Na de succesvolle schaakfietstocht van 2006 was het toch moeilijk een mooiere tocht te organiseren. De organisatoren kregen gedurende het vroege voorjaar (toen het weer nog prachtig was) de juiste inspiratie tijdens een van hun vele tochten en toen eenmaal het gebied vaststond begonnen we aan de voorbereiding. De ideen stapelden zich op en we reden 2 keer een proefrondje om het zeer uitgebreide gebied te leren kennen. Een van de organisatoren is er zelfs een keer alleen op uit geweest (om vooral aan zijn nieuwe Giant te wennen) en vond toen de juiste lunchlocatie (zonder er te stoppen trouwens). Na de eerste proefrit dachten we dat we het rond hadden maar de tweede proefrit vonden we nog wat mooiere paden en dus werd twee weken geleden de definitieve tocht vastgesteld en er werd ook nog plan-b opgesteld voor eventuele oververmoeide rijders, pech en/of slecht weer. Gedurende het begin van de week zag het weer er niet zo best uit maar gedurende de week werden de verwachtingen iets beter. Een bijkomend probleem was de start locatie door de wereldhaven dagen. Ik was wat optimischer dan Peter en zei dat het allemaal wel zou meevallen zeker omdat we vroeg zouden vertrekken. We probeerden nadere informatie bij de juiste instanties te krijgen en ook die waren positief. Afgelopen woensdag werd de finale email de deur uitgedaan de 12 potentiele kandidaten. Al heel snel bleek de baksteen (Martin vd Hidde) weer een belangrijkere klassieker op het programma te hebben staan. Ook kregen we snel een afschrijving van van Calmthout (niet eens lid) maar die vond het zo jammer dat hij zijn vrouw nog eens lief heeft aangekeken heeft en toch meekon (het echte verhaal is dat zijn vrouw de kinderen met hockey supporteerde). Ook van de Malde schreef af omdat zijn fiets kapot was en verder liet “smaakmaker” Adri Jumelet het om onduidelijke redenen afweten en van Overduin hebben we helemaal niks gehoord. Het deelnemersveld was gereduceerd tot 8 mensen wat 1 meer is dan vorig jaar terwijl de organisatoren op minstens 10 hadden gerekend. De afspraak was dat we rond 9:15 bij het oude clubhuis zouden verzamelen en niet later dan 9:30 zouden vertrekken. Rond 8 uur vertrok ik richting Peter met een fietstasje met drinken, limonade, krachtdrankjes, eierkoeken en krentenbollen. Het weer zag er goed uit en onder een “stralend” blauwe hemel reed ik richting Pernis waar ik Peter ging oppikte voor de tocht naar het Clemenshuis. Peter had ook zijn tassen volgeladen met eten en drinken en ook had hij de gebruikelijke schaakborden, stukken en klokken bij zich voor het schaak intermezzo. We reden Pernis en al snel bereikte ik mijn 3000km voor dit jaar en de dag kon dus al niet meer stuk. Het weer was lekker en via de Waalhaven reden we richting het Clemenshuis waar we rond 9:00 als eersten arriveerden en zo hoort het ook als organisatoren. Al snel kwamen de deelnemers aan en ook vd Laar had weer zijn gebruikelijke stuntje door te zeggen dat hij bij het nieuwe clubhuis stond terwijl hij al telefonerend kwam aanrijden. Rond 9:15 was iedereen aanwezig en na wat groepsfoto's vertrokken de echte mannen richting de Maastunnel. De deelnemers Gert Boer, Jan-Hendrik Leopold, John vd Laar, Ben Boog, Carel Vredenborgh, Hans van Calmthout, Peter Kemner en ondergetekende hadden er blijkbaar zin in want in een zucht reden we de Maastunnel in en na de tunnel reden we langs de kades met allerlei instanties die meededen aan de wereldhavendagen. Niemand in de groep wist waar we heen gingen. Gerrit Boer vertelde me dat we door door de Maastunnel te rijden zeker noordelijk van de rivieren zouden blijven maar ik vertelde hem dat ik daar niet helemaal zeker van was. Hij keek me wat vreemd aan maar later begon hij het begrijpen. We reden richting de Erasmusbrug waar Peter plotseling stopte en naar de fastferry reed en toen werd het de deelnemers duidelijk dat we eerst een boottochtje richting Dordrecht gingen maken (niet vertellende dat Dordrecht niet het einddoel was). De fastferry maakte het de organisatoren wel erg moeilijk want hij had meer dan een uur vertraging. En toen er een kwam mochten we niet mee omdat ze eerst nog een extra lading mensen uit Krimpen wilden halen. De echte schakers onder ons namen een bord uit Peters tas en al snel werden alle partijden van de avond ervoor (massakamp tegen Spijkenisse) ge-analyseerd. Na een half uurtje kwam (5 kwartier te laat) de Ferry en gingen we aan boord richting Dordrecht. De fastferry is best een belevenis omdat je door de havens van Rotterdam vaart en hij soms best wel leuke snelheden haalt. Bij de halte van Ridderkerk werden we er vrij onbeschoft uitgesmeten omdat de machine kamer was volgelopen met water. Gelukkig konden we snel overstappen op een ander pontje richting Kinderdijk waar we snel naar het beginpunt van onze tocht vertrokken. Het was de deelnemers nu wel duidelijk dat we door de Alblasserwaard gingen fietsen. Het weer was heerlijk en iedereen genoot van het windje mee. Bij de begin werden nog wat foto's gemaakt van de molens aldaar maar het leek wel of iedereen zin had in fietsen en al snel reden we heerlijk door de prachtige polders. Gelukkig waren en niet veel meer mensen aan het fietsen dus konden we bijna ongehinderd doorrijden. Iedereen genoot zichtbaar en de snelheid lag veel hoger dan de organisatoren hadden gepland. Maakten we in ieder geval wat tijd goed van de vertraging van de Ferry. Na de eerste 9 km kwamen we bij de volgende molen aan waar we even stopten. Gelukkig wist Gerrit Boer precies wat voor molen het was. Na de molen reden we het mooiste stuk van de route in. Door een haag van wilgen tussen prachtige landschappen reden we heel rustig (ik hield voorop rijden bewust het tempo wat lager) relaxed naar het volgende hoogtepunt. We hadden er twee weken geleden opgehoopt en het is gelukkig uitgekomen want aan het einde van het pad kwamen we na het lastige bruggetje twee ooievaars (en nog een van Hans) tegen die zich ophielden tussen de koeien. Dit gebied (de Alblasserwaard) staat bekend om zijn vele ooievaars (we zijn er wel eens 7 tegengekomen) en gelukkig lieten ze ons dit keer ook niet in de steek want een ooievaar kom je niet al vaak tegen. Na 5 minuten vervolgden we onze tocht en al snel kwamen we nog een ooievaar tegen maar ondanks dat hij beter te fotograferen was stopten we dit keer niet. Al heel snel kwamen we er nog een tegen tussen weer een groep koeien maar die was weer veels te ver weg. Het weer werd zichtbaar minder en de luchten steeds donkerder. Peter en ik keken elkaar een keer aan maar zeiden er niet al teveel. We wilden het noodlot niet teveel tarten waarschijnlijk. Snel naderden we de plek waar we de lunch zouden gebruiken. Peter en ik waren er al twee keer geweest en we waren zo enthousiast over de locatie dat we bij de eerste keer gelijk “reserveerden”. Het is een prachtige locatie aan het water waar de eigenaren een prachtige theetuin (de Winde) hebben aangelegd waar je heerlijke koffie met appelgebak kunt gebruiken. Toen we aankwamen was het relatief rustig en er werd gelijk een goede tafel geregeld voor de schaakpartijen en de koffie en appelgebak smaakten weer prima. Iedereen genoot zichtbaar van de locatie en de (snel)schaakpartijen waren van hoog gehalte. De organisatoren namen gedurende het verblijf in de theetuin een beslissing tot routewijziging (de tijd en de donkere wolken waren de orzaak). Ook besloten we een extra kwartiertje in de theetuin te blijven en nadat alles afgerekend en opgeruimd was vervolgden we onze tocht. Het weer was nog iets somberder en de wind was iets harder maar het bleef gelukkig droog. We reden richting het verste punt en daarna zuidelijk waar we wind vol mee hadden en de snelheden heerlijk waren. De snelsten moesten een keer temporiseren en vooral Hans van Calmthout moest af en toe gestopt worden in zijn enthousiasme want die reed een groot gedeelte voorop en maakte door zijn slalombewegingen wat exta km's. Hij had het in ieder geval zichtbaar prima naar zijn zin en dat is toch het belangrijkste. Sneller dan oorspronkelijk gepland (door de shortcut) kwamen we aan in Giessenburg waar we een stop hadden ingepland. Iedereen genoot van zijn ijsje (bedankt Hans) en ook de groepsfoto werd geschoten door een aardige meneer. Na 15 minuten vervolgden we onze weg en weer hadden de organisatoren moeten improviseren omdat er op de geplande route een zware klim zat (tegen een overgang van de betuwelijn) waar we een sprintje hadden ingepland tussen de baksteen en vd Laar. Daar de baksteen vandaag voor Gerrie Kneteman speelde in de memorial van Gerrie zelf besloten we deze klim er maar uit halen om de minder geoefende fietsers te sparen. De nieuwe route was eigenlijk een beetje een combinatie van de twee tochten die Peter en ik hadden gemaakt ter voorbereiding. Gerrit Boer genoot zichtbaar van de vele boerderijtjes en molens en zei me onderweg dat dit toch 1000x leuker was dan schaken. John vd Laar had een BBQ in Dordrecht dus die ging bij Alblasser bos richting Dordrecht. Vlak na het bos hadden we onze laatste stop gepland maar die werd een beetje in war geschopt de wespen aldaar. Ik had er niet zo last van maar Peter werd er gek van. Ook bleek dat Carel er behoorlijk doorheen zat en verlangde naar het einde van de tocht. Hij had een fiets geleend voor deze gelegenheid maar mijn ervaring is toch dat je beter maar goed aan je fiets gewend kunt zijn. Peter rekende nog even uit hoeveel km we nog moesten rijden en dat bleken er rond de 8 te zijn. Na een keertje een klein stukje verkeerd gereden te zijn (mijn fout want ik was te veel in gesprek met Hendrik-Jan) namen we laatste etappe en kwamen aan in Alblasserdam. Het was rond 17:10 en we reden direct richting de ferry aldaar en ik zag in de verte de boot uit Dordrecht al komen. Dat was in ieder geval weer een zorg minder want voor het zelfde geld vaarde hij weer niet of te laat (achteraf bleek dat de laatste 2 ferries niet hebben gevaren (schandalig dat dit gebeurd trouwens)). Iedereen rustte lekker uit op de boot of genoot van het uitzicht over de havens rond Rotterdam. Bij de Willemsbrug aangekomen voeren we langs de boten en pontons van de wereldhavendagen waar de voorbereidingen voor het concert van de Gloria Estefan (en anderen) in volle gang was. We schrokken wel bij de aanlegpier van het aantal mensen dat nog naar huis wilde met de fastferry maar gelukkig was dat niet ons probleem. We namen afscheid van Carel en Hendrik-Jan en gingen dit keer over de Erasmusbrug richting Clemenshuis. Onderweg kwamen we onze clubjurist Ruud Kok nog tegen die net terug kwam van de wereldhavendagen. Bij metrostation Rijnhaven namen we afscheid van Gerrit Boer en reden via de Maashaven en de Brielselaan richting het Clemenshuis. Hier namen we afscheid van Hans en Ben en reden Peter en ik zeer voldaan door de succesvolle dag richting Pernis. In Pernis nam ik afscheid van Peter en reed relaxed nog nagenietend richting Schiedam. Onderweg “pikte” ik nog een chinese maaltijd mee (tong met witte rijst en champignons) en reed via de BK-laan richting huis. Ik had precies 99.99km op de teller staan (de schaaktocht was precies 60km (in de Alblasserwaard en dat is 3km dan de oorspronkelijk geplande 63km). Ik liet me de tong met witte rijst goed smaken en besloot het schrijven van de weblog uit te stellen tot Zondag. Het was in een ieder geval een prachtige dag en wat de regen betreft gold de schaakterm “de dreiging is erger dan de uitvoering” want er is geen druppie regen gevallen. In 2008 komt de Schaaktocht er zeker weer maar waarschijnlijk doen we het dit keer na het schaakseizoen (de eerste zaterdag na de laatste ronde van de KNSB is het doel).

Al mijn foto's staan van de Schaakfietstoch 2007 staan hier.

Ook fimpjes van de fietsende helden zijn hier en hier te vinden.