagen beloofde waar nodig tegengas te geven. Het gelijk van Klink en Hirsch Ballin wordt zo weer heel pijnlijk aangetoond.

Zoals de PVV de politieke winnaar lijkt, zijn er ook verliezers:

1. mensen met andere dan een klassiek rechts christelijk conservatieve nederlandse herkomst, die in de marketing agenda van de PVV vogelvrij zijn verklaard en niet op steun kunnen rekenen van de nederlandse politiek en media, die wellustig gedijen bij de populistisch nationalistische agenda van Wilders en zijn verderfelijke crypto-criminelen;

2. de oprechte, niet aartsconservatieve liberale VVD kiezers;

3. mevrouw Sap en haar politieke vrienden.

Er bestaan bewonderenswaardig liberale VVD-ers, waarmee iedere democraat in collegiaal overleg een gezonde, vrije en sociale maatschappij zou willen besturen. Die steeds zeldzamere VVD-ers houden niet van stiekeme burgers die anoniem klagen op internet, noch appreciëren ze een overheid, bestuurders of politici die politiek gewin zoeken met anonieme individuele klachten tegen andere groepen mensen. In stand-punt-nl kwam maandag 13 Januari zo’n VVD-dame aan het woord. Zij gunde Rutte in deze zoveelste Wilders-hype een late maar toch eervolle aftocht. Zij veronderstelde dat Rutte nog geloofwaardig kon verkondigen dat de VVD de anonieme-website methodes van de PVV niet nodig heeft en dat dit niet bij de VVD past. Arme vriendelijke liberale vrijheidslievende VVD-stemmende nette dame, zij overschat de principes van haar VVD – net als de burgermeester van Opmeer, Gert-Jan Nijpels, dat doet. Is het hen ontgaan dat Rutte, met radicaal elitair conservatieve professor bestuurskunde Rosenthal en boevenjager Opstelten als naaste getrouwen in het kabinet en partij, wel degelijk dergelijke geniepige methoden promoot? Anoniem klikken over van alles en nog wat is door dit kabinet tot kunst verheven - er is een infrastructuur voor opgezet en er worden rechtszaken over gevoerd. Over dat soort zaken zal Rutte indien gevraagd in de media altijd iets zeggen. Nu niet.

Wat velen vergeten is dat Rutte en zijn liberale en christen-democratische handlangers in de tweede kamer helemaal niet geloven in een actieve overheid zoals we die in de twintigste eeuw hebben ontwikkeld. Afbouwen die hap, meer luisteren naar het volk en meer ruimte voor het individu. En dat afbouwen doet hij bij voorkeur dusdanig dat opvolgende kabinetten er niets of weinig aan kunnen doen. Zo blufte hij gisteren nog dat de nieuwe ‘Wet werken naar vermogen’ niet gemakkelijk te veranderen zal zijn door een vervolgkabinet, italiaanse en griekse toestanden en de VVD-premier lacht er schalks bij.

Gisteren was de uitzending van stand-punt-nl overigens ook het zoveelste trieste dieptepunt van mevrouw Sap. Zij meende oprecht dat wij burgers niet moeten klagen maar positief om blijven gaan met de huidige middelen en kanalen, die voor orde en veiligheid bestaan. Niet zeuren maar aanpakken, positief blijven. Teveel Ratelband. Zij denkt dat wij onze problemen rond overlast kunnen oplossen via politie en gemeente. Heeft ze dan potverdorie na vijftien jaar nog niet door dat de statistische benadering van veiligheids- en ordeproblemen van politie en bestuurders wel op systeem (maatschappij of regio) niveau werkt, maar niet niet tegemoet komt aan de veiligheidsbehoefte van gewone bewoners van dit land en ook geen effectieve oplossing biedt voor de problemen van individuele en kleine groepen burgers?

Als iemand 112 belt bij een citizen-arrest van drug-dealers in Osdorp is de politie er als de kippen bij. Als er genoeg klachten om de statistiek in de rapportages te beïnvloeden zijn komt de wijkcoördinator in actie. Soms merken burgers daar wat van, maar vaker ook niet. Bij specifieke klachten over problemen met criminaliteit en overlast wordt sussend en de-escalerend opgetreden. Als er aangifte gedaan wordt van iets, waar geen politie bij op bezoek is geweest, is de kans groot dat er niets gebeurt, je niets hoort en je melding slechts in de statistieken wordt opgenomen. Terecht moet ook gebeuren, maar het is niet goed genoeg. Er moeten ook oplossingen komen – en daartoe wordt geen actie ondernomen zolang de rapportages uit de statistieken geen aanleiding geven.

Kenmerkend voor het maatschappelijk klimaat in Nederland is dat de overheid met negativistische kritiek en Balkenende-normen bejegend wordt. De liberale en christen-democratische anti-overheids geloofsovertuigingen zien de overheid als een belemmering voor het individu en als internationaal economisch probleem. Ze lijken in het parlement breder gedragen dan alleen het CDA en de VVD. De rol nederlandse overheid staat marginalisatie te wachten. Mevrouw Sap toont zich namens GroenLinks schokkend naïef en bestuursonkundig door te veronderstellen dat de meeste burgers van Nederland nog steeds positief ingesteld zijn om samen met de overheid de leefomgeving te beheren laat staan verbeteren. De trend is dat er steeds meer horizontale burgerinitiatieven ontstaan, en ze hebben of lak aan democratisch gekozen en gecontroleerd bestuur en regelgeving ofwel vertrouwen niet meer op consistentie in steun van de politiek bij beleidsmatige keuzes.

Mevrouw Sap toont, in dit geval over de rug van immigranten, dat zij geen goede hoeder is van een overheid, die in democratisch Nederland, van ons allen is en namens ons allen opereert en daarom kundige controle en support behoeft. Als politiek partijleidster doet zij daarmee kundige GroenLinks bestuurders en politici te kort.

Het congres van GroenLinks heeft niets geholpen. Het drama Sap ondermijnt de linkse liberale en sociaal democratische politiek. De miskleunen van mevrouw Sap kunnen we missen als kiespijn. Hopelijk is Kathalijne Buitenweg snel klaar met haar promotie. En mocht dat kabinet Cohen er onverhoopt toch komen, hoop ik op gezaghebbende, humane en deskundige Andrée van Es als minister en niet mevrouw Sap.

Wilders, Kok, Ghandi, Bush en Hitler - de beroemde vergelijking

Monkey — Mon, 25 Apr 2011 19:09:00 GMT

Nog niet zo heel lang geleden werd een passende vergelijking gemaakt tussen het 'vervolg'op het oubollige totaal niet nieuwe voorstel van de PVV om a-sociale mensen in een 'tuigdorp' te plaatsen, werkkampen, en de tendens om het nazi-regime onwelvallige mensen in werkkampen te plaatsen. Prachtige tekening van Adriaan Soeterbroek (hier).

Die tekening moest na een week of wat van de website Joop.nl omdat er ernstige bedreigingen waren tegen VARA-coryfeeen, als van Mathijs van Nieuwkerk, Paul de Leeuw en Paul Witteman. De laatste twee hadden niet het fatsoen om voor vrije meningsuiting op te komen, maar konden het zeuren creatief en minder creatief niet laten. De dreigementen zijn nooit omgezet in een aanklacht tegen mensen. Een zure zaak... onvoorstelbaar in mijn ogen.

Ik besloot toen de tekening op dit weblog te plaatsen. Hier nog maar een keer ter illustratie van wat sommigen 'wansmaak' noemden:

Afgelopen week was er de affaire Von der Dunk die zijn lezing over de uniciteit van het PVV-gedrag sinds de 2e Wereldoorlog aan de kaak stelde. Uniek in Nederland sinds de Tweede Wereldoorlog, omdat rond die tijd dezelfde soort zaken in Nederland gebeurden of werden voorgesteld, die nu worden voorgesteld.

Vandaag verscheen een al even heldere vergelijking van Bush, Kok, Ghandi, Hitler en onze geperoxideerde leider van ons vaderland, weergegeven in en tabel van Michael Blok, een vooraanstaand GL-bestuurder/politicus. Wilders heeft het nodig om vanuit het buitenland te melden dat het ongepast is om hem in één tabel met Hitler te vergelijken. Flauwekul natuurlijk. Politici vergelijken kan wel degelijk. alhoewel de historische context altijd lastig is mee te wegen.

Maar stel dat we de historische context wel meewegen... dan wordt het PVV-geblaat alleen maar erger. er zit niets origineels bij, het is het geklets dat al eeuwen oud is en nog nooit wat heeft opgelost. Ausradieren dieses Denken.

Hieronder het stuk van Michael Blok, uit voorzorg, voor als het een verblijf op Joop.nl (hier) niet overleeft. Toestemming moet ik nog vragen, maar dat komt vast wel, anders verdwijnt dit bericht vanzelf. Maar niet nadat het in de google-cache en 'internetarchive' is opgenomen, en nooit meer verdwijnt. Een kwestie van vrije meningsuiting, iets waar de PVV helemaal voor is. Gelukkig - dat wel.

De ironie van de hypocrisie

Als je er goed over nadenkt is er niets op tegen om politici met Hitler te vergelijken

Afgelopen donderdag werd de jaarlijkse Arondéuslezing in het Noord-Hollandse provinciehuis afgelast. De columnist Thomas von der Dunk wilde daarin betogen dat het juist met de opkomst van Geert Wilders jammer is dat er in Nederland tegenwoordig een taboe heerst op het noemen van "De Oorlog". Toen de details van zijn speech bekend werden bij de organisatiecommissie hebben de CDA- en VVD-leden (na overleg met de Noord-Hollandse PVV-fractie) de lezing afgelast. De meerderheid van de commissie, statenleden van andere partijen, wist van niets. De afgelasting laat ironisch genoeg prachtig het gevaar van de PVV zien. En de altijd met de vrijheid van meningsuiting schermende PVV heeft nu een politieke tegenstander monddood gemaakt. Ironie en hypocrisie regeren dus.

Dit vraagt om een reactie van iedereen die houdt van een open debat en die een hekel heeft aan politieke hypocrisie. Von der Dunk zelf zal op 27 april buiten bij het provinciehuis in Haarlem zijn redevoering gewoon alsnog geven, en heeft het de veelzeggende naam "Arendéus-hagepreek" gegeven.

Von der Dunk zal uitleggen dat de beweging van Wilders anti-democratisch is, omdat hij rechters onder politieke controle wil plaatsen en de gelijkheid voor de wet wil afschaffen, en dat het juist met de opkomst van Wilders vreemd is dat er een taboe is op het vergelijken van de huidige situatie met de jaren voor en tijdens De Oorlog. Von der Dunk heeft daarin natuurlijk gelijk. Maar met zijn betoog draait hij wel om de hete brij heen. Want het echte taboe is natuurlijk het vergelijken van Wilders met Hitler. Dat is, zoals de Engelsen zeggen, de "elephant in the room".

Maar als je er goed over nadenkt is er niets op tegen om politici met Hitler te vergelijken. Vergelijken betekent niet moreel gelijkstellen. Als je de meningen en daden van mensen met Hitler vergelijkt zul je meestal zien dat ze heel anders zijn dan Hitler. Een kreet als "die politicus is net Hitler" is dan beledigend en soms strafbaar. Meestal is zo'n vergelijking dus een verspilling van tijd, maar Wilders is natuurlijk geen Mahatma Ghandi. En de afgelasting van de Arondéuslezing toont nog eens aan dat de PVV geen D66 is. Daarom is het moment gekomen om door de zure appel heen te bijten. De onderstaande tabel vergelijkt in de eerste plaats Hitler en Ghandi, die zoals verwacht heel verschillend zijn. Maar geldt dat ook voor hedendaagse politici zoals George Bush, Wim Kok of Nelson Mandela? Of, waarom niet, Wilders?

Deze lijst kenmerken is natuurlijk niet perfect. Maar er zijn wel opvallend veel meningen en zelfs daden die Wilders gemeen heeft met Hitler. Een gelijkenis die je bij andere genoemde politici niet ziet. Dat betekent zeker niet dat Wilders het in zich heeft om een Europese oorlog te starten of moslims uit te roeien. Maar deze analyse plaatst misschien wel nog grotere vraagtekens bij het taboe op "De oorlog" dan de gebeurtenissen rondom de Arondéuslezing. En maakt nogmaals duidelijk dat de relatief tolerante omgang van andere partijen met de PVV niet alleen van een gebrek aan historisch besef getuigt, maar ook van een gebrek aan logica en ruggengraat.

* Voor Hitler zijn de meningen en daden in 1932 en in 1945 weergegeven. Dit omdat de ergste daden van Hitler gepleegd zijn toen hij dictator was en De Oorlog woedde, en dat voorrecht hebben de moderne politici in de tabel nog niet mogen meemaken.

** Niet iedereen vindt dat de PVV een partij is. Er zijn immers geen andere leden dan Geert Wilders.

Tuigdorpen - de oplossing van Geert Wilders - de gecensureerde cartoon 'Wordt-vervolgd' van Adriaan Soeterbroek

Monkey — Thu, 24 Feb 2011 15:56:00 GMT

De cartoon is van Adriaan Soeterbroek.

Hij is de tekenaar.

De bedoeling van deze cartoon hier op dit blog om er voor te zorgen dat de cartoon niet uit het publieke domein verdwijnt, als gevolg van bedreigingen tegen VARA-medewerkers (zie bericht hier). De VARA heeft n.a.v. gemelde bedreigingen blijkbaar aangifte gedaan bij de politie en vervolgens de cartoon off-line gehaald.

Het recht op vrije meningsuiting is niet alleen een juridisch recht tegenover de overheid, maar ook een recht voor elk individu om zonder drieing van welke aard dan ook te mogen denken en je te uiten.

Het recht op vrije meningsuiting, dat is waar het hier om gaat

met dank aan Geert Wilders.

De cartoon heeft als beeld een kamp waar mensen hen gebracht worden die een 'T' waarmerk op hun kleding dragen. Net als in vroegere tijden Joden de 'J' op geplakt kregen. Wilders deed het voorstel om a-socialen in Tuigdorpen buiten de urbane omgeving op te sluiten. Dat Adriaan Soeterbroek in boosheid aan concentratie en gevangenkampen dacht, doet niets af aan het feit dat ik dacht aan de veen-kolonien, waar misdadigers en a-socialen heen werden gestuurd... zoek maar eens op in de geschiedenis boekjes van Nederland. Het tuigdorp idee is niets nieuws, maar wel onfatsoenlijk en ongepast in deze tijd. Het zijn oplossingen van simpele geesten die bang zijn geworden in dit leven, als ze het menen, of van gewetenloze politieke marketeers. Die dondersgoed weten wat de consequenties zijn van dergelijke opmerkingen. Nieuw en verwijtbaar zijn de emoties en associaties die horen bij dergelijke voorstellen.

De naam 'Wordt-vervolgd' is de kern van het verhaal van de cartoon. Wilders en zijn mannen willen een repressieve maatschappij, zij zijn pro-'vervolging' van alles waar zij anti zijn. 'Wordt-vervolgd' staat ook voor elke keer een stapje erger, en dichterbij een harde vijandigere cultuur van Nederlanders tegen alles wat niet typisch oud-Hollands is.

Wilders de 'moralistisch' laffe maar slimme marketeer-politicus, ging vervolgens niet naar het verkiezingsdebat bij de VARA, geleid door Jeroen Pauw en Paul Witteman. Hij vond dat hij beledigd werd door de 'gastheer'. De arme ziel. Wel weer een paar stemmen gewonnen. Knap gedaan.

Het is nu tijd om de welwillende kiezers die geweldadige taal van Wilders accepteren, en de crypto-criminele en zelfs aggressieve volgelingen, en die door hun stem dit ondemocratische gebral het zo gewenste maatschappelijk respect geven, te wijzen op hun verantwoordelijkheid. Zij zijn het die de taal over pongewenste culturen en buitenlanders prima vinden, stiekem steunen. Ja, zelfs jongeren van rond de twintig doen dit.

Uiteraard is een volgeling van een partij niet gelijk te stellen met de 'mening' en het 'beleid' van de partij. Wat wel gelijk te stellen is, zijn de opgeroepen emoties en acties om in bussen en onder viaducten, vrouwen met hoofddoeken bij de politie aan te geven en buitenlanders zonder werk aan de politie af te lveren zodat ze kunnen worden uitgezet. De agressie en polarisatie die daarmee opgeroepen wordt, heeft een effect op de bevolking. Niet alleen in het aantal stemmen dat de peroxideerde man krijgt, maar ook 'het gesprek' dat hij losmaakt.

Ik ben benieuwd hoe de Telegraaf en de lezers reageren. De reactie van Paul de Leeuw, tja, wat moet je daar nou van zeggen. Als het humor is, dan is het goed gelukt. Klasse! Als hij het meent. Gruwel, gruwel, gruwel.

De grofheid van Rutte en Wilders, en het grote gelijk van Job Cohen

Monkey — Sat, 23 Oct 2010 18:31:00 GMT

Tja, gelijk hebben en gelijk krijgen is niet alleen op het voetbalveld, thuis en in het café maar ook in de politiek niet hetzelfde.

Job Cohen riep tijdens de verkiezingscampagne “Een stem op Rutte is een stem op Wilders”, het leek tijdens de verkiezingscampagne een lekker in het gehoor liggende provocerende one-liner. Een beetje over de top. Daar leek en lijkt mij communicatief niets mis mee. Generaliserend en een beetje grof. Ik vond het goed passen uit de mond van onze met de voetbal jonglerende lange slungel die heel wat passie in zijn donder heeft, wijsheid in de bol en een slim gekozen rode das. Nu het Bruin Café Kabinet, met als kern het PVVD machtsblok, in Nederland de regering vormt blijkt dat Job en zijn staf tijdens de verkiezingscampagne gelijk hadden. Niet dat we er iets mee winnen. Of toch wel? Zou het kunnen zijn dat na tien keer gelijk hebben je voldoende krediet het opgebouwd en het potentieel positieve staatsman profiel van Job Cohen zich terugbetaald in gezag in de oppositie en uiteindelijk de stemmen voor de macht.

Nu kleine details en grote halen van de formatie langzaam in de publiciteit sijpelen blijkt dat Job Cohen's opmerking dat Wilders tegen de rechtstaaat aanschuurt niet alleen een mening was, maar hartstikke schokkend terecht is. Het erge uit de NRC-berichten van vrijdag en zaterdag is dat nu blijkt dat niet alleen Wilders en zijn Europese-agent uit Brussel de rechtstaat willen ondermijnen, maar dat Rutte er ook lekker tegen aan kan schuren.

Tijdens de terechte rechtszaak over de strafbare discriminerende en tot haat aanzettende taal toonde Wilders zijn ware grove onfatsoen. Het stelde dat de rechtszaak en de rechters alleen maar okay zijn als hij wordt vrijgesproken. Als dat niet het geval, dan is het begrijpelijk dat miljoenen burgers de bijl aan de wortel van de rechtsstaat zouden zetten. Nee hoor, ik bedoel niets, nee dat is geen ophitsen.. het is opruiende rottaal.

Weer was Cohen één van de weinige politici die reageerden. Kollega Verhagen und Herr Rutte hebben bij mij, met hun niet--of-nauwelijks-reageren hun 'staatsmännischen Respekt total verloren'. Brave neo-D'66-liberaal Pechtold was heel stilletjes... en GL-tutje kwam niet uit de verf. Het was een bewijs dat de rechtsstaat zoals die nu is, en burgers tegen de overheid beschermt, niet in veilige handen is bij Wilders.

Dat het nog erger zou komen, kon en kan de goede observeerder voorspellen, maar hij of zij zullen niet of nauwelijks van zich laten horen. De angst regeert. De angst voor kritiek en het verwijt dat je geen waardering hebt voor meer dan een miljoen domme gemanipuleerde stemmers die in het stemhokje hun stem weggaven aan het in de kern ondemocratische PVV.

* * *

Uit berichten in de NRC van afgelopen vrijdag en vandaag (22 en 23 Oktober 2010) blijkt dat een lopende aanklacht tegen één van de regeringsvormers en de daaruit voortvloeiende rechtszaak “bij de formerende partijen leidend te zijn bij het zoeken naar de verruiming van de vrijheid van meningsuiting.”

Dat is niet aanschuren tegen de rechtsstaat, dat is bananerepubliek gedrag van politici die de luiers ontgroeid zijn, hun eerst natte dromen hebben gehad en nu in de pubertijd geconfronteerd worden met hun sexuele machtsdromen en daar 'en public' mee moeten leren omgaan of en dat lukt niet erg. Ja, ik bedoel het machtsblok PVVD.

Onze voorlopige redding is dat Nederlandse wetgeving is ingebed in internationale verdragen die menselijkheid en verdraagzaamheid als leidende principes laten prevaleren boven de wens tot (Wouter) Bossiaanse polarisatie en confronterende Marcouchiaanse aanpak, die gemakkelijk kunnen uitmonden in het Hitleriaanse populistische en demagogische volksophitserij van de PVVianen gesteund door de VVD.

Het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, het VN-verdrag voor Burgerrechten en Politieke Rechten, het Europees Verdrag betreffende Sociale en Medische Bijstand of het Europees Sociaal Handvest en het EU-kaderbesluit racisme en vreemdelingenhaat laten weinig of geen ruimte voor onsmakelijke aggressieve onzin. De ontmanteling van sociaal economische minimum-rechten (Bijstand, Wajong, etc.) geschiedt via Wilders en immigranten, het past in de strategie van de VVD en D'66 die 'heilig geloven' in het vrije individu die gedreven wordt door de materialistische (financiele) impuls. De internationale verdragen en overeenkomsten blijken in 2010 precies de levensverzekering voor de burgers van Nederland te zijn waarvoor ze door de opstellers van die verdragen en overenkomsten ook bedoeld waren. Het pacificeren van onvermijdelijke verschillen en tegenstellingen om welvaart en vrede te behouden.

Het bruin café rechtse blok PVVD blijkt niet de trouwe bondgenoot in Europa te zijn die Haider met zijn FPÖ jaren geleden wel bleek te zijn. Internationale verdragen bleven voor deze vroege voorganger zowel landelijk als regionaal leidend in de wetgevingsvoorstellen en bestuur. Slechts zelden werd gezocht naar de rafelranden van de rechtstaat, door de erkende neo-facistsiche bruine vrienden uit Kärnten. Het was veelal onsmakelijke polariserende en nationalistische wol maar weinig of geen verf. Bij de PPVD in Nederland lijkt dit anders. Zwijgend (VVD) en openlijk (Wilders) maar intussen proberen de internationale verdragen te negeren of om te buigen. Als de publicatie in de NRC tot meer feiten en overwegingen leidt dan acht ik het heel goed mogelijk dat nederland nog verbaasd zal staan. Tien jaar na Fortuyn dreigt voor Nederland een positie als rasechte outcast en een morele paria.

Europese integratie en internationale verankering heeft nu de dimensie die negatief is, maar waarmee door de oprichters op Europees niveau altijd rekening is gehouden. Echter zij hadden daarbij in de militaire dictaturen, Francofielen, facisten en communisten in gedachten.
Voor de weinige fatsoenlijke burgers die stemden op het onfatsoenlijk Bruin Café PVVD machtsblok moet het toch verrassing zijn dat Europese integratie en internationale kracht van nederland uit het verleden voor hen nu ineens een beperkende factor is om het land anders in te kunnen richten - in plaats van het vanzelfsprekende vertrekpunt voor een kleine open samenleving die haar welvaart voor driekwart uit het buitenland haalt. (NRC)

Het is niet Wilders die hierin met de foute drijfveer verrast, het zijn de stoere beurs- en bankjongens en marketeers uit Amsterdam-Zuid die VVD stemmen die zich helemaal kunnen vinden in het VVD-geluid van weinig ontzag voor de internationaal-rechtelijke context. Dit zijn de gevaarlijk rechtsstemmers die de komende decennia rechts een macho-achtige dominatie kunnen geven waar goed bedoelende burgers nog van kunnen schrikken.

In de NRC van Zaterdag wordt een VVD-Kamerlid tijdens de onderhandelingen geciteerd:

“Dat gedoe over de heiligheid van verdragen. Politici veranderen dagelijks wetten, en verdragen zijn ook gewoon wetten. Dus als ze niet meer voldoen, moet je ze veranderen.”

Misschien zijn die verdragen van een hogere, moeilijker te handhaven morele standaard, waar we als Europa naar streven? Dat die in het dagelijkse bestuur in de weg kunnen staan, toont niet het ongelijk van die verdragen, maar is en bewijs van bestuurlijke onkunde en onfatsoen van de klagende politici en bestuurders.

Hoe het ook zij, als we de zogenaamd goede wil van deze smeerlappen veronderstellen, lijkt er toch tenminste sprake van verwarring:

Wat is eigenlijk het doel van die (mensenrechten-)verdragen?

Burgers beschermen tegen inmenging van de staat in hun gezinsleven, maar ook tegen slavernij en foltering en willekeur van de staat. Burgers het recht garanderen op vrije meningsuiting, een onpartijdige rechter en op leven.
Of, in de woorden van de ondertekenaars zelf: de rechten beschermen die „de grondslag vormen voor gerechtigheid en vrede in de wereld”.

Wie er gelijk heeft behoeft geen betoog. De bedoeling van de PVVD gaat niet over vrijheid en ontwikkeling, maar gaat om het recht te kunnen bekritiseren en te polariseren. Het voordeel daarvan moet zich internationaal en regionaal nog bewijzen. Zelf werkgevers houden nu hun mond, voorheen waarschuwde Mientjes nog... nu zwijgt de laffe vertegenwoordigen van het kapitaal.

Misschien is een les geschiedenis en/of maatschappijleer handig.

En ja, Job Cohen had dus toch gelijk, nu nog de campagne om het gelijk te krijgen!

Wilders en Cohen - 2010 Domheid en ledigheid

Monkey — Fri, 17 Sep 2010 15:33:00 GMT

Daniel Kehlmann heeft een leuke roman geschreven over het leven van onderzoeker Alexander von Humboldt ( de rman van de Zuid-Amerika reis) en Carl Friedrich Gauß (de man van wiskunde en statistiek). Die Vermessung der Welt heet de roman. Het waren twee mateloos intelligente gasten met een flinke narcistische en autistische inslag.

Gauss kreeg van de vrouw die hij wilde trouwen een prachtig en begrijpelijk antwoord terug:

Het heeft niets met jou te maken, maar een bestaan naast jou kan niet vruchtbaar zijn. Je zuigt alle leven en kracht uit de mensen in jouw nabijheid, zoals de aarde van de zon en de zee uit de rivieren.. De mens die met jou leeft is veroordeeld tot grauwe bleekheid en een spookachtige schijnwerkelijkheid. (p.93)

Intelligente vrouw met een scherpe en vileine pen. Op zijn tweede verzoek reageerde ze positief. Zijn verliefdheid en het onvermogen om duidelijk te maken wat hij wilde stoorde hem geweldig.

Komt ooit de dag dat mensen met elkaar om kunnen gaan zonder te liegen? (p.91)

Grote analytische denkers uit de late 18e en vroege 19e eeuw hebben de wereld voor ons geopend en wij leven van wat zij hebben bedacht en doorbroken. Gauß was volgens zijn geliefde niet de meest optimistische man, eigenlijk was hij een nogal chagrijnig type, melancholie stopt Kehlmann in zijn persoonlijkheid.

Waarom hij zo treurig is? Misschien omdat hij ziet dat zijn moeder sterft. Omdat de wereld er zo teleurstellend uitkomt, zodra je herkent dat het is als ragfijne dunne stof, een grof gebreide illusie, en hoe slecht de achterkant er uit ziet. Slechts geheimen en en vergeten maakt het dragelijk. Niet weg kunnen kijken dat is pas treurigheid. Wakker en waakzaam zijn is diepe treurnis. Herkennen en erkennen dat is vertwijfeling.

Gauß, ook maar een mens, had tegenstrijdige niet te verenigen gedachten. Op het moment dat zijn moeder geen interesse toonde in de eerste tekst die hij auto-didaktisch had leren lezen, wist hij het...

Niemand wil zijn verstand gebruiken. Mensen willen rust. Ze willen eten en slapen. Ze willen dat mensen aardig tegen elkaar zijn. Denken willen ze niet.

Tegenwoordig willen de mensen nog iets meer, het moet ook leuk zijn. Hun recht op 'leuk', is het bruine recht op domheid.

Wilders en Cohen 2010 - 9/11

Monkey — Sun, 12 Sep 2010 14:43:00 GMT

Ik vrees…

De speech van Wilders op 9/11/2010 in New York werd in de Nederlandse media afgedaan als een gematigd verhaal. De speech zou het streven naar een ultra rechtse coalitie niet ondermijnen. In tegendeel, Wilders zou zich mede door dat hij ingekapseld raakt in regeringsvorming zich juist gematigd hebben uitgelaten.

In de media, door opiniemakers en journalisten, door meneer Verhagen als minister van Buitenlandse Zaken, door mevrouw Halsema die de uitzending als een zap-moment beleefde – ik geloof er trouwens niets van dat ze gezapt heeft. Het was een goedkope domme populistische tweet van de dame die Groen Links niet gebracht heeft wat ze had moeten brengen. Rechtse rakker Joop Atsma die voor regeringsdeelname van CDA is en dus de PVV verteerbaar moet maken zei:

„Ik heb geen gekke dingen gehoord. (...) Ik denk dat veel mensen het met deze toespraak eens waren.”

U bedoeld?

Job Cohen had Wilders wel eens 'steviger' gehoord. Ja, Job, lekker relevant, had Diederik toch een slimmere, weliswaar indirecte reactie:

Dus....we zijn nu zover dat een botte speech, die politiek misbruik maakt van het 9/11 drama, voor Hans Hillen 'een uitgestoken hand' is

Biograaf Fennema vond dat Wilders “gewoon een goede gast (is) geweest.” Inhoudelijk is dat te begrijpen. Hert “was te gast bij de lunatic fringe, zijn gekke vriendjes,” maar het blote feit dat Wilders er stond was wel degelijk scoren over de ruggen van de slachtoffers van 9/11.

Het lijkt erop dat Krouwel één van de weinige commentatoren is die de gebeurtenis op waarde schat:

„Hij ontworstelt zich aan het marginale clubje van die mevrouw die hem in New York zo hysterisch aankondigde. Maar hij stond daar wel. Op zo’n dag, op zo’n plek. Dat bevestigt de status die hij internationaal krijgt. Wilders maakt inmiddels onderdeel uit van een wereldbeweging. De hype was groter dan Wilders zelf.”

Krouwel is een uitzondering. Helaas wordt de inhoud van de speech maar vooral de betekenis van de gebeurtenis onderschat.

Wilders gebruikte in New York een moment van nationale rouw om politiek en ideologie te bedrijven, om te polariseren. Op een platform van een organisatie die door niet-Amerikanen geregisseerd en geïnspireerd is, verkracht hij nationale rouw.

„Hij had het over een moskee op Ground Zero, in plaats van een islamitisch centrum op Manhattan. Dat is inspelen op emotie. Daar is hij echt een meester in.” (Kuitenbrouwer in Het Trouw.)

Wat mij betreft een gotspe en grof. Het is misbruik van diep gevoelde emoties die in een ritueel als herdenking aan groot verlies voor de vitaliteit van een samenleving als de onze essentieel lijkt. Een herdenking aan een voor een land als de Verenigde Staten traumatische gebeurtenis in een unieke pijnlijke combinatie van leed, verlies en hoop verdient op vrijgewaard te worden van politiek en ideologie. Dat bij een herdenking van de gevolgen van een aggressieve daad ook angst voorkomt ligt voor de hand. Daar haat en polarisatie aan toevoegen is een verkrachting van een gezondmakend ritueel, een element in de 'geestelijke hygiëne' van een maatschappij.

Als mens van na de tweede wereldoorlog (geboren 1956) herken ik dit overigens wel. Was niet 4 Mei heel lang het moment dat we niet alleen de gevallenen herdachten en waarom ze vochten (het vrijheidsideaal), maar ook het moment dat we ons slachtoffer waanden, en dat we haat en venijn voelden tegen wat we toen nog "de moffen" noemden?

De speech van Wilders in New York is een waterscheidingsmoment.

Wilders kreeg applaus en gejuich voor zijn manier van denken. De redenaties en argumenten zijn dieper gelegen referentiekaders en motivaties op basis waarvan Hert dagelijkse politiek en coalitieonderhandelingen voert. In de speech waren die uitgewerkt in een retorisch hoogstandje. Het publiek klapte, het juichte en scandeerde leuzes. Het publiek liet zich door blonde Hert opzwepen. Wilders de marketeer en populist heeft op 11 september 2010 voor zijn retorische gaven, zijn persoonlijkheid, zijn imago en zijn ambitie eindelijk het platform gevonden waarop hij niet alleen stemmen kan trekken maar ook mensen emotioneel kan inspireren met zijn negatieve tegen een specifieke groep gerichte agressieve keuzes en leuzen.

Onwillekeurig kippevel en een koude rillingen kreeg ik bij het zien van de beelden en het geluid van juichende mensen en het gescandeer.

Een dieper bewijs van mijn persoonlijke afkeer van dergelijk denken en handelen heb ik niet nodig. Is het slechts afkeer? Is dat kippevel en die rilling niet een intuitieve reactie op gevaar en angst? Was ik de enige? Waarom lees ik er niets over. Ben ik zo dom? Of ben ik zo slim en zijn anderen dom? Welke Nederlandse kijkers kregen kippevel? De journalisten blijkbaar niet. Aafje Brandt Cortius bagatelliseert mijn waarneming en ontwaart een ontevreden Wilders - hij is niet blij met het opzwepende gejuich en de leuzes.

Hoe verging het de stemmers en volgelingen van de polder-Mozart?

Zij weten nu dat Wilders de landelijke politiek is ontstegen. Rutte en Cohen, ach, zij zijn slechts kleine nationale spelers, met een beperkte kijk op de wereld. Te klein voor de grote belangen die op het spel staan. Als je daarop stemt, verlies je altijd van de Islam. Nee, kijk Geert Wilders nou, hij zorgt ervoor dat onze zorgen gedeeld en gehoord worden, overal in de Westerse wereld, maar tenminste in die streken die in Nederlandse ogen extra emotionele betekenis hebben: Israel en de Verenigde Staten.

Door Wilders staan we sterker, we hebben internationale medestanders.

Hoe zou het met Wilders zelf zijn?
Er is volgens mij gebeurt waar Ab Klink voor waarschuwde, en wat machtspolitici als Verhagen niet snappen, niet kunnen aanvoelen en waarschijnlijk intellectueel ook niet kunnen bevatten.

Wilders heeft fysiek gevoeld wat het effect is van demagogie en populisme als de ideale constellatie wordt gevonden van spreker, aanleiding, onderliggende emoties en het platform. De adrenaline en de endorfines die los kwamen moet hij hebben gevoeld. Een dergelijk succes-ervaring is in onze cultuur het alfa en omega van het leven. Overal kun je lezen dat het om succes en geluk en plezier gaat. Met een dergelijk succes kun je iets, heb je bewezen dat je goed bent - het is geweldig, en wat anderen ook zeggen of schrijven, je hebt het zelf gevoeld en als het een beetje mee zit dan 'kan niemand je dat meer afnemen'.

Of zou de narcistische stoornis bij Geert al zo groot zijn dat hij het succes in zijn hoofd heeft voorbeleefd? Dat dit gewoon is, niets nieuws, dat hij er recht op heeft, dat het onvermijdelijk is.

Als dit die tintelende succes-ervaring is zal die ongetwijfeld inspirerend werken. Dat zal naar meer smaken. Zijn macht binnen de PVV en onder zijn stemmers zal groter worden. Gezien zijn inhoudelijke politiek kan dit niet anders dan direct zichtbaar maken dat de drijfveren van Wilders die haaks staan op een ‘normaal’ VVD-CDA beleid. Normaal is dan de vermeende gematigdheid van het Balkenende tijdperk.

Dit is waar Ab Klink voor waarschuwde. Dat mocht niet. Het is de moord op de partij. Niet van Klink maar door Wilders met medeplichtigheid van de partijleiding, Hillen en Verhagen.

De combinatie van de grove polariserende retorisch begaafde marketeer en juichend en scanderend publiek blijkt bij politieke mede- en tegenstanders goed te vallen (want werd als gematigd gezien) en het voelde fantastisch voor zijn fans, voor hem en zijn coalitiegenoten. Zie je die Wilders? Daar kun je goed mee werken.

* * *

Zodra de veiligheidsargumenten het Wilders toestaan, en dat gun ik hem wel van harte, zullen wij in Nederland een ultra-rechtse retorisch vakkundig en intelligent gecomponeerde speech horen op een zorgvuldig gekozen moment en platform - met veel leuzen en gejuich.

Ouderen zullen met kippevel luisteren en met terechte bezorgdheid toekijken of het gezicht afwenden. Zij hebben het referentiekader uit eigen of direct overgeleverde ervaring – de jongeren kunnen de wijsheid hebben als ze naar de geschiedenis kijken, of dat gaat luken? De goedkeuring van de VVD, van Rutte in persoon en van CDA-bestuurders zal hen belemmeren te zoeken naar het gevaar. Zij sluimeren zacht: dronken van welvaart, plezier, bier en drugs.

Gematigd kritisch, of laatdunkend denken en praten over de speech van Wilders op 9-11 in New York, zoals naïeve Femke Halsema die door zapt, is politiek en maatschappelijk net zo gevaarlijk als het vragen van gedoogsteun aan de PVV.

Als Nederland voor en door Wilders gaat juichen en scanderen, zoals in New York, is de bruine beer los en met Teeven op Justitie het rechtse succes verzekerd. Met de beste wensen voor allochtonen zal ik of mijn koffers pakken, of in het verzet gaan.

* * *

Hopelijk laat vanavond de VPRO documentaire ‘Wilders - the movie’ die werkelijkheid zijn die ik voelde toen ik het amerikaanse publiek hoorde scanderen aangemoedigd door een relatief onervaren Wilders, die op dat moment een visioen van zijn toekomstig publiek leiderschap in Nederland moet hebben gehad, gedreven door de valse ervaring van adrenaline en endofinetjes als reactie op een door hem misbruikte emotie naar aanleiding van ongever 3000 doden van een oorlogsdaad door mensen die doelbewust en succesvol de westerse wereld van haar toenmalige onkwetsbare imago hebben ontdaan.

Wilders toonde zich in New York tot een voor de Nederlandse samenleving gevaarlijke figuur. Dit was een typische geslaagde Wilders pr-stunt, maar wel één met potentieel grote gevolgen. Rutte's VVD en CDA-ers als Verhagen hebben Wilders statuur gegeven en respectabiliteit als regeringspartner. Hebben zij niet door de vergelijking van Wilders met zijn zusterpartij in Denemarken volledig mank gaat gezien de populistische pr-kracht van Hert? Het potentiele gevaar van Wilders opvattingen voor de Nederlandse maatschappij is weer een beetje groter geworden.

Arm Nederland.

Een eerdere kladversie van dit epistel stond hier op joop.nl

Wilders en Cohen 2010 - De leugen van Rutte's VVD

Monkey — Thu, 12 Aug 2010 15:45:00 GMT

De leugen van het rechtse VVD en CDA kabinet!

De voor de bankencrisis gebruikte miljarden zijn volgens de zich in hun gelijk wentelende VVD-ers en op macht beluste CDA-ers de schuld van Bos – en daarnaast zijn er flinke hervormingen nodig. Hervormingen die niet de hervormingen zijn op de huizen- en arbeidsmarkt, waar de meerderheid van Nederland van overtuigd is, maar hervormingen met als doel geld te besparen in de sociale voorzieningen en de grip van de overheid op de geldstromen in de gezondheidszorg te verminderen.

Tijdens de verkiezingen was het geblunder en bedrog in Griekenland een hot issue. Het was een pracht bron voor verkiezingsretoriek dat met name door Rutte werd opgepakt als argument TEGEN de PvdA en dus Cohen, die helaas zijn mond hield.

Als er ergens door de PvdA gefaald is tijdens de verkiezingen en daarna, dan is het wel in de communicatie over dit financieel economische onderwerp. Terwijl Rutte er, op klassieke Wiegeliaanse wijze grappen makend, openlijk als een dief met de kaas van Cohen’s witte NOVA-brood van door ging, hield de PvdA haar mond stijf dicht.

Waar de Euro-zone landen, in ruggespraak met Obama en Greithner, de financiële markten vlijmscherpe monsterachtige grote tanden liet zien, en daarmee speculanten het nakijken gaf met een fonds voor hulp aan de PIGS-landen werd in Nederland door media en VVD-politici het klassieke maar foute beeld geschapen dat wij met onze hoge staatsschuld in een Griekse situatie terecht zouden komen als het beleid van de PvdA dominant zou worden.

Intussen gaf het CPB de discussie een nieuw zetje door zonder politieke besluitvorming de grondslag van de ramingen voor belastinginkomsten te veranderen, waarvoor populair ecologie jargon werd gekaapt. Volgens het CPB zou er sprake zijn van een structureel duurzaamheidstekort van rond de dertig miljard Euro. De financiering van de overheidstekorten zouden volgens politici en media onbetaalbaar worden en intussen herstelde de economie nauwelijks op eigen kracht. Het herstel dat er is in Nederland komt grotendeels uit de Duitse industrie.

De media en politici namen rond de verkiezingen de positie in dat zij de vrije markten konden voorspellen. Arrogant en onwaarschijnlijk. Zij die gevoel voor de onvoorspelbaarheid van markten hebben, werken bij de door media en politici verfoeide investeringsbanken, hedgefondsen en speculanten op alle wereldmarkten.

De markten laten zien vandaag en al maanden zien dat Nederland als de betrouwbare financiële partner gezien wordt, zoals de vorige Minister van Financiën Wouter Bos, afkomstig van de PvdA, wilde bereiken. Het Financieel Dagblad meldt vandaag hier, dat anno 2010 de rente in Nederland voor langlopende staatsleningen historisch lage niveaus van de 18de eeuw nadert. De openingswoorden van het artikel, geschreven door Marcel de Boer, staan in flagrant contrast met de verkiezingspropaganda van VVD en CDA:

Nederland is een land met een zuinige, spaarzame bevolking en een weinig verkwistende overheid die altijd keurig haar leningen terugbetaalt. Geen wonder dat beleggers er graag hun geld wegzetten.

Deze week deed staatslening met een looptijd van tien jaar nog 2,63%. Volgende week wil Minister De Jager 8 miljard Euro voor minder dan één jaar lenen, dat lijkt te kunnen tegen 1%. In de 18^e eeuw haalden de Provinciën Utrecht en Holland voor langlopende leningen 2,5%. De door Balkenende geprezen Hollandsche international V.O.C., kon in die tijd voor 2% rente lang geld uit de markt halen. Net als 300 jaar geleden is er nu op de Nederlandsche markt meer geld beschikbaar dan nodig is en zijn de rentetarieven voor staatsleningen navenant laag.

Helaas - de burgers van het Nederland in de 21^ste eeuw merken hier nog weinig van.

De banken rekenen hogere marges dan ooit voor hun leningen aan burgers (hypotheken) maar ook de financiering van het midden- en kleinbedrijf komt er anno nu bekaaid af. De voor Nederland toch typische overheidszuinigheid die van Groen Links tot VVD en SGP, dus inclusief de PvdA, gedragen wordt, komt in het programma van VVD en CDA met een geweldige klap in het gezicht van de burgers met middeninkomens en zwakkeren, die voor kwaliteit in het leven afhankelijk zijn van sociale voorzieningen en gezondheidszorg. En dat terwijl Nederlandse burgers momenteel meer sparen dan de sinds vele jaren het geval is en er tegelijkertijd het risico bestaat van een te langzaam, en van externe factoren afhankelijk, en dus onbeïnvloedbaar, economisch herstel.

Zuinigheid thuis en bij de overheid: JA!

Wat de overheid betreft wel geleidelijk ingevoerd en met oog voor de zwakkeren in onze maatschappij. Belangrijkste nevendoelstellingen zijn hierbij het vermijden van verdere tweedeling in is de maatschappij en verkleining van de afstand tussen de hoogste inkomens enerzijds en anderzijds modale inkomens en de (extra-) bijstandsuitkeringen.

Terwijl het kabinet aan de slag is om plannen te vergelijken en te inventariseren is het te hopen dat men de verkiezingsretoriek verlaat en tegelijkertijd een oog houdt op het dreigende economische verval in Amerika.

Het Financieel Dagblad: http://www.fd.nl/artikel/19652671/rente-nederland-nadert-niveaus-18-eeuw

Zwarte Vrijdag - 30 juli 2010

Monkey — Mon, 02 Aug 2010 16:38:00 GMT

VVD, CDA met gedoogsteun van PVV is in meerdere opzichten een gotspe.

Mijn belangrijkste tegen-argument is dat Rutte voor een sociaal cultureel conservatieve agenda en een neoliberaal sociaal-economisch beleid, met destructieve lange termijn effecten op de Nederlandse maatschappij, de minimaalste steun van één zetel heeft kunnen verwerven. De VVD heeft slechts één zetel meer dan de PvdA die de tweede partij in het parlement is. Het minderheidkabinet heeft met de gedoogsteun van de PVV ook slechts één zetel meerderheid in de Tweede Kamer. Het moet niet uitgesloten worden dat Rutte daarmee ongewild heeft laten zien hoe minimaal de steun voor zijn beleid is in de maatschappij.

Mijn tweede reden tegen de VVD-CDA combinatie met gedoogsteun van de PVV is de mening van de PVV nu een geaccepteerd, nee zelfs gerespecteerd geluid is in Nederland. De prijs was slechts het gedogen door de PVV van het beleid van de CDA-VVD coalitie. Het veel besproken legitimeren van de standpunten van de PVV in het politieke discourse in Nederland, is een doorbraak die o.a. door Jan Dirk Snel ZWARTE VRIJDAG werd genoemd. 30 juli 2010 werd daarmee de zwartste dag sinds 5 mei 1945, toen Nederland de laatste dag beleefde onder het bruin-zwarte juk van de Nazi-bezetters.

Door middel van hun verklaring hebben Mark Rutte en Maxime Verhagen aangegeven dat ze dergelijke pleidooien tegen onze rechtsorde accepteren als een legitieme uiting van een gedoogpartner. Hiermee hebben ze aan abjecte opvattingen een zekere rechtvaardiging gegeven. Vanuit hun verantwoordelijkheid hadden ze zover nooit mogen gegaan. Het is duidelijk dat politieke leiders die zozeer de grenzen overschreden hebben, in hun functies niet langer gehandhaafd kunnen worden.

Ik ben het met Jan Dirk Snel eens dat de politieke leiders van de VVD en het CDA een fatsoensgrens hebben overschreden. Hierdoor stellen zij zich nu bloot aan het binnen de grenzen van onze huidige wetten publiekelijk aan de schandpaal nagelen als individueel privé persoon en in hun publieke politieke functie. De prijs voor het onfatsoenlijk maken van onze maatschappij zal hoog moeten zijn.

Welke VVD-er kan nog met droge ogen, een lach op het gezicht en niet brallerig verkondingen dat zij de echte liberalen zijn? Hun politiek leider en woordvoerder, de jonge heer Rutte, heeft op papier gezet dat de mening van de PVV niets in de weg zal worden gelegd. Het is volgens Verhagen en Rutte okay om tegen de rechtstaat aan te schuren, om sluipend discriminatie in onze maatschappij te brengen, tegenstellingen aan te wakkeren en internationale verdragen op te zeggen. Moreel zouden de VVD en het CDA nog iets te bieden hebben als Verhagen en Rutte in de verklaring van 30 Juli 2010 hadden geschreven de opvattingen van de PVV die zij niet delen scherp te bestrijden.

Na een weekeinde van verbazing is maandag de discussie losgebarsten. Francisco Jole, deed op Joop.nl een voorstel om op zoek te gaan naar een links minderheidskabinet. Een geluid dat ik vandaag in Den Haag uit meerdere monden hoorde. Het idee heeft de charme taboedoorbrekend te zijn - maar is ook precies de polarisatie waarvoor ik en anderen hebben gewaarschuwd. Het ontkent dat we de maatschappij samen moeten runnen, het legitimeert polarisatie.

* * *

Het is niet de schuld van Rutte dat er polarisatie is. Het is niet de schuld van Wilders dat er polarisatie is. De schuld ligt niet bij Fortuyn of Joop Den Uyl of Wiegel. Het is te gemakkelijk om te veronderstellen dat een individu de macht heeft zulke grote veranderingen te bewerkstelligen. Linkse en rechtse liberalen geloven iets dergelijks maar al te graag. Hun heilig geloof is dat in de macht en het creatievermogen van het individu. Polarisatie tussen arm en rijk, oude Nederlanders in de richting van nieuwe Nederlanders is een systeem dynamiek, die een gevolg is van in de politiek nog steeds niet geaccepteerd populisme.

Populisten hebben nu een herkenbare (helaas rechtse) stem in het parlement, en dat is goed. Ik ben het niet met de opvattingen van populisten eens en de manier waarop populistische stemmen geworven worden vind ik buiten alle proporties en zou bij wet verboden moeten worden. Hero Brinkman zou de Nederlandse democratie in positieve zin kunnen redden door de partij PVV te helpen omvormen tot een democratische vereniging. Anders blijven slechts negatieve middelen over. Zonder dat in al zijn finesse de consequenties heb overdracht van een verbod op de PVV, ben ik voor een wettelijk verbod van een democratische partij die geen democratische interne zeggenschapstructuren heeft. Ja, ik ben vanwege de ondemocratische structuren voor een wettelijk verbod van de PVV als partij met passief stemrecht.

Het probleem dat de polarisatie in politieke zin veroorzaakt en kan uitstralen naar de straat, is dat de klassieke partijen populistische stemmen willen trekken. Da's dom en onverstandig. Bos deed het zonder dat hij het wist. Ineens was hij superpopulair, in de peilingen meer dan vijftig zetels. Gelukkig heeft hij de hersens gehad om de relativiteit daarvan in te zien en partij en privé belang te combineren. Hij is weer gewoon burger en een liefhebbende vader en hopelijk idem dito echtgenoot. Rutje Ratel schijnt hiertoe niet in staat te zijn. Hij zei op verkieizingsavond de bijna heilige woorden: “De kiezer heeft souverein gesproken.” Met dat is zijn ik-wil-altijd-winnen in zijn kop en één stem meer verlaat hij ten behoeve van een conservatieve agenda de gezonde gewoonte om voor ingrijpende maatregelen, namens en in opdracht van het Nederlandse volk, een zo breed mogelijk draagvlak te creëren. Één stem meer als partij of spook-coalitie is geen rechtvaardiging maar grof opportunisme.

* * *

Ik ben er niet zeker van dat het voorstel van Jole en vele anderen om op zoek te gaan naar een links minderheidskabinet op dit moment de juiste weg is. Er is wijsheid en persoonlijke kracht nodig om elkaar in de politiek te vinden en het aansturen van een complexe moderne economie in een land dat wettelijk, cultureel en economisch nauw ingewikkeld verweven is met Europese buren gezamenlijk te willen aanpakken. Minderheidskabinetten lijken daarbij niet de oplossing.

Ik vrees dat het Lubbers niet de kracht heeft het geroep om andere minderheidskabinetten te stoppen. Toch reken ik op de Lubberiaanse mythe. Kom op Ruud ik reken op je politieke tovenaarskunsten, die ik vroeger zo verafschuwd heb, en hoop dat je ondanks de hartproblemen de vitaliteit en slimheid hebt om een prachtslinger te geven aan de huidige omstandigheden.

En Job, niet toegeven zolang het pre-puberale kind Rutje Ratel die egocentrisch met zijn piemeltje zit te spelen alsof de rest van Nederlandse politiek niet bestaat.

Wilders, Cohen en Rutte - Job, nu op vakantie!

Monkey — Wed, 21 Jul 2010 21:40:00 GMT

Beste Job,

Verrassingen zijn onderdeel van ieder leven. Toch is menig man of vrouw wel verrast dat hun partner de liefdesband verbreekt. De verraste is meestal oprecht al ziende blind.

Dat Nederland de finale haalde was een geweldige verrassing - wat heb ik genoten. Dat Armstrong gisteren tijdens de Koninginnerit in de Tour betrokken was bij alle belangrijke ontsnappingen, idem dito.

Dat jij en je collega’s van VVD, D’66 en GL de zogenaamd cruciale fase in de onderhandelingen voor Paars-plus binnen minder dan twee dagen naar de knoppen hielpen is niet een verrassing. De manier waarop lijk mij absurdistisch en tactisch geneuzel van het allerlaagste allooi.

Er zijn heel wat mensen die willen weten wat er in de informatie is gebeurd en waar het op stuk liep. De verklaring van het op de klippen lopen van de onderhandelingen komt niet veel verder dan de retoriek over tegenstellingen die al in de verkiezingscampagne werden gehanteerd. Niemand komt met iets spannender, beters, of een intelligente verrassing. Halsema niet, maar ook de informateurs niet. Die brief van hun aan ‘mooi hoed’ - ik heb geleerd verrassingen te accepteren, toch geloofde ik mijn ogen niet toen ik vanmiddag de brief las.

Als het waar is wat in de brief staat, dan heb jij vroeg of laat een giga probleem. Die (financiële) tegenstellingen waren bekend. Zijn uitgeplozen in de informatie en kunnen dus geen struikelblok voor welgemeende serieuze onderhandelingen zijn. Onderhandelen over een coalitie bestuur zoals Paars-plus gaat dan over wat je elkaar wel kan geven, waar vind je gemeenschappelijkheid.

Dat betekent dat de problemen die ontstaan dan never nooit niet een reflectie kunnen zijn van de verkiezingscampagne. Als politici die een land willen besturen, en van zichzelf denken dat ze dat kunnen, niet over campagnepraat heen kunnen stappen, dan ontstaat twijfel bij de burgerij dat ze niet geschikt voor het vak.
Hoe moet het gaan als je geen onderscheidt kunt maken tussen campagnetaal en compromissentaal? Ik dacht dat we Balkenende wel gehad hebben. Wat een afgang!

De informateurs suggereren dat de fractievoorzitters bang waren voor geloofwaardigheid? Het staat er echt. Wat is dat voor angsthazerij? Wat jullie moeten leveren is een hoopgevend actief perspectief waarbij partijen krijgen wat voor hen belangrijk is en waar teveel overlap zit zoek je compromissen. Wie heeft hier obstructie zitten plegen of heb jij ook mij voor het lapje gehouden? Uit de tekst van Rosenthal en Wallage blijkt van niet.

Ach, ik wil het eigenlijk ook niet weten. Het advies is dan ook dat je het NU ook niet moet gaan uitleggen, niet aan het grote publiek en niet aan de partij. Dat van die piketpalen was al helder genoeg. Dat beeld is blijven hangen in de media discussies. Laat verder gedoe maar over aan Femke met haar getwetter op twitter. Je hebt nu echt een ander probleem. Intussen ben ik uiteraard wel blij dat je mijn voorstel voor een (interim-)zakenkabinet in de publiciteit brengt. Dat lijkt een goede manier om aan verschillende belangen en politieke standpunten recht te doen. Bezuinigen, hervormen en investeren. En ze kunnen morgen aan de slag om de begroting van 2011 nog verder bij te schaven. Bos had al een goed raamwerk met bezuinigingen neergelegd.

Want die lange paragraaf over de financiën in het midden van de brief van de informateurs, laat zien dat Rutte best kan gaan bewegen. Hij krijgt zijn bezuiniging, maar wil niets in de richting van anderen doen?

Intussen mag Rutte lekker in zijn eentje verder klooien. Die lange paragraaf over de financiën in het midden van de brief van de informateurs, laat zien dat Rutte nog moet beginnen met bewegen en onderhandelen. Hij krijgt zijn bezuiniging, maar wil niets in de richting van anderen doen? Hij voelt zich met anderhalve zetel voorsprong op de PvdA de grote winnaar. En de dames en heren politici vinden dat de winnaar aan zet is. Dat klonk en klinkt nog steeds niet praktisch, maar wel tactisch. Nu mag de VVD zwelgen in het winnaarsgevoel. Laat ze stuklopen op het onvermijdelijke er bijhorende brallerige arrogante gedrag. Laat de de kakkers bloeden zolang ze denken dat de winnaar iets te eisen heeft. Laat Rutte lekker in zijn eigen sop gaar koken totdat hij uit die steeds zuurder wordende droom badend in het zweet wakker wordt en zich realiseert dat het gevoel winnaar te zijn slechts een droom binnen een droom is.

Stuur hem ter troost een variant op A Dream Within A Dream van Edgar Allen Poe.

Nu de hoop op Paars-plus is vervlogen

In één nacht of korte dag

Zonder de visie, die ik niet zag en jij afwees met je vriendelijke lach

Is jouw slechtste alternatief meedogenloos

En voorgoed verdwenen?

Of was het slechts een droom binnen een droom?

Terwijl het zand van hervorming jou door de vingers glipt

Treur ik zachtjes politieke tranen.

Mijn hand blijft droog als ik mijn gezicht afveeg.

Doe jij nu, er wat tijd lijkt, weer gauw een leesboek, ga op vakantie en dan aan de slag met een ander probleem waar ik al eerder over schreef. Dat ‘andere probleem’ is potentieel dodelijk bij de komende verkiezingen voor de Provinciale Staten.

Als Rutte het oorspronkelijke gedicht van Poe leest dan gaat hij misschien weer geloven dat er toch nog hoop is. Dan belt hij wel weer. Want die lange paragraaf over de financiën in het midden van de brief van de informateurs, laat zien dat Rutte best kan gaan bewegen. Hij krijgt zijn bezuiniging, maar wil niets in de richting van anderen doen?

Overigens dat andere probleem is jouw enige echte probleem en dat is de Partij van de Arbeid. Te beginnen bij het partijbureau en al die mensen die straks campagne moeten voeren. Je kunt dat prima doen terwijl je bij je vrouw op vakantie bent. Verwen haar met al je charme en aandacht en in een paar gestolen uurtjes hoop ik dat je inspiratie krijgt voor partijvernieuwing.

Prettige vakantie en

veel inspiratie wens ik je

je toegenegen

Rob Geurtsen

Wilders, Cohen en Rutte - nu het nog kan, Job!

Monkey — Fri, 16 Jul 2010 02:52:00 GMT

Beste Job,

Allemachtig, wat ben jij de afgelopen week druk bezet en moeilijker bereikbaar dan ooit. De mediastilte en geheimhouding is goed georganiseerd. Via geen van de spelers op het partijbureau, in de fractie of vrienden en adviseurs, in de eerste of tweede ring, kreeg ik ook maar iets te horen. Eigenlijk hartstikke goed gedaan. Een verademing.

Maaaaaaaar om met Dylan te spreken:

“Something is happening here, and you don’t know what it is, do you, beste Job?”

Dat ‘here’ is ‘Nederland’. Dat begrijp jij toch wel?

Alhoewel, dat kan moeilijk zijn met deze oude Dylan-klassieker. Gouwe-ouwen brengen in ons hoofd een andere tijd en plaats dan het hier en nu samen - heerlijke verwarring. De Top2000 met Kerst en Oud-en-Nieuw is niet voor niets zo populair. Met het geluid van Hilversum 2 op de achtergrond ontsnappen honderdduizenden aan de onzekerheid en onduidelijkheid van het dagelijks leven. Liedjes die we in zijn geheel kunnen meezingen of neuriën, het leven lijkt zo mooi, en de helft van de tijd dromen we weg naar vroeger.

Volgens mij heb jij niet door ‘what’s going on’. Er lijkt tijdens de informatie gesprekken en onderhandelingen voor Paars^plus iets vergeten te worden.

Hoe ik dat kan weten?

Iedere scherp observator heeft kunnen zien welke gesprekspartners mee zijn gegaan naar Uri en Jacques, en welke fractieleden soms onbereikbaar waren terwijl jij over Paars^plus vergaderde. Kwestie van goed opletten en afvinken. Hier en daar sijpelt informatie door dat er informatie- en onderhandelingsteams zijn gevormd over zogenaamd 'belangrijke dossiers' (woningmarkt, de zorg, immigratie en integratie, veiligheid, mobiliteit, werkgelegenheid en democratisch bestuur).

Te gek voor woorden! Maatschappelijke opvang van de zwaksten in onze maatschappij zit er niet bij. er is iets aan de hand en je ontkent het. De PvdA is van de vier partijen de enige die dit thema op betrouwbare wijze met verstand van zaken en het hart op de juiste plaats kan oppakken. Je hebt je toch niet laten inpakken, Job?

Het valt op dat je Hans Spekman de afgelopen weken niet of nauwelijks in de voorbereiding of de gesprekken hebt betrokken. Ik begrijp heel goed dat je hem niet hoeft te paaien of strategisch in te zetten zoals Dijsselbloem, om de rechtse vleugel van D’66 en VVD te paaien. Tegelijkertijd weet je dondersgoed dat Hans’ dossierkennis (sociale zaken, integratie en maatschappelijke opvang) goud waard is – en wees reëel, je hebt van die dossiers van nature geen kruimel kaas gegeten, en je bent een nogal een liefhebber van broodjes met pittige en smeuïge Hollandse boeren.

Maatschappelijke opvang is in Nederlandse de politiek en onder beleidsadviseurs een vette blinde vlek met risico’s. Veronachtzaming van de ontwikkelingen van de afgelopen jaren, heeft verregaande structurele en institutionele gevolgen voor de zwakkere burgers en is daarmee in de nabije toekomst bepalend voor de levenskwaliteit in ons landje van de ‘zilvervloot’.

Vandaar mijn waarschuwing beste Job,

er is iets gaande in Nederland, en je hebt geen flauw idee wat het is!

Het is het dehumaniseren in en van de sociale opvang. Waar menig bestuurder en manager op zijn bord gegooid krijgt dat er meer met de ‘menselijke maat’ gewerkt moet worden, lijkt Den Haag deze trend bij maatschappelijke opvang en zorg te ontkennen of juist te vermijden. Dit gebeurt onder druk van marktwerking en bezuinigingen, en wordt gerechtvaardigd met een religieus blind neoliberaal en bijna surrealistisch geloof in de vermeende vrije wil en autonomie van individuele burgers.

Politici in Den Haag, waarvan jij nu een belangrijk smaldeel van aanvoert, slagen er in om sociale opvang dusdanig te organiseren dat ‘helpen’ en ‘opvangen’ inherent ondergeschikt gemaakt is aan wegsturen, activeren, afhouden, besparen en overlast wegorganiseren.

De dakloze Willem, die een tijdje geleden in Het Parool opgevoerd werd, bestaat echt. Mail me, maar als je voorbeelden nodig hebt.

Er zijn heel gewone Hollanders, geen import, maar onrendabelen zoals we ze door Marcel van Dam hebben leren kennen, mensen die soms jarenlang gewerkt hebben, die als illegaal in Nederland en/of zonder recht op adequate (want activerende) maatschappelijke opvang ronddobberen. Het is erger dan je dacht Job, of erger dan jij je kunt voorstellen en het neemt ook nog toe.

Echt geloof me, een mens kan veel verpesten in zijn of haar leven, zolang je werk hebt is er nog een basis voor een redelijk alhoewel niet per se gelukkig bestaan.. Heb je niets (geen sociaal netwerk, geen goede gezondheid, geen huis, niet de persoonlijkheid om bij anderen en het loket in je gemeente op te komen voor jezelf), en geen werk, dan ben je ongenadig de klos.

De decentralisatie van opvang en zorg leidt ertoe dat de mensen die in gemeenten achter het loket zitten een dubbele, en daarom klantonvriendelijke, opdracht hebben. Ze moeten via regels bij de intake uitsluiting van ‘ongewenste klanten’ zorgvuldig bewaken. Daar vindt scherpere controle op plaats dan dat beoordeeld wordt of er adequate opvang en hulp geboden wordt. Hele rare kwaliteitsbewaking. Het motto is houd ze buiten de gemeentegrenzen, als het even kan. Politici, in jouw oude Stopera en al die andere zetels van gemeentebestuurders, beleidmakers en uitvoerders, willen dat de budgetten niet overschreden wordt en willen uitsluitend voor hun eigen stemmers opkomen. Wat buiten het kiesdistrict valt lijkt irrelevant. Geef ze eens ongelijk, zo hebben we onze kleine lage landje georganiseerd.

Er is nauwelijks nog een sociaal stelsel dat voor alle burgers in Nederland gelijke rechten toekent. Onder het mom van bezuinigen en ‘dichter bij de burger’ is de sociale hulp, opvang en zorg gedecentraliseerd. Je moet het maar durven zonder de consequenties onder ogen te durven zien. Tegelijkertijd draait het parlement op landelijk niveau, en NU ook jij in Paars^plus, politici op gemeentelijk niveau de duimschroeven aan.

De tegenstander van de hulpzoekende is binnen een gemeente tegelijkertijd de hulpverlener. Een zieke ongezonde machtsverhouding. Ik dacht dat alleen paters en andere gelovigen die durven willen creëren waar ze met kinderen en eenzame vrouwen te maken hebben.

De hulpbehoevende, die zorg nodig heeft, moet goed kunnen zoeken en organiseren. Voor veel hulpbehoevenden is hierbij de ondersteuning van maatschappelijke hulporganisaties vereist. En zelfs die kunnen de eerder genoemde ‘Willem’ van Het Parool niet helpen.

De service in het sociaal vangnet, waarvoor het geld in begrotingen is gereserveerd, wordt alleen verstrekt aan spontane, stevig op hun poot spelende, autonome en zelfstandige doordouwers die de voorzieningen kennen, de weg door het bureaucratische doolhof aan kunnen en weten hoe ze hun recht of gelijk kunnen halen. Job, dat is simpelweg niet voor iedereen weggelegd.

Belangrijker nog: heel wat mensen realiseren zich gelaten dat ze voor zichzelf moeten opkomen. Dat de reden waarom ze misschien in de hulpverlenende situatie zijn terecht gekomen, tegelijkertijd ook de reden is dat ze de opvang en steun niet of in onvoldoende mate zullen krijgen.

Er zijn genoeg overschotten op gemeentelijke begrotingsposten die dit bewijzen. Mensen die het aanbod maximaal kunnen benutten zijn niet per se het meest hulpbehoevend.

Mensen, die tussen de gemeenten in vallen, merken dat hulpinstanties het ook niet meer weten. Medewerkers van organisaties die er voor de hulp en opvang zoekende zijn, zeggen: “Tja, het is een stuk grimmiger geworden.”

Diezelfde medewerkers weten ook niet hoe ze deze problemen voor de hulpvrager kunnen voorkomen. Die moet in het systeem passen – anders heb je pech. Dus als je situatie daarvoor eerst slechter moet worden, tja dan moet dat maar, “Je komt er wel weer bovenop.” Intussen slaat wanhoop en stress toe, en gaat de gezondheid zienderogen achteruit.

Ik stuur je dit schrijven omdat nogal wat anderen over dit onderwerp zo denken.

Het wordt tijd dat naast sociale raadslieden en stichtingen voor maatschappelijke opvang, die de burger helpen, er op gemeentelijk niveau een mechanisme ingebouwd wordt waardoor de mensonterende nadelen van decentralisatie worden opgeheven.

De decentralisatie van nu zadelt gemeenten met een dubbele taak op. Daar worden zwakkeren, en dat zijn niet alleen ‘onrendabelen’, de dupe van. De opdracht aan de PvdA is dat ze bitterheid aan de onderkant van de maatschappij voorkomt die zal ontstaan door het uitkleden van rechtsposities in werk en maatschappelijke opvang.

Toon je vooral een sociaal democraat, naast een goede coalitiebouwer – nu kan het nog, over één of twee weken is het te laat.

Hartelijke groet

Rob Geurtsen

PS

Neem nog even contact met Hans Spekman op. Hij kan je de naad van de kous laten zien. Boeiend stiksel over boeiend inhoud.