juf 2.0

leerling in de krant

elke — Sun, 26 Jun 2011 15:47:00 GMT

Ik had een filmcrew op bezoek. Of ik een quitclaim wilde tekenen.
Een quitclaim is een papier waarmee je afstand doet van je portretrecht gedurende de opnames.
Zodat je, na weken van editten van het filmpje, niet alsnog kunt weigeren mee te werken.
Of achteraf geld vragen voor je medewerking, of bezwaar maken tegen publicatie van gekke bekken die je hebt getrokken.
Een regisseur dekt zich met 'n quitclaim in tegen problemen achteraf, wanneer de meeste kosten al gemaakt zijn.
Vanuit dat standpunt zijn die quitclaims heel begrijpelijk.

Bij mijn leerlingen ligt het maken van 'n filmpje voor publicatie ingewikkelder.
Hun portretrecht ligt namelijk niet bij hen, maar bij hun ouders.
Op het moment dat er een camera-crew opdaagt,
kunnen mijn leerlingen niet zeggen dat 't oké is en dat ze gefilmd mogen worden.
Dat moeten ze thuis vragen en degene die ze wil filmen wil die toestemming zien of horen.
De juf mag ook geen toestemming geven om te filmen,
want zij is wel verantwoordelijk, maar heeft géén portretrecht over haar leerlingen.
Dus toen we naar een beurs gingen waar media aanwezig zouden zijn,
vroeg de organisator aan school om de portretrechten te regelen.
Aan de snelheid waarmee ik de formulieren terugkreeg, merkte ik dat de ouders al gewend waren aan deze vraag.

Maar de media en evenement-organisatoren zijn er nog niet zo bekend mee, merkte ik, toen we op een techniek-event waren.
Ik had mijn rug niet gekeerd of daar zag ik een leerling voor de camera met een microfoon onder zijn neusje.
Ik probeerde de journalisten uit te leggen dat ik geen toestemming kon geven,
maar ze hielden vol dat ze op uitnodiging van het evenement waren.
Ik probeerde ze uit te leggen dat ze daarmee géén portretrechten hadden geregeld,
omdat ik als juf ze niet kon geven en ik had geen quitclaims laten invullen.
De journalisten vonden 't raar wat ik zei en zagen geen probleem.
De organisatoren losten 't voor me op door de toestemming in te trekken
voor 't half uur waarin ze mijn groep hadden gefilmd.

Vroeger kwam je klas nooit in de krant of op tv.
Toen hoefde je je geen zorgen te maken over wat er op internet werd gezet.
Tegenwoordig knutsel je als juf zelf een quitclaimpje in elkaar.
Of je laat je verrassen door een organisatie die 't niet geregeld heeft.
Hoe doet jouw school dat eigenlijk?
Hebben jullie een standaard quitclaim? Of heb je dat geregeld met andere rechten?

speurtocht met handheld

elke — Sun, 24 Apr 2011 11:15:00 GMT

Ik ben een geschiedenis-speurtocht aan 't maken met iPods, gesubsidieerd door MediaMachtig.
Daarvoor gebruik ik ARIS, Augmented Reality Interactive Storytelling.
Da's een app op je iPod, maar ook een site waar je je spel opslaat.
Aan het begin van deze week hield ARIS een Global Game Jam,
waarbij het doel was om in 3 dagen een (bescheiden) game te maken.
Samen met Penny van groep 3 ging ik de uitdaging aan.
We maakten een speurtocht van een verhaal dat groep 3 zelf gemaakt had
en zelf geïllustreerd met geweldige tekeningen.
Het stappenplan:

maak een gratis account op de ARIS editor, een soort Google Earth waar je notities in kunt plaatsen
ga naar de plaats waar je je spel wilt beginnen en maak daar een begin-plaque
maak vervolgens vervolg-plaques, die op een bepaalde plaats informatie geven, items, die een speler kan krijgen en weer wegleggen, of NonPlayerCharacters, figuren die je iets kunt laten zeggen en waarmee je kunt 'praten' door een keuzemenu
maak voorwaarden, 'requirements', om 't spel structuur te geven. "Als je deze vraag stelt, zegt Alva dat 't de enige manier is om ketters toch in de hemel te laten komen." Of: " Je ziet Willem van Oranje pas als je ervoor hebt gekozen het beeld om te trekken."
zorg dat je tijdens 't maken van 't spel al vaak 'playtest', want soms loop je tegen dingen aan die niet werken, anders werken dan je dacht.
tenslotte publiceer je het spel en kan iedereen het spelen op een iPod met MiFi of een iPhone.

Ik weet nu dat 't mogelijk is om een spel in drie avonden te maken, als je het verhaal en de plaatjes al hebt.
Voor de speurtocht van MediaMachtig weet ik dat voor een geschiedenis-speurtocht
dát nou juist de dingen zijn waar VEEL tijd in gaat zitten.

Een collega schudde haar hoofd, toen ze van mijn tussenprojectje hoorde:
'Zoveel werk en je gebruikt 't maar één keer!'
Maar dat doe je met iedere digibordles, waar je veel werk in stopt, ook.
En daarbij moeten kinderen toch nog stil zitten met dit prachtige weer.

wiki filmpje 2

elke — Mon, 07 Feb 2011 11:18:00 GMT

Het tweede filmpje van leraar24 over onze klassenwiki is geplaatst.
Daar kwam ik achter toen ik het eerste filmpje wilde doorsturen naar iemand.
Dit filmpje gaat over het schrijven in een wiki in het bijzonder, over stelonderwijs.
Voordelen van opstellen in een wiki:

Verbeteren/toevoegen/schrappen gaat makkelijker dan met geschreven tekst
Je kunt de tips en complimenten zien en beoordelen, waardoor die beter worden
De tips en complimenten, die ze moeten geven aan een ander, gebruiken ze al zelf in hun te schrijven stuk
De beste opstellen bewaren ze, als straks de wiki open wordt gesteld voor iedereen: authentiek publiceren

Een prachtige soundbite van een leerling over haar schrijfmaat: "Ze helpt mij, dan voel ik mij wat zekerder."

wiki tips

elke — Mon, 24 Jan 2011 13:49:00 GMT

Ik las bij Wilfred 10 tips bij het gebruik van een wiki.
Beetje oud, verontschuldigt hij, en hij is het niet met alle tips eens.
Die kon ik niet over mijn kant laten gaan: wat zijn tips voor de moderne, wiki-ende juf?
Laat ik beginnen met het volgende: Het ligt er erg aan HOE je de wiki gebruikt.
Algemene wiki-tips verzanden dus altijd in onwerkbare algemeenheden.
Mijn tips zijn dus misschien alleen geldig voor mijn soort van wiki, niet jouw wiki.
Ik bedacht dat, als ik mezelf tips zou hebben gegeven voordat ik aan wiki's was begonnen, het de volgende zouden zijn:

Maak eerst een 'trellis' voordat je je leerlingen op de wiki laat rondneuzen. Standaard in mijn wiki zijn de pagina's: voorkant met 'Deze week' en link naar leerlingpagina's, Toetsvoorbereidingen, Opdrachten, Archief, Leuke Youtubes, Regels en Ouderpagina.
Kijk bij andere wiki's, yurls en klassenblogs en leen alles wat je aantrekkelijk vindt. Juffen vragen zelden meer dan CC-BY of zouden dat moeten doen.
Besteed tijd in je les aan de pagina's die voor je leerlingen aantrekkelijk zijn. Het ene jaar is dat een rekenspel of anti-vervelingpagina, het andere jaar de leuke youtubes of de chat. In de klas kun je zien wat aanslaat. Mooie feedback op je wiki.
Geef makkelijk te vinden opdrachten die je alleen op internet kunt maken, bijvoorbeeld 'een werkstuk met links', 'tekst met een rickroll', een opstel in Wordle.
Geef de snelle leerlingen tijd om hun kunsten te laten zien, reserveer tijd voor leerlingen die het met moeite snappen. Een wiki is geen time-saver. Kinderen leren publiceren, omgaan met internet EN online leren samenwerken vraagt kostbare lestijd. Get over it.
Werk met avalanche-learning: leg 'n nieuwe vaardigheid aan één leerling uit en laat iedereen die het snapt het aan iemand anders uitleggen. Kies bij voorkeur een langzame snapper om het als eerste uit te leggen, omdat het uitleggen het onthouden ondersteunt.
Maak vrije en geleide pagina's in je wiki. Je leerlingen hebben behoefte om uit te vogelen hoe ze zichzelf op internet zijn. Jij hebt behoefte aan werkstukken/opstellen/toetsvoorbereidingen. Dat past allemaal in één wiki.
Leg regels voor gedrag op internet uit als 'gewoon fatsoen' en wijs kinderen op het belang van een goed online imago. Er is een verschil tussen giechelend/stoer winkelen en giechelend/stoer publiceren.
Het duurt een tijdje voordat gedragsregels 'inzinken', sluit tot die tijd je wiki af. Binnen de veiligheid van de klas mag je alle fouten maken die je nodig hebt. Werk toe naar de dag dat de wiki open gaat. Lekker spannend.
Probeer collega's warm te maken voor het werken in een wiki. Anders moet je je leerlingen in één jaar wegwijs maken in alles EN ouders overtuigen dat het helemaal niet zo raar is als ze wel denken.
Volgend jaar een nieuwe wiki? Tuurlijk! Niks is zo lekker als een schone, frisse wiki. Het tweede jaar vergt al veel minder voorbereiding dan het eerste wiki-jaar, omdat de beste opdrachten met copy-paste in de nieuwe wiki worden geplakt.

Wat zijn de dingen die jij had willen weten voordat je aan een klassenwiki was begonnen?
Of: wat wil je nog weten voordat je aan een wiki begint?

hand held

elke — Sat, 01 Jan 2011 16:53:00 GMT

De toekomst van het onderwijs ligt in het makkelijk maken van verbindingen.
Verbindingen tussen leerstof en wereld, tussen leerling en leerkracht,
tussen leerlingen onderling, tussen lol en doorzettingsvermogen.
Ik denk dat ik hiermee de kern van mijn onderwijs op dit moment heb samengevat.

De toekomst van die verbindingen ligt in kleiner en handzamer.
Het mobiele onderwijs, de texting teachers, de handheld helden.
Ik zie het nut, ik zie de lol die anderen eraan beleven maar
ik doe daar niet aan mee, zero mobieltje voor mij.
Alleen gewone telefoons vind ik erger dan mobieltjes.
Het was een stap voor mij om me op het glibberige pad van de handheld-speurtocht te wagen,
en alleen door het een iPod te noemen vind ik 'handheld' geen eng woord.
Nu heb ik bovendien een duwtje in de rug gekregen van MediaMachtig.
Met hun financiële steun als stok achter de deur, ga ik verder.

Voor wie me wil volgen heb ik een blog geopend: Op Zoek.
Ik ga proberen mijn stappen zo duidelijk mogelijk neer te zetten,
zodat je me kunt volgen en misschien zelf ooit een e-speurtocht kunt maken.
Misschien zelfs eentje over oral history, zoals de mijne.

MediaMachtig

elke — Fri, 29 Oct 2010 12:31:00 GMT

Ik was bij de start van Mediamachtig, het meest in het oog springende initiatief van dit schooljaar.
Er waren keynotes en Margreet van den Berg legde nog eens uit wat Mediamachtig doet:
Voor 25 euro en een plan om je klas mediawijzer te maken, ding je mee naar een project-subsidie van €1000,-
Mediamachtig vraagt een heel schappelijke tegenprestatie: ruchtbaarheid geven aan je project.
De precieze regels kun je hier nalezen.
Volgens Margreet is de kans dat je ook inderdaad de jackpot wint nog heel erg groot,
want ze heeft flink wat geld gevonden voor haar doel om leerlingen mediawijzer te maken,
en nog niet alle juffen weten hoe makkelijk het is om voor hun klas €1000, te scoren.

Tot nu toe had ik nog niet nagedacht over aanvraag van de subsidie,
omdat ik druk bezig was mijn keynote voor die dag in zeven minuten te proppen.
Maar toen ik Margreet hoorde dacht ik: hoe moeilijk kan het zijn om een plan te schrijven?

ik heb nog cameraphones nodig om mezelf en m'n klas te leren werken met ARIS, en een mooie geschiedeniswandeling door het dorp te maken.
ik heb nog wifi-geheugenkaartjes nodig voor de klassencamera's, want voor werken met stekkertjes zijn onze leerlingen nog niet handig genoeg
ik kan nog een aantal kleine cameraatjes (Zi8) gebruiken om leerlingen reclames te laten maken, zodat ze zich bewust worden van mechanismes in reclame.
mijn school heeft nog geen microscoop, geen document camera om preciezer om je heen te kijken
ik zou graag een Mac op school hebben voor het bewerken van filmpjes, zodat kinderen er achter komen hoe belangrijk muziek onder beelden is
stopmotion-software, want tot nu toe sjouw ik mijn eigen spullen steeds mee naar school
bijna vergeten: mijn school heeft een account nodig bij Magnatune, zodat we die muziek kunnen gebruiken bij wat we publiceren op internet

Als je eenmaal bezig bent, kun je niet meer stoppen met bedenken van dingen die je eigenlijk nog nodig hebt.
En dan komt het echte probleem: hoe vaak ga ik €25 inzetten, want ik kan niet het risico lopen dat alle projecten worden toegekend.
Ik heb nog tot 28 november om mezelf uit dit probleem te puzzelen.

Voor degenen voor wie mijn keynote wat snel ging: hier zijn de slides.
Zonder foto's van de mediawijsneuzen uit mijn klas, natuurlijk.
Maar die had je toch ook niet verwacht, op internet?

Wiki in de klas

View more presentations from elke.

leerling antwoord systeem II

elke — Sun, 03 Oct 2010 16:23:00 GMT

Ik was in groep 4/5 begonnen met het leerling antwoord systeem.
Lekker low budget, met A4-tjes gelamineerd wit karton en dry-wipe stiften.
Voordat je denkt 'wat een leuk idee, doe ik ook' waarschuw ik je: niet doen!
Hier een rijtje nadelen:

het veegt veel moeilijker uit dan echt whiteboard
het boenen haalt de snelheid uit de les die ik nou juist tempo wilde geven
de niet helemaal schone vellen maken tafels en mouwen verschrikkelijk zwart
de stiften zijn aantrekkelijk om bij je te houden (terwijl de juf ze juist terug wil)
en ze drogen erg makkelijk uit als de dop niet heeft 'geklikt'

De leerlingen vinden het wél leuk.

snel de tafels opschrijven en kijken wie het eerst is
leuker dan een rijtje in je schrift want 't is niet erg als 't niet helemaal netjes is
de stap-voor-stap-tekeningen maken als je klaar bent met je werk zijn favoriet
ze giechelen zich rot als ze mogen spetteren om het velletje schoon te krijgen

Het enige nadeel dat de leerlingen zien is het uitvegen van goed-gelukte stap-voor-stap-tekeningen.
Maar ik kon ze uitleggen dat dat juist de bedoeling is: je oefent in een tekening.
Thuis pak je een velletje en je laat je moeder van d'r stoel vallen van verbazing:
'Nog nooit zo'n goeie tekening gezien.'
Daar zagen ze dan ook wel weer het voordeel van in.

(voor wie niet weet hoe je spettert als je antwoord een grijze waas op je leitje achterlaat,
toont Voorbeeld(ige) Leerling: spetteren zonder lachen in groep 4/5)

het meisjesprobleem

elke — Fri, 06 Aug 2010 00:08:00 GMT

Vanaf komend jaar heeft mijn school alleen nog maar juffen.
Voor de vakantie hebben we de laatste meester uitgezwaaid.
Nu redden alleen de conciërge en de bovenmeester de school nog van het idee dat een school voor meisjes en vrouwen is.
Geen wonder dat jongens zich dingen bij school gaan afvragen.
Smart boys, bad grades geeft tips voor juffen om het klimaat in de klas een beetje aan te passen aan jongens.

Zet huiswerk online. Wie niet oplet tijdens je uitleg van het huiswerk, weet waar hij het kan vinden. De verantwoordelijkheid is duidelijk, en de site gebruikt de juf volgend jaar nog een keertje.
"Alleen een vriend kan zo vies eerlijk zijn" zegt het ezeltje van Shrek en hij heeft gelijk. Van een vriend kunnen jongens veel beter kritiek horen dan van de juf. Leren van en met elkaar werkt goed voor jongens.
Projecten waarbij je samen online werkt, doen het goed bij jongens, zeker wanneer ze elkaars werk ook moeten beoordelen. Ze vergeten veel minder vaak een bijdrage te leveren.
Geen groepsgesprekken, maar overleg in kleine groepen. Zo krijgt iedereen die graag wat wil zeggen meer tijd en wordt de luistertijd bekort.
Wissel activiteiten vaker en sneller af, hou de vaart erin, vergeet niet tussendoor even te bewegen.
Multimedia. Youtubes. Podcasts. Slideshows. En niet alleen om te kijken, maar zeker ook om te maken.
Probeer je geduld te bewaren voor wiebelaars, frutselaars, bouwers en drummers. Geef ze desnoods een alternatief (kauwgum, kneedballetje). Maar voorkom een moppersfeer waarin jongens denken dat ze niks mogen.
Geef veel complimenten. Nog meer. Denk aan de spinnende poes, de kwispelende hond, de tevreden juf.
Geen straf voor te laat inleveren van taken.
Geef de kans om vaardigheid te bewijzen in plaats van de huiswerkcursus te volgen.
Ga naar ze toe en vertel ze waarom je ze 'n goeie jongen vindt.

Als je dat "huiswerk online" moeilijk vindt, probeer dan eens een wiki.
Ik gebruik PBWorks: kijk en leen maar uit de wiki van twee jaar terug (want in de afgeschermde van dit jaar staan nog wachtwoorden die ik graag binnen de klas hou).
Als PBWorks er toch nog te moeilijk uitziet, kijk dan naar Orbs, dat met je mee groeit.
Kom op, voor de jongens.
(public domain foto "In disgrace at school" van F.G. Weller)

beter

elke — Thu, 29 Apr 2010 15:42:00 GMT

Omdat ik een goed geheugen heb, weet ik dat ik in het vorig millennium ook een keertje echt goed ziek was.
Met koorts, en hoofd-keel-oor-wang-kies-rug-spier- én haarpijn en me benauwd en echt beroerd voelen.
Ik was vergeten hoe dat is, maar nou weet ik het weer, voor de komende tien jaar.
Gelukkig staat 's werelds fijnste stoel bij de mac
en zo kwam ik toch nog mijn dagen door, terwijl de zon buiten scheen.
In plaats van de gewone slideshows heb ik Youtubes gemaakt van de laatste uitstapjes van mijn klas.
Bijvoorbeeld van het reisje naar de St Jan:

Het is in ieder geval beter dan in bed liggen. (^_^)

met andere ogen

elke — Sat, 20 Mar 2010 13:14:00 GMT

Een monument kan, steen voor steen, de laatste adem uitblazen.
Zelfs als het een gezichtsbepalend, mooi, oud gebouw is, kan het reddeloos midden in een dorp verkrotten.
Erg is dat, zeker als je er als meisje ranja dronk en de achtergronden van het monument kent.
Kan groep 8 dat ook zien? Kunnen kinderen voorbij de ruïne kijken?
Kunnen ze de ruïne eigenlijk wel zien?
We liepen er omheen en ik wees ze op tekenen van onherstelbaar verval.
Daarna moesten ze zelf in een groepje een rondje lopen: eentje met camera, eentje om te wijzen en eentje om op het verkeer te letten.
En ik zag aan hun foto's dat ze het ook zagen: een monument kan doodgaan.

De muziek heb ik via Google gekocht bij Magnatune.
De nummers die je daar koopt, mag je onder je Youtubes zetten.
We're not evil, zegt Magnatune. Want wat je koopt, mag je gebruiken.
Ik vind dat een beter systeem dan het 'leen'-systeem van de meeste andere muziekbazen.
Want die muziek mag je nooit gebruiken voor iets anders dan alleen luisteren.