Adri Duivesteijn, de Almeerse wethouder ruimtelijke ontwikkeling, heeft een missie. Eigenlijk twee. De eerste, en meest positieve, is het 'groot' brengen van onze stad Almere. De tweede is het aanpakken van de PVV en, niet minder belangrijk, andere partijen en politici aanspreken op hun gedrag richting de PVV. Zijn tweede missie leidt er wellicht toe dat hij zijn eerste missie niet gaat volbrengen. Hij wil naar de Eerste Kamer om daar het politieke debat te voeren en het negativisme van de partij van Wilders te bestrijden. Beide missies komen voort uit een enorme bevlogenheid. Een bevlogenheid op het gebied van ruimtelijke ordening (en architectuur) en de tweede uit het klassiek sociaal democratische ideaal.
Als Almeers raadslid moet ik hier iets mee. Er is namelijk aan Adri niet te ontkomen. Niet aan het debat met hem in de gemeenteraad(dat ik trouwens graag met hem voer) en ook niet meer in de pers (waar ik zijn bijdragen met plezier lee)s. Maar ik moet er ook iets mee omdat de twee thema's mij als Almeerder raken. De groei van de stad, de ambitie die we in meerderheid in de stad hebben, wordt gefrustreerd door de rijksoverheid en in toenemende mate door de navelstaarders in Noord Holland en zelfs bij de Amsterdamse PvdA. Als het even tegen zit is het ook bij hen 'eigen volk eerst'. Partnerschap verdwijnt als sneeuw voor de zon. Ineens hebben we Almere niet meer zo nodig, tot het moment dat de bewoners in Waterland en Zaanstreek door zullen krijgen dat al die huizen toch wel een grote inbreuk maken op de woonomgeving, dan keert men onherroepelijk terug richting Almere. Korte termijn denken, dat door PvdA-er Duivesteijn hard wordt geparreerd. Ik mag het niet altijd met hem eens zijn als het gaat over de ambities voor Almere en de snelheid van uitvoering maar in dit verhaal ga ik met hem mee.
Zijn aanpak van de PVV is het 'kiezen van de aanval'. Hij pakt vooral het taalgebruik aan en het ontbreken van een positieve bijdrage aan de ontwikkeling van Almere en breder van Nederland. Ik herken volledig het beeld. In de gemeenteraad van Almere speelt de PVV, ondanks haar 9 zetels, geen enkele rol van betekenis. Niet omdat anderen niets met hen te maken willen hebben (er is namelijk geen cordon sanitaire) maar omdat er weinig tot niets is waar je als Almeerder wat aan hebt. Veel opgeklopte woede, benadrukken van onveiligheid, sublimeren van de islam-angst, maar geen alternatieven of het moeten de bekende 'stadscommando's' zijn. Waar ik ondertussen wel mee worstel is of het voortdurend aanvallen van de PVV iets oplevert, het gaat namelijk wel steeds weer over hen (net als deze blog....) en publiciteit is het enige echte wat hen interesseert. Maar het taalgebruik, de omgangsvormen, het mensbeeld veronachtzamen kan en moet ook niet. Zo zijn we de 'gevangenen' van dit media-fenomeen zullen we maar denken. En als dat dan toch zo is, is de aanval misschien toch de beste verdediging...want je moet er toch niet echt aan denken dat zo'n groepering de macht krijgt....wat van CDA en VVD wel (deels) mag.