Na aankomst in de minshuku werden we bij de welkomst-thee verwacht waar we pruimenlikeur en uiteraard groene thee kregen (incl. Japanse zoutjes en cocossnoepjes). De mama-san (74 jaar oud) voerde met 8 Engelse en 2067 Japanse woorden een compleet gesprek, inclusief een liedje over Nagasaki.
Na een korte wandeling door Tsumago stond de maaltijd al geserveerd: uiteraard witte rijst, misosoep, sashimi van zalmforel, tempura van groente (en verse blaadjes), ingelegde groente, daikonsalade en een gegrild visje. Daarbij groene thee en sake. Hierbij droegen we een yukata (katoenen kimono) en haori (overjasje) en zaten we op de tatamivloer aan lage tafeltjes. Het smaakte prima en toen papa-san (76) een liedje zong, deed mama-san een bijpassende Japanse dans. Tijdens het eten was ons bed uitgelegd, zie hieronder onze kamer.
