Tijdens onze fietstochten van dit jaar vonden Peter en ik dat er toch wat meer variatie in onze fietstochten moest komen. Op de polder raak je na een paar keer uitgekeken en zo deden we ook de wat grotere rondjes zoals ons rondje Goeree in April. Tijdens die tochten filosofeer je dan wat over wat je zou kunnen doen en als je dan thuis nog wat op internet kijkt kom je best leuke ideeen voor tochten tegen. Dus na enige tijd rees bij ons het idee voor de Koninginne rit van het jaar en wat dat dan wel zou moeten zijn. Zoals al in eerdere weblogs is beschreven waren we wel gecharmeerd van de LF1 (landelijke fietsroute 1) die van Sluis (zeeuws vlaanderen) via de Waddenzee route (LF10a) naar de grens van Duitsland in Groningen reed. De hele LF1 is zelfs 6000km en loopt van Noord Noorwegen tot Noord Schotland. Natuurlijk is dit wat veel voor een dag maar van Schiedam (of Pernis in Peters geval) naar Den Helder zou een leuke optie zijn. Peter had de LF1 kaarten besteld dus wat betreft konden we ons goed voorbereiden. Nu nog het juiste moment vinden voor deze tocht. Peter en ik houden dan ook zeer goed de weerberichten van de weekenden in de gaten (NOS 704, helga, buienradar etc) en het leek er steeds meer op dat Zaterdag 21 July een goede optie zou worden. Vanaf Woensdag belden Peter en ik regelmatig met elkaar maar Peter was steeds niet helemaal overtuigd (lees sceptisch). Mede door de deceptie van de vorige fietstocht van vorige week Zaterdag. Maar we hadden een goede rootcause analyse van dat debacle gedaan en onze conclusie was meer rusten en goed eten en drinken. Nu waar afwachten of de oorzaak problemen niet meer onze conditie, leeftijd etc waren. Vrijdag begon de weersvoorspelling (ZW4, geen regen en 22graden) voor Zaterdag wel erg goed te worden voor “the big jump” en rond 20:00 besloten we het erop te wagen. We hadden er allebei al een beetje op gerekend mbt onze inkopen. De afspraak was om 8:00 bij mij te beginnen en stond ik dus om 7:00 op en na een lekkere douche at ik een paar boterhammetjes (wat ik s'mogens meestal niet doe) en dronk een halve liter Spa fruit. Pakte mijn rugzakje in met 5 broodjes kaas, 1.5liter spa, 2x fruittoday, regenjack, schoon tshirt en een volle bidon. Daarna ging ik rond 7:45 naar beneden voor een laatse inspectie van mijn fiets en al snel stond Peter precies op tijd bij mijn kelder. Peter en ik hadden er zin in en gingen op weg voor de tocht der tochten van dit jaar. Via de Spaanse polder reden we onze gebruikelijke tocht naar de Schie. Onderweg naar de Schie zagen we vele reigers en we genoten van de ochtendrust. Bij de Kandelaar gingen we de Schie over en reden aan de andere kant van de Schie Delft binnen en reden de voor ons gebruikelijk weg naar Rijswijk. We voelden al soms de flarden van de ZW wind en dat beviel ons prima (zoals verwacht dus). Via Den Haag reden we naar Scheveningen waar we rond 9:30 aankwamen en ons eerste rustpunt namen. Het was nog erg stil op Scheveningen en zagen de vlaggen van de strandtenten precies de goede kant oppriemen. Er waren wel wat donkere wolken te zien vanuit het zuiden maar trokken ons er weinig van aan. Na een broodje en water genuttigd te hebben was het al snel 10 uur en vervolgden we onze weg. We reden Scheveningen uit en reden voor het eerst vandaag de duinen in richting de Watertoren waar we gelijk al wat jonge hertjes spotten. Daarna reden we heerlijk door heuvelige duinen richting Katwijk aan zee. We zagen dat de tegenliggers het allemaal niet makkelijk hadden met de wind maar wij hadden er alleen maar groot voordeel van. De duinen waren werkelijk prachting om door te rijden met soms een stevig holletje maar dan weer de heerlijke afdaling waar je zonder trappen makkelijk de 35km/h haalt. Al snel naderden we Katwijk aan zee waar we over de boulevard reden en een korte fotostop maakten bij het oude kerkje aan de boulevard. Daarna weer door de prachtige duinen richting Noordwijk waar we aan het begin van Koningin Astrid boulevard (hebben we ooit een koningin gehad die Astrid heette of is het die muts uit Belgie) weer een rustpauze hadden. We zaten prinsheerlijk op een bankje en genoten van het heerlijke zonnetje (blue sky) en vooral van de vlaggen die de perfecte richting opwaaiden. Peter trok het eerste blikje isostar uit zijn tas en ik kreeg er ook eentje. Ik houd het meestal gewoon op water maar een isostartje geeft je wat extra krachten heb ik het gevoel. Na 30minuten vertrokken we weer richting Zandvoort. Ook hier was het heerlijk heuvelachtig maar viel me op dat ik veel makkelijker omhoog ging en ook het afdalen mij veel makkelijker afging. Zelfs zonder trappen kon Peter mij niet bijhouden (en je gaat niet remmen met afdalen) en ik vroeg Peter of hij wel goed in zijn vel zat. Peter zag ook de verschillen maar hij zei dat klimmen/dalen nou niet een van de beste eigenschappen waren van zijn banden. Ik dacht eerst aan broodje poep verhaal en stelde voor om het verschil te ondervinden door een paar km van fiets te wisselen. Dus ik op de Gazelle en Peter op de Giant en ik zat nog niet en voelde het verschil. Ik riep gelijk Peter of hij geen lekke band had maar zijn banden waren keihard. Ik zwabberde alle kanten op en leek nog steeds op een lekke band of dat ik door een berg stront reed. Peter vertelde dat dat normaal was en omdat ik 30kilo zwaarder ben dan Peter zal het effect nog wel erger zijn. Peter klaagt al vanaf het begin over zijn Schwalbes en dat ze niet lekker rijden vooral heuvel op. De Schwalbes zijn aanbevolen door ons aller Cees Boer maar Peter is er niet echt tevreden over (en ik ook niet). Ik heb Peter maar geadviseerd om zo snel mogelijk banden te wissen (van mij part in Zandvoort :). Ik was blij dat Peter na een paar km stil langs de kant stond om fietsen te wisselen. Peter had ook het licht gezien en dat banden het verschil maken. Toch eens controleren hoeveel Bar er nu echt in zit want dat zwabberen is volgens mij ook door gebrek aan barretjes. Via prachtige duinpartijen voor Zandvoort arriveerden we in Zandvoort waar we een korte drinkpauze namen. We reden dit keer niet over de boulevard (we volgen gewoon de lf1b bordjes) maar door Zandvoort en al snel reden we Zandvoort weer uit en reden westwaarts om golfbanen en het circuit heen. Daarna reden we nationaal park Zuid Kennemerland (nee niet Kemner land) binnen en daar was het best behoorlijk heuvelig maar wel prachtig qua natuur. Na wat omzwervingen kwamen we bij de spoorlijn uit en reden een wel erg zware helling op en boven gekomen namen we gelijk een pitstop. Op een heerlijk hoog geleven heuveltje met terras keken we richting Zandvoort en namen (op de helft van de tocht) wat broodjes en vocht tot ons. We hadden een licht dipje en Peter nam een red bulletje voor kracht, concentratie en nog meer onzin. Ik deed het met water, broodje en een fruit2day (ananas/banaan). Na half uurtje hadden we weer genoeg krachten opgedaan om onze tocht richting Velzen te vervolgen. Met zeer style heuveltjes en afdalingen (was echt zwaarste stuk van de tocht) reden we richting Velzen. Peter had in zijn hoofd dat we via Bloemendaal aan zee moest (hij wilde even op de webcam volgens mij) zodat we 5 km verkeerd reden maar er wel op tijd achterkwamen (bloemendaal aan zee was veel verder). Bij een patat-tentje sloegen we vocht in (fanta/cola/a3 en Peter nam zelfs een ijsje). We vonden onze weg (lf1b) weer terug en via allerlei zware heuveltjes kwamen we uiteindelijk uit bij het pontje in Velzen. We waren exact op tijd want na ons ging het hekje dicht. Het pontje is gratis (!) voor fietsers en dat scheelt weer in het budget voor zo'n tocht. Aan de overkant belde Peter zijn moeder even om ze op de hoogte te houden van de vorderingen. Het was al 13:30 en dat viel me wat tegen (had het rond 12:30 verwacht) maar het maakte ons niet zoveel uit hoelaat we zouden aankomen in Den Helder. We reden richt Wijk aan Zee maar hadden het gevoel een bord gemist te hebben. En dus vroegen we 2 jochies van 12 jaar de weg. In Rotterdam zou je een mes tussen ribben krijgen, voor ouwe lul zijn uitgescholden maar hier is de jeugd nog prima opgevoed en hielpen ons verder (niet dat ze het echt wisten). Ze zeiden zelfs rijdt maar een stukje met ons mee dan zeggen we wel waar je heen moet. Na 2km kwamen we weer een bordje lf1b tegen en bleek dat we toch goed zaten. De paden begonnen ons hier wat te irriteren. In Zuidholland is het meeste asfalt maar hier zijn het voornamelijk stenen wegen en dan rijdt toch iets minder dan asfalt. Na 5km namen we weer een rustpunt en Peter gooide zich weer vol met isostar en ik nam mijn laatste fruit2day icm met een broodje kaas. We zaten nu rond de 100km en waren beiden nog opperbest gestemd en hadden een goed gevoel over de afloop. We realiseerden ons dat het nog best zwaar zou worden en dat de man met de hamer ook nog wel een keer zou komen. We vervolgden onze weg via Castricum richting Bergen aan Zee en Schoorl. Via een paar prachtige duingebieden en categorie 1 heuvels reden we Bergen binnen. Een rijkeluis dorpje en we wilden nog even bij Pagel (schaakkapitalist en beton magnaat) een bakkie doen maar op de tijd lettend deden we dat toch maar niet. Via de echt prachtige duinen bij Schoorl (daar gaan we nog wel een keer wandelen) en een drinkstop bij restaurant de Berenkuil kwamen we bij Schoorl aan. Na weer even gezocht te hebben hoe we moesten rijden vervolgden we onze weg over irritante schelpenpaden. Er stond een bord dat Den Helder nog 30km was en dus was het aftellen begonnen. De weg ging precies langs de Hondsbosse Zeewering richting Petten. Een heerlijke weg met alleen maar asfalt (oude autoweg) en onderweg klommen we toch nog even naar boven om de wering te zien. Werkelijk prachtig om te zien en het bleek dat je zelfs via het strand kon fietsen (we prefereerden toch binnendijks). Na wat fotos geschoten te hebben vervolgden we onze weg naar Petten en via Petten ging het naar Callandsoog. Het tempo zat er nog behoorlijk in want we reden toch 23-25km/h maar vlak voor Callandsoog had ik even een stopje nodig voordat de man met de hamer echt zou toeslaan. We zegen neer op het fietspad en namen 20 minuten rust en een broodje en water deden wonderen. Via Callandsoog reden we richting Julianadorp en het aantal te rijden km's was al minder dan 10. Het echte aftellen was begonnen en zagen in de verte al de vuurtoren van Den Helder. De weg reed nog door de duinen maar we hadden het wel gehad met heuveltjes en reden verder over de vlakke autoweg. Uiteindelijk zagen we het bord Den Helder opdoemen en was het tijd voor de fotoshoot. Niet ver daarna kwamen we info-bord tegen en het bleek dat we gewoon rechtdoor moeten rijden voor de treinstation. Na 2.5km kwamen we aan in het centrum van Den Helder en daar is ook treinstation. Het was 7:40 toen we arriveerden en dus konden we de trein van 8:04 nemen. Na kaartjes (voor ons en de fiets) te hebben gekocht parkeerden we onze fietsen in de al klaar staande trein en ploften neer op de treinbanken. Na de laatste broodjes en resten water te hebben genuttigd vertrok de trein. We analyseerden de rit van vandaag en kwamen beiden tot de conclusie dat het een prachtige tocht was op een prachtige dag met een perfecte wind mee (omstandigheden perfect). Ook lichamelijk hadden we tocht wonderwel goed doorstaan (Peter na zijn debacle van vorige week en voor mij pas de 5e fietstocht na mijn operatie) en hadden allebei wel wat last van pijntjes maar wat wil je na 164km fietsen (en voor Peter 6km meer plus 30% extra voor de Schwalbe factor). In Amsterdam Sloterdijk stapten we over op de trein naar Breda (was even rennen want je hebt maar 4 minuten (anders halfuurtje wachten)). De sneltrein zette ons prima af in Schiedam-Centrum. Hier nam ik afscheid van Peter (die een metrokaartje ging scoren want die had geen puf meer om naar Schiedam te fietsen) en reed de laatste 1.5km naar huis (lichtjes aan etc). Conlusie van deze dag is dat het de “perfect day” was qua weer (22 graden (wel de hele dag jackie aangehad)), de meest ideale wind die je kunt voorstellen (ZW 4 tot 5 die s'avonds wat afnam en meer westelijk werd volgens mij) en vooral dat ons beider conditie vandaag ook meer dan in orde was. We kwamen wel tot de conclusie dat het voorlopig geen LF1 rijden wordt (althans naar Den Helder want vanaf Middelburg willen we hem wel snel rijden tot Schiedam) maar dat we een andere LF gaan doen (we denken aan de Prinsenroute van 110km) en dat de optie met wind mee rijden en met de trein terug ook geen slechte optie. Nijmegen here we come (met een stevige Wester wel te verstaan). De eindstand van de Giant was 165.5km wat voor mijn een nieuw record was. Peter heeft alle records gebroken op zijn 2e 100plus tocht en zal dit record ook wel voorlopig vasthouden (peter en mijn km teller wijken 2.5km af per 100km in het voordeel van Peter). Ook is Peter over de 2000km van dit jaar gegaan (en zit inmiddels al tegen de 2100 aan en ik over de 2300km) en de 2500 voor 2007 zal voor beiden geen probleem worden. Een advies aan Peter “get rid of the shit-Schwalbes” en zet er zo snel mogelijk profielloze Continentals onder (SportContact).
Alle fotos zijn hier te vinden. De fotos van Peter staan hier al zal ik jullie 1 foto besparen (die kun je op log van de baksteen vinden).
Andere LF routes