Voor mijn klas

leerling in de krant

elke — Sun, 26 Jun 2011 15:47:00 GMT

Ik had een filmcrew op bezoek. Of ik een quitclaim wilde tekenen.
Een quitclaim is een papier waarmee je afstand doet van je portretrecht gedurende de opnames.
Zodat je, na weken van editten van het filmpje, niet alsnog kunt weigeren mee te werken.
Of achteraf geld vragen voor je medewerking, of bezwaar maken tegen publicatie van gekke bekken die je hebt getrokken.
Een regisseur dekt zich met 'n quitclaim in tegen problemen achteraf, wanneer de meeste kosten al gemaakt zijn.
Vanuit dat standpunt zijn die quitclaims heel begrijpelijk.

Bij mijn leerlingen ligt het maken van 'n filmpje voor publicatie ingewikkelder.
Hun portretrecht ligt namelijk niet bij hen, maar bij hun ouders.
Op het moment dat er een camera-crew opdaagt,
kunnen mijn leerlingen niet zeggen dat 't oké is en dat ze gefilmd mogen worden.
Dat moeten ze thuis vragen en degene die ze wil filmen wil die toestemming zien of horen.
De juf mag ook geen toestemming geven om te filmen,
want zij is wel verantwoordelijk, maar heeft géén portretrecht over haar leerlingen.
Dus toen we naar een beurs gingen waar media aanwezig zouden zijn,
vroeg de organisator aan school om de portretrechten te regelen.
Aan de snelheid waarmee ik de formulieren terugkreeg, merkte ik dat de ouders al gewend waren aan deze vraag.

Maar de media en evenement-organisatoren zijn er nog niet zo bekend mee, merkte ik, toen we op een techniek-event waren.
Ik had mijn rug niet gekeerd of daar zag ik een leerling voor de camera met een microfoon onder zijn neusje.
Ik probeerde de journalisten uit te leggen dat ik geen toestemming kon geven,
maar ze hielden vol dat ze op uitnodiging van het evenement waren.
Ik probeerde ze uit te leggen dat ze daarmee géén portretrechten hadden geregeld,
omdat ik als juf ze niet kon geven en ik had geen quitclaims laten invullen.
De journalisten vonden 't raar wat ik zei en zagen geen probleem.
De organisatoren losten 't voor me op door de toestemming in te trekken
voor 't half uur waarin ze mijn groep hadden gefilmd.

Vroeger kwam je klas nooit in de krant of op tv.
Toen hoefde je je geen zorgen te maken over wat er op internet werd gezet.
Tegenwoordig knutsel je als juf zelf een quitclaimpje in elkaar.
Of je laat je verrassen door een organisatie die 't niet geregeld heeft.
Hoe doet jouw school dat eigenlijk?
Hebben jullie een standaard quitclaim? Of heb je dat geregeld met andere rechten?

carnaval

elke — Sun, 06 Mar 2011 23:00:00 GMT

Groep 8 zit boordevol enthousiaste carnavalvierders.
Een deel van groep 8 liep vandaag mee in de optocht als 'de Gangmoakerz',
een klein deel zat in de wagen van de jeugdraad
en 3 leerlingen zaten in 't bakkie voor de jeugdprins.
Groep 8 was er de laatste weken niet helemaal bij met 't koppie.
Nu weet ik waar ze zaten.

Created with flickr slideshow from softsea.

spelletjes tussendoor

elke — Mon, 28 Feb 2011 18:02:00 GMT

photo © 2009 Seattle Municipal Archives | more info (via: Wylio)
Wanneer je als stagiair in een nieuwe groep komt, is het best moeilijk om de leiding op je te nemen.
Zeker als de juf er toch een bepaalde discipline in heeft zitten die 't mogelijk maakt om met een korte pauze, een verveeld gezicht of een gefluisterde naam kinderen recht te laten zitten.
Een stagiair merkt dat de klas niet onder de indruk is van zíjn boos gezicht, of zelfs een raar gezicht terug trekt.
Veel oefenen, zegt juf vrolijk, maar een stagiair wil natuurlijk meer.
Een stagiair wil contact met kinderen snel opbouwen, wil dat kinderen reageren op z'n opdrachten, lol hebben in snelle wisselingen, samenwerken, effe bewegen en dan weer concentreren.
Een stagiair wil snelle tipjes om een klas te besturen als een pro.
Veel en vaak en lollig oefenen, herhaalt juf.

Jaren terug had ik een lijstje gemaakt van spelletjes tussendoor.
Die oefenen alles wat een stagiair wil, denk ik.
Toen ik 'm daarnaar wilde verwijzen, keek ik het lijstje nog even na op dode links.
Ik kwam er achter dat 't tijd werd om een nieuw lijstje te maken.

Onderwijs maak je samen: ingedeeld op groep, lekker handig
Spelenboek: ingedeeld op soort spel
Dramaspelen: korte spelbeschrijvingen onder elkaar
Tussendoortjes: zonder enige indeling
Bewegingstussendoortjes: met tijdsindicatie

Hier zou een stagiair toch heel wat inspiratie uit moeten kunnen putten, dacht ik.

Gouden Apenstaart

elke — Tue, 15 Feb 2011 20:19:00 GMT

Samen met groep 8 keken we naar enkele genomineerde sites van de Gouden Apenstaart.
Ze zuchtten: "Goed zeg." De sites zijn echt veel mooier dan wat wij in onze wiki doen.
Groep 4/5 vond die sites maar matig interessant.
Die wilden weten of ik 'm in het echt had gezien. Wie? UM!

Ja, dus.
"EN?" drongen ze nieuwsgierig aan.
"Hij lacht echt heel aardig," moest ik toegeven.
In de trein terug naar huis moest ik ineens denken aan "Les Rois Thaumaturges".
Maar dat heb ik ze niet verteld.
Omdat dat Frans is.
Of misschien ook omdat ik wil dat ze denken dat in Nederland
iemand mag worden wat-ie zelf wil.
En in groep 4/5 wil iedereen graag prinses of prins worden.
Mijn apenstaart-badge hangt nu aan het groep 4/5 wc-stoplicht, dat er ineens erg koninklijk uitziet.

woordenschat

elke — Wed, 15 Dec 2010 22:26:00 GMT

Kinderen met een kleine woordenschat hebben twee problemen.
Ze kennen weinig inhoudswoorden EN ze vinden het moeilijk om ze terug te vinden in hun hoofd.
Door hun kleine woordenschat is lezen een vervelende bezigheid voor ze.
Voor ons, blije lezers, maken inhoudswoorden een boek spannend, interessant, grappig.
Die lol missen zij.
Ze lezen minder boeken vanwege dat gebrek aan leesplezier
en daardoor groeit hun woordenschat weer minder.
Die vicieuze cirkel heet het Mattheüs-effect.

Toen ik nog juf was op een 'zwarte' school, was de leerling met een grote woordenschat de uitzondering.
Nu, op een 'witte' school, merk ik dat een heleboel woordenschat-oefeningen op de achtergrond zijn geschoven. Niet goed.
Want ook op witte scholen zijn er kinderen met een woordenschatprobleem.
Gisteren, onder aanmoediging van een team neuropsychologen en logopedisten,
bedacht ik enkele tips voor mezelf en mijn klas.
photo © 2007 Daniel Lobo | more info (via: Wylio)
Moeilijke woorden tegenkomen:
Mijn klas leest 15 minuten bij binnenkomst. Lezen Moet en het is een soort oefening in mindfulness. Nu vragen ze de moeilijke woorden aan mij. Dat kan beter. Straks wordt de opdracht: schrijf de moeilijke woorden die je tijdens RustigLezen tegenkomt op een blaadje. Na het RustigLezen spelen we even Zoek-Iemand-Die je moeilijke woord kent. Voordeel: leerlingen worden zich bewust van de moeilijke woorden in de tekst. Woorden vinden is een beloning want je hebt meer te zoeken. Leerlingen komen ook elkaars moeilijke woorden tegen.

Moeilijke woorden onthouden:
En als ik dan toch die blaadjes heb met moeilijke woorden, vraag ik meteen of ze hun naam erop kunnen zetten. Zo maak ik een databank van moeilijke woorden voor Pictionairy. Moeilijke woorden vind je makkelijker terug als je er een tekening van kunt maken. Maar die tekeningen zijn van een bepaalde, to-the-point kwaliteit. Die kwaliteit kunnen we trainen, als we aan het eind van de taalles nog '10 minuutjes overhebben'.

Moeilijke woorden diepere inhoud geven:
Omdat mijn klas ontzettend goed is in het vinden van Youtubes, zouden ze best een prachtig woordenboek kunnen maken met filmpjes van moeilijke woorden. Bij wereldoriëntatie maak ik bij de toetsvoorbereiding een pagina "moeilijke woorden". Eens kijken wie er goeie youtubes bij mijn moeilijke woorden kan vinden.

Moeilijke logopediste tevreden houden:
Als ik nou de moeilijke woorden in de mindmap een andere kleur geef, zodat de logopediste ze makkelijk herkent, dan kan zij de moeilijke woorden nog eens extra trainen. Bovendien kom ik zo tegemoet aan de vraag de woorden in een containerbegrip aan te bieden. Een mindmap is namelijk niks anders dan containerbegrippen met detailwoorden erachter. Note to self: logopediste krijgt een inlog voor de wiki.

Mocht je nou nog slimmere ideeën hebben voor woordenschat uitbreiding in de klas:
graag! Leef je uit in de comments.

MediaMachtig

elke — Fri, 29 Oct 2010 12:31:00 GMT

Ik was bij de start van Mediamachtig, het meest in het oog springende initiatief van dit schooljaar.
Er waren keynotes en Margreet van den Berg legde nog eens uit wat Mediamachtig doet:
Voor 25 euro en een plan om je klas mediawijzer te maken, ding je mee naar een project-subsidie van €1000,-
Mediamachtig vraagt een heel schappelijke tegenprestatie: ruchtbaarheid geven aan je project.
De precieze regels kun je hier nalezen.
Volgens Margreet is de kans dat je ook inderdaad de jackpot wint nog heel erg groot,
want ze heeft flink wat geld gevonden voor haar doel om leerlingen mediawijzer te maken,
en nog niet alle juffen weten hoe makkelijk het is om voor hun klas €1000, te scoren.

Tot nu toe had ik nog niet nagedacht over aanvraag van de subsidie,
omdat ik druk bezig was mijn keynote voor die dag in zeven minuten te proppen.
Maar toen ik Margreet hoorde dacht ik: hoe moeilijk kan het zijn om een plan te schrijven?

ik heb nog cameraphones nodig om mezelf en m'n klas te leren werken met ARIS, en een mooie geschiedeniswandeling door het dorp te maken.
ik heb nog wifi-geheugenkaartjes nodig voor de klassencamera's, want voor werken met stekkertjes zijn onze leerlingen nog niet handig genoeg
ik kan nog een aantal kleine cameraatjes (Zi8) gebruiken om leerlingen reclames te laten maken, zodat ze zich bewust worden van mechanismes in reclame.
mijn school heeft nog geen microscoop, geen document camera om preciezer om je heen te kijken
ik zou graag een Mac op school hebben voor het bewerken van filmpjes, zodat kinderen er achter komen hoe belangrijk muziek onder beelden is
stopmotion-software, want tot nu toe sjouw ik mijn eigen spullen steeds mee naar school
bijna vergeten: mijn school heeft een account nodig bij Magnatune, zodat we die muziek kunnen gebruiken bij wat we publiceren op internet

Als je eenmaal bezig bent, kun je niet meer stoppen met bedenken van dingen die je eigenlijk nog nodig hebt.
En dan komt het echte probleem: hoe vaak ga ik €25 inzetten, want ik kan niet het risico lopen dat alle projecten worden toegekend.
Ik heb nog tot 28 november om mezelf uit dit probleem te puzzelen.

Voor degenen voor wie mijn keynote wat snel ging: hier zijn de slides.
Zonder foto's van de mediawijsneuzen uit mijn klas, natuurlijk.
Maar die had je toch ook niet verwacht, op internet?

Wiki in de klas

View more presentations from elke.

met andere ogen

elke — Sat, 20 Mar 2010 13:14:00 GMT

Een monument kan, steen voor steen, de laatste adem uitblazen.
Zelfs als het een gezichtsbepalend, mooi, oud gebouw is, kan het reddeloos midden in een dorp verkrotten.
Erg is dat, zeker als je er als meisje ranja dronk en de achtergronden van het monument kent.
Kan groep 8 dat ook zien? Kunnen kinderen voorbij de ruïne kijken?
Kunnen ze de ruïne eigenlijk wel zien?
We liepen er omheen en ik wees ze op tekenen van onherstelbaar verval.
Daarna moesten ze zelf in een groepje een rondje lopen: eentje met camera, eentje om te wijzen en eentje om op het verkeer te letten.
En ik zag aan hun foto's dat ze het ook zagen: een monument kan doodgaan.

De muziek heb ik via Google gekocht bij Magnatune.
De nummers die je daar koopt, mag je onder je Youtubes zetten.
We're not evil, zegt Magnatune. Want wat je koopt, mag je gebruiken.
Ik vind dat een beter systeem dan het 'leen'-systeem van de meeste andere muziekbazen.
Want die muziek mag je nooit gebruiken voor iets anders dan alleen luisteren.

fotoproject

elke — Sun, 28 Feb 2010 20:25:00 GMT

We gingen met alle juffen naar cursus om leerlingen te leren fotograferen.
Eerst workshops en presentaties, daarna nog een lezing met plaatjes.

Fotografieproject

View more presentations from elke.

Inspirerend, maar ik miste een basis, een soort bezemles voor wie nog niet vaak een camera vast heeft gehad.
Gelukkig is er Digital Photography School.
Tips om te fotograferen met leerlingen:

Probeer zo veel mogelijk uit: standpunt (hoog-laag-van alle kanten), shoot&move, leer je camera instellen
Hou rekening met je achtergrond: soms kun je die gebruiken, soms wil je 'm rustig
Weet hoe je je camera vasthoudt: recht of juist schuin, als je het maar bewust doet
Leer hoe je een camera vasthoudt zodat-ie niet valt, niet bibbert
Neem veel foto's, veel is goed.
Mensen, dingen en plaatsen, wat is de goede balans? Wat mag wel, wat mag niet?
Denk na over wat de foto interessant maakt voor jou en voor anderen
Compositie: het makkelijkst is om te denken aan de snijpunten van derden, niet 't mooiste in 't midden
Het meeste leer je van het commentaar van anderen: publiceer en comment
Halverwege de afdrukknop zet je de camera scherp. Leer daarmee te spelen, niet meteen doordrukken.
Leer wat de verschillende knopjes en standen zijn: macro's, portretten, landschappen, ze worden mooier met de goede instelling van je camera

Mijn aanvulling: geef kinderen opdrachten (Twitteraars denken meteen "@dailyshoot").
Het valt helemaal niet mee om in korte tijd veel foto's te maken, als je zelf ook de onderwerpen moet verzinnen.

PS: de plaatjes van de lezing heb ik niet allemaal over kunnen nemen vanwege copyright, gelukkig is er Flickr
PSII: wanneer je de keynote op vol scherm bekijkt, kun je 'm ook lezen. Maar dat wist je toch al wel, he?

fijne kerst

elke — Fri, 25 Dec 2009 09:39:00 GMT

Vorige week, voor de vakantie, maakte mijn groep kerststukjes.
Niet voor zichzelf, maar om de kerstmaaltijd van de ouderen op te vrolijken.
Aan de stukjes hingen kaartjes met een kerstwens.
Op het beste kaartje stond heel simpel "voor jullie".
Je hebt eigenlijk niet veel woorden nodig om alles te zeggen.

Created with flickrSLiDR.

filmpje

elke — Thu, 10 Dec 2009 19:28:00 GMT

Van mijn bestuur moeten computerjuffen(m/v) een cursus volgen.
Het zijn af en toe rare bijeenkomsten:
zit je met een zaal vol mensen die dolgraag achter een computer werken,
te luisteren naar een meneer die plaatjes laat zien en af en toe een vraag stelt.
Soms wordt het woord 'computer' 10 minuten lang niet eens genoemd.
Onze huiswerkopdracht was: maak een filmpje over leren en technologie.
Een opdracht die uitnodigt tot mierzoete succesverhalen, dacht ik dwars.
Maar wat dan wel? Ik zat te dubben en kwam er niet uit.
Mijn klas schoot te hulp:

Het knip- en plakwerk is van mij, want mijn school heeft een tekort aan iMovie.
Maar de ideeën van hoe je leren uitbeeldt, dat is het visueel verhalend talent van mijn groep 8.