FdF

Vandaag in de stromende regen de veerboot naar het eiland Miyajima genomen. In de tempel was een bruiloft aan de gang waar ik uiteraard heel veel foto's van heb genomen, maar aangezien dit al in het topic van Jacki aan de orde komt, beperk ik me hier tot een van de bekendste symbolen van Japan: de rode torii in zee.

Op bijna alle foto's van deze torii zien we een stralend blauwe lucht en heeft de fotograaf zich in de weergave wat moeten beperken vanwege de toch storende hoogbouw van Hiroshima op de achtergrond. De regen die soms letterlijk met bakken uit de hemel viel, zorgde er echter voor dat de achtergrond nauwelijks zichtbaar is. Dit zorgde echter voor een klein nadeel, dat op deze verkleinde versie niet zichtbaar is maar in de grote versie wel: de talrijke regendruppels leiden ertoe dat de foto veel ruis lijkt te bevatten, hoewel deze op ISO 100 werd genomen.

Vandaag stond het eilandje Miyajima op het programma, dat we via tram, trein en veerboot bereikten, ondanks de regen die maar bleef vallen (zie Erik foto). Gelukkig konden we even schuilen in het grote Itsukushima-heiligdom, dat op palen tegenover de beroemde rode torii in het water staat. In dit heiligdom stuitten we op het shinto-gedeelte van een bruiloft: een traditioneel gekleed bruidspaar voerde enkele shinto-rituelen uit, waaronder het drinken van sake, onder begeleiding van drie fluitspelers.

Shinto is de oudste godsdienst van Japan. Het is een natuurgodsdienst die ervan uitgaat dat 'goden', kami, huizen in de natuur, zoals een waterval of berg. Veel Japanners zijn aanhanger van het shintoisme én het boeddhisme, waarbij shinto bijv. wordt gebruikt voor bruiloften en boeddhisme voor rituelen rondom geboorte en dood. Op een beetje bruiloft wisselt het echtpaar bovendien diverse malen van kleding, waarbij ook een Westerse bruidsjurk zeer populair is.

Een van de monumenten in het Peace Park is het kindervredesmonument, geinspireerd door het meisje Sadako, dat op 2-jarige leeftijd de bom overleefde, maar tien jaar later leukemie kreeg. Ze geloofde dat ze zou blijven leven als ze 1000 papieren kraanvogels (het symbool voor een lang leven en geluk) zou vouwen, een oude Japanse traditie om een wens te laten uitkomen. Ze stierf echter voordat ze alle vogels had gevouwen. Haar klasgenoten vouwden de rest en nu wordt het monument omgeven door ontelbare papieren kraanvogels. Groepen schoolkinderen wisselen elkaar af, waarbij ze eerst met gebogen hoofd denken aan Sadako en de wereldvrede en vervolgens een lied zingen en hun kraanvogels bij de rest leggen.

Daarna verpreiden ze zich in groepjes over het park en oefenen hun Engels door zeer beleefd aan buitenlanders te vragen of ze enkele vragen mogen stellen. Meestal vragen ze waar je vandaan komt, wat je leuk vindt aan Japan, wat je favoriete Japanse eten is en meer van dergelijke zaken. Tot slot vragen ze je of je een vredesboodschap wilt opschrijven en op een kaart wilt aangeven waar je vandaan komt (Oranda). Als dank krijg je meestal een klein aandenken, zoals een gevouwen kraanvogeltje. We hebben nu dus weer wat souvenirs erbij ;-)