Een illustratie moet meer zijn dan een verbeelding van tekst. Het moet een interpretatie zijn van die tekst en tegelijkertijd moet het uitnodigen de tekst te lezen.

Ik heb ooit een interview gezien met Paul Schrader waarin de Amerikaanse scenarist vertelt over metaforen. Wellicht is hetzelfde van toepassing op illustraties. Schrader zegt dat er tussen de metafoor en datgene waar het naar verwijst een vonk moet overspringen. Als ze te ver uit elkaar liggen kan de vonk niet overspringen, als ze te dicht bij elkaar liggen zie je de vonk niet of is hij niet indrukwekkend.

Ik last onderstaand gedicht van Delphine Lecompte en maakte er een illustratie bij.


De Noordzee oogt prepuberaal verlegen vandaag

Ik vang de Noordzee op
Tussen de Pakistaanse horlogewinkel
En het verweerde lunapark komt ze het best tot haar recht
Langer dan een glimp kan ik haar niet verdragen
Ik stap van de tram
En ga naar mijn grootmoeder.


Ik verdraag haar onvrijblijvende gekwaak
Ze staat op om de hoorn van de haak te nemen
De persoon aan de andere kant zegt alles
Want mijn grootmoeder mompelt niets
Als ze terugkeert vraag ik wie.

We staan op en nemen afscheid
Ze geeft mij een pannenkoek in zilverpapier
En een blikopener die nog maar drie keer werd gebruikt
Twee keer voor linzen en een keer om een brutale vleermuis weg te jagen
Hij kwam terug als een boemerang
De vleermuis kwam terug en rukte de oorringen van haar lellen.


Dan toch uiteindelijk de Noordzee
Zilverpapier gladstrijkend waag ik blikken
In het zand heb ik de blikopener niet geplant
Thuis kan ik die goed gebruiken
Ik word voortdurend lastiggevallen door brutale vleermuizen
En oorringen draag ik niet meer.