Emilie's Weblog

Wat gebeurt er nu eigenlijk op het gebied van nieuwe media in India? Die vraag is nog lastig te beantwoorden, want wat heb ik er nu helemaal van gezien? Ik ben in New Delhi op bezoek geweest bij SARAI, Khoj International Artists Association, Apeejay Media Gallery en Arun Mehtaa . In Mumbai bij de Whistling Woods International, Mohile Parikh Centre for the Visual Arts, CAMP, Vikram Chrishna, en Majlis Manch. In Bangalore bij het Center for Knowledge Societies en het Centre for Study of Culture and Society. En daarnaast natuurlijk nog talloze andere bezoeken aan culturele en ondersteunende instellingen. Wat mij boeit aan nieuwe media is dat de productiemiddelen in principe toegankelijk zijn voor iedereen die er iets mee wil. In de nieuwe media kunst vind ik vooral de kunstenaars uit de tactische media hoek interessant, omdat zij hun methoden en strategieën inzetten om een wereld te ontsluiten die voorheen onzichtbaar was . Onzichtbaar omdat de verslaggevers uit de mediamedia zich toch vooral concentreren op onderwerpen met nieuwswaarde, dus over het algemeen op de ellende en de problemen.

Neem nu een organisatie als CAMP. Opgericht door Shaina Anand, kunstenaar Ahsok Sukumaran en Sanjay Bhangar. Zij brachten hun kennis en kunde op het gebied van documentaire maken, media activisme en kunst samen en zetten nieuwe media in. Maar ze nemen ook hun maatschappelijke verantwoordelijkheid door tijd te investeren in de ontwikkeling van een mediaserver, waar andere kunstenaars, documentaire makers en media activisten hun materiaal kunnen parkeren en annoteren. Daar het geld voor vinden, is overigens nog een hele opgave.

Als tactisch mediakunstenaars collectief creëert CAMP concrete interventies. Met studenten van Shrishti College in Bangelore voorzagen ze de stalletjes van marktkooplieden van tv's, richtten een kleine studio in en begonnen met het maken van markt tv. In twee weken tijd produceerden ze een format voor het programma, waarbij ze vooral aandacht besteedden aan het samen met de marktkooplieden nadenken over het soort programma's dat op de marktzender te zien zou moeten zijn. Dat leverde in eerste instantie - net als in Nederland bij dit soort projecten - het probleem op dat de eerste ideeen vooral leken op programma's die ook op de nationale tv zenders te zien zijn. Pas in tweede instantie werden orginele formats voor community tv ontwikkeld. Een tweede interventie werd ontwikkeld samen met Khoj! Artist Centre in New Delhi met behulp van eenvoudige beveilingscamera's en beveilingsmonitoren. De vier camera's werden opgesteld in verschillende soorten locaties, bijvoorbeeld in de buurtwinkeltjes, bij vrouwen thuis in combinatie met een schoonheidssalon. Met behulp van een microfoon konden de mensen op de vier locaties met elkaar communiceren, terwijl ze het beeld op de vier monitoren zagen.

De films die over deze projecten gemaakt werden, zijn allemaal online en behoren tot het interessantste werk tactische mediawerk dat ik de afgelopen jaren heb gezien. Het werk is zo interessant omdat je met de mensen meekijkt, in plaats van dat je tegen ze aankijkt. De fllms kun je vinden op http://chitrakarkhana.net. De film van de vrouwen kun je downloaden via http://chitrakarkhana.net/Khirkeeyan/K2.htm