Lopersgezwets 2009

Hardlopen en gewicht #62 Hardlopen en antibiotica

Monkey — Fri, 16 Oct 2009 15:55:00 GMT

In September vorig jaar, kreeg ik naar aanleiding van een vermeende tekenbeet een antibiotica kuur, (zie hier). In verloop van de antibioticakuur en daarna voelde ik me steeds lekkerder en kon ik ook betere trainingsprestaties leveren.

Nu is het al bijna twee weken geleden dat ik vanwege een kaakontsteking op de wortel van (#45) een andere kuur van antibiotica kreeg. Ook nu voelde ik me dun en kiplekker door de kuur. Alhoewel ik wat rust hield, kon ik stevig trainen en presteren. Deze keer was het niet doxycycline 2xdaags 100mg maar Amoxicillin 500mg, dat ik van de tandarts kreeg.

De huisarts reageerde verrast en medisch nieuwsgierig? Je voelt je er echt beter door? Misschien door je longen? Dat je meer zuurstof krijgt? Als dat zo is, dan zijn mijn longklachten erger dan ik vermoed en wil. Want ik was gelukkig, niet somber en actief met de antibiotica in mijn lijf.
Wel heb ik deze keer last van een opkomend exceem in de knieholtes en enkele kleine plekjes op onderbeen en onderarm. Of dit vorig jaar met doxycycline ook het geval was, weet ik niet.

Van Doxycycline is bekend dat het ook werkt tegen infecties van de luchtwegen (Hemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, or Mycoplasma pneumoniae.) dat nauwelijks de verlichting van de ademhaling in relatie tot mijn chronische longklachten verklaren. Of toch wel? dat is de vraag voor de longarts! De werking van Doxycycline is dat het de productie van proteine in de cellen van de bacterie verstoord.

Informatie over Amoxicillin verwijst ook naar de luchtwegen en longen [throat, larynx (laryngitis), bronchi (bronchitis), lungs (pneumonia)] en de huid. Het antibioticum verstoort de aanmaak van celwanden bij celdeling, waardoor de bacterie zich niet verder kan verspreiden. Het immuumsysteem van het lichaam zal zelfs verder de oude zooi moeten opruimen, voor zover de oorspronkelijke bacterie-cellen niet zelf na verloop van tijd afsterven.

Ook dit jaar gold dus weer. Van anibiotica bij hardlopen heb ik niks gemerkt in negatieve zin. De bijeffecten zijn zelfs positief.

Hardlopen en gewicht #61 Lui?

Monkey — Wed, 14 Oct 2009 11:20:00 GMT

Alweer ruim een week geleden leek ik herfst-moe. Weg van de wereld, donker, nattig en koud. Intussen ligt er sneeuw in de bergen, de winter is in de bergen begonnen. Of komen in October toch nog een flink aantal warme middagen met veel zon en zuidelijke wind in de bergen?

Zelfs in Nederland is het koud met de noordelijke stromingen tussen het lage druk gebied boven Rusland en de rand van het hoge druk gebied boven Engeland. Vandaag blauwe hemel en schone droge koude lucht, met weinig bewolking heerlijk dus. In de Alpen blijft het vandaag dus ok nog koud - dan koelt de bodem ook flink af, en dat is goed als er straks in November de eerste sneeuw valt die dan lekker zou moeten blijven liggen tot aan het ski-seizoen.

Mijn herfst-moe was duidelijk en flink aanwezig. Dezelfde dag bleek ik een flinke kaakontstekeing te hebben. Nu pas weer ben ik het mannetje en heb ik gisteren getraind. Om alle ontstekingshaarden in de kaak maar eens flink aan te pakken, de komende dagen afspraken maken met kaakkchirurg en tandhygieniste. De tandarts bij ATLAS die mij geholpen heeft, was aardig en professioneel terughoudend. Is de kaakchirurg dan de enige die mij goed kan helpen?

De training van gisteren was flink misschien iets teveel. TV-opnamen waren verleidelijk om mooier en sneller te gaan lopen. IJdeltuit.

Maximum hartslag deze keer 178hpm. De training was twee keer vijftig minuten. Eén keer fietsen, 24K; en één stuk hardlopen ruim 8K, opbouwend van 9kmh tot 12 kmh. Lekker klooien. Gewicht ondanks ziekte van de afgelopen week niet onder de 80kg gekomen.

Hardlopen en gewicht #60 Lui. Herfst of erger?

Monkey — Mon, 05 Oct 2009 17:06:00 GMT

Al in het weekeinde dacht ik - ik wil niets doen. Donker, kouder, regenachtiger, de bergen oneindig ver weg - vriendelijkheid en liefde een mistige gedachte, om van de realiteit maar niet te spreken. De hele dag in bed. Helemaal alleen, muziek, boeken, PC, en telefoon voor het nodige contact met de buitenwereld. Ik deed het niet.

Ga ik vandaag lopen? Ik wil uitrusten, niet zoals een ander na de coïtus een sigaret opsteekt en in slaap valt, maar meer een vreselijke herfstdip.

Hello, is there anybody out there?

Ik ken dit gevoel. Rusten en lui zijn mag best van tijd tot tijd. Da's niet slecht voor het lichaam. Maar dit gevoel? Hardlopen en dus actie volhouden. Explodeert er iets?

Trainen dus, en rauwe worteltjes eten, om de boterham met oude kaas te compenseren.

Hardlopen en gewicht #59 Keep on runnin'

Monkey — Sun, 04 Oct 2009 01:56:00 GMT

Zaterdag alweer de vierde dag achter elkaar. Gaat goed zo. Lichte training. Pilates en daarna een korte loop- en fietstraining. Na het vele eten gisteren, is het gewicht niet lager. Ook niets op tegen.

· Pilates. Zoals gewoonlijk - effectiviteit lijdt onder matige instructie of ben ik hardleers?

· 30 minuten hardlopen, lekker in rustig 10,0^kmh, op incline 2,0%. Het is saai één tempo aan te houden. Doel was één uur maar door de saaiheid vergeet ik de machine goed in te stellen en daarna bij te stellen. Dan maar 30 minuten.

· 24 minuten fietsen, Lekker rustig, wel zwaarte steeds verhogen, maar na minder dan een half uur ben ik het zat. Huppakee weg hier. Een lichte training als vierde deze week is belangrijker dan een zware training.

Easy it goes.

Ná training 80,8 kg

· Sauna.

Hardlopen en gewicht #58 Effe volhouden

Monkey — Fri, 02 Oct 2009 20:12:00 GMT

· 22 minuten hardlopen, op incline 2,0%. Een langzaam stijgende hpm-lijn door steeds bij stabilisatie van hpm, de snelheid iets te verhogen.

· 13 minuten fietsen, lekker rustig.

· Krachttraining. Gaat eindelijk lekker. Ik ben blijkbaar goed in vorm.

· 44 minuten hardlopen, op incline 2,0%. Ik varieer wat en loop uiteindelijk een interval op 10 x 12,50^kmh. Één minuut tot 1,5 minuut per interval en dan ongeveer één minuut hartslag naar beneden. Het gaat lekker, goed om eindelijk weer eens flink tempo te lopen. Gisteren ging 12,50^kmh heel erg lekker. Ik heb en had liever 12,50^kmh als mij cruise snelheid. Dat moet ik dus maar vaker gaan oefenen. Dan went lichaam en hoofd aan deze snelheid. Overigens kon ik vandaag niet gemakkelijk met gesloten compacte stille romp hardlopen. Althans ik was het mij helemaal niet bewust en heb er ook niet opgelet. Volgende keer beter.

Ik stop de training als ik in totaal iets meer dan anderhalfuur (negentig minuten) heb getraind. Niet teveel wel pittig. Peak-EPOC 125 en TE 3,5. Niet teveel en zeker niet te zwaar.

hardlopen - fietsen - krachttraining - hardlopen(interval)

Ná training 80,1 kg

· Sauna.

Hardlopen en gewicht #57 Flink rennen maar onder controle

Monkey — Thu, 01 Oct 2009 22:45:00 GMT

Na twee dagen rustig aan, misschien iets te rustig vanwege het weglaten van een hersteltraining na een zware training.

· 30 minuten hardlopen, lekker kort opwarmen met incline 2,0%. Vandaag is het plan om in ieder geval niet teveel vóór de krachttraining te doen, en de totaal training lekker te laten zijn. One way or the other no too much. Dit deel van de training blijft de hpm onder de 144.

· Krachttraining... ik weet het niet, mijn coordinatie en power lijken niet goed genoeg.

· 70 minuten hardlopen, op incline 2,0%. Na het warmlopen wil ik in deze training een lichte mechanische belasting maar wel een flinke cardio impuls. Ik kies voor een korte versnelling naar 11,5^kmh. Geen mechanische last en het loopt lekker. De hartslag stijgt nauwelijks en na een minuut pauze is de hartslag ruim onder de 140^hpm. Daarna doe ik het nog een keer twee^plus minuten. Vanaf dat moment doe ik een intervaltraining op een haalbaar wedstrijd-tempo van 11,5^kmh. Tijdens het lopen wil en kan ik sneller, maar doe het niet.

De training eindigt als het uur op is, daarna nog een paar minuten uitlopen. Dan nog even afkoelen tijdens het fietsen.

· 12 minuten fietsen, Cool down, cool down, cool down.

In totaal lekker twee uur getraind. Zoals hierboven te zien, wel een hoge EPC-score. Voorzichtig blijven is nu belangrijk. Veel slapen en eten, en goed herstel.

Ná training, vóór de sauna 80,3 kg

· Sauna.

Hardlopen en gewicht #56 Lazy bastard

Monkey — Wed, 30 Sep 2009 23:56:00 GMT

Dinsdag niet getraind, na de prestatie van maandag niet per sé verstandig. Actief herstellen in een lichte training kan ook. IK WAS LUI. Vandaag diner voorbereiden en toch naar de Pilates, aan het einde van de dag. Voor die tijd drie kwartier hardgelopen en toen effe de sauna...

· sauna,

· 45 minuten hardlopen, op incline 2,0%. Eenmaal op de loopband, gaat het lekker. Ik weet niet wat ik wil. Heb maar een uur tot aan de Pilates les. Een droombeeld zit naast me op de fiets. Never seen anything this human before. Ik loop lekker. Op 11,0^kmh voel ik de echo van de pijn diep achter in de knie. Schakel op tijd terug naar 8^kmh.

· Pilates. Niets gaat lekker. Kreeg veel aanwijzingen het lijkt alsof ik de scherpte en de vooruitgang in Pilates kwijt ben. Volhouden, toch?

Hardlopen en gewicht #55 Back on track - 'over the top?'

Monkey — Mon, 28 Sep 2009 22:35:00 GMT

Hardlopen en wandelen en klimmen in de bergen is lekker voor mijn lijf. Vandaag heb ik dat weer gevoeld. Na in elf dagen acht trainingen te hebben gedaan, een uniek hoog aantal voor mij, wilde ik vandaag een kilometer-inval loop training doen. Of het alternatief is toch nog een lichte training doen. maar het is wel erg lang geleden dat ik een zware training (hoge EPOC-score) deed.

· Pilates. Niets gaat lekker. erg last van mijn rug. Juist als ik me slecht voel is het goed om te gaan trainen. Dan maar lichter trainen - ritme, regelmaat en discipline is de sleutel tot het opbouwen van conditie en looppower - en afvallen.

· 12 minuten fietsen, lekker kort opwarmen. Ik wil in een korte tijd een flink trainingseffect (EPOC) bereiken. Dus een korte fiets beurt, gevolgd door kort lopen en dan de krachttraining, en daarna weer lopen met evt. fiets.

· 85 minuten hardlopen, op incline 2,0%.

Na de Pilates training echter toch even >10 minuten gefietst. Toen eten en drinken gehaald. Eenmaal op de loopband, ging het super lekker, zolang ik de topsnelheid in mijn intervallen niet boven de 11,5^kmhliet komen. Mijn intervallen begonnen één minuut of max twee minuten in 10^kmh gevolgd door één minuut 10,5^kmh en één of twee minuten 11,0^kmh en dan afsluiten met 11,5^kmh. De interval varieerde qua rond de zes minuten.

Ik kreeg het gevoel dat ik heel lang door kon gaan. Toe ik de zestig minuten voorbij ging, was dat eigenlijk ook het belangrijkste en interessantste alternatief. Met die snelheid van 11,0^kmh en maximaal 11,5^kmh en mijn hartslag boven in de 160^hpm maar onder de 174^hpm was de kracht onuitputtelijk. Hartstikke lekker. Ervan uitgaande dat ik ook wel genoeg gerust had, mocht ik nog wel een extra klap op de training geven. De cijfers lieten het zien, het lichaam protesteerde nog niet.

Het alternatief is de snelheid verhogen gaat tot een climax naar 13^kmh of 145^kmh, met het risico van opkomende knieklachten. Wat zou er gebeuren als ik zo door zou kunnen gaan - doorgaan tot het gaatje - tot ik het echt zat zou zijn of als ik niet meer verder kan... ja wat is er aan het einde... ik ken mijn einde nog niet? Is dat uitputting waarbij de looptechniek verdwijnt. Afzien kan ik, in termen van pijn lijden, maar niet in termen van leeg en kapot zijn en dan toch door kunnen gaan - een goede techniek behouden terwijl de energie uit de benen lijkt te vloeien.

Lopen gaat in ieder geval lekkerder en langer dan fietsen. Bij fietsen haal ik geen hoge HPM, wattage en EPOC scores.

Ik hield pas op toen ik op 11,5^kmhvlak voordat ik door wil schakelen naar 12^kmh voel ik in mijn rechter knie pijn op komen. Heel lichtjes, voelde ik iets. Toen verdween het. Ik bleef alert. Waar is het , wat gebeurt er nu in mijn knie. Ik was al ruim over het uur heen en kon dus stoppen als ik wilde, de training was al ruimschoots goed. Heel blijven is het motto erop letten. Even later is de pijn rechts voor/opzij weg. dan voel/bemerk ik een soort echo van de pijn, of reactie er op midden achter. Wat is dat? Compensatie? Of is er meer kapot? Langzaam voel ik het verder opkomen en heel zachtjes nog een wee pijntje rechts voor/opzij. met een knal sla iok op de stoppen/alarm knop Binnen enkele seconden staat de band stil en stap ik af. Dan nog een beetje cooldown na opnieuw opstarten... maar zelfs dat wil ik niet meer. Dan maar nog even fietsen.

· 15 minuten fietsen gewoon lekker uitfietsen, wil ik niet. Al snel zet ik weerstand in stappen op niveau 9. Hartslag blijft boven 155^hpm. het gaat niet goed. Zo lekker het lopen ging, tot aan de pijn in mijn knie, zo zwaar is het fietsen, het zweet stroomt net zo hard, maar de power is voelbaar minder. Bah.

Ná training 79,9 kg

Een tweede doorbraak. Te weinig gegeten?

Duidelijke afwijking van de trend. Raar?

Kan zijn, maar ik voelde me heerlijk na deze training.

De verbruikte Kcal was niet ver boven de 1300.

Ik voel me de hele dag perfect en heel erg lekker.

Dit is dat lekkere gevoel van de bergen en hardlopen.

Runner's high?

Voor de vorige grafiek voor van gewichtsverandering

in zomer 2009, zie hier.

· Sauna

Overtrainen - overtraind

Overbelasting - overbelasten (4)

De Suunto gegevens van de afgelopen maanden laten zien bij wat voor soort training gevolgd door niet passende rust ik vermoeid word, pijntjes krijg of langdurig niet meer op dat niveau lijk te kunnen presteren. Het belangrijkste is dat ik in alle trainingen, die in mijn computer opgeslagen zijn, wel minder dan de helft van alle trainingen van de afgelopen jaren, zelden een EPOC score had van rond de 280 - vandaag wel. Ik ben verbaasd over hoe lekker ik me voel.

Dergelijke scores tegenover het heerlijke gevoel is een potentieel risico voor overbelasting. Zo lekker voelen als vandaag maakt dat ik morgen weer wil trainen. Ga ik ook doen. Maar bewust een veel lichtere training. Wat langer fietsen en minder hardlopen en trainingseffect categorie twee of drie.

Lekker voelen is in dit geval geen goede graadmeter voor risico van overbelasting. De cijfers en niet het gevoel moeten nu rationeel helpen de rem te zetten op de hoeveelheid trainingsinspanning voor de komende dagen. Wel om de dag of soms twee of drie dagen achter elkaar - maar wel beduidend lichter. Over een periode van enkele weken wil ik een duidelijk zaagtand patroon zien in de grafiek van door mij 'bereikt trainings-effecten', die zijn gebaseerd op EPOC scores van elke training. Zie grafiek hieronder.

Een passender beschrijving van 'afgaan op je gevoel' is 'luisteren naar je lichaam'. 'Gevoel' is voor de meeste mensen datgene wat Damasio suggereerde toen hij stelde dat fysieke signalen van emotie plus gedachten is 'gevoel'. En dat de gedachten in geval van hardlooptraining de vervuilers zijn ligt voor de hand.

Soms moet je bij hardloop training NIET naar je lichaam luisteren. Want we zijn toch vaak liever lui, en het lichaam geeft al gauw signalen af dat het in een een comfortabele zone actief wil blijven. Voor een training is dat vaak een te lichte trainingsimpuls. 'Zere benen' en 'zwart voor de ogen' horen daar niet bij, schrijft Paul Oude Vrielink. Het doel van training is het lichaam een prikkel te geven waardoor de comfort-zone verlaten wordt en er na herstel en rust een nieuw evenwicht optreedt, dat volgens de gangbare opvattingen daarna een betere prestatie toelaat dan vóór de trainingsimpuls en het daaropvolgende herstel. Paul gebruikt de goede woorden: “Soms is die prikkel ‘gewelddadig’, omdat zwakkere prikkels niet helpen (omdat je lichaam al weet hoe om te gaan met een vrij zwakke prikkel en het binnen de bestaande systemen opvangt).”

Het is uiteraard niet zo zwart wit tussen NIET en WEL. Als sporters werken we altijd samen met ons lichaam. Als het zonder fysieke schade kan, en de seinen op groen staan dan is het slim om meer inspanning te leveren en verder te gaan.

Dus samenwerken met je lichaam betekent bij blessures, zere knieen, pijnlijke enkels en vermoeidheid als je stilzit, oftwel als er geen stabiel fysiek evenwicht is en dus onvoldoende lichamelijke reserve en er sprake is van onvoldoende herstel van vorige inspanningen is de boodschap LUISTEREN en in dit geval zelfs al wil je graag trainen NIET overmatig inspannen. Lekker rustig trainen.

Maar als je fit bent, en je wilt een zware training gaan doen. Moet het lichaam naar jou mentale kracht luisteren! Bijt dan maar lekker door. Hit it. Niet te voorzichtig doen. Ga een stapje, weliswaar klein, over je fysieke grens.

Een EPOC score die terecht komt in de 'overreaching effect' is dan pech gehad. Het lichaam gaf alle seinen op groen, en krijgt dan effe lekker op zijn flikker.

De vraag komt op of ik niet vaker op dit niveau moet trainen. En of dit misschien niet gewoon het juiste trainingsniveau is, alhoewel zwaar? Dat is en vraag die ik graag me een professional zou willen oplossen. Als recreatieve amateur blijft het nu een kwestie van zoeken, zoeken en zoeken.

Hardlopen en gewicht #54 Overbelasten en overtraind #3

Monkey — Sun, 27 Sep 2009 15:32:00 GMT

Er is heel wat prietpraat over overtraining en overbelasting in sport, en bij hardlopen in het bijzonder. Het lijkt momenteel een onontwarbaar complex probleem en wetenschappelijk is er weinig over bekend. Bij zulke onbekende complexe mysterieuze materie worden al gauw verheven begrippen gebruikt als ‘delicate balans’ waar ‘vele factoren’ in mee spelen.

Het begrip delicate balans is een sleutelbegrip en suggereert dat overbelasting bij de minste of geringste ‘misstap’ kan optreden. De suggestie dat de verstoring van de delicate balans ‘op vele manieren mogelijk’ is, suggereert dat we niets weten of dat recreanten het oordeel en advies van deskundigen nodig hebben.

In een roeiblad van een paar jaar geleden werd het begrip overtraining en overbelasting besproken in termen van ‘geest’ en ‘lichaam’, nader gepreciseerd in de dichotomie ‘faalangst’ en ‘overtraining’. Met het origineel van het artikel op tafel en het WK wielrennen van de mannen op de TV geef ik mijn gedachten over het risico van overbelasting (van pijntje tot burn-out) bij de recreatieve hardloper, die desnoods vier of vijf keer per week wil en kan trainen.

Sander van der Marck probeerde in 'Overtraind?' (Roeien, feb/mrt 2003), de tegenstelling faalangst en overtraining uit te werken. Voor de meeste sporters, van recreanten tot topsporters lijkt mij de invalshoek 'faalangst en overtraining' instructief.

Even wat clichés over faalangst:

Faalangst is een kwestie van niet durven laten zien wat je kan of je zelf niet durven laten zien omdat het sociaal en emotioneel vet zal tegenvallen. We hebben tenminste een partieel lage dunk van onszelf.

Dit negatieve zelfbeeld gaat vaak samen met allerlei lichamelijke klachten, van vermoeidheidsverschijnselen tot motorische problemen.

De lichamelijke klachten als potentiële symptomen van faalangst zijn lastig voor recreatieve (prestatie-)hardlopers. De fysieke motorisch, metabolische en biologische aanleg en potentie komen niet beschikbaar door de symptomen en gevolgen van faalangst.

Faalangst is de angst dat je de grotere prestatie niet zult kunnen realiseren of niet zonder ongewenste gevolgen. Het is een effectieve manier om te voorkomen dat je dat hogere prestatieniveau waarvoor je eigenlijk traint of cursus volgt zult bereiken. We noemen sporters die hier last van hebben en in hardlopen niet verder komen dan de eerste spierpijntjes ongemotiveerde ‘slappe hap’.

Loopgroep begeleiders, trainers en coaches en misschien wel je vrienden en familieleden beweren dat jij faalt, “de geest ‘faalt’ en lijkt (op dat moment) te zwak voor het lichaam”. Is het wel een kwestie van zwakke geest? Je zou ook kunnen zeggen dat de geest sterker is dan het lichaam. Faalangst blokkeert hier het functioneren van een gezonde en eventueel getrainde lichaam en de geleverde prestatie blijft onder het trainingsniveau. In onze cultuur is wilskracht het je van het. Als je iets wilt, dan kun je bereiken. Falen is een kwestie van niet genoeg willen. Tegenover wilskracht zien we die irritante en verwijtbare lethargie. Die luiheid die problemen veroorzaakt. Het raakt diep. Het gaat uiteindelijk over politiek, conflicten op het werk, ruzie en teleurstelling thuis. Allemaal gevolg van een tijdelijk cultureel dominante opvatting, waarmee we het wel moeten doen. En vanuit die opvatting wordt het probleem overtraindheid, overbelasten benaderd, uitgeplozen en oplossingen aangeboden.

Overbelasting en overtraining wordt in het maatschappelijk denken gedefinieerd als dat de geest, de wil, te sterk is voor het lichaam. Je wilde teveel en het lichaam was zwakker dan wat jij wilde bereiken. Dat wordt meer geapprecieerd, en het is misschien jammer dat je lichaam niet kan doen wat jij wilt. Op zijn slechtst is het ‘niet slim’. ‘Meten is weten’ wordt als oplossing aangeboden. Je kunt het ook stom noemen. Alsof je geest de leidende factor is in presteren.

Geloven we echt dat als je maar jong genoeg begint met trainen alle jonge jongens een Contador of Cancellara kunnen worden? Geloven we echt dat je kanker met wilskracht kan overwinnen? De kletskoek van Armstrong komt bij mij de neus uit.

* * *

Als het voorjaar is of na de goede voornemens voor het nieuwe jaar zijn er mensen die nog nooit gelopen hebben en nu in een loopgroep willen gaan hardlopen. De toelatingseisen is soms dat je tien minuten kan hardlopen.

Dat kan ik – makkelijk!

Er is nauwelijks twijfel. Mis dus.

Alleen diegenen die regelmatig sporten of bijzondere aanleg hebben kunnen zo maar langer dan vijf minuten hardlopen. Een beginner is geen topsporter en heeft zelden grote ambities – toch lopen zij een aanzienlijk risico op overbelasting. In deze beginners groep waar loopgroep begeleiders niet of te weinig willen, kunnen of mogen differentiëren in hun trainingsaanbod of trainingsprogramma ontstaan allerlei overbelastingsverschijnselen omdat een ongetraind lichaam te snel aan nieuwe belastingsniveaus werd blootgesteld.

Tegen beginners roepen dat moeten leren durven afzien, mag in een training passend zijn, maar het is wel een afzien dat grote risico’s met zich meebrengt. Afzien lijkt okay als je je lichaam kent. Je wilt niet, je krijgt signalen van pijn, e.d. maar je WEET dat niets kapot gaat, het herstel komt door rust vanzelf. Wat Cadel Evans vanmiddag in de finale van het wereldkampioenschap op de weg liet zien, was afzien pur sang. Op het buitenblad omhoog, iedereen achter zich latend. Pfff

Dat is afzien. Dat kan. Een beginnend loper mag zijn de signalen van het lichaam niet negeren. Er moet eerst fysieke en metabolische capaciteit en reserves opgebouwd worden. Rustig doortrainen en heel blijven.

Afzien is iets wat sporters die in de top van hun sport willen mee draaien moeten leren. Afzien is doorgaan als allerlei fysieke signalen roepen om stilstaan. Afzien is doorgaan als het hoofd roept: ‘ik wil niet meer’, ‘het heeft geen zin meer’, ‘ik zit stuk’. Als je getraind hebt en weet wat je reserves zijn, als je weet hoe je hersteld, misschien heeft je lichaam in de wedstrijd nog power en snelheid die er alleen uitkomt als je de pijn voorbij loopt, door de negatieve gedachten heen loopt.

Voor recreatieve hardlopers, die wel in prestatielopen mee doen en trots willen kunnen zijn op hun gelopen tijden… moeten niet alleen goede looptechniek, goede fitheid en vorm hebben, ze moeten zelfs als alles meezit, om mooie tijden te lopen ook kunnen afzien. Maar nogmaals, misschien ten overvloede niet teveel afzien als het lichaam dusdanig kan lijden dat beschadigingen optreden die te lang herstel vereisen.

Roofbouw plegen op het lichaam mag niet structureel bij goed getrainde sporters maar bij beginnende recreatieve sporters mag het eigenlijk ook niet incidenteel.

Het is de taak van loopgroep begeleiders, in eerste instantie, en de sporters zelf om overbelasting te voorkomen en niet alleen door deelnemers te laten afvallen uit de beginners en licht gevorderden cursussen.

Hardlopen en gewicht #53 De vijfde keer deze week

Monkey — Sat, 26 Sep 2009 19:02:00 GMT

Heel slecht geslapen - denk ik. Na die Wahlnacht op ARD tot aan de verkiezingen van 1980 te hebben gekeken ben ik toch maar gaan slapen. Ontzettend liggen dromen.

Vanmiddag lekker naar een lichte Pilates training geweest, en daarna een uur op de fiets gezeten. Licht houden - heel blijven, etc. In EPOC-Suunto termen, boven in level 2, maintaining training effect.

· Pilates. oef oef, oef. Minder dan één uur vantevoren gegeten. Ik kan niet alles soepel mee doen. Niet slim. maar wel lekker. Gaat nog steeds niet lekker.

· 59 minuten fietsen, simpelweg met Literaturen, een Duits literatuur/cultuur tijdschrift, in de hand gefietst. uiteindelijk steeds een stapje zwaarder tot niveau 11. Geen zin in lopen, dan zou het waarschijnlijk teveel worden. Maar het effect is dat ik de hele dag een moe lichaam heb, na zoveel fietsen. Dit lichaam van mij lijkt niet van fietsen te houden.

Ná training 81,3 kg

· Sauna.