it's a girl thing

het is Pet

elke — Sun, 02 Oct 2011 16:05:00 GMT

Sommigen zien dat ik nauwelijks blog.
Anderen vragen waar ik tegenwoordig twitter, want op Twitter is niks meer te zien.
"Hoe komt 't dat je niet meer naar congressen gaat, niet meer op openingen te zien bent?"
"Geef je eigenlijk nog wel eens keynotes?"

Collega's die 't antwoord op die vragen weten,
vragen wanneer ik foto's van mijn pup op mijn blog zet.
Voor jullie: Hier is Petje.
Hij is een aussie, een reutje, een zachte pup met humor.
En hij is leuker dan ICT. Niet gedacht dat dat kon, he?

Created with flickr slideshow.

zorgvuldig

elke — Sun, 17 Jul 2011 15:10:00 GMT

In een ideale wereld leren lieve, geïnteresseerde kinderen een heleboel bij een zorgzame, kundige juf.
Op alle andere werelden gaat er wel eens iets mis en moeten we 'even praten'.
Ellen Bremen is professor in communicatie en heeft de twaalf meest effectieve zinnen opgeschreven voor zo'n gesprek.
Ik noem haar favoriete 10:

"Ik maak me zorgen over ..." De ik-boodschap leidt de focus van 't probleem naar de gevoelens van de boodschapper. Dat haalt de angel er een beetje uit.
"Het is niet leuk om te horen, maar het is ook moeilijk om je dit te moeten zeggen." Bij slechtnieuwsgesprekken is dit volgens de schrijfster een manier om je medeleven te uiten wanneer je straf uit moet delen. Een manier om te weerspreken dat je lol beleeft aan straf geven.
"Wat wil je bereiken?" Het vragen naar het eindpunt helpt leerlingen soms weer 't pad te vinden dat naar dat doel leidt. Zo kun je ze vlot trekken als ze verzanden in details.
"Het is mijn taak om het geheel te overzien" Voor studenten die er geen gat meer in zien, is dit een manier om aan te geven dat je vaker met dit bijltje hebt gehakt en dat we eerst nog legio mogelijkheden gaan uitproberen voordat we het moede hoofd in de schoot leggen.
"Gebeurd is gebeurd, laten we kijken hoe we verder gaan" Aan verklaringen hoe dingen zijn fout gegaan kun je beter weinig tijd besteden, als je wilt proberen het nog goed te maken.
"Jouw ... had dit positieve effect: ..." In plaats van algemene complimenten, probeer je specifiek te zijn. Weg met "leuk" en "goed".
"Weet waar je talenten liggen" Bij training geef je complimenten, bij 't ontwikkelen van zelfstandige denkers wijs je leerlingen op hun sterke kanten.
"Het maakt me zo boos/Het beledigt me zo, dat je ..." Weer focus op jouw gevoelens als gevolg van een actie van de leerling.
"Vertel eens wat meer over ..." Het verwoorden helpt leerlingen soms hun gedachten op een rij te krijgen en tegelijkertijd kom je wat te weten over wat er in 't bolletje omgaat.
"Dit had ik heel graag eerder willen weten" Wanneer een leerling op 't laatst moment flexibiliteit van je vraagt, mag je 'm wijzen op 't feit dat tijdig overleg heel wat vriendelijker was geweest.

Zonder iets nieuws aan te roeren vond ik het toch een leuke lijst.
Ellen Bremen's algemene tips:
geef directe kritiek, maar met respect
geef complimenten zo specifiek mogelijk
stel vragen die het gesprek gaande houden.
(plaatje "Mother and son" van joanneQEscober (tacit requiem) )

opbrengstgericht

elke — Sat, 28 May 2011 18:33:00 GMT

Sommige woorden zijn een belediging voor juffen. Bij "professionaliseren" gaan mijn stekels omhoog: Ben professioneel genoeg, dankjewel.
Opbrengstgericht was er ook zo eentje. Alsof ik een beetje zit te kleien, zeg. Nooit gemerkt dat ze na 8 jaar basisschool kunnen lezen en schrijven, qua opbrengst?
Harm Klifman vindt "opbrengstgericht" een móói woord. Voor hem is het geen "kijken of juf d'r iets van kan", maar een visie op de hele onderwijsorganisatie: iedereen doet mee om opbrengst van onderwijs te genereren.
Hij stuurde me een soort cursus en ik dacht: "ik ben 't eigenlijk best wel met 'm eens." Daarmee verraste ik mezelf.

Ik zeg heel eerlijk: het is geen makkelijk lezend boek, dat boek van Harm.
Sommige zinnen gaan 5 regels door en na iedere zin moest ik vaak even vertalen.

"Natuurlijk is de toezichthouder geïnteresseerd in zowel 'kloppende opbrengsten' (conform de verwachtingen) als in de afwijkingen, maar hij zal zijn oordeel dienaangaande opschorten tot na kennisneming van het commentaar van de bestuurder bij die afwijkingen."

Ik vertaal: De raad van toezicht kijkt hoe scholen hebben gepresteerd. Als van 'n school de opbrengsten niet naar verwachting zijn, dan vraagt de raad 't bestuur wat er aan de hand is.
Het boek is formeel geschreven, een beetje stadhuistaal, en bevat ook nog eens veel woorden die je als juf niet vaak tegenkomt.
En toch is het misschien best leuk om er je tanden in te zetten.

Ik vond 't boeiend om te lezen wat de zorgen zijn van de lagen boven mij, in school en bestuur.
Zij zitten met vragen als: hoe kan ik sturen op betere prestaties van scholen, zonder juffen tekort te doen.
Wanneer kan ik tevreden zijn met opbrengsten? Wanneer zit ik er te dicht op en wanneer laat ik 't teveel op z'n beloop?
Zeker de lagen boven mijn directeur ken ik alleen van oekazes, plannen en verslagen.
Ze zijn niet sterk in vertellen wat hun bijdrage is aan 'mijn' onderwijsopbrengst.
Eigenlijk zou m'n bestuur me dit boek cadeau hebben moeten doen, om dat eens haarfijn uit te leggen.
"Weten en verbeteren" zet op een rijtje wat iedereen van iedereen in de schoolorganisatie moet weten
om zo efficiënt mogelijk te werken.
Dat vond ik interessant om te lezen want, eerlijk gezegd, ik wist 't niet en de eisen om informatie stoorden me.
Als je leest dat bestuurlijke lagen boven je 't nodig hebben om hun bijdrage te leveren aan jouw onderwijsopbrengst,
dan kun je d'r net meer geduld voor opbrengen.
Qua opbrengstgericht.

enquête

elke — Wed, 13 Apr 2011 19:19:00 GMT

Van mijn bestuur moest ik een tevredenheidsvragenlijst invullen.
Helemaal anoniem, dus je moest al je gegevens invullen behalve je naam
en als je 'm niet instuurde, kreeg je een bestuursmailtje en een vermaning van je directeur.
Ondanks die straffe tegenwind heb ik 'm toch ingevuld, Kanjer die ik d'r ben.
Ik ben namelijk een fervent invuller van vragenlijsten: Wie een mening wil, kan 'm krijgen.
Ik sta vol geduld mijn tijd af aan onderzoeken van DUO en Flitspanel, die me 't hemd van 't lijf vragen over mijn vak.
Een internetconsultatie van mijn minister kan bijna altijd rekenen op mijn mening.
Terry Freedman heeft op een rijtje gezet waarom juffen mee zouden moeten doen aan die vragenrondes.

Als we met velen antwoorden, wordt onze mening serieuzer genomen.
Er is een kans dat iemand naar je luistert
Je hebt recht om ergens je mening over te geven
Het is vermoeiend om te bedenken wat je ergens van vindt, maar denken is goed voor je
Het is goed om samen te werken aan iets: goed voor 't project, goed voor jouw betrokkenheid

Met zo'n goede redenen is het bijna onmogelijk om niet te antwoorden op vragen die je worden gesteld over je vak.
Toch kiezen veel vakzusters(m/v) ervoor om niks te zeggen, om niet mee te doen.
Als ik je met deze post kan overhalen om de volgende enquête over je vak in te vullen,
zijn we al met dubbel zoveel Juffen(m/v) Met Een Mening.
Voelt goed, he?

Hester IJsseling vroeg zich af waarom wij, juffen, zo vaak verrast worden door veranderingen.
Worden we niet of te laat ingelicht, worden consequenties wel met ons doorgesproken?
Telt onze mening wel bij veranderingen in het onderwijs
of zijn we slechts uitvoerders, spreekbuis van directie en methodes?

De laatste vragenlijst invullend en via twitter reagerend op een open vraag bedacht ik
dat juffen misschien mening-peilingen te vaak in de inbox laten slapen.
Misschien zijn er anderen die roepen dat juffen razend enthousiast zijn over Passend Onderwijs
en dat ze dat ook best wel kunnen, in tegenstelling tot het in de VS floppende 'No Child Left Behind'.
Er zijn ongetwijfeld juffen die terug willen naar ouderwets onderwijs met lezen-taal-rekenen
maar ik denk dat 't merendeel 't gevoel heeft dat de roep om betere Cito-scores de dood in de pot is voor kinderen.
Laat de volgende keer je mening horen, vul die vragenlijst in!

Maar dat is mijn mening.
En die krijg je deze keer ongevraagd.
Volgende keer vul ik je enquête weer trouw in.

(Plaatje: Noch Fragen? van BettyBraun's Flickrpage)

gemotiveerd technisch lezen

elke — Sun, 03 Apr 2011 17:32:00 GMT

photo © 2010 David Blackwell | more info (via: Wylio)
Van mijn directeur moet ik een half uur instructie voor technisch lezen gaan geven in groep 8.
Instructie voor technisch lezen is HOT en veel effectiever dan zelf lezen.
Hoe je dat aanpakt in een groep die de lessen aftelt (nog 1 hoofdstuk begrijpend lezen!) tot 't eind van 't boek?
Je kopieert een tekst, leest 'm voor, bespreekt de moeilijke woorden
laat de lange woorden structureren met streepjes onder de lettergrepen
laat de tekst oefenen en geeft vervolgens beurten. Moeilijker dan dat hoeft 't niet te zijn.
Onderwijsgek heeft zelfs een PDF over werkvormen hiervoor. (Download)
Leerlijnen Taal geeft een andere aanpak: rijtjes oefenen op tempo en tutorlezen. Er zijn hele organisatieschema's technisch lezen te downloaden van 't Steunpunt Onderwijszorg Enschede (Download).

Ik moet nog effe wennen aan 't idee en ik moet nog bedenken hoe ik 't ga aanpakken.
Qua motivatie van mijn groep 8 komt de nieuwe visie niet heel gunstig.
Misschien als ik zeg: "Dan kun je straks leuk de kleintjes voorlezen"?
Hanneke Knoop boort die hoop resoluut de grond in:
Motivatie opkrikken is 'not a piece of cake', zegt haar onderzoek.
Hier gaat een machtswoord vallen: "Doe 't nou maar gewoon, voor mij".

Ook 't terzijde schuiven van mijn geliefde stillezen (sustained silent reading) gaat me aan 't hart.
Chow en Chou geven aan dat succes daarvan erg afhangt van 't rolmodel-leesgedrag van de juf(m/v),
van de tijd die ze neemt om te praten over je boek, 't volhouden van 't lezen (na minstens 'n half jaar geeft 't pas resultaat),
't echt zelf mogen kiezen van wat je leest en sexe (bij meisjes doet stillezen 't beter).
Opbrengst van stillezen: een positievere houding tegenover lezen en een grotere woordenschat.
Vloeiender voorlezen of sneller door woordenrijtjes racen wordt jammer genoeg nergens genoemd als positief effect.

Nou heb ik twee iPodjes besteld voor mijn e-speurtocht, betaald door MediaMachtig.
En ik bedacht dat ik die misschien zou kunnen inzetten bij 't vloeiend voorlezen in mijn groep.
Enerzijds als feedback optie: zó lees je nu voor, dit zou je kunnen verbeteren
en anderzijds als voorleesfilmpje/podcast in een prentenboek:
Via een QR-code, aangeklikt met een iPod, kan een kleuter zichzelf 't boek laten voorlezen, wanneer-ie maar wil.
En als 't verhaal wordt opgenomen voor de eeuwigheid,
als voorlezen een technisch sausje krijgt, dan moet 't toch zelfs in groep 8 een hogere status krijgen, niewaar?
Laten zien wat je kunt bij iets nieuws, dat vinden zelfs jongens leuk volgens het motivatie-onderzoek.

Maar als de nieuwe leesvisie toch liever de streepjes-aanpak en 't machtswoord heeft, dan doen we dat gewoon.
Want ook een directeur mag soms vragen: "Doe 't nou maar gewoon, voor mij."

Gouden Apenstaart

elke — Tue, 15 Feb 2011 20:19:00 GMT

Samen met groep 8 keken we naar enkele genomineerde sites van de Gouden Apenstaart.
Ze zuchtten: "Goed zeg." De sites zijn echt veel mooier dan wat wij in onze wiki doen.
Groep 4/5 vond die sites maar matig interessant.
Die wilden weten of ik 'm in het echt had gezien. Wie? UM!

Ja, dus.
"EN?" drongen ze nieuwsgierig aan.
"Hij lacht echt heel aardig," moest ik toegeven.
In de trein terug naar huis moest ik ineens denken aan "Les Rois Thaumaturges".
Maar dat heb ik ze niet verteld.
Omdat dat Frans is.
Of misschien ook omdat ik wil dat ze denken dat in Nederland
iemand mag worden wat-ie zelf wil.
En in groep 4/5 wil iedereen graag prinses of prins worden.
Mijn apenstaart-badge hangt nu aan het groep 4/5 wc-stoplicht, dat er ineens erg koninklijk uitziet.

QR in de klas

elke — Sat, 05 Feb 2011 20:17:00 GMT

Een QR-code is een tegeltjespatroon dat een link is naar internet.
Het gaat bijvoorbeeld zo: Ik zie een QR-code in een boek geplakt.
Dan pak ik mijn iPod die draadloos verbonden is met het netwerk van school,
ik open de QR-lees-app en maak een foto van de QR-code.
Internet opent zich vanzelf op mijn kleine Pod en nu zie ik een kort filmpje over de schrijver van het boek.
Of een wikipedia-pagina over het onderwerp van het boek.
Of ik hoor een podcast gemaakt door een leerling die dat boek vorig jaar met hangen en wurgen heeft uitgelezen.
QR-codes verbinden de gewone wereld met internet.
Je kunt alles 'taggen', een labeltje geven, waardoor de achtergrondinformatie ineens beschikbaar komt.

QR-codes zijn een godsgeschenk voor het onderwijs.
Denk maar eens aan een spel, knutsel of ontwikkelingsmateriaal.
Normaal legt een juf dat honderd keer per jaar uit.
Het is menselijk dat de 99e keer iets sneller, ongeduldiger of onvollediger is dan de eerste keer.
Wanneer juf een QR-code op het werk plakt, hoeft een kind alleen maar een paar keer de youtube te bekijken die ze heeft gemaakt.
Denk aan alle platen die je gebruikt bij woordenschatontwikkeling.
Een kind met een iPod met QR-lezer kan dat woord zo vaak horen als het wil.
Met een link naar een liedje waarin het woord voorkomt, en een plaatje, filmpje, wat je maar kunt bedenken.
Wat was die regel van spelling ook al weer? Gelukkig heeft de juf een filmpje bij het woordpakket geplakt.

Of boeken, zegt Kimberley van I love EdTech, van wie ik het voorbeeld van de boeken leende.
Print QR-codes als links naar sites in het schoolblaadje, zodat ouders geen url hoeven overtypen.
Plak QR-codes in je EHBO-boek, zodat je meteen bij het bijbehorende filmpje bent.
Alle filmpjes die leerlingen aandragen voor een wereldoriënterend vak (en nu nog embedden in de wiki), kun je met een QR-code meteen zien.
Persoonlijk, wanneer jij dat wilt, zo vaak als je wilt, zonder dikke laptop voor je neus, zonder digibord.

In je eigen dorp kun je ook alle oude gebouwen een QR-code geven.
Eigenlijk zou er een QR-bordje naast het bordje "rijksmonument" moeten hangen.
Dan weet je wat er bijzonder is, aan het gebouw.
Of bij een teach-meet, een QR-code op de rug van m'n t-shirt: ga eens kijken op mijn blog.

Misschien weet je niet hoe je een QR-code maakt? Hoeft ook niet.
Je voert de code waar je naar wilt verwijzen via je QR-code gewoon in in Bit.ly, de bekende URL-shortener.
Onder het invoervenster, tussen de verkorte en de originele code, staat nu "Info Page+", waarop je kunt klikken.
Behalve dat je daar interessante statistieken, over de pagina waarnaar je verwijst, ziet,
krijg je aan de rechterkant de QR-code, waarop je kunt klikken.
Dan heb je een mooie QR-code die je in je blogpost of document kunt zetten, alsof het een plaatje is.
Makkelijk he?
Ik ben vast heel logische toepassingen van QR-codes vergeten.
Vul je me aan in de comments?

Het is geweldig, om nu juf te zijn. These are interesting times.
Wanneer ik klaar ben met de speurtocht (zie QR-code bij deze blogpost) ga ik QR-en.
Met de Pods van MediaMachtig.

nieuwe klas

elke — Sun, 26 Sep 2010 13:13:00 GMT

Vorige week archiveerde ik de foto's van mijn ouwe groep 8.
Op Dropbox, zodat ze er zelf -via een link in hun wiki- nog bij konden.
Al sleur-en-pleurend zag ik een foto-filmpje en had zo'n heimwee naar een klas waarmee ik alles kon.

Via alle kanalen hadden ze laten weten dat ze het leuk hadden,
en ik had alleen maar een nieuwe klas.

Deze week bedacht ik dat er iets veranderd is.
Mijn nieuwe groep 8 is razend enthousiast aan het Labyrinthen.
Ik had dit jaar de introductie vertaald, misschien is daarom de deelnemende groep zo groot.

De TPC (twittermogelijkheid voor een klas binnen het spel) staat vol vragen als: wie snapt wat je moet doen in the employees cafeteria?
Ik geniet ervan hoe deze groep elkaar aansteekt door te vertellen hoeveel huisdieren ze al hebben bevrijd.
Niet alleen bij rekenen zijn ze zo aanstekelijk.
Ze durven toneel te spelen bij weerwolven en we breiden de speelset in hoog tempo uit.
En ik merk dat ik weer op zoek ben: hoe daag ik ze uit tot de volgende stap?
Ik denk dat ik ga proberen weerwolven te SCAMPERen. SCAMPER is een creatieve techniek om op een andere manier naar een probleem te kijken.

Substitute (vervang): vervang het gewone door iets anders
Combine (combineer): combineer het gewone met iets anders
Adapt (pas aan): pas de context aan
Mix&Modify (hutsel en verander): vergroot details, verander volgordes
Put to another use (gebruik het voor iets anders): als je de regels kent, ga je ze creatief ombuigen
Erase, eliminate (laat weg): laat steeds meer weg, tot je de kern hebt
Repurpose, reverse, reuse (kijk wat je nog meer kunt veranderen, omdraaien, en gebruik dat bij een volgend probleem): ga zo ver als de regels het kunnen hebben

Bij de laatste bedacht ik dat ik SCAMPER ook eens bij geschiedenis zou moeten gebruiken.
Daar ben ik zo tevreden over, dat ik daar nog maar weinig nieuwe dingen doe.
Ik ben benieuwd waar mijn nieuwe groep me naartoe gaat leiden.
't Gaat weer een leuk jaar worden.

bemoeien

elke — Wed, 18 Aug 2010 14:24:00 GMT

Ik vind het niet prettig om op mijn vingers gekeken te worden en ik heb een hekel aan stuurlui die vanaf de wal staan te roepen hoe ik het beter kan doen.
Als je baas je op de vingers kijkt EN vertelt hoe je je werk moet doen, dan heet dat micromanagement.
Er zijn grofweg 2 redenen om te micromanagen, zegt professor Christine M. Riordan.

Er verandert iets (nieuw plan, nieuwe mensen, nieuwe gewoontes)
Er gaat iets niet goed (slechte resultaten, ontevreden klanten, iets komt niet van de grond)

Wanneer je in het nieuwe schooljaar moe thuiskomt, dan komt dat waarschijnlijk omdat je gemicromanaged hebt.
De eerste weken wil je graag de routines juist krijgen, de schriften netjes,
de werkhouding rechtop en de nieuwsgierigheid weer met de oortjes omhoog.
Na de eerste weken is het belangrijk om af te bouwen en de verantwoordelijkheid te leggen waar ze hoort.

Het is allemaal niet zo nieuw, juffen wisten het allang.
Maar ik vond de boodschap voor het nieuwe schooljaar zo leuk verpakt.
In plaats van zeggen dat micromanagen fout is, dat het geen effectief soort van managen is,
zegt professor Riordan dat het best mag, in heel bepaalde gevallen en zo kort mogelijk.
Dat is zoiets als "schreeuwen in de klas mag,
als je belangrijke, dringende boodschap voor de hele klas bestemd is,
en je op een andere manier niet gehoord zou worden."
Toch eens uitproberen.
(Jasons gloves van Crowdive's Flickrstream)

het meisjesprobleem

elke — Fri, 06 Aug 2010 00:08:00 GMT

Vanaf komend jaar heeft mijn school alleen nog maar juffen.
Voor de vakantie hebben we de laatste meester uitgezwaaid.
Nu redden alleen de conciërge en de bovenmeester de school nog van het idee dat een school voor meisjes en vrouwen is.
Geen wonder dat jongens zich dingen bij school gaan afvragen.
Smart boys, bad grades geeft tips voor juffen om het klimaat in de klas een beetje aan te passen aan jongens.

Zet huiswerk online. Wie niet oplet tijdens je uitleg van het huiswerk, weet waar hij het kan vinden. De verantwoordelijkheid is duidelijk, en de site gebruikt de juf volgend jaar nog een keertje.
"Alleen een vriend kan zo vies eerlijk zijn" zegt het ezeltje van Shrek en hij heeft gelijk. Van een vriend kunnen jongens veel beter kritiek horen dan van de juf. Leren van en met elkaar werkt goed voor jongens.
Projecten waarbij je samen online werkt, doen het goed bij jongens, zeker wanneer ze elkaars werk ook moeten beoordelen. Ze vergeten veel minder vaak een bijdrage te leveren.
Geen groepsgesprekken, maar overleg in kleine groepen. Zo krijgt iedereen die graag wat wil zeggen meer tijd en wordt de luistertijd bekort.
Wissel activiteiten vaker en sneller af, hou de vaart erin, vergeet niet tussendoor even te bewegen.
Multimedia. Youtubes. Podcasts. Slideshows. En niet alleen om te kijken, maar zeker ook om te maken.
Probeer je geduld te bewaren voor wiebelaars, frutselaars, bouwers en drummers. Geef ze desnoods een alternatief (kauwgum, kneedballetje). Maar voorkom een moppersfeer waarin jongens denken dat ze niks mogen.
Geef veel complimenten. Nog meer. Denk aan de spinnende poes, de kwispelende hond, de tevreden juf.
Geen straf voor te laat inleveren van taken.
Geef de kans om vaardigheid te bewijzen in plaats van de huiswerkcursus te volgen.
Ga naar ze toe en vertel ze waarom je ze 'n goeie jongen vindt.

Als je dat "huiswerk online" moeilijk vindt, probeer dan eens een wiki.
Ik gebruik PBWorks: kijk en leen maar uit de wiki van twee jaar terug (want in de afgeschermde van dit jaar staan nog wachtwoorden die ik graag binnen de klas hou).
Als PBWorks er toch nog te moeilijk uitziet, kijk dan naar Orbs, dat met je mee groeit.
Kom op, voor de jongens.
(public domain foto "In disgrace at school" van F.G. Weller)