Na lange tijd weer eens een thuiswedstrijd. RVC uit Reeuwijk. Vorige week zijn wij in de wereldreis naar Polsbroek nog langs Reeuwijk gereden. Eindelijk weer eens een pot voetbal op onze eigen graspollen. Het was een mooie ochtend. Een uur van te voren verzamelen. Los van mailtjes die ik om middernacht nog ontvang met de melding: Leo hoe laat moeten wij verzamelen??? Toch, op Kim na, was iedereen om 9 uur aanwezig. Alleen één meisje had door haar middernachtelijk mailtje, waarschijnlijk heel weinig geslapen. Toch was iedereen gretig, om de goede resultaten tot nu toe, voort te zetten. Sara en Jesse moesten apart wat geheimzinnig smoezelen. Maar de rest zat monter en fris te kletsen en te piepen. Alleen Kim was er nog steeds niet. RVC is de laatste onbekende ploeg uit onze competitie. Van onderschatting was geen sprake. Minstens 2 dagen heb ik diverse tactische concepten bedacht. Verschillende opstellingen gingen door mijn hoofd. Voor ons thuispubliek wilde ik een goede prestatie neerzetten. De voorbode van een prachtige voetbalochtend.
Naomi Driehuis kwam voor haar debuut voor het eerst meespelen. Al een paar keer had dit nieuwe talent meegetraind. Zij is een jonge vrolijke meid met een geweldig schot. Zaterdag nog even snel een shirt geritseld, waarna een mooi MC1 debuut volgde. Waar was Kim? Voor de wedstrijd kregen wij een gelegenheidsscheids toegewezen. Luc, de vader van Romy R, wilde wel met zijn soepele RKAVV lijf de meiden fluiten. Romy, mopperde wel even; “tsss ik hoop dat hij niet constant tegen mij fluit…” Vlak voor het begin van de wedstrijd kwam Kim aangerend. Hijgend bracht zij uit: “Leo ik dacht dat wij om half twaalf moesten voetballen”. Dit was weer een typisch voorbeeld van ouders die hun voetbalzaterdagvoorbereiding niet professioneel oppakken. Ik zei tegen Kim, “ok meid, het ligt aan je ouders, je krijgt geen straf. Je ouders daarentegen wel.
Iedereen terug op het nest, veel publiek, goede zin, perfecte opstelling en de wedstrijd begon.
Vanaf de linker kant, in de eerste paar minuten, krijgt Claudia de bal, voetbalt een paar meiden voorbij en met rechts duwt zij de bal met een geweldig schot in de rechterbovenhoek van de goal. (net als Torres van Liverpool; zijn eerste doelpunt tegen Sunderland). Wat een magisch doelpunt! Beetje jammer zat zij voetbalde met witte sokken!!!! Met haar vrolijke ogen vierde zij het bescheiden. Maar de bewondering kwam haar vanuit het publiek tegemoet. Dit doelpunt bleek de voorbode van een reeks van geweldige doelpunten. Met de rust stond het pas 3-1 voor ons, in de tweede helft werden er gewoon nog 7 gemaakt. Toch bood RVC vooral in de eerste helft goed tegenstand. Ik denk zelfs dat RVC meer opgelegde kansen in de eerste helft kreeg dan wij. Alleen maakten wij dit keer onze kansen en achterin hebben wij Rudy die een geweldige partij heeft gekeept. Daarnaast, of eigenlijk daarvoor spelen natuurlijk ook Sara, Jesse, Charley en Lisanne. Voldoende argumenten om een tegenstander wanhopig te maken. Maar goed, het was een wedstrijd van de doelpunten. Romy H, Claudia, Romy A, Marleen, Kim en Naomi waren goed voor 10 doelpunten. En wat voor doelpunten. De één nog mooier dan de andere. Romy A vanaf de rechter kant een boogbal van minstens 30 meter in het net. Lezer, dit was geen voorzet, maar een gericht schot. Marleen probeerde het een aantal keren met afstandsschotten vanaf de middellijn, maar was niet gelukkig, alleen pakte zij uiteindelijk met een geweldig schot toch een doelpuntje mee. Ook Kim, je weet wel van die ouders die straf hebben, maakte weer twee Overmars doelpunten. Naomi, maakte een goal in de scrummage. Helmpie, maakte ook weer een aantal prachtige doelpunten. Het is allemaal te veel om op te noemen. Ik stond weer trots langs de lijn. Stamelend bracht ik nog uit naar het publiek, dat mijn omzettingen toch wel heel goed uitpakten. Maar dat kwam niet aan. De kids maakten er een pracht partij van. Super mooi om te zien. Zij krijgen alle eer. Toch wil ik ook nog de spelers noemen die voor het hele team zo ontzettend belangrijk zijn op het middenveld: Romy R en Carinka. Ik durf te stellen dat als je die ondersteunde spelers niet heb, je dit soort wedstrijden niet wint. Ik vind dat deze bescheiden meiden ook moeten delen in alle roem een eer.
Deze zaterdag had geen wanklanken. (Behalve misschien de ouders van Kim hihi) Wij staan stevig op de 2e plaats in de ranglijst. Ik zou er geen bezwaar tegen hebben als de nummer 1 wat punten laat liggen. Zaterdag avond heb ik met mijn benen op de bank, lekker een paar biertjes gedronken.Op tv keek ik naar de X-factor. Ik dacht toen: De MC1 heeft ook de X-factor. De som van de delen is veel meer dan 1 (Carinka, vraag maar aan je vader hoe die berekening loopt). Die X-factor is bepalend voor onze MC1 daarom zijn jullie een verschrikkelijk goed team. Tot volgende week.
PS1: Wijf van de wedstrijd: Rudy
PS2: Luc, bedankt voor het fluiten
PS3: Kim, sterkte met je ouders!
PS4: Als wij onverhoopt toch kampioen worden, spring ik in de goorste sloot van RKAVV
PS5: Claudia, wat denk je van 2 paar rode sokken?
PS6: UVS is kampioen van de 3e klasse geworden
PS7: Straf voor vader Kim: Haar millimeteren!
PS8: Straf voor moeder Kim: Voor 1 wedstrijd als verzorgster met waterzak over het veld rennen
PS9: Ik wil overleg met Angela Groothuizen.