op de fiets door Amsterdam

Lopersgezwets 2012 #10 Oefeningen in de gang en 't vriest!!!

Monkey — Sun, 29 Jan 2012 18:05:00 GMT

Ha ha, 't KNMI toch verslagen. Gisteren werden voor vandaag nog maxima van boven NUL voorspeld, vandaag heb ik ze niet gezien. Het vriest heel lichtjes al de hele dag.

Lekker buiten gelopen rondje Sloterplas.

Inlopen en als het lichaam warm is, tempo verhoogd tot op of iets over de verzuringsgraad, en dat 25 minuten volgehouden. Pfff... ik had helemaal geen zin, maar het liep wel heeel lekker.

Daarna rustiger terug naar huis.

Op naar de geur van brood dat gebakken wordt opsnuiven. Toch wel ngenieten van de overwinning van Djokovic op Nadal. Die Djokovic heeft ook al in de halve finale tegen Murray een magistraal lange match gespeeld. Wat een power, en en goed team voor het herstel. Heel knap! De Open Australische Tenniskampioenschappen bracht een paar prachtige ontmoetingen. Wat is tennis dan een mooie sport.

Djokovic gelooft in onze lieve heer. hij heeft een dik ver kruis op zijn blote bast en vlak voor zijn twee winnende punten riep hij onze lieve heer aan, waarschijnlijk met het verzoek de slachting niet nog langer te laten duren. Mijn hemeltje, een verfilmd Romein gladiatoren gevecht is er niets bij. Djokovic stond al meer dan zes uur op de baan. Interessant was zijn opmerking dat het toernooi in Australië bijzonder is omdat het publiek echt multi-cultureel is. Of dat werkelijk zo is valt nog te bezien, want veel mensen van Aboriginal afkomst of anderszins donkere huidskleur heb ik in het publiek niet gezien, maar wellicht zeur ik. Trouwens de vele nationalistische Serviërs kunnen helemaal genieten, ze zijn ook Europees Kampioen in waterpoloën geworden.

Na een lekkere rust op de gang en in het trappenhuis oefeningen gedaan en een rondsnuffelende medeburger weggejaagd.

* * *

Gisteren Clinique spulletjes gekocht. Vroeger was ik er aan verslaafd. De beslissing was eenvoudig. De druppel die de emmer deed overlopen was de fotoserie van de boeklancering:

Contentstrategie voor het web, van Karel Kolb (Feeder) & Joery Bruijntjes (Sparkly Media)

De foto’s van afgelopen donderdag toonden mij niet op zijn best, damm I’m getting older. Oogleden dun en langer, halshuid te dun... strak hoeft niet, maar wat volle mag wel.

Ik lijk echt 55…

moet dat nou…

niet dat ik veel jonger wil lijken, maar biologisch jong zijn is wel handig.

Er moet iets veranderen… moet kunnen, toch?

Mannen in de familie halen weliswaar zelden de tachtig, maar daar moet iets aan te doen zijn – toch? Clinique alleen helpt natuurlijk niet.

Goed slapen, sporten, no stress, hapiness, gezond eten, what else?

Trouwens de schuldige fotograaf, Henk-Jan Winkeldermaat, opereert onder de naam ‘Junkmedia’ en heeft een goed oog voor ‘plaatjes’. Hier kun je het nodige werk bekijken. Moet ik maar eens voor training of andere events uitnodigen. Ik zelf vind flink wat foto’s in ‘Gymen Joep Boris’ onvergetelijk.

Sport en oscar nominaties

Monkey — Fri, 27 Jan 2012 21:16:00 GMT

Vandaag een geweldige tennis-match gezien.

Om eerlijk te zijn ik heb alleen de vijfde set gezien. Ik zat schreeuwend klappen en juichend en oooh's en ah's, of ha en 'KLASSE!' roepend naar mijn pc scherm te kijken. De aandacht van anderen was afgeleid. Al snel zaten vijftien dames en heren te kijken - Wat - te kijken, nee now ay, we zaten te smullen. Wat een match. Als Borg tegen McEnroe, fantastisch. Rally van meer dan twintig slagen, ja geen aces, de kracht was blijkbaar weg.

De winnaar... hopelijk wordt Rafael Nadal in de finale aanstaande zondag wel verslagen. Want vanmiddag heb ik de finale van de Australian Open al gezien.

Dit weekeind heerlijke sport, schaatsen WK-sprint en wielrennern WK-cross en tennis finale, zondagochtend. Heerlijk samen in bed en sport kijken, ja sorry hoor dames, er zijn vrouwen met wie je leuk samen in bed naar sport kan kijken en ook nog genieten.

* * *

Niet genieten was de afgelopen week de lijst met Oscar-nominaties. Wat een flut. Peter Travers van Rolling Stone is het met me eens:

Lopersgezwets 2012 #5 - Geen pijn

Monkey — Thu, 19 Jan 2012 14:42:00 GMT

geen pijn

Gisteren te laat in de trein en daarna vertraging. De aangekondigde 5 minuten vertraging bleek nog geen minuut, ik stond toen boven in de winkel om een krantje te kopen. De vertraging van de volgende trein was weer meer dan de aangekondigde 5 minuten. De NS wil dat je als een debiel op het perron staat te wachten.

Na de treinrit vanaf het station naar trainingszaal gerend voor een nieuwe sessie

Fit voor Hardlopen.

Heerlijk rustig en langzaam tempo omhoog. Pfffff, jemig de pemig, de kou is uit de lucht, in de plaats daarvan een dunne waas van mini regen en hoge temperaturen. Flink nat toch nog.

In de kleedkamer bleek de kwaliteit van mijn R'adys goretex jack, toen ik hem uittrok bleek de fles water in de jaszak te hebben gelekt. Prima waterdicht, het water stond nog in de jaszak.

Omgekleed was ik net op tijd voor de start… boven aangekomen kon ik nog net mijn waterfles neerzetten of de piepjes riepen op tot de 40s oefeningen 20 seconden rust serie van 12 oefeningen. Ik had dus niet de geplande flinke vooraf training gedaan. De afgelopen week ook nauwelijks de oefeningen gedaan. Teveel pijn. Volgende week wordt alles beter…. Heerlijk die voornemens.

Tijdens de cycli alles weer fanatiek gedaan; de gewichten iets zwaarder afgesteld, de oefeningen iets zorgvuldiger uitgevoerd.

Pittig, maar geen omvallen… ik raakte niet aan grenzen, te voorzichtig of superfit? Mijn linker knie protesteerde... pees die over de knobbel aan de buitenkant loopt was geïrriteerd.

’s Avonds in bed voelde ik de spieren van mijn bovenbenen, moe genoeg om heerlijk in slaap te vallen en fris wakker te worden.

De dag erna voelen de benen aan alsof ze flink op hun donder gehad hebben, maar wel gezond en lekker stevig. Goed teken.

Elke dag een verhaal uit ‘De beste hardloopverhalen – Runner’s high’ een verzameling verhalen uit ‘42’. Beelden en gebeurtenissen uit de verhalen blijven hangen, dàt zit snor, maar er komt geen zin in het boek voor die memorabel is en te vaak is de compositie van de zin gewoontjes of zelfs slordig. Het boek is geen literair hoogstandje.

Runners Fitness: Fit voor Hardlopen

Website: Fit voor hardlopen

Facebook: Fit voor Hardlopen

Youtube: Fit voor hardlopen

KAV-Holland: Fit voor hardlopen

E-mail: fitvoorhardlopen@gmail.com

Lopersgezwets 2012 #3 - Dat doet pijn

Monkey — Mon, 16 Jan 2012 19:48:00 GMT

Vorige week enthousiast begonnen aan het fit voor hardlopen programma en ter ondersteuning mijzelf huiswerk gegeven:

1. kuitenkraken op de trap: 2 x per dag, 4 x 20, 20 seconden rust

2. sprong-oefeningen: 2 x per dag, 10 sprongen, maximaal hoogspringen, 30 seconden rust na elke sprong

3. uitstappen voor de hamstring: 2 x per dag, 2 x 20 stappen

4. na elke training statisch rekken van de bilspier: 5 x 30 seconden.

Sinds vorige week donderdagavond protesteert het lichaam en mijn kop roept 'geen zin', 'geen tijd' of andere terechte protesten of slappe smoezen die bij mij passen. Dus heb ik nauwelijks oefeningen gedaan. Ik heb pijn geleden.

Gisteren (zondag) een rustige 10K in het Amsterdamse Bos gelopen, zaterdag iets meer maar dan in de duinen bij Haarlem. Verder is het malaise. dan maar voor mijn plezier filmpje kijken, samen eten, museumpje pakken en brood bakken.

Wat ben ik stijf, chagrijnig en de pijn in mijn linkerbeen is vervelend, de afgelopen dag ook pijn in de linkerbil, net als toen in Engeland tijdens een Boeddhistische retraite. Wat een pijn, Ibuprofin en Tai Chi oefeningen hielpen toen, nu hoef ik niet >6 uur per dag te mediteren, maar ga ik hardlopen en ben ik na drie kwartier soepel en min of meer fit. Zaterdag kreeg ik nog te horen dat ik stijf en scheef liep. Tja het is een zooitje met dit lijf.

* * *

Zaterdag tijdens de training zei ik 'piep-piep' als ik met twee keer fluiten aan wilde geven dat we moesten een beetje versnellen, en één keer 'boeh' om iets langzamer te gaan. Na afloop van de training kreeg ik bij de thee in de kantine van de Bloemendaalse hockey-ouders een fluitje cadeau, het zat als één van de cadeautjes in zak van de Kerstman. Sokken, handschoenen, twee boeken over hardlopen, en dus het fluitje. Mooi gebaar... misschien toch een leuke gewoonte om elkaar zo nu en dan cadeautjes te geven.

* * *

Wat zeg of schrijf je als steun/groet aan iemand wiens vader op sterven ligt, zonder je eigen filter en boodschap of ervaring te laten overheersen?

In de mannelijke lijn van mijn voorvaderen worden mannen niet ouder dan in de zeventig. Damn.

* * *

Morgen testloop voor vastgelopen master atleet:

· 20 minuten warmlopen, etc. Met een paar sprintjes

· Dan 3 x 2K op 10K wenstijd tempo of iets sneller en dan zes minuten rustig pauze dribbelen.

Eventueel filmen en analyseren of een belabberde Halve van Egmond een kwestie van techniek, conditie of ‘koppie’ is.

N.B. Gisteren het bewijs dat de lucht in Amsterdam ziek en slecht is. Na een bezoek aan Hilversum kun je ruiken hoe vies de lucht op het Olympisch plein (Amsterdam-Zuid) is.

Lopersgezwets 2011 #49 Lekker eten na de training

Monkey — Thu, 01 Dec 2011 23:15:00 GMT

Vanavond lekker hardgelopen. Drijfnat geregend, niks mis mee. Heerlijk nat. Gelopen in lange broek maar hemd zonder mouwen. Lichaam toch warm… thuis heerlijk afkoelen.

Sportdrank om soepeltjes te herstellen. Ik heb nog honger.

De 14K was veel. Apehonger.

Peren, bananen allemaal rijp en lekker en ik wil ook zoenen... maar eerst iets voedzaams eten. Boterhammen met pindakaas of een lekkere warme maaltijd? Zometeen terwijl ik naar de kletspraat van Sarkozy kijk? Laptop op de keukentafel, Nieuwsuur aan.

Een blik in de oude koelkast wat zal ik tegen komen? Een greep uit koelkast en de keukenkastjes boven het aanrecht levert een lekker maal op:

Zeewolf á la hardlooptraining

- Anderhalve grote ui fijn en grof gesneden, in verhit mengsel van olijfolie en rooomboter, bakken; na twee minuten

- 100 gram fijn gesneden verse prij, er bij en dan de smaakmakers en versterkers

- zout, zwarte peper, ruim kerrie, koriander, ruim milde paprika, gember, knoflook een teentje super fijn of grof gemalen gedroogd

Vuur hoog en lekker omgooien of roeren.

Na vier minuten gaat de intussen in stukken gesneden

- Zeewolf, 500gr, van AH, met 35% overtijd korting, ook in de pan.

- Sap van halve kleine citroen in de pan over de vis gieten

- 1 blokje groentebouillon van Knorr; 20 gram verse gemberwortel matig fijn (2-4mm) gesneden, vier partjes zongedroogde tomaten (secchi) in olie, fijn gesneden; vijf flinke kappertjes.

- 3 ons worteltjes en doperwten uit de pot, inclusief kookvocht.

- Afmaken met een beetje Finesse kookroom van BlueBand.

Smullen.

Zeg maar, dat dit niet gezond is. En ook snel klaar gemaakt. Ik gok dat ik minder dan twintig minuten bezig was.

Morgenochtend weer lopen.

De winter in je gezicht

Monkey — Sun, 30 Oct 2011 04:11:00 GMT

Zaterdagochtend nog heerlijk gelopen in de duinen... prachtige oktober dagen, zo wil ik het, dat is mijn herfst weer - nu nog een warm thuis.

De voorspelling van een heftige lange koude winter (en dus een Elfstedentocht? Nee, niet perse/ Veel sneeuw is slecht voor het ijs) is al gedaan. Echte voorspellingen worden geaan met redelijk grote onzekerheidsmarges.

Wil je weten wat het weer wordt? Kijk naar het noord-oosten in Amerika, Oost Canada en de weersystemen die zich in de Atlantische Oceaan onder Groenland ontwikkelen.

In New York is het begonnen. Daarnet kwam vandaar een sms-je, en hieronder het weerbericht.

Lopersgezwets 2011 #45 Hardlopen in de regen is lekker

Monkey — Mon, 10 Oct 2011 05:17:00 GMT

Ik heb het al eerder en op andere plaatsen geschreven:

hardlopen in de regen is lekker.

Mensen die niet sporten en denken dat het in de herfst vaak uren achter elkaar regent vergissen zich. In hun onwetendheid hebben ze bewondering voor mensen die in de regen hardlopen.

In feite is hardlopen in de regen gemakkelijker dan hardlopen met zon. Het lichaam koelt door het vocht op het lichaam. Het vocht komt in aanraking met de huid of het t-shirt of een 'ademend' wind/regenlaag (RAB van Pertex Quantum 30gr/cm2) waarbij de lichaamswarmte voor verdamping zorgt. Het is die verdamping die op het lichaam voor afkoeling op de huid zorgt.

Ons metabolisme wordt opgejaagd als het lichaam sneller gaat lopen omdat wij met ons koppie (vrije wil?) besluiten te gaan hardlopen. Metabolische processen komen op gang met als gevolg dat het lichaam warmer wordt: de lichaamstemperatuur stijgt, de longen vragen om meer lucht want het lichaam heeft zuurstof nodig voor die metabolische processen – we gaan steeds meer hijgen – moeten hijgen en er is koeling nodig en niet onbelangrijk de bloeddruk neemt licht toe. De afkoeling van de zachte of harde regen is dan een genot.

Zaterdagochtend in de duinen regent het hele dikke vette druppels, hagelsteen grootte, die alles in één keer nat maken. Soppen in de schoenen. We werden daarna lopend in de zon en de wind never nooit meer droog of warm. Maar zaterdag was het dan ook koud. Zondag liep ik tussen en dwars door buien heen naar het Olympisch stadion, DVD-setje terug brengen en een nieuwe ‘Wallander’ (serie 2) ophalen. De trigger was het bericht dat de regisseur Daniel Lind Lagerlöf (42), bekend van onder meer de Zweedse tv-detectives Beck, Wallander en Johan Falk, verdwenen is in een prachtig Zweeds kustgebied ten noorden van Göteborg. Het was volgens de buienradar droog, buiten was hat al gauw alsof ik door een hele dunne regen liep. Lekker! Ik kon een lekker tempo 12,5 kmh aanhouden, terwijl ik slechts twee even langzamer dribbelen, door luiheid en even goed over iets willen nadenken. Eigenlijk was het soepeltjes lopen in de miezerige verkoelende regen.

Op de terugweg naar Osdorp moest ik tegen de wind in. Bij vertrek vreesde ik de wind en de regen in het gezicht. Zoiets geeft toch altijd die onzinnige cultureel bepaalde gedachte dat regen en wind niet leuk of zelfs erg is - want je moet zo afzien. dat is niet 'leuk'. Wat opviel was de afwezigheid van de kou. Tijdens de anderhalf uur lopen warmde de wind flink op.

Ben benieuwd op het morgen weer warmer is.

Intussen is in de Alpen sneeuw gevallen. Toch heb ik de weddenschap over het skiën nog niet gewonnen. Ik heb nog geen berichten gezien dat een skigebied zonder een piste open heeft gegooid en zo de primeur van de winter 2011-2012 had.

Na anderhalf uur lopen was ik weer terug. Vlak voor huis liep ik een doorsnee vadsige man voorbij en stopte toen ik hem vijf meter voorbij was. Hij vroeg me of ik in de regen had hard gelopen. Ik bevestigde het, hij vroeg 'hoe lang dan?' Ik vertelde het hem.

Hij was helemaal plaatsvervangend trots, of heet dat 'bewonderen'?

Hijzelf sportte weinig, zei hij, wijzend op zijn buikje. Middellandse zee genen, ik ben lang - lijk slanker dan hij maar heb meer dan genoeg 'visceral fat' en onappetijtelijke maar wel lieve love-handles. dan wil jij nog even weten hoe oud ik ben. Ik zeg hem de waarheid. Het al decennia oude compliment komt direct, oh, je hebt wel wat grijs haar en ik dacht 46 of zo.

Bij het afscheid zei hij: 'Nou ouwe, goed gedaan.'

Gotver...

Ik ben er niet aan gewend...

Wil ik jonger lijken?

Zeker weten.

Is dat angst, trots, teleurstelling...?

In ieder geval iets om uit te zoeken.

Terwijl ik de huisdeur open roept hij dat hij binnenkort misschien een keer wil meelopen.

Ben benieuwd.

Damn.

Hufterigheid

Monkey — Thu, 06 Oct 2011 13:04:00 GMT

Vanochtend werd ik wakker en las ik nog slaperig een 'stukkie' over hufterigheid in de Volkskrant van Aleid Truijens. ‘Hufters’ en ‘hufterigheid’, het is een beetje een hype aan het worden. Een hype gestimuleerd door het kinderlijke geprovoceer van Bosma en Wilders. Aleid's titel 'Kritiek=klagen=huilie-huilie=slachtofferisme', verklaard veel.

Opgeschoten jongens en ‘het klootjesvolk’ wordt vaak hufterigheid verweten. Gedrag dat niet aangepast is aan de cultuur wordt hufterig genoemd. Ongeremd schelden en mokken, eigen zin doordrijven, onfatsoenlijk… ach hufterigheid is wel een beetje cultuurgebonden – wat afwijkt is al gauw hufterigheid.

Gisterenavond verscheen op Joop.nl een stukkie over Wilders en de hufters in Nederland. Dick Pels directeur van het wetenschappelijk bureau van Groen Links schreef onder de titel ‘De hoofdman der hufters’ over het doel van Rutte om de samenleving terug te geven aan Nederlanders. Aan wie? wie was toen al de vraag. Het blijkt een loze kreet. Dick Pels geeft er een nieuwe inhoud aan.

“Rutte beloofde de samenleving terug te veroveren op de hufters. Raad eens wat er gebeurde? Bij zijn aantreden kondigde Mark Rutte stoer aan dat zijn regering de samenleving zou gaan 'terugveroveren op de hufters'. Maar de hoofdman der hufters zit (bijna, via de bekende gedoogconstructie) in zijn eigen regering, en Rutte gedoogt keer op keer het verbale geweld dat de PVV over Nederland uitstort.”

Het stuk viel mij vooral op omdat hij nu Wilders c.s. ‘hufters’ noemde. Dat is toch een stap verder dan iemand ‘hufterigheid’ verwijten. Praten over hufterig gedrag van iemand laat ruimte om de persoon nog een beetje te waarderen. Een persoon ‘hufter’ noemen betekent toch eigenlijk hem in een hokje stoppen en geen ruimte voor een andere waardering overlaten. Een moderator van zou dergelijke persoonlijke bejegeningen eigenlijk moeten weglaten. Alhoewel ik daar in het geval van Wilders c.s. anders over denk. Hypocrieter zou ik moeten eggen, dat in het geval van de Grote Blonde Leider ik daar anders over denk.

Het stuk van Dick Pels inspireerde tot een reactie over hufterigheid van mensen als ze gevangen zijn door groepsgedrag. De boodschap die rotjongens waarvoor zoveel mensen bang willen zijn, zijn minder erg dan Wilders c.s. Voor het slapen gegaan op ‘versturen’ geklikt.

Toen ik wakker werd las ik over het stukkie van Dick Pels en mijn reactie:

“Een stuk van mijn hart en de reactie van Rob Geurtsen versterkt bij het lezen ervan het goede gevoel.”

Een stuk tekst in het publieke domein is pas geslaagd als er iemand laat blijken dat mijn woorden iets deden in haar of zijn kop. Overigens zelf vindt ik het ook geen slecht stukkie tekst.

Daarom hier mijn reactie op Joop.nl min en plus een paar typefouten en slordigheden en kleine aanpassingen.

Goed stukkie.

Vooral de volgende passage:

“Hufters, en Wilders is hun hoofdman.

Altijd agressief, altijd verontwaardigd, altijd verongelijkt, altijd maar jennen, zuigen, trekken, blaffen, pesten en intimideren. Altijd alles uitvergroten, schreeuwen op de hoogst mogelijke toon. Wilders is daarmee de perfecte uitvoerder van het 'Huftermanifest' van GeenStijl, dat verbaal extremisme aanprijst als een uiting van dappere tegendraadsheid en fatsoen 'de kanker van de samenleving' noemt.”

Vanavond reed ik op mijn fietsie door de wijk van voorheen Marcouch, de man die weinig snapt van integratie, in stad van Eberhard van der Laan, de man die zijn ‘Law and Order’ imago zo haat, maar er wel elke dag aan bijdraagt.

Wat doen die deelnemers aan de krakersrellen nou weer in vreemdelingendetentie? Eerst worden ze vrijgelaten omdat er niets bewezen kon worden van bedekt gelaat en zo, en dan om de hoek weer oppakken omdat ze geen id-bewijs bij zich hebben? Ben je van god los, Eberhard? Dat is geen law and order, dat is het negeren van law and order. Je was er laatst in de Noorderkerk nog zo voor dat burgers, overheidspersoneel en politici zich allemaal aan de wet moeten houden en dat de nederlandse wetten ondergeschikt horen te zijn aan de internationale verdragen. Nou ik hoop dat je binnenskamers een paar agenten en hun hoogste baas de ambtelijke huid vol gescholden hebt. 't is verdomme niet Soprano-land waar we in leven.

Rustig verder fietsend kwam ik bij mijn nachtwinkeltje. Na een avond hardlooptraining en treinen koop ik daar meestal altijd fruit of verse groenten. Lekker thuis voor het slapen gaan een gezonde vegetarische hap.

Deze keer stond er een, wel hele grote, groep jongens onder de luifel, te schuilen voor de schaarse bui die volgens mij nooit kwam. Nadat een flinke overval door een groep jonge gasten, iets meer dan 15 jaar geleden mijn leven toch eigenlijk wel verstoorde, beter is ‘destroyde’, voel ik me ondanks de moed en het verstand nog steeds onaangenaam als ik een groep tref die agressief lijkt, of met hun groepsdynamiek schijt lijkt te hebben aan de rest en zwelgt in het machtige onvolwassen gevoel van ‘kijk ons eens sterk zijn’. Net voetbal supporters. Die oranje massa die vindt dat ze recht hebben op de straat als ze maar voor het Nederlands elftal zijn.

Behoedzaam ging ik de winkel in. Zonder problemen. De jongemannen met Axe onder de oksel en in de nek bewogen uit elkaar zodat ik er gemakkelijk doorheen kon lopen. Binnen vroeg ik aan de winkelier 'kopen ze ook nog wat?'

“Nee, net echte Hollanders, beetje ouwehoeren en klieren. Een flesje water of een RedBull. Verder niets.”

Ik lachte wat en draaide me om. Met mijn witte milieuvervuilende tasje vol tomaten en druiven liep ik naar de deur. Toen ik een voet op de drempel zette gingen de mannen niet opzij. Net als bij het uitstappen uit de trein. Daar staan mensen die tijdens de spits haastig in willen stappen altijd in de loop van de mensen die willen uitstappen. Ze laten net genoeg ruimte genoeg over voor de uitstappers, of eigenlijk net niet genoeg ruimte.

Ik zei iets en tikte één van die gasten tegen de arm. Hij mopperde en pruttelde als een echte puber... ging wel opzij.

Terwijl hij wat tegen mij wilde zeggen zei een ander:

“Houd je kop man. Die man wil er gewoon door. Je moet niet zo'n hufter zijn.”

Als ik argwanend zou zijn zou ik zo mijn gedachten kunnen hebben bij “zo'n” - zou 'ie mij bedoelen? Ik niet. Hij verwees of vergeleek wel.

Ik moest hard lachen en bedacht dat GBL inderdaad de kampioen der hufterigheid is - dat soort klootjesvolk noem ik graag hufters.

Hier on-line durf ik uit angst voor redactionele weigering niet te schrijven dat PVV-fractieleden prototype hufters zijn. Liever schrijf ik dat hun gedrag hufterig is. Belangrijke nuance, die de redactie van joop.nl wellicht wel snapt, maar parlementariërs en kiezers op de PVV toch niet.

Laatst zei een schrijfster met een Surinaamse achtergrond nog tegen Brinkman dat hij wel van wat fysiek rammen hield. Een beetje rood werd Hero er wel van. Maar ze had gelijk. Hij was weliswaar agent geweest, en komt intelligent en beschaafd over maar is gewoon een hufter.

Toen ik al lachend door de groep heen was, draaide ik me om en zei:

“jongens, al zou je m'n portemonnee of telefoon jatten terwijl ik zo door jullie heen liep, zo hufterig als Wilders zijn jullie niet.”

De opmerking was op het randje. Eentje wilde gelijk duidelijk maken dat hij dat nooit had gedaan en zijn vrienden ook niet. “Wij zijn zo niet”. Hij bedoelde zakkenrollen.

Ik kon het niet laten toch nog wat citroensap in zijn verwonde trots te smeren.

“Ach jongen, dat zeg je nou wel. Nu hebben jullie het niet gedaan en voel ik me prima. Niet bedreigd of zo. En dat is al heel wat beter dan het gevoel dat ik kan krijgen bij die blonde debiel van een Wilders.”

Een paar jongens moesten lachen.

“Stem jij op Cohen of zo?”, riep er eentje.

“Ja, en ik drink alleen muntthee.”

“Nou ik liever Red Bull hoor.”

“De mazzel jongens en slaap lekker.”

Ik stapte op het fietsie, op weg naar de herhaling van Pauw en Witteman.

Ja, het wordt tijd dat we Wilders, Bosma en hun vrienden gewoon noemen wat het zijn. Hufters. Ik begrijp ook steeds beter dat ze geen democratische partij willen of kunnen zijn. Vrijwel zeker zou Bosma moeten leren nuanceren, en dan kan hij niet meer taalkundig en emotioneel zieken.

Vrouwen met ballen gezocht?

Monkey — Thu, 29 Sep 2011 19:31:00 GMT

Op Joop.nl schreef publiciste Çilay Özdemir, een stuk onder de titel 'Onvoldoende vrouwen met ballen'. Haar stelling is dat de omgang met vrouwen (frequentie, onderwerpen, bejegening) in het programma Pauw en Witteman een afspiegeling is van de maatschappij. Toch word ik heel erg melig van de roep om 'vrouwen met ballen'.

Ik schreef een reactie. Het compliment 'Hulde Rob', dat erop volgde, was reden om nog eens naar de veel te snel geschreven tekst te kijken... en iets gemodificeerd hier te herhalen...

Wanneer stopt dit soort onzinnige nonsense nou eens. Vrouwen en emancipatie, vrouwen met ballen... alsof vrouwen van nature softer zijn...

Wat bedoelen vrouwen eigenlijk als ze klagen dat anderen vrouwen te weinig 'ballen' hebben? Het is trouwens een zakkige en lullige beeldspraak. Is ‘ballen’ een kwestie van lef, van dominantie, van individualiteit, van een grote bek, van een winners-mentaliteit, or what? Çilay Özdemir bedoelde: “vrouwen die ronduit voor hun mening durven te komen, niet bang zijn hoe ze overkomen, het debat niet schuwen maar juist polemiek uitlokken.” Niet iedereen zal het zo benoemen.

Er is geen enkel bewijs dat vrouwen minder hard, of aardiger dan mannen zijn. Afgelopen week nog sprak Daniel Balliet van de VU over een meta-studie waarin resultaten van 50 jaar onderzoek met sociale dilemma's op zoek naar de vraag hoe het met samenwerken onder vrouwen en mannen e.d. zit.

Hij had goed nieuws voor de geëmancipeerde tuthola's, die vinden dat er te weinig vrouwen met ballen zijn:

Mannen en vrouwen scoren ongeveer gelijk als het gaat om gerichtheid op individualiteit (gaan voor je eigen banaan) of collectiviteit (samenwerken). Boeiend is wel dat mannen onder elkaar beduidend betere scores hebben als gaat om samenwerken dan vrouwen onder elkaar. Met mannen en vrouwen in een gemengd team, levert het klassiek beeld op. Vrouwen gaan voor de samenwerking, en mannen voor de individuele dominantie.

* * *

Laten we eens ophouden met dat gezeur over emancipatie. Te weinig vrouwen aan de top is niet een kwestie van gebrekkig netwerken of onwil van vrouwen. Vel grotere belemmering is een gevolg van een dramatisch blind chauvinisme waar nederlanders zich meer dan bewoners in andere omringende landen schuldig aan maken. Inclusiviteit van anderen, die anders lijken of anders zijn dan ik en jij, is iets waar nederlanders geen aandacht voor hebben. Liever niet, is het motto.

Roepen om 'vrouwen met ballen', het is gemakzuchtig gezeur. Meer vrouwen op invloedrijke posities vereist moed. Om die verandering te bewerkstelligen moeten we veel harder de huidige dominante meerderheid voorhouden dat zij geen kloten hebben, en te laf zijn om verandering toe te laten of af te dwingen..

Zoals er geen enkele reden is om aan te nemen dat er bij banken goede bankiers zitten, is er geen enkele reden om aan te nemen dat in de top van organisaties per definitie gezonde en goede mensen zitten. Geweld thuis, kindermisbruik, vreemd gaan, depressieve klachten, overmatig narcistische neigingen, etc. komen dusdanig vaak voor dat managers en beslissers Afdwingen dat we in deze maatschappij meer vrouwen en gehandicapten en minder blanke mannelijke hufterigheid van middelbare leeftijd á la de Pauwtjes willen hebben in vooraanstaande posities. ‘Ons kent ons’ is een adagium, slechts gericht bewaren van status quo en opereren binnen comfortzones, en zeker geen garantie voor succes.

We hebben geen 'vrouwen met ballen' nodig, we hebben politici en slimme bestuurders nodig die het risico durven en willen nemen om beslissende invloed op de maatschappij te willen uitoefenen om standaard meer vrouwen te benoemen.

En een maatschappij te creëren met minder inkomensverschillen.

Lief is weg, hoe vergeet je hem of haar? (de zoveelste keer)

Monkey — Thu, 08 Sep 2011 02:38:00 GMT

...als je denkt “hoe gaat het met hem of haar”, je hebt al zolang niets gehoord, en afstand gehouden of zelfs genomen, en plotseling wil je toch iets weten. Niet om lief gevonden te worden, maar om te weten - zoveel interesse of 'verbondenheid' bestaat blijkbaar nog wel.

Terwijl je verzint op manieren om er achter te komen, om een beeld te krijgen, een reactie... of misschien zelfs, toch meer...

bedenk je, “nee, niet doen, het kan stalken zijn, je kunt jezelf gek maken”.

Internet afstruinen is een mogelijkheid. Sommige mensen doen dat, de hele dag, elke dag... weken lang, na maanden nog, jarenlang... dat is geen stalken, maar jezelf in een fantasie-wereld verplaatsen - of een droom proberen in stand te houden.

Terrwijl je verzint hoe je er toch achter kunt komen beslis je dat het beter is om niets te doen. Verdraag het maar, leer er mee omgaan. Dus doe je niets.

Dan... drie uur, later ontdek je toch dat het goed met hem of haar gaat. Nou ja, dat weet je eigenlijk niet... er is een signaal over iets, wat hij of zij doet...

De één denkt “lief” - of dat nou zo handig is.

De ander denkt “wat een lul of trut” - of dat nou zo handig is.

It never stops... maar dat is echt niet handig.