under construction

Hardlopen in de winter is wintersport.

Wat dragen hardlopers tijdens hun wedstrijden of trainingen in de kou? Het is niet de vraagzijde in de sportartikelen markt die domineert in wat gedragen wordt, de aanbieders bepalen. Toch is met enig zoeken goede eigen keuzes te maken.

In de winter maakt het voor mij uit of ik rustig en langzaam ga lopen of dat het een stevige training wordt. Alhoewel zoveel variatie ken ik ook weer niet, want maar al te vaak met het prachtige winterse weer van de afgelopen ruim tien dagen, liep ik al een paar keer met kleren in de hand omdat het te warm was.

Wat draag ik:

Bridgedale coolmax liner sokken (zomers en ’s winters is dat mijn eerste laag sokken, soms aangevuld met

Kaikkialla boxer short of gewoon de eerste dunne kleine katoenen onderbroek, die wel de billen goed bedekt

Kaikkialla t-shirt met korte mouwen – het shirt is lang genoeg om het over de billen en voor het kruis in de hardloop broek te stoppen

Brooks hardloop pants… als de temperaturen onder de min drie graden Celsius dalen met thermo fiets ondergoed van viscoserayon of modal, gekocht bij…

Bovenlijf is altijd bedekt met Icebreaker 200 merino wol lange mouwen shirt,

Als ik vrees dat ik lang buitenloop en de temperatuur is lager dan min acht en er staat een gure wind en de zon ontbreekt, gaat een lange mouwen … van Haglöfs of een shirt gekocht bij de Aldi of Albert Hein of als er geen wind is een bij de kleuren van de Brooks broek passend Brooks … …

Normaal is de buitenlaag voor het bovenlichaam een RAB windbreker gemaakt van Quantum Pertex, superlicht en ademt geweldig.

De Nike handschoentjes zijn een cadeautje van mijn hardloopgroep, als de zon schijnt, ook al is het min acht, draag ik ze niet.

Als mutsje heb ik een saaie maar lekker luchtige en toch warme Icebreaker 200 bij me, maar door mijn dikke haar vacht heb ik die zelden nodig.

Hardloopkleding (m.u.v. schoenen) tijdens het hardlopen heeft primair een maatschappelijke functie. Secundair moet kleding de koeling van het lichaam tijdens de fysieke inspanning faciliteren en zwierende lichaamsdelen (borsten en piemels) tegen het lichaam stilleggen. Een tertiaire functie is de bescherming tegen de natuurlijke weersinvloeden.

Het beste advies tegen onderkoeling is voorkomen dat je nat wordt, dus niet in het water vallen, maar vooral NIET ZWETEN – toch lopen de meeste mensen veel te warm gekleed rond – ook hardlopers.

Wat een winterse sport week.

Ja, wintersport lijkt het. Winterse vrieskou en sneeuw levert voor mij leefomstandigheden op die ideaal zijn voor mijn astmatische longen. De winter is toch vaak mijn beste tijd. Op wintersportvakantie ski ik elke dag al gauw zes uur of meer, ben ik veel buiten en slaap ik heerlijk.

De afgelopen week liep ik vrijwel elke dag twee keer een rondje Sloterplas (±8K) of meer.

De dagen dat ik Runners Fitness deed, was het schema nog iets zwaarder:

1.     In de ochtend een trainingsessie (Ts)rondje Sloterplas (±8K).

2.     aan het einde van de middag tegen de wind in fietsen (±6K) na een korte treinreis, die ik gebruik om me om te kleden, >3K hardlopen, omkleden voor de fitness,  gevolg door 15 minuten in-fietsen (niveau 3, ritme 95-100) 15 minuten op de crosstrainer, ook niveau 3.

3.     De fitness sessie van ongeveer één uur.

4.     Terug naar >3K trein-station hardlopen, omkleden voor fietsen in de gure avondkoude, en 6K terugrauzen op de oude fiets.

5.     Gevolgd door drinken en eten en tijdens Pauw en Witteman in slaap vallen. Ja, herstel in rust hoort bij de training.

Totaal aantal loop kilometers sinds vorige week woensdag is al >120K. Zoveel kilometers in negen loopdagen heb ik de afgelopen vier jaren nog niet afgelegd.

En het houdt nog niet op.

Heerlijk die kou en de zon. Dit is hemels – bijna net zoiets als goede seks.

Goed voor hardlopen. Sinds zondag elke dag gelopen, tenminste 10K per dag… ben benieuwd hoe dat de komende dagen aanvoelt. Het is wel een voordeel  dat er vanavond geen sessie Runners Fitness - Fit voor Hardlopen is.

Gisterenavond de loopgroep lesgegeven in de Verheulmethode. Soepele maar degelijke intervallen. Niet al te snel rondrennen, maar op souplesse lopen; niet te vermoeid raken, zodat de looptechniek goed en effectief blijft. Het stelt lopers ook in staat een dergelijke training vaker in de week te doen, zonder het herstelproces op te rekken en daarmee overbelasting te provoceren.

16 x 300mtr. op de atletiekbaan elke 300mtr. is gevolgd door 100mtr. wandelen en kletsen, plagen en opscheppen. Voor sommigen afgesloten met een 2K duurloopje in 'lekkere draf' anderen twee rondjes uitdribbelen en dan met z'n allen een kopje thee.

Mijn taak bleek een kwestie van de lopers afremmen en aanwijzingen en feedback  op looptechniek. De ‘snelle’ lopers moest ik rond de 1 minuut zien te houden. 57 Seconden is te snel. Voorspelbaar is dat rond de vijfde of zesde interval het tempo toch omhoog gaat. Zeuren en overtuigen was mijn taak. De ‘langzame’ lopers zouden rond de 1.10 lopen. Zij kwamen al snel op 1.04 – 1.06, ook daar moest ik aandringen, maar zij geloofden mij toch nog iets minder.

De Verheulmethode… ik hoor er weinig over. De komende maanden zal ik er wat meer over schrijven… activeren die kennis en ervaring.

Op internet is ‘het grote duurloopmisverstand’ van Klaas Lok een goede introductie.

Ha ha, 't KNMI toch verslagen. Gisteren werden voor vandaag nog maxima van boven NUL voorspeld, vandaag heb ik ze niet gezien. Het vriest heel lichtjes al de hele dag.

Lekker buiten gelopen rondje Sloterplas.

Inlopen en als het lichaam warm is, tempo verhoogd tot op of iets over de verzuringsgraad, en dat 25 minuten volgehouden. Pfff... ik had helemaal geen zin, maar het liep wel heeel lekker.

Daarna rustiger terug naar huis.

Op naar de geur van brood dat gebakken wordt opsnuiven. Toch wel ngenieten van de overwinning van Djokovic op Nadal. Die Djokovic heeft ook al in de halve finale tegen Murray een magistraal lange match gespeeld. Wat een power, en en goed team voor het herstel. Heel knap! De Open Australische Tenniskampioenschappen bracht een paar prachtige ontmoetingen. Wat is tennis dan een mooie sport.

Djokovic gelooft in onze lieve heer. hij heeft een dik ver kruis op zijn blote bast en vlak voor zijn twee winnende punten riep hij onze lieve heer aan, waarschijnlijk met het verzoek de slachting niet nog langer te laten duren. Mijn hemeltje, een verfilmd Romein gladiatoren gevecht is er niets bij. Djokovic stond al meer dan zes uur op de baan. Interessant was zijn opmerking dat het toernooi in Australië bijzonder is omdat het publiek echt multi-cultureel is. Of dat werkelijk zo is valt nog te bezien, want veel mensen van Aboriginal afkomst of anderszins donkere huidskleur heb ik in het publiek niet gezien, maar wellicht zeur ik. Trouwens de vele nationalistische Serviërs kunnen helemaal genieten, ze zijn ook Europees Kampioen in waterpoloën geworden.

Na een lekkere rust op de gang en in het trappenhuis oefeningen gedaan en een rondsnuffelende medeburger weggejaagd.

De 10-daagse weersverwachting van het KNMI geeft aan dat het vanaf morgen ook overdag gaat vriezen. 's nachts kan het wel tot min acht graden gaan. En alleen vandaag nog 20% kans op neerslag. da's lekker weinig. Ik gok erop dat er geen regen komt, dus kleine rugzak mee en alleen loopkleding voor de kou in de rugzak rondom de brownies. Die had ik al enige tijd beloofd... vannacht gebakken en flink van gesnoept.

Vandaag een geweldige tennis-match gezien.

Om eerlijk te zijn ik heb alleen de vijfde set gezien. Ik zat schreeuwend klappen en juichend en oooh's en ah's, of ha en 'KLASSE!' roepend naar mijn pc scherm te kijken. De aandacht van anderen was afgeleid. Al snel zaten vijftien dames en heren te kijken - Wat - te kijken, nee now ay, we zaten te smullen. Wat een match. Als Borg tegen McEnroe, fantastisch. Rally van meer dan twintig slagen, ja geen aces, de kracht was blijkbaar weg.

De winnaar... hopelijk wordt Rafael Nadal in de finale aanstaande zondag wel verslagen. Want vanmiddag heb ik de finale van de Australian Open al gezien.

Dit weekeind heerlijke sport, schaatsen WK-sprint en wielrennern WK-cross en tennis finale, zondagochtend. Heerlijk samen in bed en sport kijken, ja sorry hoor dames, er zijn vrouwen met wie je leuk samen in bed naar sport kan kijken en ook nog genieten.

*  *  *

Niet genieten was de afgelopen week de lijst met Oscar-nominaties. Wat een flut. Peter Travers van Rolling Stone is het met me eens:

Dit weekeinde is het de tweede keer deze winter dat in West-Oostenrijk, en nu zelfs Berchtesgaden (Zuid-Duitsland), de allerhoogste en op één na hoogste alarmfase voor lawines is afgegeven.

Er vallen bij te hoge temperaturen  (-3 Celsius op 2.000 meter hoogte) en stromachtige wind (4-7 Bf) decimeters (20 tot 70 cm) sneeuw per dag. Dit weekeinde valt op sommmige plaatsen meer dan 120 centimeter nieuwe sneeuw op een dikke laag oudere sneeuw, die is gevallen op een warme ondergrond (2-8 Celsius) die door de isolerende werking van de sneeuw ook niet meer bevriest. Een dik pak sneeuw ligt daaarom op een natte ondergrond en dergelijke glijlawines kunnen op elk onverwacht moment naar beneden donderen.

"Der Wind ist der Baumeister der Lawinen"

Wilhelm Paulcke

Ik speur om te ontdekken wat de diamantjes zijn onder de lessen die we kunnen leren uit de ervaringen met lawineongelukken en reddingen.

Belangrijk in dit opzicht was bijvoorbeeld gisteren (zaterdag 21 januari) dat een man na een uur nog levend uit een lawinekegel werd gered. Veel langer dan 15 minuten in de sneeuw begraven red niemand en dus was deze redding nieuwswaardig. Het echte nieuws van dit ongeval is het feit dat de lawinepieps van de in de sneeuw begraven man niet kon worden gelokaliseerd door skiërs en redders omdat off-piste skiërs met geactiveerde lawine-pieps apparaten langs de plek bleven skiën. Uit eindelijk werd de lift die mensen naar de piste vervoerde stilgelegd en kon een helikopter met een Recco-signaal apparaat het slachtoffer lokaliseren.

Dat het slachtoffer nog leefde was te danken aan Recco-veiligheidstrips. Strooi die dus lustig rond in de kleren, schoenen en je rugzak. Een recco-strip wordt niet gesignaleerd als je met je lichaam tussen Recco-strip en zoekapparaat ligt.

Het probleem dat skiërs, die vlak langs potentiële slachtoffers skiën, met hun geactiveerde pieps-apparaten het zoeken van slachtoffers op off-piste routes moeilijk tot onmogelijk maken moet niet worden genegeerd.

Nachdem der 34-jährige Deutsche von der Lawine mitgerissen worden war, kam er schließlich hinter der Abbruchkante zu liegen. Dadurch bildete sich ein Hohlraum, der dem Verunglückten das Atmen ermöglichte. 

 Ein Bergrettungsmitglied hatte den Unfall beobachtet und sofort einen Notruf abgesetzt. Der Verschüttete war zwar mit einem LVS-Gerät ausgerüstet, da aber zahlreiche ebenfalls mit LVS-Geräten ausgerüstete Variantenfahrer einen unmittelbar neben der Lawine liegenden Hang befuhren, war eine Ortung des Verschütteten zunächst nicht möglich. Der Bergretter veranlasste daraufhin die Einstellung des Liftes, damit nicht ständig neue Wintersportler in das Gebiet gelangten. 

 Die Rettungskräfte konnten schließlich mit dem Recco-Gerät eines Hubschraubers den Verschütteten lokalisieren und danach ausgraben. Der deutsche Urlauber war mit einem Freund abseits der gesicherten Pisten unterwegs gewesen.

Een kapotte harde schijf. Weer! nu in de 2TB-backup. Heel wat data zijn nog toegankelijk, maar het gedoe. Wat nu weer doen?

Hardlopen is leuker, tenminste als je voldoende rust pakt. Gisteren laat gaan slapen en dan om half acht weer wakker. Een eerste sms beantwoord ik met mijn ogen dicht; mijn lijf wil slapen en mijn kop neemt de tijd.

Mooi weer was wat ik in mijn hoofd had. Niet zo slim want het KNMI meldt toch echt ‘90% kans op neerslag’ . Nou die heb ik dan ook gehad. Tegen de tijd dat ik bij het station kwam was mijn broek zeiknat... het weer lijkt als op een sombere November herfstdag. De maxima-tempearturen liggen drie tot vijf graden hoger  en de nachtelijke minima tenminste 5 graden boven het langjarige gemiddelde.

We starten bij de ingang Bleek en Berg voor een relatief korte training (8K). Twee keer een heuvel en nog niet ontdekte paden volgen. Tegen het einde van de training ben ik lekker fit, in de trein zit ik toch weer als een bibberend mannetje, en op de fiets is het weer tegen de wind en regen in knokken.

Thuis blijkt de afvoer verstopt. De afvoer onder de gootsteen gecheckt en schoongemaakt. Te moe en geen zin om nu meer te doen, eerst lekker slapen en dan een brood bakken.

geen pijn 

Gisteren te laat in de trein en daarna vertraging. De aangekondigde 5 minuten vertraging bleek nog geen minuut, ik stond toen boven in de winkel om een krantje te kopen. De vertraging van de volgende trein was weer meer dan de aangekondigde 5 minuten. De NS wil dat je als een debiel op het perron staat te wachten.

Na de treinrit vanaf het station naar trainingszaal gerend voor een nieuwe sessie

Fit voor Hardlopen.

Heerlijk rustig en langzaam tempo omhoog. Pfffff, jemig de pemig, de kou is uit de lucht, in de plaats daarvan een dunne waas van mini regen en hoge temperaturen. Flink nat toch nog.

In de kleedkamer bleek de kwaliteit van mijn R'adys goretex jack, toen ik hem uittrok bleek de fles water in de jaszak te hebben gelekt. Prima waterdicht, het water stond nog in de jaszak.

Omgekleed was ik net op tijd voor de start… boven aangekomen kon ik nog net mijn waterfles neerzetten of de piepjes riepen op tot de 40s oefeningen 20 seconden rust serie van 12 oefeningen. Ik had dus niet de geplande flinke vooraf training gedaan. De afgelopen week ook nauwelijks de oefeningen gedaan. Teveel pijn. Volgende week wordt alles beter…. Heerlijk die voornemens.

Tijdens de cycli alles weer fanatiek gedaan;  de gewichten iets zwaarder afgesteld, de oefeningen iets zorgvuldiger uitgevoerd.

Pittig, maar geen omvallen… ik raakte niet aan grenzen, te voorzichtig of superfit? Mijn linker knie protesteerde... pees die over de knobbel aan de buitenkant loopt was geïrriteerd.

’s Avonds in bed voelde ik de spieren van mijn bovenbenen, moe genoeg om heerlijk in slaap te vallen en fris wakker te worden.

De dag erna voelen de benen aan alsof ze flink op hun donder gehad hebben, maar wel gezond en lekker stevig. Goed teken.

Elke dag een verhaal uit ‘De beste hardloopverhalen – Runner’s high’ een verzameling verhalen uit ‘42’. Beelden en gebeurtenissen uit de verhalen blijven hangen, dàt zit snor, maar er komt geen zin in het boek voor die memorabel is en te vaak is de compositie van de zin gewoontjes of zelfs slordig. Het boek is geen literair hoogstandje.

PIJN VRIJ - dat heeft toch nog lang geduurd.

Zon, koud, weinig tot geen wind… en op het gras en het tartan van de atletiekbaan lag dinsdagochtend  om negen uur een prachtige laag rijp. Gisterenavond wat alles schoon maar het gras nog steeds knisperig. De voorspelling voor morgen is zuidwesten wind en regen.

In de dikke lucht vandaag van hot naar her gefietst, training gegeven, hardlooptest gedaan, en een gezond middagdutje, gedaan en gesolliciteerd.

Morgen een drukke winkel-, praat-, mail-, schoonmaak-, loop- en trainingsdag. De trainingsimpuls moet morgen weer flink zijn. Ben benieuwd naar de reactie van mijn lichaam.

Vorige week enthousiast begonnen aan het fit voor hardlopen programma en ter ondersteuning mijzelf huiswerk gegeven:

Zaterdag tijdens de training zei ik 'piep-piep' als ik met twee keer fluiten aan wilde geven dat we moesten een beetje versnellen, en één keer 'boeh' om iets langzamer te gaan. Na afloop van de training kreeg ik bij de thee in de kantine van de Bloemendaalse hockey-ouders een fluitje cadeau, het zat als één van de cadeautjes in zak van de Kerstman. Sokken, handschoenen, twee boeken over hardlopen, en dus het fluitje. Mooi gebaar... misschien toch een leuke gewoonte om elkaar zo nu en dan cadeautjes te geven.

* * *

Wat zeg of schrijf je als steun/groet aan iemand wiens vader op sterven ligt, zonder je eigen filter en boodschap of ervaring  te laten overheersen?

In de mannelijke lijn van mijn voorvaderen worden mannen niet ouder dan in de zeventig. Damn.

Morgen testloop voor vastgelopen master atleet:

·        20 minuten warmlopen, etc. Met een paar sprintjes

·        Dan 3 x 2K op 10K wenstijd tempo of iets sneller en dan zes minuten rustig pauze dribbelen.

Eventueel filmen en analyseren of een belabberde Halve van Egmond een kwestie van techniek, conditie of ‘koppie’ is.

N.B. Gisteren het bewijs dat de lucht in Amsterdam ziek en slecht is. Na een bezoek aan Hilversum kun je ruiken hoe vies de lucht op het Olympisch plein (Amsterdam-Zuid) is.

Vorig jaar begon ik met gerichte coördinatie en krachttraining onder leiding van Wibbo Hummelen bij het Sport- en Revalidatiecentrum Kennemerland. Een initiatief van Wibbo samen met KAV-Holland.

Eerst heb ik geholpen dat de proef zou slagen. Na een paar sessies wisten we al dat het snor zat. Een betaalde cyclus met zeven deelnemers ging van start. Ook meegedaan, wat best heavy werd, want het betekende op woensdag en vrijdag extra fit-voor-hardlopen-trainingen. Wijsheid was nodig om heel te blijven, dus verminderde ik het aantal looptrainingen.

Onvergetelijk was het effect van de eerste trainingen. De bewegingen en coördinatieoefeningen waren dermate ingewikkeld en nieuw voor mijn ongetrainde stijve lijf dat ik er koppijn van kreeg. In de weken daarna was het effect op de looptechniek al merkbaar, en zichtbaar voor de loopmaatjes. Strakker en compacter lopen met het bovenlichaam.

Nu 9 maanden later ben ik met een nieuwe serie begonnen. De trainingsimpuls is weer nodig. De trainingstaktiek is nu anders. Ik zorg ervoor dat ik nu eerst vanaf station Haarlem lekker warmloop en wel focus op actieve pas, na binnenkomst en omkleden vervolgens flink warm trainen op een cross-trainer: 20 minuten en een flinke inspanning. Het zweet moet stromen, het lijf moet echt effe flink op gang gekomen zijn.

Gisteren hadden we de eerste oefensessie, na de teten van vorige week. het was verrassend hoe sterk mijn lichaam zich voelde. Alle oefeningen lukten redelijk, het werd zoals André zei:

‘gemakkelijker maar niet lichter’

In een flinke draf ging ik terug naar het station. Ik had geluk, ik hoefde niet alleen, Wibbo fietste mee. Als een paard naast de boer draafde ik terug van de wei naar de stal.

Het liefst zou ik een filmpje laten zien, want alle oefeningen beschrijven is teveel van het goede. De deskundigheid van Wibbo en de praktijk waar hij werkt tonen klasse. 

Mijn eigen huiswerk is een combinatie van de opdracht in de training en eigen oefeningen:

1.  kuitenkraken op de trap: 2 x per dag, 4 x 20, 20 seconden rust

2.  sprong-oefeningen: 2 x per dag, 10 sprongen, maximaal hoogspringen, 30 seconden rust na elke sprong

3.  uitstappen voor de hamstring: 2 x per dag, 2 x 20 stappen

4.  na elke training statisch rekken van de bilspier: 5 x 30 seconden.

Voor de filmpjes zie hier.

update: Nu is het donderdag vroeg in de avond en mijn benen protesteren, vooral linkerbeen achterkant.

Oh, what a night!

De eerste training na het nieuwe jaar.  Veel lachen en plagen en hard werken. Waar was ik vorige week?

De marathon is een droom voor vele lopers…  het idee ‘marathon’ doet ervaren lopers soms alle zin en realiteit uit het oog verliezen. Vandaag werd ik weer eens geschokt wakker van de kardinale domheid.

Na een training van meer dan 25K, rustige duurloop, is het heel gezond en normaal om behoefte aan slapen te hebben. Één van mijn lopers dacht dat zoiets een teken van oververmoeidheid is. Slapen? Naar bed gaan? Nee, “ik ben mee gegaan naar het bowlen, daar heb ik wel uitgeteld op een bankje gezeten”, een ander gaat na de training nog de stad in. Ze zijn hartstikke mesjogge.  Denken ze echt dat er in rust geen winst te behalen valt? Het rendement van een training zit vooral in de rust en het herstel na afloop.

De trainingssessie met de groep was:

Lekker inlopen

Rondjes lopen en in de bocht versnellen

1 x set oefeningen:

·         3kg ballen met kracht in trio doorgooien op de borst van de collega gericht, gooi-ritme verhogen en kracht van de worp op pijl houden of versterken. (3 x 1minuut, 20 sec rust)

·         Versnellende sprintjes  met 30sec. terugwandelen (6x)

·         Kleine horde gebruiken voor zijwaarts springen met knieheffingen (3 sets van 1 minuut of eerst vermoeidheidssignalen door coördinatiefouten of spontaan stoppen, 20 seconden rust)

2 rondjes lekker doorlopen, liefst als groep (de rennende honden kunnen het niet laten om toch te gaan versnellen en gespreid de 800mtr te finishen)

1 set oefeningen (als hierboven) iets strenger en preciezer in controle en aanwijzingen

2 rondjes lekker doorlopen, liefst als groep (de rennende honden mogen nu lekker versnellen, alsof het zin heeeft iets anders te vragen)

2 sets oefeningen (als hierboven)

2 x 2K met rust tussendoor…  of een 800mtr op zijn snelst tussendoor. Anderen deden echt rustig. De marathonloopster probeerde gevoel voor haar marathontempo te ontwikkelen door precies die snelheid te lopen. Helaas, ze koos de GPS stand om haar snelheid te checken, en niet de precies tijd te meten. Ontwijkingsgedrag?

Daarna ging de marathonloopster voor nog één 2K in marathontempo, samen met gangmaker Joost.

In de winter in de bergen word mijn wereld kleiner en kleiner. Thuis hoor ik radio, lees ik kranten, zie ik tv of is er input via internet. In de winterse bergen is overdag alle energie gericht op buiten in de sneeuw spelen en leren. Rekening houden met het weer en de sneeuwomstandigheden. Er zijn geen problemen buiten het hier en nu. Geen ideologische overwegingen over intellectuele strapazen, zoals de strijd die Johan Fretz met zijn wereld voert.

's Avonds eten, sauna, lesgeven, de dag van morgen voorbereiden en slapen. 's Ochtends wakker worden, inpakken, ontbijtje nemen, kletsen om contact te maken met de deelnemers.

En dan ineens hoor je dat in Frankrijk de wegen afgesloten worden vanwege de sneeuwval, dat in Nederland de warmste jaarwisseling voor de deur staat en dat Cohen, Rutte en Halsema in de krant staan. Hoor ik van Christoph Waltz dat Polanski's 'Carnage' een goede film is.

* * *

In Warth ligt de sneeuw er dik bovenop. De vochtigheidsgraad is hoog, de versgevallen sneeuw van afgelopen tijd is nog niet gezet... al dat vocht en de nieuwe sneeuw - levensgevaarlijk. Onbegrijpelijk dat in Vorarlberg het lawinegevaar minder groot wordt ingeschat dan in Tirol, waar men nog net niet de allerhoogste alarmfase afkondigd. Goed gedaan Rudi Mair und Patrick Nairz. 

Oude sneeuw die nog niet helemaal gezet was, daarover heen nieuwe sneeuw die met flinke wind kam, daarover heen een laag hagel, en nu nieuwe sneeuw met stijgende temparaturen en alweer teveel wind... Over een paar dagen weer een koufront... ai ai ai, hoe moet deze sneeuw zich 'zetten'. Zorgwekkend.

Het is maar goed dat we weg gaan... alhoewel, de gehuchten liggen hier veilig. Niemand is de afgelopen jaren verleidt om toestemming te geven hotels, huizen en liften te bouwen in zones met hoge risico's op modderstromen en lawines.

Nu terug in de auto door de dalen rijden, onderlangs kale hellingen die zwanger zijn van de sneeuw... het voelt als lang geleden in Galtuer... ooit in een sneeuwstorm het dorp ontvlucht, met lief en kinderen, en later vele doden toen een lawine hotels vernietigde - en mensenlevens.

Deze pagina geeft toegang tot alle berichten over hardlopen en aanverwante zaken die ik de afgelopen jaren heb gemaakt op dit 'Life's a Coconut' blog.

Hieronder de links:

'Lopersgezwets uit het Westerpark' 2008 en vroeger;

'Lopersgezwets' uit 2009;

'Lopersgezwets' uit 2010;

'Lopersgezwets' uit 2011.

Facebookpagina hier, toegankelijk voor iedereen. Zelfs voor twitteraars en 'Google+ dwazen'.

De eurocrisis heeft niets te maken met de omvang van het sociale vangnet. Toch is de holy grail van de oplossing straks sterke en strengere budget-regels en afstraffingen.

De media kletsen wie na... waarom die onzin. De cijfers tonen het ongelijk.

Kijk maar eens naar de onderstaande grafiek waarin de overheidsuitgaven van Euro-landen in procenten van GDP worden afgezet tegen de rente op staatsobligaties.

Bron van de gegevens: IMF Fiscale Monitor, grafiek van Paul Krugman, NYT.

Het grote verschil met de andere Europese landen, qua financiering is vooral te danken aan de betalingsbalansoverschotten en handelsbalansoverschotten. Duitsland en nederland hebben zelf grote hoeveelheden geld, dat verdienen we in de rest van Europa. Slechts 30% van de opbrengsten onze handel komt van handel met landen buiten Europa. We handelen nauwelijks met de opkomende economieen.

Pfffff... en dat gaat niet verdwijnen. Bij gelijkblijvend beleid zal onze Europese economie het komende decennium slechts gering groeien.

Lees verder hier.

Vanavond lekker hardgelopen. Drijfnat geregend, niks mis mee. Heerlijk nat. Gelopen in lange broek maar hemd zonder mouwen. Lichaam toch warm… thuis heerlijk afkoelen.

Sportdrank om soepeltjes te herstellen. Ik heb nog honger.

De 14K was veel. Apehonger.

Peren, bananen allemaal rijp en lekker en ik wil ook zoenen... maar eerst iets voedzaams eten. Boterhammen met pindakaas of een lekkere warme maaltijd? Zometeen terwijl ik naar de kletspraat van Sarkozy kijk? Laptop op de keukentafel, Nieuwsuur aan.

Een blik in de oude koelkast wat zal ik tegen komen? Een greep uit koelkast en de keukenkastjes boven het aanrecht levert een lekker maal op:

Zeewolf á la hardlooptraining

-        Anderhalve grote ui fijn en grof gesneden, in verhit mengsel van olijfolie en rooomboter, bakken; na twee minuten

-        100 gram fijn gesneden verse prij, er bij en dan de smaakmakers en versterkers

-        zout, zwarte peper, ruim kerrie, koriander, ruim milde paprika, gember, knoflook een teentje super fijn of grof gemalen gedroogd

Vuur hoog en lekker omgooien of roeren.

Na vier minuten gaat de intussen in stukken gesneden

-        Zeewolf, 500gr, van AH, met 35% overtijd korting, ook in de pan.

-        Sap van halve kleine citroen in de pan over de vis gieten

-        1 blokje groentebouillon van Knorr; 20 gram verse gemberwortel matig fijn (2-4mm) gesneden, vier partjes zongedroogde tomaten (secchi) in olie, fijn gesneden; vijf flinke kappertjes.

-        3 ons worteltjes en doperwten uit de pot, inclusief kookvocht.

-        Afmaken met een beetje Finesse kookroom van BlueBand.

Smullen.

Zeg maar, dat dit niet gezond is. En ook snel klaar gemaakt. Ik gok dat ik minder dan twintig minuten bezig was.

Morgenochtend weer lopen.

Love is gone - the trouble of forgetting him/her,

using Buddy Holly and Dylan's 'Simple Twist of Fate'

Lief is weg en hoe vergeet je haar of hem? Het is een thema dat geliefd blijft en blijkt uit de bezoekscijfers aan specifieke berichten op dit blog.

Hoe raak je uit het verdriet, de pijn, de verwarring? Drank, schreeuwen, huilen, slapen, hardlopen, filmpje pakken, rationeel doen, praat-therapie, REM? Wat zal het voor jou zijn?

Met liefdesleed als thema of inspiratie is prachtige kunst gemaakt. Het bekendste en meest aansprekende werk met liefdesleed als thema komt uit de muziek - muziek waar gezongen tekst en muziek onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn: 'songs'.

Ik herinner mij de meest desastreuze momenten in mijn leven midden jaren negentig. Urenlang luisterde ik naar muziek... schreef verhalen en gedichten... Er waren toen al genoeg songs en albums verkrijgbaar die het thema aangrijpend en toegankelijk uitvlooiden. Schriften vol teksten en tekeningen en knipsels lagen door het huis verspreid. Muziek helpt...

* * *

Bob Dylan maakte ooit 'Blood On The Tracks', een album met als thema 'het kapot gaan van relaties'. Hij toont hoe veel venijn, dedain en negativisme in het opbreken van relaties gaat zitten. Op 'Blood On The Tracks' is zijn eigen gebroken relatie de belangrijkste bron van inspiratie. Zo sterk was de gelijkenis met de eigen situatie dat zijn zoon Jakob jaren later bevestigde dat hij in verschillende songs de strijd tussen zijn vader en moeder herkende.

Dylan toonde in interviews over 'Blood On The Tracks' overigens wel zijn onmiskenbaar onbenul over het emotionele leven van mensen - en dus ook zijn publiek. Bekend is zijn uitspraak dat hij niet begreep dat mensen 'Blood On the Tracks' zo konden omarmen (mijn woorden), het is volgens hem een plaat vol pijn. Daar is niets moois aan. Ik vrees dat Dylan niet in staat is in zijn werk iets te doen met de psychologische betekenis van liefde - van samen zijn, en het tegenovergestelde 'verlating'? Dylan lijkt niet in staat om liefdesperikelen op een 'speelse' maar indringende manier een plek te geven. Zijn fans zien dat als een compliment. Volgens Dylan-adepten gaf hij de serieuze onderwerpen een plaats in popmuziek. Dat is volgens hen zijn grote verdienste.

Buddy Holly was een inspiratie bron voor de puberende pre-Bob Dylan Zimmermann. In zijn latere werk neemt Dylan liefde en relaties serieus. Zijn sarcasme wordt gewaardeerd. Liefde is een serieus onderwerp, Dylan zingt over liefde met ontzag en eerbied. De humor ontbreekt.  Buddy Holly heeft plezier in alle ups and downs die bij tienerliefde horen. Bij Holly, is liefde een experiment dat je aangaat en waar je van kan leren, zelfs al doet het pijn.

Buddy Holly speelt in zijn werk wel met 'liefdesperikelen', en wisselt soepeltjes tussen onbevangen experimenterende tiener en pure weloverwogen fysieke lust. Buddy Holly heeft plezier in alle ups and downs die bij tienerliefde horen. De impliciete seksualiteit in 'Well All Right' is subtiel maar helder. Holly laat de toonhoogte zakken als hij “We’ll live and love with all our might” hij meent het - dit is serieus. We gaan niet een beetje zoenen op de achterbank van de auto, dit wordt heftig. In 'It’s So Easy' gromt Holly de ene seconde en kroelt en kraait als een puber in de volgende - hij toont de flinterdunne lijn tussen tienerliefde en ongeremde machtige fysieke lust. Een dynamiek, een plezier en optimisme over liefde dat in vrijwel al het werk van Dylan ontbreekt.

Als het over liefde en realties gaat ontbeert Dylan's werk ook zichzelf relativerende humor. Hij toont op 'Blood On The Tracks' de neiging de ander de schuld te geven van relatie-ellende. 'Like A Rolling Stone' wordt geacht een meesterwerk te zijn - het is close. Het bevat al het negatieve venijn dat zo typisch is voor Dylan in velerlei opzichten. Kijk naar de Dylan in 'Don't look Back' luister naar 'Idiot Wind'. Het werk van de artiest blijkt op zijn best als hij zijn ware aard niet versluierd. Reflectie op eigen gedrag lijkt afwezig in Dylan's werk. Zijn ongeëmancipeerde religieus geïnspireerd seksisme in 'Sister' blijft meestal onbenoemd. Hij claimt het recht op warmte - op seks. Dylan deelt met ons wel zijn oordelen over anderen. Hij vergeet zijn eigen wangedrag, zijn eigen explosies, zijn menselijke zwaktes.

We krijgen allemaal weleens een woedeaanval. Er gebeurt iets en niet voor het eerst, en als een bliksem bij onbewolkt weer wil je alleen nog maar dat de ander nadeel ervaart of nu direct en volledig naar jou luistert. Even ben je totaal onredelijk - en wellicht woest. Vlak daarna zakt alles weer uit je weg en onder het verzamelen van de kopjes en een bosje bloemen probeer je je blazoen te zuiveren.

Niets menselijks is ons vreemd. Dylan ontkent het en negeert dit aspect in zijn werk.

* * *

Wat heb je aan een plaat als je vriendje net weg is of jij bij hem bent weg gegaan. Als zij weg is of je haar verlaten hebt omdat ze je bedrogen heeft. Heb je dan de kracht om te luisteren naar Bob Dylan, Peter Gabriel, Phil Collins, etc.?

Nee. Vertwijfeld zit je waarschijnlijk achter je pc en zoekt op internet, leest en kijkt. Stiekem op zoek naar het laatste nieuws over haar of hem? Op welk feestje is hij/zij nu? Staan er vakantie foto's? Nieuwe baan? Nieuw lief?

Klootzak, kutwijf...

Schelden, doet geen zeer en het helpt geen zier. Het doet de ander geen zeer en het is nog maar de vraag of het lekker is om je zo af te reageren. Welke hormonen en andere stoffen komen in je fysieke systeem vrij? Welke schade wordt aangericht? Ach, quasi rationeel cynisch doen als defenise, heeft ook geen zin - als je al gelooft in letterlijk ziekmakende gedachten dan is rationeel gelijkhebberige destructief cynisme een prachtige manier van zelfvernietiging. OK, dat is ook maar een geloof. Restje van calvinistisch christelijk geloof? Fouten maken is een zonde. Zonde maakt ziek. God straft?

Zoekend op internet omdat een boek lezen niet helpt of niet gaat? Vrienden en vriendinnen hebben geen tijd om samen een saunaatje, of filmpje te pakken.

Hoeveel gelijkgestemden vindt jij op internet? Hoe doen anderen het vergeten van hun lief. Hoe komen zij van de herinnering af? Hoe worden zij weer blij? Je wilt wel blij worden, weer gelukkig woden, maar je wilt helemaal niet de herinnering af. Je wilt gelukkig zijn met hem of haar. Dat is wat je zou willen kunnen of mogen.

Dat gevoel van verloren, kapotte liefde, van eenzaamheid en verlaten worden gaat diep en ook in China kennen ze het. Wij kiezen politiek voor eenzaamheid en autonomie, maar wat willen we graag in de ogen van andere goed en geliefd zijn. Samenleven is nog altijd gezonder en gelukkiger makend dan solo vingeren, rukken, huilen, zeuren, zeiken en klagen of je dood, dik en vet richting obesitas, diabetes en kanker vreten.

Iedereen snapt dat je kan treuren over een liefde die lang duurde, waar je alles voor gedaan hebt. Waar je zelfs nieuwe liefde en bewonderaars voor hebt weggestuurd. Je gezin, de welvaart, de vrienden... de jaren dat je al samen was waren belangrijker dan die handen van hem zijn stem, zijn onzin, gezeur zijn liefde, zijn tranen, zijn lach... zijn vreemde leven...

Nee, ik blijf bij mijn man... terwijl hij rondneukt, bedriegen tot een kunst verheven heeft, zelf roept dat hij weg wil, jij in paniek... en hij de volgende ochtend op zijn knietjes terug kruipen en als vijftiger zichzelf en jou bedriegen dat hij na vijftig jaar zijn gedrag en persoonlijkheid gaat veranderen.

Infantiel en emotioneel debiel...

* * *

Wellicht is het een bewijs van echte liefde dat je lang treurt over iets dat waardevol was. Of wellicht wordt die relatie waardevoller door de treurnis na afloop.

Een one-night stand kent dat probleem niet. Over een one-night stand die niets is geworden zeur en treur je niet.

Zeggen ze.

Ik heb one-night stands eigenlijk nooit gedaan. Nooit gedurfd. Een one-night stand geeft mij de zekerheid dat zij met haar hoofd ergens anders is dan waar ik ben. Daar kan ik niet tegen. Mijn gevoelens gaan dan over iets anders dan de hare. Ik wil samen de werkelijkheid delen - versmelten en toch groots en klein jezelf zijn. One-night stands zijn gedeelde paradoxale eenzaamheid.

Zelf ben ik trouwens één grote paradox. Als iemand zegt dat ze in de seks ontdekken dat ze van je houden heb ik wantrouwen. Niets zo erg als na het orgasme en uithijgen omhelst worden en in je oor fluisteren 'ik hou van je', terwijl zij dat in het dagelijks leven niet kan of wilt laten blijken of niet weet hoe ze het moet vormgeven.

Ja verdomme, dan ik ben skeptisch... die hormonen cocktails van het vrijen zijn heerlijk... geven gedachten en gevoelens die fijn en nuttig zijn...

maar ik wil er niet in geloven - en toch

to build a love that lasts we need more than the sighed erotic 'I love you'.

Dylan zong op Blood On The Tracks over toevallige one-night stands of het toevallige bezoek aan een prostitue in Simple Twist of Fate...

Wat is beter, geen pijn lijden van een opgebouwde liefde die kapot gaat, of helemaal geen liefde? Of is veronderstelde eenzijdige liefde nog erger dan geen liefde? Is het eenzame verlangen stom, belachelijk, pijnlijk, pathetisch, zielig... meelijwekkend?

Gebroken hart momenten zijn ingrijpend en lijken alles omvattend. daar wil je vanaf. je wilt weer normaal leven. Het drama van de liefde is dat grootse en meeslepende liefde die kapot is pijn doet, maar ook dat ene vluchtige moment dat je haar zag of tegen kwam en onvervuld blijft kan pijn doen.

Voordat ik puberde zag ik een meisje op het podium tijdens een uitvoeringsavond van de plaatselijke muziekschool, waar mijn zus les had... ik ben jaren veliefd geweest op haar. Ik wist het zker. Zij heeft mij nooit gezien - denk ik.

Vluchtige momenten en ontmoetingen die eindigen in het niet willen of kunnen vergeten van hem of haar kunnen grote impact hebben. Stil vernietigend wanhopig makende momenten. Er zijn geen feiten en datums, geen feesten, etentjes maar een simpel voorbeeld van hoe je hart en denken fluisterend wordt verscheurd door een kort niemandallig moment.

Dylan noemt dit een “a simple twist of fate” en Tony Ling recenseert en bespreekt de song hier. Ik ga in dit bericht met Tony's tekst vandoor... zoals Dylan gedichten en foto's steelt en er copyright op claimt.

“and forgot about a simple twist of fate” is een heerlijke vondst, wat betekent het in de liefde, en nu schrijf ik net als Tony, mijn woorden als man. Een man die niet zonder een geliefde wil of kan. Wat betekent  “and forgot about a simple twist of fate”?

In Dylan's song is de man gedoemd om voor altijd aan haar te denken. De herinnering en het gemis zal nooit verdwijnen. Hij vergeet dat de ontmoeting en toevallige speling van het lot was.

Hij houdt echt van haar. Dit is niet meer zomaar een ontmoeting.

Vertel je jezelf.

Je zult altijd 'die vrouw' zoeken en najagen, voor altijd met 'haar' verbonden zijn. Met een beetje pech (of toch trots op jouw onaangetaste pure gevoelens?) denk je aan haar op de laatste dag dat je nog helder kan denken. Die dag - voordat je dood gaat of Alzheimer je hersens zo heeft aangevreten dat je niet meer weet wat je denkt en dat het leven een onlogische hallicunatie is geworden.

Die vrouw die is je allang vergeten - je bent uit haar lichaam verdwenen. Je bestaat al niet meer voor haar. Geen kwade bedoeling, slechts een vreemde draai van het lot. 'A simple twist of fate'.

Geluk of pech?

Ik vind dat nog steeds verbijsterend en onbegrijpelijk - niet te bevatten, de een is voor altijd gebonden, en de ander frank en vrij alles vergeten - alsof er niets was, nee alsof jij er niet was.

Bij Dylan wordt de man wakker, en ziet dat zij weg is en vertelt zichzelf dat het lege bed hem niet uitmaakt, dat het hem niets doet, terwijl hij voor het openstaande raam de eenzaamheid voelt.

Voor het raam in een huis in de bergen, of op het overdekte houten balkon... ik stond daar, alleen

of op het grote grasveld, alleen...

tevreden met de ervaring, geschokt door de eenzaamheid, de tijdelijkheid van het gevoel. Het gebrek aan symmetrie - geen er is niets... helemaal niets, het is absurd... maar het is wel zo.

Erkennen dat je in haar wereld al niet meer bestaat... dat jouw wereld niet verder strekt dan je eigen lichaam, je eigen gedachten en gevoelens en het beetje fysieke straling om je heen. Onmogelijk... of beter, het is niet waar, ze bestaat nog.

Je eigen gevoelens zijn waar en echt... ja het is pijnlijk om te liegen... Tony Ling schreef:

Self-denial is always a painful thing, especially when it comes to this sort of thing, and you can just feel the hurt this man feels as he tries to lie to the one person it's hardest to lie to...  the man always bound to hold on to that one night forever, and the woman always a million miles away.

 

Waarom dat mij zo raakt?

Ander liefdesleed hier, kijk vooral naar de reacties.

Other stuff on Dylan: here.

te laat op

een telefoontje doe ik met de gedachte zo weer in bed te liggen

de zon schijnt

binnen

en buiten het dekbed is het koud

wat heerlijk - ik adem gemakkelijk en droom

'ik kom je halen'

toch lopen

niet lui zijn

lekker buiten 

en erbij zijn als Johan een pr loopt

ik zeg 'ja'

nu heeft hij te weinig tijd voor inlopen

hoeveel is nodig voor een pr op de 15K?

in de auto zit ik krap en het zweet breekt me uit

hellup!de verwarming staat aan

de stoel staat maximaal naar voren

achterin ligt een mountainbike in de weg

marktplaats.nl: kinderkleren, hardloopspullen, en nu een fiets

na de finish komt ze naar me toe

we kletsen wat over tijd, mijn fout en het lekkere lopen

bedanken elkaar voor het kopwerk

marathon liefhebbers zijn wij niet

het praten gaat te gemakkelijk

snel hersteld

te snel?

even later ontmoet ik een oud-collega

dertig jaar geleden is het al

sympathiek mens – leuke ontmoeting

te kort

toch wat zaken om over na te denken

verdomme ik weet zijn naam niet eens

mijn naam werd omgeroepen

die van hem niet…

Johan kan nog flink versnellen

geen pr

we wachten niet op zijn gewonnen prijzen

Ex wil sleutels en auto

mooie stem heeft ze trouwens

de voice-o-fiel in mij registreert en oordeelt

die ene stem is weg

voor altijd in mijn hoofd 

op weg terug in de auto

overal zon

de ex wacht, dat is altijd vervelend

ik ga wel met de trein verder

Schiphol? Haarlem?

en loop dan naar huis

uiteindelijk 4K van de afslag Badhoevedorp A9 naar huis hardgelopen

’s middags val ik in slaap tot het donker is

daarna kijk ik Tomorrow Never Knows Dies

volgens lijstjes één van de betere Bond films

zaterdag was de Heineken ontvoering uitverkocht

voetbal verliest mijn interesse

het onzinnige geklets over de euro, de neuro en rampen

nederlandse media zijn gek geworden

vertel de waarheid en de feiten, de cijfers

verlies ik het contact met het geklets op straat en in de media

alsof de aankomende 10 jaar recessie iets te maken heeft met deze crises

werken gaat ook al niet meer over met andere mensen samenwerken

vreemde wereld

of ben ik zo vreemd?

ik heb een probleem

morgen weer te laat op.

Zaterdagochtend nog heerlijk gelopen in de duinen... prachtige oktober dagen, zo wil ik het, dat is mijn herfst weer - nu nog een warm thuis.

De voorspelling van een heftige lange koude winter (en dus een Elfstedentocht? Nee, niet perse/ Veel sneeuw is slecht voor het ijs) is al gedaan. Echte voorspellingen worden geaan met redelijk grote onzekerheidsmarges.

Wil je weten wat het weer wordt? Kijk naar het noord-oosten in Amerika, Oost Canada en de weersystemen die zich in de Atlantische Oceaan onder Groenland ontwikkelen.

In New York is het begonnen. Daarnet kwam vandaar een sms-je, en hieronder het weerbericht.

Hardlooptesten 25 oktober 2011, in Pim Muliersportpark

Prestaties, snelheid, afstanden, tijden, hartslag en herstel

Net iets te vaak heb ik discussie met lopers in mijn groep over welke trainingsvormen en trainingsintensiteiten wel en niet werken. Het sullige van dergelijke discussie is dat veel recreatieve lopers die wel serieus trainen (>2 per week) nauwelijks meten wat ze doen en hoe goed ze zijn. Ze gaan uit van eigen ervaring en ‘gevoel’. Een persoonlijk record op de Damloop is hun norm. Helaas, het zegt niet zoveel.

Hoe was het weer? Hoe was je fysieke gesteldheid? Hoe is het met kleine blessures? Hoe moe was je van dat zeikende vriendje? Ben je kinderen even zat? Zit je in de stress van je werk? Welke soort trainingen deed je in de weken daarvoor? Slaap je goed? Ga je vroeg naar bed en slaap je meer dan 7-8 uur? Rook je? Drink je omdat het leven anders niet leuk genoeg is?

De eigen ervaring ‘Goh, ik liep wel met heel veel gemak’, ‘voelde me niet moe’, etc. Het is maar de vraag of wat je voelt een goede gewaarwording is van wat in het lichaam gebeurt. Een logboek bijhouden helpt. Grafieken maken om verschillen en ontwikkelingen gemakkelijker (want visueel) te identificeren, helpt nog meer. De meeste lopers doen het niet. De standaard hulpmiddelen van on-line publicatie van gemiddelde geven te weinig inzicht.

Regelmatig even stilstaan bij hoe het gaat of er vorderingen zijn, of terugslag. En dan niet alleen de tijd op een 5 of 10k meten maar ook je hartslag met de snelheid en weersomstandigheden correleren, of met de trainingsomvang van de afgelopen weken/maanden en de lichamelijke klachten.

Daarom organiseren we met mijn trainingsgroep van dinsdagavond op

25 oktober a.s. om 19.15 uur

op de atletiekbaan in het Pim Muliersportpark (vlakbij station Bloemendaal, in Haarlem) een avondje hardlooptesten. Iedereen die ook mee wil doen is van harte welkom. De toelatingsvoorwaarde is dat je één kilometer sneller dan 7 minuten kan lopen en tenminste 2 keer per week traint.

We meten snelheid op korte afstanden, een duurloop van 12 minuten (ja, de klassieke Coopertest) en we meten herstel na inspanning via het klokkie en de hartslag.

Herstel is met hartslagmeter en klokkie gemakkelijk te meten:

Hoogte HPM, bij einde inspanning en na twee minuten rust, of we meten hoe lang het lichaam nodig heeft om HPM terug te laten gaan naar <115 HPM.

Herstel-scores periodiek vergelijken zegt vaak meer over de conditie dan de loopafstand of snelheid. De combinatie van al die factoren geeft het beste inzicht, inclusief het vastleggen van omgevingsfactoren en gesteldheid van de lopers.