De hele afgelopen week (vanaf woensdag) ben ik bezig geweest om meiden van andere teams met ons te laten meespelen. Dat ging niet soepel en van harte. Ik ben hierdoor enorm teleurgesteld. Maar als de nood het grootst is de redding nabij. Tot op de wedstrijdochtend, tot het tijdstip van verzamelen was het voor mij onzeker of ik met 10 meisjes zou moeten spelen of net aan met 11 meisjes. Mignon van de D5 had gelukkig al op vrijdag "ja" gezegd maar of er nog één zou komen was tot het tijdstip van verzamelen onduidelijk. Precies om 9 uur (verzameltijd) kwam de moeder van Willemijn met Willemijn en Mignon de kantine binnen. Mijn humeur klaarde voor een groot deel op. Oké, ik had er nu precies 11 maar goed ik hoefde niet met de MC1, onder het normale spelersaantal te voetballen. Nu maar hopen dat wij geen wedstrijd geblesseerden zouden krijgen.

Naar Polsbroek onder de rook van Utrecht moesten wij spelen. De routeplanner gaf aan dat het 50 minuten rijden was, wij 3 landsgrenzen moesten oversteken en dat wij 2 taalgrenzen moesten trotseren. Gelukkig waren er voldoende auto's en wij gingen op weg.  We hebben in totaal 3 keer gestopt om te tanken, eten en drinken en de lome ledematen weer soepel te maken. Onderweg hebben wij vele schapen, koeien, knotwilgen, meren, tractoren en huifkarren moeten omzeilen. Maaaar we zijn aangekomen in het rustieke Polsbroek. Twee velden en een hele gezellige kantine. De ontvangst was hartelijk en de meiden gingen alvast naar kleedkamer 6. Daar aangekomen werd ongelooflijk gepiept over de spinnen in de nok. Ik ga hier niet douchen hoor" zeiden de helden. De meisjes van de D keken verbaasd want zij zijn wel spinnen gewend. Opstelling maken met 11 meisjes was makkelijk, want je hebt weinig discussie over de wissels. Het veld was bol en de wind stond over de flank. De wedstrijd begon en de eerste helft was een beetje rommelig. Het ging best gelijk op, er waren kansen over en weer. Mignon op rechtshalf had haar tegenstander in haar zak. De laatste linie met Sara en Rudy als sluitstuk stond als een huis. Lisanne en Jesse hadden op de back posities hun tegenstanders in de zak zitten en SVP kon daardoor niet scoren. Romy H miste Romy A, want de eerste helft speelde zij dramatisch! Geen pass kwam aan en ik begon erover te brommen. Maar ja, zij nam snel wraak door er gewoon 2 in te schoppen in de eerste helft. Pff ik kon haar niet meer uitschelden in de rust.... En in de tweede helft waren wij gewoon superieur. Mooie aanvallen over rechts, midden en links. De Nederlandse school. Kim, Romy H en Willemijn vielen op lijn aan en de tegenstander was als de dood voor die kanjers. Eigenlijk was het jammer, hoewel zij er 2 keer heel dicht bij was, dat Willemijn niet heeft gescoord. Dat had ik haar enorm gegund. Ook haar moeder zat in de dugout(hok) zelf mee te voetballen. Romy H maakte haar derde doelpunt en dat was de mooiste van dit seizoen tot nu toe. Wat was dat een mooie streep in de kruising! Met gloeiende oren en een 0-5 overwinning in de pocket, gingen wij weer naar de kleedkamer. (Romy H 3 keer en Kim 2keer ) Daar werd het een gezellige boel. Een paar ouders waren meegelopen en van Gaal vond het dit keer niet erg. Sara was jarig dus we hebben lekker gezongen en chips gevreten. Napraten in het midden van Nederland naast een knollentuin maakt je wangen rood van opwinding. Dat zag ik bij de meiden, ouders en bij mijzelf. Dan ben ik onwijs trots. Terug naar de vereniging ging met zang in de auto gepaard. Jesse en Lisanne kunnen lekker krijsen. De nummer 3 uit de competitie verslagen en wij staan nu stevig op de 2e plek. Goed gedaan MC1!!!. In de auto kreeg ik een trainer aan de telefoon die helemaal uit haar pet ging, omdat zij met haar team had gewonnen. Dat zijn de mooie voetbaldagen.

Toch wil ik nog even Carinka in het zonnetje zetten. Voor de wedstrijd belde haar moeder, dat Carinka behoorlijk misselijk was, maar toch mee ging. Carinka kwam misselijk aan op de fiets en dat werd op de heenweg niet beter door wagenziekte. Uiteindelijk kon zij niet 1 minuut spelen, omdat zij daarvoor te beroerd was, maar ze was er bij. Ook hier wordt een oude sentimentele man helemaal warm van! Carinka, zaterdag was jij "ere wijf" van de wedstrijd. Beterschap!

Tot volgende week.

ps1: Wijf van de wedstrijd: Marleen, Romy H ook, maar alleen in de tweede helft

ps2: Sara, van harte gefeliciteerd!

ps3: Astrid, bedankt voor je soepele leideren

ps4: Chelle, Claudia en Carinka, snel beter worden dames.

ps5: Mignon en Willemijn, hartstikke bedankt voor het meespelen!!!!

ps6: Moeder van Willemijn: voortaan niet meer bumperkleven hoor....

ps7: Meiden die niet met ons mee wilden spelen, hebben echt een mooie wedstrijd gemist!

ps8: Romy A, hoe was het bij je oma?

ps9: De MC1 feliciteert de MC2 met hun eerste overwinning onder het regime van Lucia Rolfes!!!