sites voor Anjo

multitasken

elke — Sun, 15 Mar 2009 11:04:00 GMT

Bij Lieven Coppens zag ik deze Youtube:

Een filmpje met alle effectiefonderwijstrends en goeie raad voor juffen op een rijtje:

Een pleidooi voor constructivisme EN directe instructie.
Meer instructietijd voor zwakke leerlingen.
Meer aandacht voor hoogbegaafden.
Meer werkvormen en authentieker leren.
Convergente differentiatie.
Beperkt homogene groepen voor hoogbegaafden.

Geen nieuwe dingen, maar het is grappig om (bijna) alle trends bij elkaar te zien.
Dan vallen ook de combinaties op die niet zo vaak naast elkaar staan.
Directe instructie en constructivisme, bijvoorbeeld.
Da's nadruk op 'the sage on the stage' tegenover 'gecoacht zelf ontdekken'.
En terwijl juffen tegenwoordig worden gewaarschuwd dat hun leerlingen niet kunnen multitasken,
moet het voor de juf zelf een peulenschil zijn.
Verlengde instructie geven aan de achterlopers EN
begeleide inoefening geven op een manier die het dagelijks leven zo veel mogelijk benadert EN
de hoogbegaafden even apart nemen voor hun extra uitdaging.

intelligent

elke — Mon, 02 Feb 2009 20:05:00 GMT

Juffen hoeven niet alles zelf te weten.
Voor sommige moeilijke dingen kunnen ze expertise inhuren, van een onderwijsbegeleidingsdienst.
Onze begeleider wilde het in het kader van rekenen hebben over meervoudige intelligentie.
Dat is het idee dat ieder kind een talent heeft,
en dat kinderen beter leren als ze via dat talent worden aangesproken.
Wanneer je beseft dat dat betekent dat je alles 9 keer op een andere manier uitlegt,
zie je al snel waarom dit voor een gewone juf een doodlopende weg is.
'Leerstijlen zijn een Dwaalweg', zei ik ernstig tegen onze begeleider,
'Ik geloof in Will Thallheimer.'
Op de NOT zag ik echter dat bijna iedere onderwijsbegeleidingsdienst een meervoudige intelligentie kraam had.
Ik begon bijna te twijfelen aan mijn verstand (^_^)
Dus hier nog eens de stand van zaken, mooi opgesomd door Mind Hacks:

Leerstijlen lijken logisch: iedereen weet dat-ie meer naar het een trekt dan naar het andere.
Er zijn veel verschillende manieren om leerstijlen en intelligentie op te delen
Van iedere leerstijl heb je wel wat: van lichtgrijs tot heel donker
Leerstijlen liggen niet vast, ze veranderen door je ervaringen, door het onderwerp of door de omgeving
Het effect van lesgeven met leerstijlaandacht is niet wetenschappelijk bewezen
Hetzelfde uitleggen op verschillende manieren helpt wel bij het snappen
De wetenschap dat niet iedere leerling dingen snapt op jouw manier, maakt dat juffen op verschillende manieren uitleggen

En voor wie op de NOT net als ik door het mooie dikke boek van WinWin heeft gebladerd,
geef ik hier nog eens de link naar You can handle them all.
Engelstalig en uitgebreider, maar met -volgens mij- dezelfde werkzame bestanddelen en gratis.
(plaatje van bratstopshere.com)

leeskiller

elke — Tue, 20 Jan 2009 23:29:00 GMT

Het geweldige boek Readicide van Kelly Gallagher kun je zo downloaden.
Het gaat erover hoe scholen het lezen de nek omdraaien.
Het zachtjes voor jezelf lezen van een spannend, zielig of interessant boek verdwijnt van scholen
omdat steeds meer tijd opgaat aan andere dingen: methodes, projecten, instructie en toetsen.
Da's erg, want zo maak je volwassenen die wel kunnen lezen, maar er geen lol meer in hebben.
Hoe minder je leest, hoe kleiner je woordenschat en hoe moeilijker het is om een volgende tekst te begrijpen.
Daar staat tegenover dat lezen voor je plezier in 38 van de 41 onderzoeken net zoveel effect had als begrijpend leesles.
Met een krappe 13 minuten lezen per dag, zit een leerling al op de 50e percentielscore voor leesvaardigheid.
Dit jaar doen meer klassen van onze school aan Sustained Silent Reading:
als een leerling een vraag heeft over een moeilijk woord, kijk ik strak op uit mijn boek en vraag:
"Op dit moment ligt Butler in een ijslade dood te bloeden, en Artemis is een cryocapsule aan het regelen.
Is je vraag zo belangrijk dat ik moet ophouden in MIJN boek?"
Gelukkig heeft nog niemand in de gaten dat die vraag ook gesteld zou kunnen worden
wanneer ik zachtjes mijn keel schraap en vraag om de boeken op te bergen, omdat we nu echt aan het werk moeten.

Onderwijs maak je samen heeft tips die eigenlijk hetzelfde zeggen als Kelly Gallagher.

maak gebruik van leesstrategieën, en niet alleen in de leesles.
gebruik preteaching voor slechte begrijpend lezers, hun probleem is meestal de woordenschat en weinig kennis van het onderwerp
1 uur per week is genoeg voor begrijpend leesles. Niet uitbreiden met zelfstandig werk.
lang lezen is gewoon, stukken teruglezen is gewoon, een stuk vaker lezen is gewoon. Voor kinderen met een slechte werkhouding moet je het expliciet gewoon maken. Niet miepen over een lange tekst, maar rustig lezen in je eigen tempo.
geef kinderen leuke teksten. Boeken, fanmagazines, wat ze maar willen lezen.
Cito-toetsen voor begrijpend lezen vragen heel specifieke vaardigheden. Oefen ze dmv het Cito Hulpboek.

Kijk, dat laatste heb ik nog nooit gedaan.
Raad eens wat het huiswerk voor volgende week wordt?
(plaatje van Artemis Fowl van scholastic.com, Volkert dank voor het lenen van boek IV uit de serie)

lezen en inhoud

elke — Sat, 10 Jan 2009 11:57:00 GMT

Een groot deel van de basisschoolkinderen leert lezen zonder problemen.
Een klein deel leert langzaam omdat hun hersens anders in elkaar zitten.
Die kinderen krijgen langer de tijd om te lezen, extra training van de juf
en soms zelfs logopedie om verschillen tussen letter beter te kunnen horen.
Na groep 6 verschuift de nadruk van het decoderen (hardop lezen)
naar de inhoud, de betekening van teksten en het weergeven van de inhoud in eigen woorden.
Daniel Willingham zegt dat het tekstbegrip uiteindelijk uitmaakt of je een goede lezer bent of niet.
Goede lezers kunnen een tekst snel lezen, maar belangrijker is,
dat zij een bassin van kennis hebben waaraan zij de tekst kunnen koppelen.
Langzame lezers die kennis hebben van het onderwerp
begrijpen meer van de tekst dan lezers die dat niet hebben.
Is dit nieuwe, revolutionaire kennis?
Nope, dit werd al in het vorige millennium gezegd.
Nieuw is dat Daniel Willingham een brainbased goeroe aan het worden is,
omdat hij zijn kennis op Youtube zet, kort, helder en met grappige plaatjes.
De vorm van lezen verandert.
Lezen wordt korter, geïllustreerder, zoals een blogpost,
waarbij je een volgende wetenswaardigheid over lezen in een volgende post leest.
Zelfs de wetenschap chunkt, verdeelt boodschappen in kleine stukjes.
Er zijn mensen die bang zijn dat alle communicatie maar "twitter deep" wordt.
Maar kort is niet hetzelfde als oppervlakkig.

Verandert bloggen de maatschappij, of verandert het alleen bloggers? (vrij naar John van Dongen)

adhd en dieet

elke — Tue, 16 Dec 2008 21:52:00 GMT

Geloof jij daarin? vroeg mijn IB-er geschokt, toen ik zei dat er er nog een derde weg was bij ADHD.

Er is de pillen-aanpak, met Ritalin.
En er is de therapie-aanpak, waarbij de opvoeding onder de loep wordt genomen.
En er is het 'anti-ADHD-dieet', dat -ik geef het toe- toch een beetje wonderlijk lijkt.

Het lijkt uit te gaan van enkele dingen die je mag eten,
en als het gedrag vooruit gaat, mag je meer variatie in je maaltijden.
Maar het is geen dieet, het is een onderzoek a 730 euro, waarbij naar veel meer wordt gekeken.
Balans houdt zich erg op de vlakte over de aanpak:
'Dieten zijn niet effectief bij ADHD en we moeten nog zien of het iets is.'
Maar wetenschappelijk lijkt het er netjes uit te zien (denk ik), en de resultaten lijken hoopvol.
Ruim 60% heeft er baat bij en 95% kan het dieet volhouden.
Ik zou niet durven wedden om het werkzame bestanddeel:
misschien is het echt intolerantie, of gewoon Pavlov, hopend op lekkerder eten.
Het onderzoek ziet er ook heel uitgebreid uit,
misschien helpt dat ook om het probleembesef van het kind te vergroten.
Je zult me nu ongetwijfeld bij de goedgelovige zwevers scharen,
maar stel je voor, dat het een leven lang pillen slikken kan voorkomen.
Da's toch winst?
Bovendien mag je lam, peer en rijst eten. Mjam.
(plaatje van hypoallergene rijstkorrels van www.csiro.au)

effectief lezen

elke — Wed, 26 Nov 2008 22:16:00 GMT

Onderwijs Maak Je Samen haalt een artikel uit Didaktief aan, over leesonderwijs.
Het zet op een rijtje welke aanpak heeft bewezen effectief te zijn, en welke dwaalwegen er nog in omloop zijn.
Een interessante opsomming:

De aanvankelijk lezen methode is maar met moeite uit te krijgen, maar het is belangrijk om 'm toch in één jaar te plannen.
Tijd voor leesonderwijs in groep 3: minimaal 400 minuten per week, in groep 4 en 5 minimaal 3 uur per week aan voortgezet technisch lezen
Stel hoge, realistische doelen: eind groep 3 AVI-2, eind groep 4 AVI-5
Besteed voldoende aandacht aan automatisering (zouden dat de wisselrijtjes zijn? Of RALFI?)
Zet geen orthotheekprogramma’s (computerprogramma's? Of die wisselrijtjes? RALFI?) in, maar geef leerlingen meer instructietijd binnen de klassikale methode
Besteed voldoende aandacht aan voortgezet technisch lezen met behulp van een methode
Schaf niveau lezen af maar laat meer samenwerken en groepsinstructie volgen
Zelfstandig werken is slecht bestede tijd
Geef zwakke lezers meer (instructie)tijd

Opvallend vond ik dat nergens computer staat en dat het stuk zwijgt over Assistive Tech.
Voorleesprogramma's voor slechte lezers in de bovenbouw schijnen goede resultaten te geven,
omdat ze zelfstandige informatievergaring bevorderen en woordenschat uitbreiden.
Het richten op de inhoud wordt wel genoemd als belangrijk in het stuk,
maar kennelijk valt lezen via leessoftware daar niet onder. Hm.

Wat ik ook mis is ouderparticipatie.
Wanneer je ouders voorlicht over hoe ze hun kind kunnen helpen met lezen,
dan heeft dat een positief effect op het probleembesef van het kind,
de lees-oefentijd wordt een beetje verlengd en leesmotivatie verhoogd.
Misschien staat het er niet bij omdat het -behalve de tips geven- geen juffen activiteit is.

Grappig is het verdwijnen van de leesmoeders.
Enkele jaren geleden is men aan het nut ervan gaan twijfelen, en nu wordt het zelfs niet meer genoemd.
Kennelijk heeft niemand nog leesmoeders.

En, leesblond als ik ben, kom ik niet uit dat 'automatiseren wel' en 'orthotheekprogramma's niet'.
Kan iemand me dat uitleggen?
(plaatje van taalvormingentaaldrukken.nl)

cursus

elke — Tue, 21 Oct 2008 00:14:00 GMT

Juffen hebben het verbazend vaak over scholing. Vandaag weer.
Hoewel we weten dat een lieve mevrouw met powerpoint niet werkt, is dat toch het idee van scholing dat blijft hangen.
Niet bij de bloggers.
Graham Wegner schrijft: er zijn twee manieren om jezelf in je vak te verdiepen.

Met behulp van een expert
Bepaalde tijd, plaats, leerroute, groep
Aantekeningen met stap-voor-stap instructies
Verantwoordelijkheid ligt bij de expert ("zij was goed, veel geleerd")
Leer een oplossing die je kunt toepassen

Of:

Je krijgt tijd om uit te wisselen: leer van iedereen
Leer dingen die je wilt, voor vragen die je hebt
Voel jezelf lerende en leerkracht
Kijk over de grenzen van je klas
Kijk naar kleine dingen (leerlingniveau) en grote dingen (school, bestuursniveau)
Leer kleine stukjes: videoclips, screencasts zijn óók leren
Leer via je netwerken

Als je het over lerende professionals wilt hebben, is er dan een keuze?
Is de manier waarop je over scholing denkt, niet een visie op onderwijs?
(plaatje van littledan77)

winnende wolf

elke — Wed, 01 Oct 2008 21:52:00 GMT

Deric Bownds heeft een mooi verhaal:
Een opa en een kleinzoon zitten naast elkaar, de avondzon op hun gezichten.
En de opa vertelt over de strijd in ieder mens, de strijd tussen goed en kwaad.
Het lijkt, zegt hij, op een gevecht tussen 2 wolven.
De ene wolf staat voor je boosheid, jaloezie, spijt, arrogantie, hebberigheid, alle slechte eigenschappen in je.
Die wolf vecht met de wolf van vrede, rust, dienstbaarheid, gulheid en liefde.
Ze kijken zwijgend naar het donker wordende landschap.
Dan vraagt de kleinzoon: welke wolf is het sterkst?
De opa glimlacht en zegt: de wolf die je te eten geeft.

The New York Times had in september een artikel over 'tools of the mind'.
Tools of the mind is een trainingsprogramma waarin kinderen hun gedrag leren sturen door

door de leerkracht gestuurde activiteiten
het gebruik van 'mental tools'
oefening in zelfsturing
denken over jezelf en over je denken
feedback van anderen

Clearinghouse, het instituut dat effectiviteit van methodieken meet, meldt dat ze geen significante verbeteringen aantroffen op het gebied van taal, lezen, rekenen.
Dat was niet direct het doel van de tools.
Bovendien bericht Clearinghouse in hun Practice Guide (PDF) over wat werkt bij probleemgedrag:
De klas en het programma aanpassen en: (tadaaa) het aanleren van nieuwe vaardigheden en passend gedrag.
Misschien toch iets om in de gaten te houden, die tools of the mind.
(Two wolves fighting from maryanneballard)

verander je school

elke — Wed, 23 Jul 2008 23:16:00 GMT

Ik heb op mijn school 2 vingertjes in de pap die heel verschillend zijn:
eentje in de rekenpap (als rekencoördinator) en eentje in de computerpap (computerjuf).
Die rekenpap, dat gaat wel aardig: nieuwe methode, regelmatige bijeenkomsten, problemen oplossen en delen.
De computerpap is ingewikkelder.
Daar hebben we geen methode die je kunt invoeren.
De ontwikkelingen daarin gaan ondergrondser,
ik draag daar meer ideeën aan,
kijk wat er makkelijker kan per leerkracht of per zorgleerling.
Da's probleemgestuurd en vraaggestuurd,
maar er is geen gezamenlijk doel of inspanning van het team.
Door alle gemekker van 'juffen willen niet achter de computer'
vraag ik me soms af of ik niet harder moet werken als computerjuf.
Nou ben ik ongelofelijk lui, dus ik vraag me altijd af hoe het slimmer kan,
in plaats van harder.
Jon Becker, van Educational Insanity, heeft goede tips
naar aanleiding van een onderzoek over wat werkt:

Zitten en luisteren naar de expert werkt niet, veranderingen beginnen pas bij 'vaak' en 'nuttig voor juf en klas'.
Juffen moeten betrokken worden: wat moet veranderen, hoe leer jij (juf) het prettigst?
De directie moet betrokken zijn in alle fasen van het proces. Als die er geen prioriteit voor kan vinden, is het project gedoemd.
Verandering gaat beter van bottom up dan van top down.

En dan zie ik meteen waar er verbeterd kan worden.
En waarom het in het rekenproces wel aardig gaat.

(change demotivator van despair.com)

autisme en timing

elke — Wed, 14 May 2008 19:48:00 GMT

Mensen met autisme hebben in meer of mindere mate last van:

communicatieproblemen,
problemen met sociale interactie,
een beperkt repertoire van activiteiten en interesses,
en deze problemen waren voor het derde jaar al zichtbaar

De oorzaak is nog niet duidelijk,
misschien is het het slecht functioneren van spiegelneuronen,
maar misschien is het een genetisch defect.
Wanneer genen met de namen per1 en npas2 defect zijn,
veroorzaakt dat o.a. slaapstoornissen in muizen en fruitvliegjes.
Deze genen hebben te maken met een biologische klok.
De hypothese is nu dat autisme kan worden veroorzaakt door een defect op deze timing-genen.
Dr. Dawn Wimpory zegt: "Timing is zo belangrijk in de normale ontwikkeling van een kind."
Door oogcontact en lachen leert een baby voorspellen wat er gaat komen.
Zonder gevoel voor timing kun je niet voorspellen en blijft alles onverwacht.
Kiekeboe blijft schrikken voor autistische kinderen,
terwijl andere kinderen lol hebben in de voorkennis, het weten wat er komt.
Voorspellen is weer een voorstadium voor empathie en doen alsof.
Het onderzoek toonde aan dat het defect op de timing-genen
inderdaad vaker gevonden werd bij mensen met autisme en hun ouders.
Via Tic-Toc brain-talk
(kiekeboe-plaatje van Varshesh)