Polanski de filmmaker is in Zwitserland opgepakt vanwege een international opsporingsbevel van de Amerikaanse autoriteiten dat rond dertig jaar oud is. Verontwaardiging alom. Voor kunstcritici en sociologen een geschikt moment om over onze omgang met bekende personen en artiesten te praten.
Bij ‘Pauw en Witteman’ hoorde ik, op 28 september, Joyce Roodnat allerlei argumenten suggereren dat er meer aan de hand was, en dat het allemaal niet zo zwaar mag worden gezien door de ogen van vandaag. POlanski moest gewoon door kunnen gaan emt het maken van films, en niet lastig worden gevallen.
Helaas voor alle politieke partijen zat toevallig de banken man Ewout Irrgang van de SP aan tafel. Subtiel als altijd en met kennis en moreel scherp gevoel maaide hij Roodnat’s verhaal weg. De argumenten over de prachtige films en het feit dat het meisje vanaf haar achtste al sexuele contacten heeft gehad waren niet relevant. Geen klasse-justitie, was zijn standpunt. Dus laat de deskundigen dit probleem oplossen. Sterk staaltje normale politiek. Irrgang is simpelweg heel sterk.
Geen klasse-justitie is ook het volwassen geluid van de PVV - ver weg van het jonge onvolwassen jongens gebral dat Max van Weezel verondersteld bij de PVV, met de gedachte 'we voeden die jongens in Nieuwspoort wel even op'.
Van Weezel was met zijn oude-elitaire-witte-mannen-arrogantie even de personificatie van waarom populisme in het parlement flink vertegenwoordigd moet zijn. Alhoewel ik zowel met de PVV (inhoudelijk) als met Fortuyn (meer qua professioneel politicus) grote moeite heb, om het woord afkeer en schandalig niet te gebruiken, hier scoort de PVV geweldig. Macht en traditie corrumpeert ook de morele opvattingen. Even leek Wilders met zijn opvattingen over Nieuwspoort gelijk te hebben. Foutje, van Weezel. Sprak hij namens het bestuur van de societeit?
wordt vervolgd
posted on Wednesday, September 30, 2009 1:00 PM