Hier ben ik gestopt en ga verder op: http://dehik.wordpress.com/

Om meer dan één reden was het zaterdag een zonovergoten dag. Gaande weg de dag heb ik maar drie donkere wolken ervaren, maar daar heb ik het later over. De uitwedstrijd tegen ARC was een bijzondere. Uit tegen deze ploeg hebben voetbalden wij ons terug van een 0-2 achterstand naar een uiteindelijke winst met 3-2. Door een vooral schitterende tweede helft. Vooraf was ik er van overtuigd, dat ARC niet in deze val zou tuinen.

Met het verzamelen, merkte ik al dat de meiden geconcentreerd waren. Na de wedstrijd van vorige week, waarin wij speelden zonder bezieling, hadden onze Anoukjes zich weer herpakt. Claudia en Romy A konden door blessure en ziekte niet meedoen. (2 donkere wolken). Samantha en Sam wilden ons graag helpen. In de voorbespreking zaten de meiden stil te luisteren. Respect had ik voor ze. Mariska kon niet als leider komen en had Kitty gevraagd. Kitty en ik hebben een eeuwenoude leier/ trainert historie. Het gevoel was daarom heel vertrouwd. Op het zonnige veld deden de meiden een stevige warm up. Scherp en er klaar voor zijn. Marleen kwam zelfs naar mij toe om te vragen welke veldhelft wij met de toss moesten kiezen. In haar ogen stond: “wij gaan er alles voor doen”. Vanaf de aftrap waren wij de best voetballende ploeg. Soepele combinaties en een groot overwicht. En toen de 3^e donkere wolk. In een stevige actie om de bal, zwikt Sara door haar enkel. Een enorm pijnlijke blessure die, na later in het ziekenhuis bleek, een flinke zwelling tot gevolg had. Of het is een verrekking van haar enkelbanden of een scheurtje. Wij hopen met z’n allen dat onze Saar weer snel terug is. Wij kunnen haar niet missen. Sara verving ik door Jesse laatste vrouw te zetten en Romy R op links achter. Beide meiden hebben een sublieme wedstrijd gespeeld. Wat een enorme vechtlust! Door een prachtige doelpunten over 2 helften verspreid van Romy, Kim en Marleen werd het 3-0 . Vooral het voetbal in de snelle combinaties was hier debet aan. Inmiddels had ik Sam uit haar bed gebeld. Zij was vrijdagavond aan de boemel geweest en lag met een “kater” nog in haar bed te ronken. Toen ik haar vroeg om snel te komen door de blessure van Sara is zij uit bed gesprongen en was 5 minuten later op het veld. Super bedankt kanjer! Door wat verslapping kon ARC tegen de verhouding in nog 2 keer scoren. Het werd in de laatste minuten nog wel wat billenknijpen, maar ach gewoon gewonnen. Gewonnen ondanks hele flauwe opmerkingen van het ARC publiek met kritiek op Luc, onze voortreffelijk leidende scheids. Gelukkig had ik in Kitty en Nancy een knokploeg om verbaal nog even het publiek en de grens van ARC aan te pakken. Gewoon 3 punten in de pocket. Iedereen rond om de MC1 nog bedankt voor alle steun, publiek is voor meiden heerlijk om mee te maken.

Na onze wedstrijd ben ik naar Aalsmeer gereden. Daar waar ik vroeger met mijn vader langs de startbaan stond te kijken naar de opstijgende of landende vliegtuigen. Ik zat daar nu alleen in de auto en keek naar de verlaten baan. Geen vliegtuig gezien, maar wel een brok in mijn keel. Bedankt voor jullie mooie wedstrijd! Tot volgende week.

Rudy: Goed gekeept. Soms is het grabbelen, maar je pakt altijd wel de onmoglijke ballen.

Sara: Snel beter worden, ik wil je er weer bij!

Jesse: Uitblinkende wedstrijd. Je hebt de koelbloedigheid om, ook als laatste vrouw, de oplossing voetballend te vinden.

Romy R: Uitblinkende wedstrijd. Op de linker kant weet je altijd de aanvallende impuls te vinden. 9 van de 10 keer gooi je de bal op de stropdas van kim.

Lisanne: Jij ben het cement. Jij hebt constant kwaliteit. Altijd in dienst van het elftal. Nooit een onvertogen woord. En je wordt al maar sterker!

Charley: Ik pest je regelmatig. Iedere keer ben ik na de wedstrijd tevreden over jou. Je voetbalt “op het laatste moment” Maar je bent heel sterk geworden. Jammer van je blaren, verzorg ze goed.

Sam: Bedankt weer voor je enthousiasme. Je nimmer aflatende inzet. The eye of the tiger. En dan nog zo jong. Van jou gaan wij nog heel veel genieten.

Carinka: De hele wedstrijd heb je op dezelfde positie gespeeld. Met je fluwelen bewegingen en je subtiele passes. Jammer dat je net niet dat doelpunt maakte.. Dat had ik je gegund.

Samantha: Jij bent de nuttigste speelster van RKAVV. Heel goed opstellen, heel goed inspelen en heel goed fysiek het spelletje doen. Zo onopvallend maar zoooo nuttig.

Marleen: Van Marleen heb ik het meest genoten. Die inzet en voetballend vermogen. Haar tactiek en techniek. Maar ook haar fysiek en haar trap. De meest complete voetballer. Niet onopgemerkt. Zelf na onze wedstrijd mocht zij, van Marcel, meespelen bij de Dames 1. Ze is niet gegaan want zij had zich helemaal leeg gespeeld. Dit zegt zoveel over Marleen.

Kim: Giechel Kim op de trainingen. Veel strafrondjes moet zij lopen. Kim is van onschatbare waarde. Ze heeft een mooie drijf techniek, kan heerlijk kappen en heeft een verwoestend schot, wat er vaak in gaat. Rechtsbenige Kim is een geweldige linksvoor.

Romy H: Grillige Romy. De laatste tijd word je fysiek groter en sterker. Dat merk je aan je voetbal. Je heb nog wel last van dat flegmatieke, maar steeds minder. De lulligste missers in de passing maar de mooiste doelpunten wissel je af. Ik ga voor die laatste. Ook als je maatje Romy A er niet is kun je het verschil maken.

Naomi: Lieve Naomi lacht altijd. Op rechtsvoor heeft Naomi indruk gemaakt. Het hele team raakt goed ingespeeld op haar.De acties waren er, en kwamen er beter uit. Bijna maakte zij een rechtsbuiten goal, maar die ging net naast. Ik voorspel dat zij een hele grote wordt (of eigenijk al is) 

Ps1: Wijf van de vorige wedstrijd (geen verslag van): Romy R

Ps2: Wijf van deze wedstrijd: Marleen en Jesse

Ps3: Sara, Claudia en Romy A: Beter worden en herstellen!!!!!!

Ps4: Samantha en Sam bedankt voor jullie meespelen. (2 wedstrijden achter elkaar!)

Ps5: Kitty bedankt voor het leien en de ehbo bij Sara. Pluim van de trainer.

Ps6: Chelle is cumming back, ze traint alweer.

Ps7: We kunnen nog steeds kampioen worden! Ik ga echt de sloot in, als wij dat halen.

Ps8: Feyenoord heeft sportieve plicht gedaan: verloren van Fc Twente. Haha wat zijn ze ziek in 020

Na lange tijd weer eens een thuiswedstrijd. RVC uit Reeuwijk. Vorige week zijn wij in de wereldreis naar Polsbroek nog langs Reeuwijk gereden. Eindelijk weer eens een pot voetbal op onze eigen graspollen. Het was een mooie ochtend. Een uur van te voren verzamelen. Los van mailtjes die ik om middernacht nog ontvang met de melding: Leo hoe laat moeten wij verzamelen??? Toch, op Kim na, was iedereen om 9 uur aanwezig. Alleen één meisje had door haar middernachtelijk mailtje, waarschijnlijk heel weinig geslapen. Toch was iedereen gretig, om de goede resultaten tot nu toe, voort te zetten. Sara en Jesse moesten apart wat geheimzinnig smoezelen. Maar de rest zat monter en fris te kletsen en te piepen. Alleen Kim was er nog steeds niet. RVC is de laatste onbekende ploeg uit onze competitie. Van onderschatting was geen sprake. Minstens 2 dagen heb ik diverse tactische concepten bedacht. Verschillende opstellingen gingen door mijn hoofd. Voor ons thuispubliek wilde ik  een goede prestatie neerzetten. De voorbode van een prachtige voetbalochtend.

Naomi Driehuis kwam voor haar debuut voor het eerst meespelen. Al een paar keer had dit nieuwe talent meegetraind. Zij is een jonge vrolijke meid met een geweldig schot. Zaterdag nog even snel een shirt geritseld, waarna een mooi MC1 debuut volgde. Waar was Kim? Voor de wedstrijd kregen wij een gelegenheidsscheids toegewezen. Luc, de vader van Romy R, wilde wel met zijn soepele RKAVV lijf de meiden fluiten. Romy, mopperde wel even; “tsss  ik hoop dat hij niet constant tegen mij fluit…” Vlak voor het begin van de wedstrijd kwam Kim aangerend. Hijgend bracht zij uit: “Leo ik dacht dat wij om half twaalf moesten voetballen”. Dit was weer een typisch voorbeeld van ouders die hun voetbalzaterdagvoorbereiding niet professioneel oppakken. Ik zei tegen Kim, “ok meid, het ligt aan je ouders, je krijgt geen straf. Je ouders daarentegen wel.

Iedereen terug op het nest, veel publiek, goede zin, perfecte opstelling en de wedstrijd begon.

Vanaf de linker kant, in de eerste paar minuten, krijgt Claudia de bal, voetbalt een paar meiden voorbij en met rechts duwt zij de bal met een geweldig schot in de rechterbovenhoek van de goal. (net als Torres van Liverpool; zijn eerste doelpunt tegen Sunderland). Wat een magisch doelpunt! Beetje jammer zat zij voetbalde met witte sokken!!!! Met haar vrolijke ogen vierde zij het bescheiden. Maar de bewondering kwam haar vanuit het publiek tegemoet. Dit doelpunt bleek de voorbode van een reeks van geweldige doelpunten. Met de rust stond het pas 3-1 voor ons, in de tweede helft werden er gewoon nog 7 gemaakt. Toch bood RVC vooral in de eerste helft goed tegenstand. Ik denk zelfs dat RVC meer opgelegde kansen in de eerste helft kreeg dan wij. Alleen maakten wij dit keer onze kansen en achterin hebben wij Rudy die een geweldige partij heeft gekeept. Daarnaast, of eigenlijk daarvoor spelen natuurlijk ook Sara, Jesse, Charley en Lisanne. Voldoende argumenten om een tegenstander wanhopig te maken. Maar goed, het was een wedstrijd van de doelpunten. Romy H, Claudia, Romy A, Marleen, Kim  en Naomi waren goed voor 10 doelpunten. En wat voor doelpunten. De één nog mooier dan de andere. Romy A vanaf de rechter kant een boogbal van minstens 30 meter in het net. Lezer, dit was geen voorzet, maar een gericht schot. Marleen probeerde het een aantal keren met afstandsschotten vanaf de middellijn, maar was niet gelukkig, alleen pakte zij uiteindelijk met een geweldig schot toch een doelpuntje mee. Ook Kim, je weet wel van die ouders die straf hebben, maakte weer twee Overmars doelpunten. Naomi, maakte een goal in de scrummage. Helmpie, maakte ook weer een aantal prachtige doelpunten. Het is allemaal te veel om op te noemen. Ik stond weer trots langs de lijn. Stamelend bracht ik nog uit naar het publiek, dat mijn omzettingen toch wel heel goed uitpakten. Maar dat kwam niet aan. De kids maakten er een pracht partij van. Super mooi om te zien. Zij krijgen alle eer. Toch wil ik ook nog de spelers noemen die voor het hele team zo ontzettend belangrijk zijn op het middenveld: Romy R en Carinka. Ik durf te stellen dat als je die ondersteunde spelers niet heb, je dit soort wedstrijden niet wint. Ik vind dat deze bescheiden meiden ook moeten delen in alle roem een eer.

Deze zaterdag had geen wanklanken. (Behalve misschien de ouders van Kim hihi) Wij staan stevig op de 2^e plaats in de ranglijst. Ik zou er geen bezwaar tegen hebben als de nummer 1 wat punten laat liggen. Zaterdag avond heb ik met mijn benen op de bank, lekker een paar biertjes gedronken.Op tv keek ik naar de X-factor. Ik dacht toen: De MC1 heeft ook de X-factor. De som van de delen is veel meer dan 1 (Carinka, vraag maar aan je vader hoe die berekening loopt). Die X-factor is bepalend voor onze MC1 daarom zijn jullie een verschrikkelijk goed team. Tot volgende week.

PS1: Wijf van de wedstrijd: Rudy

PS2: Luc, bedankt voor het fluiten

PS3: Kim, sterkte met je ouders!

PS4: Als wij onverhoopt toch kampioen worden, spring ik in de goorste sloot van RKAVV

PS5: Claudia, wat denk je van 2 paar rode sokken?

PS6: UVS is kampioen van de 3^e klasse geworden

PS7: Straf voor vader Kim: Haar millimeteren!

PS8: Straf voor moeder Kim: Voor 1 wedstrijd als verzorgster met waterzak over het veld rennen

PS9: Ik wil overleg met Angela Groothuizen.

De hele afgelopen week (vanaf woensdag) ben ik bezig geweest om meiden van andere teams met ons te laten meespelen. Dat ging niet soepel en van harte. Ik ben hierdoor enorm teleurgesteld. Maar als de nood het grootst is de redding nabij. Tot op de wedstrijdochtend, tot het tijdstip van verzamelen was het voor mij onzeker of ik met 10 meisjes zou moeten spelen of net aan met 11 meisjes. Mignon van de D5 had gelukkig al op vrijdag "ja" gezegd maar of er nog één zou komen was tot het tijdstip van verzamelen onduidelijk. Precies om 9 uur (verzameltijd) kwam de moeder van Willemijn met Willemijn en Mignon de kantine binnen. Mijn humeur klaarde voor een groot deel op. Oké, ik had er nu precies 11 maar goed ik hoefde niet met de MC1, onder het normale spelersaantal te voetballen. Nu maar hopen dat wij geen wedstrijd geblesseerden zouden krijgen.

Naar Polsbroek onder de rook van Utrecht moesten wij spelen. De routeplanner gaf aan dat het 50 minuten rijden was, wij 3 landsgrenzen moesten oversteken en dat wij 2 taalgrenzen moesten trotseren. Gelukkig waren er voldoende auto's en wij gingen op weg.  We hebben in totaal 3 keer gestopt om te tanken, eten en drinken en de lome ledematen weer soepel te maken. Onderweg hebben wij vele schapen, koeien, knotwilgen, meren, tractoren en huifkarren moeten omzeilen. Maaaar we zijn aangekomen in het rustieke Polsbroek. Twee velden en een hele gezellige kantine. De ontvangst was hartelijk en de meiden gingen alvast naar kleedkamer 6. Daar aangekomen werd ongelooflijk gepiept over de spinnen in de nok. Ik ga hier niet douchen hoor" zeiden de helden. De meisjes van de D keken verbaasd want zij zijn wel spinnen gewend. Opstelling maken met 11 meisjes was makkelijk, want je hebt weinig discussie over de wissels. Het veld was bol en de wind stond over de flank. De wedstrijd begon en de eerste helft was een beetje rommelig. Het ging best gelijk op, er waren kansen over en weer. Mignon op rechtshalf had haar tegenstander in haar zak. De laatste linie met Sara en Rudy als sluitstuk stond als een huis. Lisanne en Jesse hadden op de back posities hun tegenstanders in de zak zitten en SVP kon daardoor niet scoren. Romy H miste Romy A, want de eerste helft speelde zij dramatisch! Geen pass kwam aan en ik begon erover te brommen. Maar ja, zij nam snel wraak door er gewoon 2 in te schoppen in de eerste helft. Pff ik kon haar niet meer uitschelden in de rust.... En in de tweede helft waren wij gewoon superieur. Mooie aanvallen over rechts, midden en links. De Nederlandse school. Kim, Romy H en Willemijn vielen op lijn aan en de tegenstander was als de dood voor die kanjers. Eigenlijk was het jammer, hoewel zij er 2 keer heel dicht bij was, dat Willemijn niet heeft gescoord. Dat had ik haar enorm gegund. Ook haar moeder zat in de dugout(hok) zelf mee te voetballen. Romy H maakte haar derde doelpunt en dat was de mooiste van dit seizoen tot nu toe. Wat was dat een mooie streep in de kruising! Met gloeiende oren en een 0-5 overwinning in de pocket, gingen wij weer naar de kleedkamer. (Romy H 3 keer en Kim 2keer ) Daar werd het een gezellige boel. Een paar ouders waren meegelopen en van Gaal vond het dit keer niet erg. Sara was jarig dus we hebben lekker gezongen en chips gevreten. Napraten in het midden van Nederland naast een knollentuin maakt je wangen rood van opwinding. Dat zag ik bij de meiden, ouders en bij mijzelf. Dan ben ik onwijs trots. Terug naar de vereniging ging met zang in de auto gepaard. Jesse en Lisanne kunnen lekker krijsen. De nummer 3 uit de competitie verslagen en wij staan nu stevig op de 2e plek. Goed gedaan MC1!!!. In de auto kreeg ik een trainer aan de telefoon die helemaal uit haar pet ging, omdat zij met haar team had gewonnen. Dat zijn de mooie voetbaldagen.

Toch wil ik nog even Carinka in het zonnetje zetten. Voor de wedstrijd belde haar moeder, dat Carinka behoorlijk misselijk was, maar toch mee ging. Carinka kwam misselijk aan op de fiets en dat werd op de heenweg niet beter door wagenziekte. Uiteindelijk kon zij niet 1 minuut spelen, omdat zij daarvoor te beroerd was, maar ze was er bij. Ook hier wordt een oude sentimentele man helemaal warm van! Carinka, zaterdag was jij "ere wijf" van de wedstrijd. Beterschap!

Tot volgende week.

ps1: Wijf van de wedstrijd: Marleen, Romy H ook, maar alleen in de tweede helft

ps2: Sara, van harte gefeliciteerd!

ps3: Astrid, bedankt voor je soepele leideren

ps4: Chelle, Claudia en Carinka, snel beter worden dames.

ps5: Mignon en Willemijn, hartstikke bedankt voor het meespelen!!!!

ps6: Moeder van Willemijn: voortaan niet meer bumperkleven hoor....

ps7: Meiden die niet met ons mee wilden spelen, hebben echt een mooie wedstrijd gemist!

ps8: Romy A, hoe was het bij je oma?

ps9: De MC1 feliciteert de MC2 met hun eerste overwinning onder het regime van Lucia Rolfes!!!

Normaal gesproken zijn overwinningen saai om over te schrijven. In het leed van een nederlaag, zit veel meer stof om over te schrijven dan een overwinning. Deze uitspraken kun je vaak van mij horen en lezen. Ik denk dat ik er op terug wil komen. Ik zit nu op de zondagavond een beetje meewarig te schrijven. Het is mijn eer te na om niets te schrijven, als het een keer niet mee zit. Maar ik heb ook geen zin om veel over mijn leed van de verloren partij te schrijven. Ja je leest het goed; de MC1 heeft zaterdag de wedstrijd verloren. En niet net aan, maar we hebben vet verloren.

Vol goede moed gingen wij in de auto's richting het Goudse. Jodan Boys is niet alleen een vereniging met Boys, er ballen ook vel meiden en dames. Vooraf waren de ingrediënten: thuis hadden wij met 2-4 verloren van deze meiden, Jodan Boys staat eerste in de competitie, wij staan tweede en thuis hadden wij kunnen winnen. In de sterkste opstelling konden wij aanvangen. Ik zette het experiment: Lisanne rechtsachter en Charley voorstopper voort. De rechter vleugel bestond uit Romy H en Romy A en de linker vleugel uit Carinka en Kim. De As van achter naar voren was Rudy, Sara, Charley, Marleen en Claudia. Jesse als linksachter en Romy Gipspoot linksvoor. Daar krijg je wel een onoverwinnelijk gevoel van. De wedstrijd begon en eigenlijk zijn wij er niet aan te pas gekomen. Wij liepen een beetje achter de feiten aan. Wij maakten de kansen niet en Jodan Boys wel. Maar ik wil ook JB niet te kort doen, zij waren echt wel sterker. Op de snelle uitbraken, vooral over onze linker kant hadden wij geen antwoord. En als er dan een paar invliegen, vecht je een hopeloze strijd. Alleen een prachtig schot van Romy A raakte de onderkant lat maar telde uiteindelijk niet (wel of niet achter de lijn) Al met al NIET een wedstrijd om snel te vergeten. Van deze wedstrijd moeten wij veel leren. De komende weken gaan wij gewoon die aandacht in de trainingen er aan geven. Toch waren er wel wat verzachtende omstandigheden: Claudia, kampte met wat pijn in haar rug, Kim was ook lichamelijk niet zichzelf en Jesse had een appelflauwte. Behalve wat kleine omzettingen in de opstelling, kon ik ook niet het verschil maken. Ik denk dat het hele team een flink compliment verdient, jullie hebben er goed voor geknokt en jullie zijn de strijd aangegaan. Ook probeerden jullie de hele wedstrijd te voetballen. En los van deze teamprestatie wil ik toch Sara nog even in het zonnetje zetten. Wat heeft die meid toch veel ondankbaar werk moeten verzetten. Altijd maar weer die aanvallers afstoppen altijd maar weer die voet er tussen en dan altijd maar weer die trap naar voren geven. Zoo nuttig en goed, maar ik weet dat Sara liever meer voorin speelt en daar dan echt wil voetballen, ipv die bal alleen maar een peer geven. Dat gaat echt gebeuren meid, ik heb in ieder geval reuze respect voor jou!

Ben ik zaterdag 52 geworden, kom ik toch nog dingen in mijn karakter en gevoel tegen, die ik nog niet kende. Ik ben behoorlijk sjaggo als ik verlies. Ik kan echt niet tegen mijn verlies. Geen gekheid, ik heb de hele zaterdag de pest in gehad, tot de eerste borrel 's-avonds. Wat was deze wedstrijd een contrast met de wedstrijd van vorige week. Ongekende toppen en diepe dalen. Maar ach jullie hebben wel lief voor mij gezongen in de kleedkamer.

Tot volgende week.

ps1: Wijf van de wedstrijd: Sara Bloemen

ps2: Sara vindt het niet leuk als ik over haar schrijf

ps3: Mariska sterkte met je hoofd

ps4: Kim, Claudia en Jesse sterkte met het herstel

ps5: Chelle, beterschap!

ps6: Ik ben een wedstrijd bal kwijt, weet nou echt niemand wat daarmee is gebeurd??

ps7: Claudia, begreep je mij nou later op de vereniging?

ps8: Vanaf zaterdag geldt de verantwoordelijkheid voor ballen, netje, bidons en waterzak. Kwijtraken betekent betalen!

ps9: Zie Feedback: Ilona, hartsttikke bedankt voor het overnemen van de leiderstaken. Het ging ook zo soepel, dat ik het vergat te melden

Het nadeel van mijn, toch bijna altijd positieve stukjes, is dat het bijna ondoenlijk is om NOG positiever te schrijven. Zonder dat het overdreven over komt en zonder dat het belachelijk klinkt. Ik heb in een ver veleden eens een verslag geschreven van het Heino toernooi onder de titel: “Petje af, diepe buiging” in volle overtuiging geschreven voor Julia, die nu een schaatscarrière heeft. Vanuit het midden van mijn lijf, daar waar bij de meeste mensen het hart zit, heb ik dat opgeschreven. Ik ontkom er niet aan om soms met dezelfde beperkende woorden een mooi voetbalverslag te schrijven. Ik probeer het wel, maar laat nooit als commentaar, dat ik WEER het zelfde heb opgeschreven. Woorden mogen vaker worden gebruikt, maar ervaringen zijn uniek.

Deze lange inleiding heeft betrekking op de MC1 wedstrijd van afgelopen zaterdag. Na afloop van deze wedstrijd, laat op de vereniging, waarschuwde ik al dat ik “los” zou gaan in dit stukje. Nou hou je vast:

In mijn verschrikkelijk mooie, geweldige nieuwe auto ging het naar Alphen aan de Rijn. Bij aankomst controleerde ik op autovervuiling door snoeppapiertjes. Marleen en Carinka keken op van mijn Sherlock Holmes blik naar de achterbank. Waarschijnlijk dachten zij; moet je nou eens kijken, aansteller, wij zijn toch de voetbalsterren, wij bepalen toch wel of wij een zooitje maken op die achterbank... Op voorhand schaarde ik ARC MC1 bij de moeilijkste tegenstanders in de poule. ARC is een hele grote vereniging met een mooie accommodatie. Rond de middag worden er tientallen wedstrijden afgewerkt. Na het omkleden en de warming up, moesten wij dan ook nog zeker een half uur wachten op het vrijkomen van ons speelveld. Wel een mooi veld trouwens. Het kwam allemaal onze concentratie niet ten goede. Heel lief van kreeg ik van een van de ouders een kopje koffie in mijn hand gedrukt. Dat kwam natuurlijk door mijn afwezige en geconcentreerde blik langs het speelveld. Alle tactische opties doornemend, mijn manier om in vorm te komen. Eindelijk was de wedstrijd op ons veld afgelopen. Wij konden aftrappen. Ik merkte dat wij de hele eerste helft wel het beste van het spel hadden maar dat wij niet konden scoren. Vooral de tandem op rechts, Romy H en Romy A konden naar hartenlust combineren. Hun individuele techniek was superieur. ARC had hierop geen antwoord. Maar echt tot scoren kwamen wij toen niet. Over links deden Carinka en Kim hun uiterste best. Zij konden ook eigenlijk niet de goal vinden. Ook onze superspits Claudia vond niet onze welverdiende 0-1. En dan gaan de voetbalwetten gelden; als je ze zelf niet maakt doet de tegenstander het wel. Over onze rechter kant kwam ARC een aantal keren gevaarlijk langs. Charley had hier wel steeds antwoord op, maar zij moest wel heel scherp en met risico verdedigen. Ik dacht slim te zijn en wisselde Charley voor Sammy Jo. Een beetje met de gedachte dat Sammy Jo de linksvoor wel zou inpakken. Nee dus, een fout van de coach, dat zei ik ook later in de rust. Over juist die kant viel het eerste tegendoelpunt. De omzetting werd later, Lisanne op rechtsachter en Sammy Jo als voorstopper. En dat was het ei van Columbus. Over die kant geen gevaar meer door ARC. Goed gedaan Lisanne, je bent een geweldig nuttige speler. Nog een keer scoorde ARC en dat doelpunt kan ik mij niet meer herinneren. Ik maakte daardoor wel een aantal geluiden, die wat weg hadden van binnenwaartse ontploffingen. Gelukkig vloek ik nooit en zei ik iets als potverdoosje.... .not. Wat baalde ik hiervan. Beter zijn en toch met 2-0 achter staan. Ik hield mij maar wat rustig langs de kant, ik zag wel dat de meiden toch gefocust bleven. En toen gebeurde er iets met het elftal. Je weet wel zo'n onvoorspelbare schittering, die je met kerst wel eens uit de kerstboom ziet komen. Een knipoog van en engeltje. Wij scoorden laat in de 2e helft de 2-1. En de koppen van de meiden straalden, "tuurlijk is toch logisch wij geloven er in en wij gaan dit winnen". In no-time lag de 2-2 er in. En daarna zelfs de 2-3!!! Ik geloofde mijn ogen niet. Dik kippenvel over mijn rug. Een gat in de lucht. En coole meiden op het veld. Vanaf de 2-0 achterstand ging onze MC1 geweldig voetballen. Een ongenaakbare Marleen strooide met steekballen. Jesse was niet voorbij te komen. Haar directe tegenstander werd helemaal gek. Sammy Jo en Charley speelden voorstopper als nooit te voren en aren beresterk. Sara en Rudy voerden foutloos hun laatste linie spelletje uit. Het spel openen en kantelen, werd heel natuurlijk uitgevoerd. Alsof ik op het trainingsveld stond. De vier trainers van ARC rondom het veld, werden bozer en bozer op hun meiden. Later sprak ik nog met die meiden en vertelden dat zij zelfs bang voor hun eigen leiders waren, omdat zij de wedstrijd hadden laten gaan. Beste lezer, ARC is een goed team met leuke meiden, maar zaterdag hadden zij de pech om tegen ons te spelen. Een ongenaakbaar klasse team, waar alles klopte. Totaalvoetbal volgens Michels. Na het fluitsignaal stond ik nog even te kijken hoe jullie van het veld af gingen. Eigenlijk deden jullie dat wat verlegen. Plotseling weer die kleine meisjes, die dan weer giechelend en kletsend richting kleedkamer gaan. Door de felle en koude wind traanden mijn ogen... Op dat moment had ik door dat wij met veel publiek hadden gevoetbald. Er was ook een grootouder delegatie voor Romy Asberg. Oma had geen betere wedstrijd van haar kleindochter kunnen uitpikken. Alle ouders en geliefden waren trots op deze prestatie. In de kleedkamer samen met Mariska sprak ik weer de Julia woorden: "petje af, diepe buiging". Weer terug op de vereniging vertelde ik iedereen het verhaal. Ik kan mij voorstellen dat en aantal dachten: kapsonesleier die Leo. Maar dat maakt niet uit; ik was er tenslotte bij! 's-avonds ben ik met mijn nieuwe auto naar de haven van Rotterdam gereden. In de gure winternacht zat ik alleen achter het stuur en staarde naar buiten en keek nergens naar. Ik dacht aan die middag in Alphen aan de Rijn en sabbelde op een fishermansfriend.

Tot volgende week.

ps1: Wijf 1 van de wedstrijd: Romy Asberg

ps2: Wijf 2 van de wedstrijd: Romy vd Helm

ps3: Wijf 3 van de wedstrijd: Marleen Vogels

ps4: Wijf 4 van de wedstrijd: alle andere meiden

ps5: Jamie, Samantha en Sammy Jo, onwijs bedankt voor het meegaan en meedoen!

ps6: Romy R en Chelle. Beterschap meiden!

ps7: Mariska lacht het lekkerst van RKAVV

ps8: Luc bedankt voor het vlaggen.

Onze meiden van de E8M moesten "uit" tegen DSO in Zoetermeer. Helaas kon Michelle er in verband met ziekte niet bij zijn. Hierdoor kon ook Marcel niet komen, dat was erg jammer. Het leideren van de E8M is een heel aantrekkelijke job. Na het mailtje van Marcel hebben wel 6 vrijwilligers, waaronder ik zelf, zich aangemeld om onze talenten te begeleiden in Zoetermeer. In de afgelopen week hebben wij dan ook 3 examens en praktijkproeven moeten doen om het leideren te winnen. Na veel huiswerk, tijd en knokpartijen was ik de winnaar. Ik heb weer vrede gesloten met mijn concurrenten en met frisse moed stond ik zaterdag om 6.30 uur op, om de wedstrijd voor te bereiden. Met een aanvallende opstelling wilde ik de DSOers verslaan. Iedereen was op tijd en wij reden naar Zoetermeer voor de belangrijke wedstrijd. De meiden hadden het winnen in hun ogen. Ze waren geconcentreerd. "The eye of the tiger". In de voorbespreking kreeg iedereen de taken en Anouk deed voor hoe je een doelpunt moest vieren. De beweging heette de zeehond. Op een grasveld zonder gras en in de koude ochtend deden de meiden een warming up. Dat deden zij gedisciplineerd. Even later kwam de horde van DSO op het veld. Een zooitje ongeregeld en in 3 verschillende tenue's. We begonnen de wedstrijd onder begeleiding van de nieuwe scheids: De vader van Lara! DSO had maar 1 taktiek en dat was zo hard mogelijk tegen de bal aantrappen. Hun leider stond verschrikkelijk te schreeuwen en wat hij schreeuwde sloeg nergens op. Wij hadden in het spel de acties en het overspelen. Ik begreep allen niet waarom wij niet direct konden scoren. En nee hoor, DSO scoorde eerst... Ik baalde en de meiden ook. Maar goed, na dit doelpunt hoorde ik, gerommel langs de lijn. "Er staan 9 DSO spelers in het veld..." en wij speelden maar met 7 meiden. Nu begreep ik het. Door deze laffe daad had DSO een voorsprong onterecht verkregen. Balen dat je hier niks aan kunt doen. Met 7 tegen 7 bogen wij wedstrijd om naar een voorsprong. Laat in de tweede helft flikte DSO het weer om met 9 voetballers te spelen. Ik ben toen helemaal uit mijn panty geschoten. Jill zei later tegen mij: jij was boos hè Leo! Ja dat was ik, zooveel onrecht daar kan ik niet tegen. Ik hield de eer aan mijzelf en dacht dat wij met 3-2 zouden winnen. Maar jammer, jammer, jammer het DSO zooitje scoorde de gelijkmaker. 7 stoere meiden hadden van 9 slecht voetballende jongens met een leipe leider gewonnen. Alleen staat er op het wedstrijd formulier dat wij hebben gelijkgespeeld. Wij weten wel beter hè meiden? Los van de wedstrijd zag ik een echt E team voetballen. goed verdedigen mooi middenveldspel en prachtige aanvallers. Jullie worden de volgende generatie van super speelsters. Ik denk dat de KNVB maar gauw moet komen kijken. De kanjers op een rij:

Kimberley: Is een keeper die goed kan voetballen. Deze wedstrijd heeft zij magistraal gekeept. En dan die geweldige spelhervattingen! Ik denk dat Andreas heel trots op je is, na deze wedstrijd.

Larissa heeft in haar eentje als laatste vrouw niets weggegeven aan de tegenstander. Altijd op het goede moment en altijd maximaal voetballend! Klasse!

Anouk heeft op verschillende plekken gespeeld en gaf zoveel dat het kaarsje laat in de 2e helft uit ging en zij vroeg om een wissel. Heel goed gespeeld Noekie.

Chelsey is de architect van de E8M. Heel gracieus voetbalt zij met haar hoofd. Zoekt de aanvallers en pakt ook stiekem haar tegenstander hard aan. (Ok Chelsss ik zal je vader niet ontslaan als trainer van het eerste van RKAVV)

Yentl, het was goed om je weer te zien. Kom weer eens wat vaker trainen. Je speelde super op het middenveld en kan de tegenstander goed uitschakelen. Ook is je schot lekker hard.

Jill doet met haar buitenkantje voet de mooiste passes. Met haar mooie bruine ogen speelt zij met haar hart en is zij gevoelig voor stemmingen. Je hebt ook geweldig gevoetbald!

Laure heeft je vader veel voorkeurstemmen gekregen? Jij hebt weer heerlijk vrij gevoetbald. Op de rechtsbuiten ben jij technisch begaafd met mooie tuukjes. Super gespeeld!

Janna linkerbeen, ga ik je noemen. Jij zal altijd een linksbuiten van grote klasse blijven. Je bent heel gretig op de bal en prachtig fanatiek. Je hebt weer gescoord, want jouw ballen zijn door een keeper niet te stoppen. Goed gedaan!

Lara is nu officieel MIJN schoffie. Met haar wapperende haren en haar enorme loopvermogen heeft ook zij mijn hart gestolen. Op training pest ik haar nog wel eens (je bent gek, kletsmajoor enz) Maar wat heb jij een loopvermogen. Je bent de slagroom op de voetbaltaart!

Met deze meiden hebben wij het gedaan. Bedankt voor mijn mooie voetbalzaterdagochtend. Mijn hele dag is verder goed gelopen en dat kwam door jullie. Tot volgende week met de training.

Ps1: Vader van Lara, bedankt voor het fluiten en voor je dochter.

Ps2: De leider van DSO E15 gaat op voor de prijs: "slechtste en luidruchtigste leider ter wereld"

Ps3: De enige echte uitslag is: 2-3 voor ons!!!!!

De voorjaarscompetitie wordt zwaar, dacht ik aan het begin van dit jaar. AGE was voor ons een onbekende tegenstander. Het is de najaarskampioen van de andere 1^e klasse groep. Op voorhand dacht ik een zware opgave.

Drie meiden konden jammer genoeg deze zaterdag niet meespelen. Chelle, die langdurig is geblesseerd. Door een hamstring blessure kon Lisanne niet meespelen. En op de wedstrijd ochtend kreeg ik een telefoontje van Carenka haar vader dat Carinka te ziek was om te spelen. Nou meiden alle drie heel veel beterschap we hebben jullie echt gemist. Was het zaterdag ochtend toch weer eens stress omdat ik maar over 10 meiden kon beschikken. Ik ben bedelend langs alle meiden de D5M gegaan, maar om allerlei redenen kon en wilde weer niemand met ons mee. Gelukkig verzamelde Samantha (MC2) heel vroeg voor haar eigen wedstrijd en ik heb haar meegenomen, zonder toestemming van de leider van MC2. Het water stond mij hoog aan de lippen. Met dit stukje alsnog excuses naar de MC2. Later bleek dat MC1 en MC2 beide met precies 11 meiden hebben gespeeld (zonder wissels dus)

AGE is een Rotterdamse fusievereniging onder de rook van Rotterdam Airport. Een satelliet vereniging van Feyenoord. Een half uurtje eerder vertrokken naar Rotjeknor. Een prachtig complex. Na mijn peptalk voor de wedstrijd ging ik zelf naar buiten om te kijken naar de warming-up van de tegenstander. Daar zag ik wat mooie acties en ik had weer zoiets als: ik hoop dat wij er tegen opgewassen zijn. De aftrap vond plaats in de mist op een mooi grasveld. De eerste helft viel mijn bek open van verbazing. Wij waren superieur! AGE kwam er niet aan te pas. Voetballend, positioneel, fysiek en technisch waren wij beter. Geloof mij, mijn verwachtingen over de kwaliteit van AGE zijn echt uitgekomen. Maar wij waren gewoon veel beter. Tegen Mariska heb ik nederig excuses uitgesproken, dat ik mijn meiden niet op voorhand beter achtte dan AGE. Met een bulderlach reageerde Mariska: “Tuurlijk zijn ze beter oelewapper!” Over de wedstrijd: Flitsende en soepele acties op rechts door Romy R en Romy H die beide niet te stoppen waren. Snelheid en techniek. En zoooo makkelijk voetballend. Jesse als rechtsback, had het eigenlijk nog her moeilijkst, maar wat een doorzettingsvermogen heeft zij!! De machine op links met Kim en Romy R was gebaseerd op snelheid en randje buitenspel. Ik merkte dat AGE doodsbenauwd was van onze linker kant. Linksachter met Charley, die ik een van de uitblinkers vond, was het voor de vleugelaanvallers van AGE niet te doen om een doelpunt te maken. In haar eerste wedstrijd na haar liesoperatie was Claudia gewoon weer een superspits. Gelijk scorend, beweeglijk en technisch. De variatie en de breedte van onze aanval heeft AGE genekt voor wat betreft de doelpunten. En nu heb ik het nog niet gehad over de as. Sara, Samantha en Marleen. Controle, kracht, overwicht, intellect, inzicht zijn woorden die voor die meiden gelden. Ja, ook Samantha, die toch met ons mee wilde en die op een voor haar onbekende plek stond (voorstopper), speelde als een tijger. Elke keer weer die voet er tussen en altijd de knokpartij aangaan.

Die drie waren niet te slopen door AGE, zij sloopten AGE. Vooral in de tweede helft werd de druk van AGE wel groter. Hoe zij het doet, doet zij het, maar Rudy stond uitblinkend te keepen. Op de lijn en er uit komend. Je denkt wel eens “kom nou” of “die bal heeft zij nooit” maar ja, die spiering heeft haar doel schoon gehouden. Die ene treffer was onhoudbaar, zelfs voor Sar.. Jullie weten allemaal wel dat ik een emotionele oude … man ben, maar ik heb zelden zo’n goeie wedstrijd gezien en daar wil ik wel een fishermansfriend voor opeten. Ik wil Sara toch even speciaal bedanken. In deze wedstrijd heeft zij werkelijk alles gegeven. In de eerste helft had zij al pijn in haar voet. Maar toch de hele wedstrijd blijven voetballen, niet opgeven, nooit opgeven. Ik heb er geen woorden voor, onwijs bedankt namens het hele team en alle toeschouwers. Respect!

’s-Avonds had ik een feest van mijn werk. De openingsact werd gedaan rond het nummer van Black Eyed Peas. I gotta Feelin’ klonk het keihard. Dat heb ik van jullie. Het gevoel is goed, ik stond met kippenvel, omdat ik aan jullie dacht.

PS1: Wijf van de wedstrijd: allemaal

PS2: Romy gelukkig kan je vader een lekke band snel repareren.

PS3: Kim, als je wagenziek bent en dan zo voetballen, klasse hoor

PS4: Paola Bedankt voor het lenen van Samantha

PS5: De MC1 doet de groeten aan het nieuwe meisjesteam F11M

Na een gezellig praatje en het voorstellen aan elkaar gaan we als echte profs naar de kleedkamer voor de voorbespreking.

Voor sommige meiden was het zelfs hun eerste  echte wedstrijd, maar toch was niemand zenuwachtig. Ze weten allemaal al heel veel van voetbal en op de vraag waarom er vooraf een warming-up is wordt eenvoudig geantwoord "omdat het moet". Na de ingooioefening die iedereen gemakkelijk doet gaan we op weg naar het veld. Gelukkig is de mist opgetrokken en vinden we het veld snel.

Er staan al heel wat toeschouwers en ook de tegenpartij van Voorschoten '97 is er al. Met veel aanvallers in het team belooft het een leuke pot aanvallend voetbal te worden. Voor het fluitsignaal klinkt staat er gelukkig ook nog een prima keepster in de goal. Dankzij de prima bege(leidende) scheidsrechter Herman weten de meiden na een vijftal tegendoelpunten precies waar de aftrap moet worden genomen. Vanaf diezelfde middenstip schoten ze de bal steeds de goede richting op. Helaas konden we nog geen doelpunt maken.

Na rust ging het beter en beter en scoorden we zelfs 2 keer! Het juichen, wat we niet geoefend hadden, deden ze geweldig. Al met al stonden de meiden met veel lef en de juiste instelling te voetballen. Elkaar helpen en aanmoedigen, ook met de penalties. Eline, Jessica, Marise, Monisha ,Quinty 1 en Quinty 2 ,Sandy en Sita jullie hebben de 1e wedstrijd geweldig gevoetbald. We zijn allemaal heel trots op jullie en als jullie goed blijven trainen dan zien we volgende week weer een mooie wedstrijd! 

PS1: Jessica en Quinty goed gekeeped.

PS2: Sandy mooi gescoord en gejuicht.

PS3: Marise geweldig verdedigd.

PS4: Sita, Quinty, Monisha en Eline een hele goede 1e wedstrijd. Prima gevoetbald.

PS5: Kimberley (vaste supportster) lekker tikkie bij die penalty.

PS6: Herman bedankt. Je kreeg ook nog een speciaal compliment van de tegenpartij voor alle uitleg etc.

PS7: Jan-Willem en Leo bedankt voor de onderhandelingen.

PS8: volgende week onze 1e uitwedstrijd. Leuk!

Het was el even wennen zonder Marise, Teddy, Sandy en Quinty in het veld en Theo langs de lijn. Die zitten nu allemaal bij de F11M. Maar weet iemand waar Yentl zaterdag was? In ieder geval niet bij VUC zaterdag. De overige negen meiden (Kimberley, Michelle, Larissa, Yill, Chelsey, Janna, Laure, Lara, Anouk) waren er wel en die hebben als leeuwen gevochten tegen de grotere jongens van VUC E4. Nadat we door een prachtige counter met een laatste tikje van Lara op 1-0 voor waren gekomen, verloren we uiteindelijk met 7-1. Aan de inzet lag het niet, want die was formidabel (tot de laatste minuut). VUC won alleen maar met zo veel doelpunten verschil, omdat een paar jongens van afstand ontzettend hard konden schieten en van die ballen vlogen er een paar onhoudbaar de goal in. Dus ondanks de nederlaag een compliment van de coach voor de inzet en het goede spel. Maar eigenlijk maakte een jongen van VUC en een ouder van een ander team van VUC later aan de bar het mooiste compliment. Ik hoorde hen met elkaar het volgende gesprek hebben. De jongen zei: “We hebben met 6-1 gewonnen tegen meisjes, maar die waren zeker al 14 of 15. Ze gingen er keihard in.” Die ouder zei toen: “Ja, ik heb een stukje gezien. Die meiden konden zeker goed voetballen.” Het deed me heel erg goed dat te horen en vond het helemaal heerlijk om te kunnen zeggen dat die meiden nog lang geen 14 of 15 waren, maar “pas” 10 en sommigen zelfs nog maar 9.

PS 1: Kan iemand een goede yell bedenken?

PS 2: Waar staat RKAVV nou eigenlijk voor? De oplossing van Ton Overmeire vonden we te saai. Misschien Rode Krijsende Aanvallende Voetballende Vrouwen?

De meiden van de MC2 zijn niet allemaal makkelijk in omgang. Daar hebben wij een middagbijeenkomst aan gespendeerd om hier wat orde en netheid in aan te brengen. Daar wil ik het in dit stukje helemaal niet over hebben. Ik wil het wel hebben over de wedstrijd tegen Foreholte. Heel gehaast heb ik aan het begin van de wedstrijd een opstelling in elkaar geflanst. Ik moet zeggen dat ik van veel meisjes individueel wel weet hoe ze moeten voetballen en dat ze er goed in zijn. Maar het hele team in een wedstrijd had ik nog niet vaak meegemaakt. Ik heb een hele sterke MC2 zien voetballen. Heel veel enthousiasme en inzet. Een hele goeie Kimberley, Samantha, Sammy Jo, Nora en Sharon. Maar eigenlijk moet ik iedereen benoemen. Ook moet ik bekennen dat Sam ook in deze wedstrijd weer van wereldklasse was. Samantha scoorde de gelijkmaker, iedereen was blij. Deze wedstrijd is het bewijs dat MC2 er staat en dat de voorjaarscompetitie rekening met jullie gaat houden.

ps1: Sharon, super keeper, kun je nagaan hoe goed je bent als je de ballen ook met je handen pakt.

ps2: Jamie, Sam, Sammy Jo en Samantha hebben dus gewoon 2 wedstrijden gespeeld. Bikkels!

ps3: Mariam, beterschap!

ps4: Alysha, moet nog even zoeken naar haar plekje, maar heeft al heel goed gevoetbald

ps5: We maken al vorderingen op het aanstellen van een nieuwe trainer... Wordt vervolgd

Na de taaie decembermaand breekt weer de geweldige maand januari aan. Eindelijk de saaie Sinterklaas, saaie Kerst en oud en Nieuw afgelopen. Gewoon een winterse maand met als hoofdingrediënt: VOETBAL!! Na een lange periode van rust en overdaad worden de wedstrijden weer gespeeld. Onze jaardoop was tegen de meiden van Jodan Boys. Ik blijf het een rare naam vinden voor een voetbalvereniging. De prijsvraag van deze week is: Hoe komt Jodan Boys aan hun naam? Inzendingen hieronder bij feedback.

De voorjaarscompetitie kent nu alle sterke MC1 teams tot in de verre omgeving. J.B. is hier een mooi voorbeeld van. Lekker vroeg verzamelen, nog even bij onze zusters van de E8M kijken en alle meiden druppelden op tijd binnen om aan de eerste 2010 wedstrijd mee te doen. Naast de geblesseerden waren ook Charley en Romy R niet aanwezig omdat die zo nodig moesten feesten ;) Gelukkig kwamen Jamie, Samantha, Sam en Sammy Jo ons helpen.

Dit was weer eens een echte wedstrijd. Spannend als de nieuwe James Bond. Met veel plezier en veel leed. Een wedstrijd met 2 totaal verschillende speelhelften. Een wedstrijd met veel goed voetbal van 2 teams. Maar helaas ook een wedstrijd die wij hebben verloren. Maar ik treur niet. Ik ben heel trots op jullie.

In de eerste helft hadden wij het moeilijk J.B. was op alle fronten sterk. Wij holden er achteraan en wij probeerden toch ons eigen voetbal te spelen. Vooral de achterhoede had de handen vol aan de goed voetballende tegenstander. Maar wij hebben Kim. Ik zette haar op linkshalf, omdat zij met haar geweldige rechterbeen altijd zo verrassend als een Overmars naar binnen kapt en dan verwoestend uithaalt met rechts. En dat is precies wat gebeurde in de eerste helft. Een prachtige goal! J.B. speelde op dezelfde manier door, maar wij kregen iets meer grip op de wedstrijd. Toch gingen wij rusten met een 1-2 achterstand. In de rust veranderde ik de opstelling. Carinka speelde super als linksback maar werd in snelheid door hun rechtsbuiten afgetroefd. Ik liet Kim zakken naar linksback en Carinka naar links half. Gelukkig werkte dat. Het overgrote deel van de 2e helft domineerden wij en wij kwamen dan ook terug, door Romy Asberg, tot een, op dat moment, verdiende 2-2. Het enige wat jammer was aan deze wedstrijd, is dat wij 2 opgelegde kansen (enorme kansen) niet konden afmaken. En dan gaat de voetbalwet in werking: maak je ze zelf niet, doet de tegenstander het wel. in de laatst paar minuten werd het 2-4. Toch een compliment aan het team. Zowel werkend, als technisch hebben jullie hoogstaand gevoetbald. Het collectief blonk uit. Onze gastspeelsters uit de MC2 deden het ook heel goed. Jamie had het heel moeilijk maar voetbalde erg goed in haar opdracht. Sam heeft een topwedstrijd gespeeld. Samantha is echt een type voetballer, die in moeilijke omstandigheden op haar best is. Sammy Jo ontwikkelt zich heel snel. ze is gretig, lekker aggressief en kan al heel goed op het middenveld spelen. Bedankt dames! Omdat ik zelf direct door moest met de MC2, kon ik niet even napraten in de kleedkamer. Maar via dit stukje, dan nu toch even alle complimenten van de trainer! Tot volgende week.

ps1: Wijf 1 van de wedstrijd Kim

ps2: Wijf 2 van de wedstrijd Lisanne (maar een half uur gespeeld door blessure) Toppie gespeeld

ps3: Jamie, Sam, Samantha en Sammy Jo, onwijs bedankt voor het meedoen!

ps4: Claudia en Chelle. Beterschap meiden, kom gauw weer opgeknapt terug!

ps5: Ik heb maagproblemen door 1,5 zak trekdrop. Ik vertel maar niets over mijn ochtend belevenissen..

ps6: Mariska, wilde in de kleedkamer niet met mij slowen. Jesse walgde al bij het idee....

ps7: Mariska, heeft haar oude waterzakvorm weer te pakken.

De E8M heeft een hele goeie elftalbegeleiding. Theo, Marcel en Ryanne is een super trio, die de lady's van de E8M helemaal vertroetelen. Op zo'n zelfde manier heb ik ook mijn hart aan hun verpand. Twee dagen in de week train ik die meiden. Technisch zijn ze vaardig, tactisch verbazen ze mij steeds vaker en ze zijn vreselijk lief. Ik kijk uit naar die twee trainingsdagen. Ik kijk er naar uit als ze met vreselijk veel inzet trainen. Ik kijk er naar uit als ze lachend weer eens ongehoorzaam zijn. Gelukkig lukt het mij door wat vroeger op te staan op de zaterdag, ook hun zaterdag voetbal mee te maken. De eerste helft heb ik kunnen zien. Ja, natuurlijk zagen wij allemaal dat de Wilhelmus jongetjes te sterk waren voor onze kanjers. Maar juist in deze wedstrijd was ik erg trots op mijn meisjes. Jullie hebben heel goed gespeeld.

Even allemaal in de schijnwerper:

Anouk: Super inzet, doelgericht en heel sterk

Chelsey: De architect van de aanvalsopbouw

Janna: Goed gekeept, maar met haar gouden linkerbeen is zij vreselijk goed

Jill: Op links voetballen en dan met buitenkantje rechtervoet boogballetjes geven.

Kimberley: De voetballende diesel, vindt het voetballend heel goed met Chelsey

Lara: Het schoffie, met haar tomeloze loopvermogen... en rode schoenen

Laure: De technicus, met een sterke manier van voetballen voor zo'n kleine erwt

Larissa: Samen met Michelle de beste verdediging ter wereld

Michelle: Samen met Larissa de beste verdediging ter wereld

Marise: De meest gepeste voetballer door de trainer, die een mooie techniek heeft

Teddy: Mijn rechtsbuiten, probeert het altijd zooo goed te doen en reageert altijd op coaching

Yentl: Vrolijke Yentl, die prachtig kan voetballen en ook heel veel inzet heeft

Ik denk dat ik een brief schrijf naar de KNVB, dat zij het wedstrijdformulier van zaterdag maar moeten verscheuren. Ik hoop dat het lukt!

Tot op de training.

Na al het slechte weer brak deze zaterdag zonnig aan. Een bijna winterse ochtend met een heerlijk zonnetje op je gezicht. De Meiden moesten aantreden tegen Soccer Boys. Dit team staat er in de competitie slecht voor, waardoor ik aanleiding zag voor een experiment. Mijn op dat moment geniale idee was om Carinka als laatste vrouw in te zetten zodat Sara en Marleen meer naar voren konden spelen. Bovenal was iedereen blij met de wedstrijd. Ik heb SB de kleedkamer gewezen (overigens weer een enthousiast team met vrolijke meiden.) Samen met Mariska het praatje in de kleedkamer gehouden. Jamie en Samantha van de MC2 gingen ons helpen, na het afmelden van Claudia en Romy Asberg. Heerlijk dat wij bij afmeldingen altijd enthousiaste en goede voetballers kunnen krijgen uit de MC2. De trainingen van de afgelopen weken, waren echt een plezier om te doen. De trainingen had ik best zwaar gemaakt en ik zat jullie flink op de huid. Zelfs meiden uit de E als uit de MC vinden het  leuk om een uur extra (na hun eigen training) nog eens met ons mee te trainen. De C kweekvijver is geweldig! Het praatje was gezellig en de meiden waren klaar voor de wedstrijd. Ik ging nog even naar de kantine voor een bakkie. Ik zag door het raam dat de Anoukies helemaal zelfstandig op veld 5 een warming up deden. Strak op 1 lijn. Ik glimlachte en was trots. De wedstrijd begon en in no-time lag de eerste er al in. Romy H was de dader. Ik voelde al wel dat wij deze wedstrijd zouden winnen. Toch speelde SB best fel en goed. Af en toe kwamen zij er gevaarlijk uit. Carinka en Sara speelden onwennig op die geforceerde plekken. Samantha kon het op rechtshalf goed vinden met Lisanne op rechtsvoor. Het 3^e doelpunt was hiervan een direct gevolg. Combinatie en openen naar links en tata… Lisanne scoorde vanaf links (jaja) een prachtig doelpunt. Met een kleine voorsprong gingen wij rusten. Ik was getergd, mijn experiment werkte niet en ik wilde het toegestroomde publiek verwennen met ons normale aanvalsspel uit de Nederlandse school. De tweede helft speelde Jamie ipv Samantha op rechtsvoor. Marleen speelde in de spits, Lisanne voorstopper, Romy H op 10 en Sara is vertrouwd als laatste vrouw. De leeuw brak los. SB kwam er niet aan te pas. Vleugelspel veel kansen en 4 doelpunten waren te bewonderen in die 2^e helft. Jamie blijkt een echte aanwinst combineert goed en speelde steeds vrijer. Zelfs de bal achter haar standbeen halen en daardoor Marleen laten scoren, was klasse om te zien. Ik was vooral voetballend heel tevreden. Sara hield het gewoon dicht. Lisanne voorstopte ver naar voren. Jesse en Charley duwde het team in de aanval en Romy H was een mooie regisseur op het middenveld. Carinka en Romy R blijken echte halven te zijn die voor de spitsen heel goed werk leverden. En de aanvalslinie Kim, Marleen en Jamie maakten deze team effort tot een succes. Ik denk dat het publiek tevreden was. Al die moeders stonden trots te glimmen. In dit voetbal gedruis vergat ik Rudy helemaal. Zij heeft zich stierlijk verveeld. Niks te doen gehad. Komende zaterdag tegen Zoetermeer zal anders zijn. Het laatste doelpunt was de 3^e van Marleen. Een prachtige “Bergkamp” goal. Alleen op de keeper af en een lob over haar heen. Voor mij een goede reden om haar te wisselen! Een publiekswissel en om haar te sparen voor de Dames1 wedstrijd. Zij was nog aan het juichten toen ik riep: “Marleen wissel!” Marleen riep “ik wissel Leo?” Daar maak ik als coach geen vrienden mee… Maar meiden, al met al was het een geweldige zaterdag. Zaterdagavond heb ik starend naar de ballen in mijn kerstboom de lichtjes er in zien vonken. Ik telde 12 vonkjes. Ik weet zeker dat die vonkjes, door de Kerstman zijn verstuurd uit Groenland. Een vonk voor iedere MC1 voetballer. De hele nacht ben ik op gebleven om te kijken of er meer boodschappen zouden verschijnen. Rond 3 uur ’s-Nachts kreeg ik een boodschap over Zoetermeer uit van komende zaterdag. Tot volgende week. 

PS1: Laat op tijd weten als je zaterdag niet aanwezig bent.

PS2: Jamie en Samantha hartstikke bedankt voor het meevoetballen.

PS3: Wijven van de wedstrijd: Marleen en Carinka.

PS4: Chelle, Claudia en Romy A, jammer dat jullie er niet bij konden zijn.

PS5: Verboden griep te krijgen komende week.

PS6: Allemaal komende week vroeg naar bed en koolhydraten stapelen.

PS7: Ik wil veel publiek hebben in Zoetermeer!!

Alweer een mooie zaterdagochtend om deze thuiswedstrijd te spelen. Leo had voor ons weer de nodige aanvulling geregeld in de vorm van Rudy, Carinka, Claudia en op de valreep Lisanne. We begonnen de wedstrijd wat later dan gepland; onze scheidsrechter moest eerst zijn eigen wedstrijd uit keepen.

De tegenstander was niet helemaal op volle sterkte, maar dat probleem hebben wij ook al een paar keer gehad en dan is het gewoon roeien met de riemen die je hebt, of in dit geval voetballen met de speelsters die je hebt. En vanaf het begin liep het lekker, Kimberly in de goal hield de aanvallen goed tegen en zelf kregen we ook heel wat kansen. Rudy, geblesseerd aan haar vinger, vond het wel leuk om weer eens te voetballen en was de eerste speelster die zo’n kans goed benutte en de bal er in knalde. Wat hebben we langs de lijn gejuicht, en dat is ook best leuk voor de verandering, dat willen we vaker gaan meemaken.

Ook al was het af en toe wat rommelig en is het nog best lastig om je eigen positie te houden, jullie bleven goed doorgaan en Daphne wist het 2^e doelpunt te scoren, zijzelf was daar geloof ik nog het meest verbaasd over! Samantha kon uiteindelijk na hard werken en een mooi opgezette aanval de 3^e treffer plaatsen.

Claudia die spontaan aanbod om de tweede helft te keepen wist nog een paar aanvallen goed tegen te houden, hartstikke goed en die ene die er toch inging konden we hebben.

Meiden jullie hebben goed je best gedaan en je ziet het, de aanhouder wint. Natuurlijk zijn er ook heel wat ballen langs de goal gegaan, maar ik vind het super van jullie dat jullie het in ieder geval proberen. Wel moet ik tegen sommige meiden zeggen dat ze wat minder lief voor de bal moeten zijn, reageer je lekker af op de bal, beter dan later in de kleedkamer op de muren!!!!

Ik wil nog even tegen Jamie en Nora zeggen dat ik het hartstikke leuk vind dat jullie ondanks blessures toch naar jullie team komen kijken. Rudy wil je alsjeblieft je vader weer bedanken voor het vlaggen en sowieso de meiden van de MC1 bedankt voor het meespelen. En meiden bedenk je, jullie hebben het vandaag beter gedaan dan het Nederlands Dameselftal want die wisten maar een magere 1-1 te behalen!!

Het is niet zo’n lang verslag geworden, uiteindelijk blijkt dat toch nog wel moeilijk te zijn en heb ik weer des te meer bewondering voor Leo die altijd hele verhalen weet neer te zetten.Ik doe mijn best en vind een reactie op het verslag dan ook leuk.

Misschien vinden jullie het wel leuk om zelf een verslag te schrijven of een van de ouders??

Alle ideeën zijn welkom.

Dik verdiende overwinning

Om kwart over 8 (’s morgens) zit al bijna de hele jongste meisjesvoetbalploeg met de aanhang ontspannen (of nog iets slaperig?) aan een ronde tafel midden in de kantine. Zijn ze wel klaar voor deze belangrijke wedstrijd om de derde plaats. Zeker! Ze spelen namelijk elke week een belangrijk duel en zijn wakker en scherp. Dat blijkt altijd bij aankomst in de kleedkamer, alsof ze elkaar weken niet hebben gezien. Een levensecht kippenhok, waar alleen de eieren ontbreken. Maar wat voor haarelastiek haalt Chelsey nu te voorschijn? “Dit is een aanvoerdersband”  zegt Chelsey. “Iemand moet hem dragen en die is dan aanvoerder.” Janna lijkt het wel wat en komt naar voren. In ruil voor de aanvoerdersband wil ze zelfs een wedstrijd laatste man (meisje) staan! Dit omdat Michelle er niet bij is, vanwege een lekker lang weekend weg.

Na een prima warming-up met voorop de kersverse aanvoerder beginnen we precies om 8.45 uur (voorkeurstijd van RKAVV) aan de wedstrijd. Gesteund door alle ouders en supporters langs de lijn, de hoofdleider dames Marcel en de hoofdtrainer van RKAVV en ik dacht Guus Hiddink ook nog gezien te hebben, beginnen we aan de wedstrijd. Later blijkt dat ook onze geweldige, rare, fantastische trainer Leo er is, die prima aanwijzingen geeft, zodat iedereen weer vol gas geeft en tot het uiterste gaat. Maar toch voorzichtig, met de punt naar achteren, beginnen we weer aan ons totaalvoetbal. Met af en toe de aanmoediging PRESSIEEEE van de kant zien we dat onze meiden beter zijn en meer en meer op de helft van de tegenpartij voetballen. Uiteindelijk vlak voor rust scoort Anouk met een strak schot de dikverdiende 1-0.

Na rust komen de jongentjes Jan, Piet, Joris en Korneel van de Scheveningse voetbalschool nog gevaarlijk dicht bij het doel van Kimberley. Die pakt elke keer de bal prima klemvast en zorgt dan altijd snel weer met haar verre uittrappen dat onze middenveld met Chelsey, Yentl en Laure, de bal krijgt. Soms schiet ze zo ver dat direct Anouk, Teddy of Lara de bal krijgt. Prima! Chelsey voetbalde dit keer met een enorme blaar op haar voet waardoor je als je goed keer bijna haar onderkant van haar voet zag. Klasse gevoetbald! Alleen Sandy en Quinty waren vandaag onzichtbaar. (Bleek later dat de een ziek was en de ander een belangrijk feest had) Yill, Janna en Marise (prima verdedigend allemaal) spelen de bal, nadat de SVC had tegen gescoord, weer direct naar voren.

En dan gaat het Leidschendams kwartiertje beginnen. Met positieve spreekkoren van de kant en een goed positiespel en een hoog baltempo (geleerd op de training) rond Teddie het prima af met een mooi venijnig schot. De keeper zag de bal pas toen hij zich omdraaide en naar het net keek. Fantastisch! 2-1. Parapapapapapapaah! Pindakaastijd! Slim spelen we de laatste minuten de bal rond en was de wedstrijd gewonnen. Nog steeds nummer2  Ook de penalties gaan prima, waarbij Kimberley met een snelle voetbeweging, buiten het zicht van de scheidsrechter, (gelukkig nog geen beoordeling met camerabeelden) Larissa helpt te scoren.

De wedstrijdbal in de achterbak roept bij snelle thuiskomst bij de zieke boeg nog even weer het beeld op van vrolijke gezichten op weg naar de kleedkamer.

PS1     Penalties gemaakt door Laure, Larissa, Teddy, Yill ,Yentl en Chelsey

PS2     Bij thuiskomst bleek dat er allemaal rare vlekken op mijn rug en linkermouw zaten.

PS3     Verslag volgende week van Chelsey (je had deze week een goed excuus)

PS4     Het bleken na onderzoek spetters voetbalpassie te zijn. (Leo?) (Klopt Theo, uit al mijn Porieen)

Zaterdagochtend, verzamelen om half 12.

Na een toch wel wat onrustige nacht, want hoeveel meiden komen er, zijn er wel genoeg ouders om te rijden en hoe ga ik het allemaal doen in mijn eentje, zit ik om 11 uur vol  verwachting in de kantine.

De afgelopen dagen heb zich alleen maar meiden ziek afgemeld en van Leo heb ik begrepen dat er geen D meisjes mee kunnen of mogen doen en mijn teller is tot nu toe blijven steken op  9.

Maar om kwart over 11 komen al Denise en haar vader binnen, de 1^e rijder met gelukkig een grote auto is binnen en langzamerhand druppelen de anderen ook binnen tot we op het mooie aantal van 10 meiden zijn, meer komen er niet.

Op naar Den Hoorn, een mooi, vrij nieuw maar zeer winderig complex.

En we zijn gewoon echt goed op tijd, zo vroeg zelfs dat de aan ons toegewezen kleedkamer nog bezet wordt door een hele kudde blote jongens! Sommige meiden wilde nog een 2^e kijkje gaan nemen maar gelukkig heb ik dat weten te voorkomen!

De tegenpartij is in grote aantallen aanwezig, maar liefst 4 wisselspeelster staan er langs de lijn.

Maar toch beginnen we met z’n tienen vol goede moed aan de wedstrijd en meiden jullie hebben gewoon heel erg goed jullie best gedaan.

De tegenstander was gewoon iets te sterk en we miste onze elfde speelster, jullie moesten meer meters afleggen omdat er extra ruimte ontstond en geen een wissel om op terug te vallen.

Daarbij ook nog een paar hele mooie kansen die er net niet ingingen, dus ook nog een beetje pech.

Ik ben in ieder geval heel erg trots op jullie en weet zeker dat het wel goed gaat komen.

We blijven nog even het “nadeel” houden dat jullie nog maar heel kort met elkaar spelen terwijl de meeste vereniging 1 MC team hebben met meiden die dus al vanaf de E’tjes met elkaar spelen.

Dus onze tijd komt echt nog wel.

Als extra’s wil ik even de zus van Nora, Saba, heel erg bedanken voor het meespelen, vonden we echt super van je, en was er bij je eigen wedstrijd ook zo’n leuke scheidsrechter??

Sharon ik ben echt blij dat je weer terug bent, misschien willen jij en Kimberly er eens over denken om  co-keepers te worden want jullie deden het echt geweldig goed.

Alysha je hebt je vuurdoop gehad en was het echt zo eng? Je hebt het heel goed gedaan dus nu snel je inschrijfformulier en foto inleveren.

Als laatste wil ik tegen bijna alle meiden zeggen, heb wat meer zelfvertrouwen, jullie zijn allemaal kanjers dus schiet gewoon op dat goal, dan gaat de bal naast, wat maakt het uit. Na 10 keer naast schieten gaat die bal de volgende keer er misschien wel in, tenslotte is niet geschoten altijd mis!!!

Het meisjesvoetbal is geweldig in opmars, hetgeen ook op de weg afgelopen zaterdag weer goed merkbaar was. Er stond weer een lange file (net zoals bij de Ikea op zondag) vanaf de afrit  A4 richting het veld van Forum Sport. Misschien kwam dit ook een beetje door de haperende tunnellichten of onze grote oude kindervriend Sinterklaas met zijn pieten? Anouk twijfelde of ze wel of niet naar de intocht met haar jongere zusje mee zou gaan.  Gelukkig koos ze toch om te komen voetballen. (klasse Anouk!). Jill heeft denk ik toch nog het puntje van zijn Mijter kunnen zien (in Schiedam?) en kwam nog net op tijd buitenadem voor het 1^e fluitsignaal. Gelukkig hadden we genoeg wisselplaatsen en kon ze eerst weer even op adem komen. Met een geheel fitte meidenploeg (met gelukkig weer Marise, Larissa en Michelle) begonnen we fris en fruitig (volgens mij heeft Leo zelf al het antivirus toegediend) een voor ons weer belangrijke wedstrijd. We speelden tegen de nummer 3, die vlak onder ons stond op de ranglijst.

Na het fluitsignaal van de jonge goede scheidsrechter begonnen we aan de wedstrijd. Met de wind van de zijkant vloog ineens het haar van Janna alle kanten op en zelfs Laure haar veters vlogen in de 2^e helft uit haar schoenen. Vanaf het begin ging de bal sneller dan normaal van links naar rechts en van achter naar voren en zowel onze meiden als de tegenpartij renden erachter aan. Toen Chelsey uiteindelijk de bal weer onder controle kreeg, scoorde Laure een prima marsepeinfijn doelpunt, waarbij de keeper keek, zoals jij kijkt als je Leo voor het eerst ziet. Is die trainer nou serieus, gek, kwaad, aardig of gewoon prettig gestoord? Ondertussen waren er al weer diverse pepernote harde schoten afgevuurd op Kimberley die behalve alle modderspetters ook de bal keer op keer op prachtige wijze uit het doel hield. Helaas lukte het uiteindelijk toch een van de jongens om van dichtbij in ons doel te schieten.

Ondertussen dolde de 4 wissels elkaar met de bal en met hun rekoefeningen bekeken ze de wedstrijd onderste boven op zijn kop aan hun knieën hangend aan het hek. (Leo wat leer jij ze allemaal?) Gaandeweg de wedstrijd lieten we de wind ze gang gaan en bleven rustig rondtikken tot aan de rust. Goed gedaan Quinty, Sandy en Yentl. En toen ..... GEEN  limonade ???. Bij Forum Sport staat de limonade klaar in de kleedkamers. Ze hopen dan dat je daarheen gaat met je team en dat als je dan niet op tijd terugkomt,  ze zelf snel kunnen scoren. Daar trappen we dus niet in. Gelukkig hadden we in de waterzak nog net voldoende water voor iedereen en ook nog een paar spetters voor Jill haar blessure aan haar kuitbeen. (gaat het alweer?)

In de 2^e helft kwam de bal vele malen gevaarlijk dichtbij de doellijn van het goal van ons Kimberley. Die vond dat echt niet leuk en verdedigde haar doel met al haar krachten. Zij  zorgde er voor met haar dappere en soms onnavolgbare reddingen dat we niet achter kwamen te staan. Met al die modder op haar kleding en gezicht zou ze zo Sinterklaas dit weekend kunnen gaan helpen als hulpzwartepiet. Helaas konden we met de snelle counters van Laure, Anouk en Janna, onder luide aanmoedigingen van de vele RKAVV-ouders langs de kant, telkens net niet verder dan hun laatste man (jongentje) komen.

Ok Leo waar kunnen al die meiden hun schoen zetten, want deze meiden verdienen behalve een zwaar bevochten punt veel meer. In deze wedstrijd, waarin iedereen keihard heeft gewerkt, waarbij ze zelfs de jongens letterlijk terug moesten duwen (schouderduwtjes uiteraard) en waarbij ze als leeuwen hun doelgebied balvrij moesten vechten, bleek maar weer eens goed dat ze ook voor elkaar door het vuur gaan en ik denk stiekem toch ook een beetje voor hun maffe trainer.

PS1 penalties gescoord door Yill, Larissa, Michelle, Anouk en Marise. (Laure op de paal)

PS2 penalties was 3-5 voor ons, dus uiteindelijk 4-6 weer gewonnen.

PS3 Chelsey schrijft volgende week een verslag. Wie nog meer?

Zo de wind over de zaterdag wapperde, wapperde mijn humeur voorafgaand aan de wedstrijd. In de loop van de afgelopen week vielen onze meiden van de MC1 en MC2, door de varkensgriep, bij bosjes. Lisanne, Romy A en Jesse meldden zich op tijd af omdat zij met rode blosjes en rillend in bed lagen. De schatjes worden gelukkig door hun ouders gruwelijk verwend. Dames ziek goed uit en wordt snel beter. Deze laffe virusaanval betekent voor een trainert wel problemen. Op vrijdagavond ben ik dan ook wanhopig op jacht geweest naar meiden die ons konden helpen. De MC1 had maar 10 meiden tot hun beschikking en de MC2 had er zelfs maar 8. Ik was bijna overtuigd, dat de D-meisjes in groten getale met ons zouden willen meedoen. Het antwoord was “nee”, maar Peter zou de andere meiden op zaterdag ochtend vragen. Nog steeds was ik optimistisch, maar in de loop van de zaterdagochtend kreeg ik het bericht dat niemand van de D5m wilde. Ik zeg maar eerlijk dat ik hier stevig van baalde. Alle MC meiden zijn nooit te beroerd om op zaterdag na hun wedstrijd andere teams te helpen. Nu hadden wij hulp nodig en die was er niet. De MC2 heeft haar wedstrijd dus met 9 meiden gespeeld en met 6-0 verloren. (Naar omstandigheden toch een goed resultaat!) En wij de MC1 hebben onze wedstrijd met 10 meiden gespeeld. Dit was de oorzaak van mijn wapperende humeur. Nu nog, want ik besteed veel te veel ruimte hieraan in dit verslag. Dus nu maar gauw verder over onze wedstrijd.

Onderweg naar “Het Noorden”, volgens Google maps een uur rijden, hebben wij wel kunnen genieten van de Hollandse omgeving. Kluitjes met zwart-wit gevlekte monsters (dat waren koeien kreeg ik later te horen) en bewegende knotten wol (schapen) hebben wij gezien. Ook de prachtige groene velden (weilanden) waren prachtig om te zien. NSV’46 is een nette vereniging. Wij speelden ook tegen best een goed team. Voor het begin van de wedstrijd, heeft  Mariska een overijverige vrijwilliger die, bureaucratisch onze pasjes controleerde en heel irritant wilde dat wij twee meiden niet mochten opstellen, effe flink op haar nummer gezet. Madam droop af en Mariska liep triomfantelijk naar mij toe. Ze glimlachte heeeeel fout! Haha.

De wedstrijd begon en onze kids waren direct al beter dan NSV. Toch werd in de eerste helft de tegenstander door een paar uitblinkende meiden aan hun kant  beter. Na een 0-1 voorsprong in de eerste helft gingen wij rusten met een 2-1 achterstand. Het was geen makkie. Middenveld en aanval ging erg goed, alleen verdedigen deden wij ongelukkig. De tweede helft was different cook. Grote delen van de 2^e helft hebben wij (ja met 1 man minder he..) de tegenstander weggespeeld. Oogstrelende aanvallen en prachtige doelpunten. Apetrots waren de meegereisde ouders en ik. Na een blessuretijd van 4 uur hebben wij gewonnen met 3-4!! Helemaal top! Deze meiden hebben het geflikt:

Rudy: Eigenwijs en snel geïrriteerd heeft Rudy haar eerste helft, die niet goed was in de tweede, helft goedgemaakt. Op de lijn is zij een geweldige keeper. Alleen de spelhervattingen moeten sneller en eigen meiden aanspelen.

Sara: Door het gladde eld was Sara wat ongelukkig. Ze moest ook wennen aan haar directe tegenstander. Maar haar tomeloze inzet heeft het uiteindelijk gewonnen. Keihard gewerkt!

Chelle: Geen vertrouwen in jezelf, maakt je onzeker. Je hebt een goeie wedstrijd gespeeld. Ik vind wel dat je meer de wedstrijd moet lezen en dan daar beter op reageren. Heb dat vertrouwen in jezelf en doe het gewoon.

Charley: Ik heb een back die een hakkie durft te geven. Over de hele wedstrijd gezien heb je geen fouten gemaakt. Toch maak ik mij altijd zorgen over je start snelheid. Maar ik geef toe, je kan het altijd corrigeren en daarom heb je het toch weergoed gedaan!

Carenka: In de kleedkamer zei ik dat je een aantal keren niet goed zat, maar ik heb zo vreselijk veel respect voor je. Je hebt op een voor jou vervelende positie, voetballend, tegen een snel en sterk meisje een geweldige prestatie geleverd. Jezelf wegcijferen voor het team, niet mopperen, blijven voetballen en keihard gewerkt. Kippenvel en onwijs bedankt, Jesse kan trots op je zijn.  

Kim: Je bent wat mij betreft deze wedstrijd uit de kast gekomen. Je voetbalt nog niet lang, maar jij hebt een geweldig talent. Jij bent een nieuwe Overmars. Snel goeie techniek, prachtige kap bewegingen en een enorm hard en zuiver schot! Uitblinkertje!!!

Romy R: Soepel voetballen, veel inzet, nadenken als je voetbalt en een enorme drive om het goed te doen. Jij bent een ideale voetballer, die anderen beter laat spelen. Super gespeeld aangenomen dochter…

Romy H: Roompie, je bent een mooie en een frivole voetballer. Ik mag je graag pesten met gemiste kansen. Dat is een vorm kwestie. Dat je goed kan voetballen bewijs je altijd wel. Ik vind je steeds meer een rechtshalf of een rechtsvoor, in plaats van spits. Maar goed gedaan weer!!

Marleen: Rots in de branding. Nog steeds wil ik dat je nog meer de leiding neemt. In de eerste helft zag ik je heel vaak het spel verleggen en als je dat ziet heb je echt talent! Je scoort direct vanuit een corner…. Ja je leest het goed! Je schoten zijn beangstigend voor de tegenstander. En last but not least, zelfs je beugel zet je in, in de strijd!

Claudia: Rechtsvoor en spits. Je hebt hiervoor het killers instinct. Achterlijn halen en zuiver voorzetten. Waar haal je het vandaan? Waarschijnlijk uit je thermo maillot

Jullie lezen dat ik naast de aandachtpunten, vreselijk trots op jullie ben. Talent en inzet. Met elkaar en individueel. Vrolijk maar ook soms verdrietig. Met Mariska en Leo. Lachen en ernstig. Ach ik stop maar anders word ik versleten voor een oud mannetje op het balkon van de Muppetshow.

Laat waren wij weer terug op de vereniging. In de commissiekamer kroop ik dicht aan tegen een leider van het zaterdag 2 team. Mijn geknuffel beviel hem niet want hij had mot met een bezoekend team. Ik voelde mij wel geborgen zo tegen hem aan. Met gloeiende wangen, met een warm gevoel in mijn lijf, met het maagzuur van de sloot koffie, ging ik op weg naar huis. Ik reed via Hoek van Holland waar ik 3 uur op het klamme zand heb gezeten. Aan de horizon gloeide het goud van de zon er onder. Stil, met glijdende boten die de kust achter laten. Daar had ik het gelukzalige gevoel, die brok in mijn keel, die traan over mijn gloiende wang en de spetterende boer nog van de koffie..

Tot volgende week!   

Ps1 Wijf van deze wedstrijd: Kim Bakker

Ps2 Wijf van de vorige wedstrijd (geen verslag van) Marleen, mdet gewoon 4 doelpunten.

Ps3 Mariska heeft moeite met bekertjes vullen

Ps4 Op tijd komen is aanwezig zijn op het verzameltijdstip. Ga je rechtstreeks laat het dan ruim op tijd weten. (afgesloten tunnels daargelaten) Er zijn normaal gesproken maar 3/4 meiden op het afgesproken tijdstip aanwezig. Te laat is wissel (ook de keeper).

Op de vroege morgen verzamelden we bij RKAVV. De meeste waren nog niet echt wakker.

We reden naar Monster(een tip als je wakker wilt worden moet je bij Leo in de auto gaan). Rond half negen kwamen we daar aan in de stort regen. Na een kort praatje door Leo bij gestaan door de moeder van Kimberley, gingen we naar het veld een warming up doen. Al na een paar minuten wilde de scheidsrechter beginnen omdat hij bang was dat het veld afgekeurd zou worden. We begonnen wat minder sterk waardoor al snel het eerst tegendoelpunt viel. Maar met Mirjam en Sam als centrale verdedigers ging de tweede bal er nog niet in. Nienke O. speelde als rechtsachter goed de kleine aantal ballen die ze doorliet pakte ze weer snel af.

Nora speelde op linksachter daar stond een goed voetballend meisje maar Nora bleef proberen om de bal weg te spelen. Voor Kimberley was het haar 2^e wedstrijd. Ze schoffelde haar vrouwtje telkens onderuit wat veel balbezit betekende. Sammy-Jo speelde de eerste helft als linkshalf ze zakte goed mee terug en ging goed mee naar voren. De tweede helft speelde ze als spits en creëerde ze goede kansen. Nienke R. speelde als links voor en creëerde vele kansen voor de spits(eerste helft Mariska). Mariska speelde als spits erg goed al vond ze zelf van niet. De tweede helft speelde Mariska als links midden waar ze ook erg goed speelden. Samantha speelden als rechtsvoor als een sterspeler ze liep goed vrij en gaf vele voorzetten een echte uitblinker. Daphne speelde erg goed als linksvoor. Rudy keepte goed en Carinka  speelde erg goed als rechtsachter. Na een onterecht doelpunt (de bal was achter) werd de eindstand 3-1. We speelden goed en volgende week gaan jullie gewoon winnen.

En dan nog even dit door Leo:

In heel slecht weer heb ik een hele goeie MC2 zien voetballen. Polanen was echt iets te sterk en de uitslag is ook gewoon terecht. Maar voor mijn gevoel, volgens de leider van de tegenstander en ons publiek kregen wij veel waardering en bewondering. Dat was echt, de 3 tegendoelpunten deden pijn, maar jullie spel en inzet was helemaal top! MC2 staat er! MC2 is een team! MC2 gaat nog erg veel winnen.

ps Nienke R en Mariska D, wees nou eens wat liever voor jezelf!!! Ik ben veel positiever over jullie dan dat jullie dit zijn over jezelf! Allebei heel goed gevoetbald en verder geen discussie.