Na een gezellig praatje en het voorstellen aan elkaar gaan we als echte profs naar de kleedkamer voor de voorbespreking.

Voor sommige meiden was het zelfs hun eerste  echte wedstrijd, maar toch was niemand zenuwachtig. Ze weten allemaal al heel veel van voetbal en op de vraag waarom er vooraf een warming-up is wordt eenvoudig geantwoord "omdat het moet". Na de ingooioefening die iedereen gemakkelijk doet gaan we op weg naar het veld. Gelukkig is de mist opgetrokken en vinden we het veld snel.

Er staan al heel wat toeschouwers en ook de tegenpartij van Voorschoten '97 is er al. Met veel aanvallers in het team belooft het een leuke pot aanvallend voetbal te worden. Voor het fluitsignaal klinkt staat er gelukkig ook nog een prima keepster in de goal. Dankzij de prima bege(leidende) scheidsrechter Herman weten de meiden na een vijftal tegendoelpunten precies waar de aftrap moet worden genomen. Vanaf diezelfde middenstip schoten ze de bal steeds de goede richting op. Helaas konden we nog geen doelpunt maken.

Na rust ging het beter en beter en scoorden we zelfs 2 keer! Het juichen, wat we niet geoefend hadden, deden ze geweldig. Al met al stonden de meiden met veel lef en de juiste instelling te voetballen. Elkaar helpen en aanmoedigen, ook met de penalties. Eline, Jessica, Marise, Monisha ,Quinty 1 en Quinty 2 ,Sandy en Sita jullie hebben de 1e wedstrijd geweldig gevoetbald. We zijn allemaal heel trots op jullie en als jullie goed blijven trainen dan zien we volgende week weer een mooie wedstrijd! 

PS1: Jessica en Quinty goed gekeeped.

PS2: Sandy mooi gescoord en gejuicht.

PS3: Marise geweldig verdedigd.

PS4: Sita, Quinty, Monisha en Eline een hele goede 1e wedstrijd. Prima gevoetbald.

PS5: Kimberley (vaste supportster) lekker tikkie bij die penalty.

PS6: Herman bedankt. Je kreeg ook nog een speciaal compliment van de tegenpartij voor alle uitleg etc.

PS7: Jan-Willem en Leo bedankt voor de onderhandelingen.

PS8: volgende week onze 1e uitwedstrijd. Leuk!

Het was el even wennen zonder Marise, Teddy, Sandy en Quinty in het veld en Theo langs de lijn. Die zitten nu allemaal bij de F11M. Maar weet iemand waar Yentl zaterdag was? In ieder geval niet bij VUC zaterdag. De overige negen meiden (Kimberley, Michelle, Larissa, Yill, Chelsey, Janna, Laure, Lara, Anouk) waren er wel en die hebben als leeuwen gevochten tegen de grotere jongens van VUC E4. Nadat we door een prachtige counter met een laatste tikje van Lara op 1-0 voor waren gekomen, verloren we uiteindelijk met 7-1. Aan de inzet lag het niet, want die was formidabel (tot de laatste minuut). VUC won alleen maar met zo veel doelpunten verschil, omdat een paar jongens van afstand ontzettend hard konden schieten en van die ballen vlogen er een paar onhoudbaar de goal in. Dus ondanks de nederlaag een compliment van de coach voor de inzet en het goede spel. Maar eigenlijk maakte een jongen van VUC en een ouder van een ander team van VUC later aan de bar het mooiste compliment. Ik hoorde hen met elkaar het volgende gesprek hebben. De jongen zei: “We hebben met 6-1 gewonnen tegen meisjes, maar die waren zeker al 14 of 15. Ze gingen er keihard in.” Die ouder zei toen: “Ja, ik heb een stukje gezien. Die meiden konden zeker goed voetballen.” Het deed me heel erg goed dat te horen en vond het helemaal heerlijk om te kunnen zeggen dat die meiden nog lang geen 14 of 15 waren, maar “pas” 10 en sommigen zelfs nog maar 9.

PS 1: Kan iemand een goede yell bedenken?

PS 2: Waar staat RKAVV nou eigenlijk voor? De oplossing van Ton Overmeire vonden we te saai. Misschien Rode Krijsende Aanvallende Voetballende Vrouwen?