Alle juffen zaten wat evaluerend om de tafel: wat heeft de cursus Coöperatief Leren ons opgeleverd?
Er zijn werkvormen die je wat vaker inzet, en werkvormen die je niet ziet zitten, was de conclusie.
De volgende vraag was: wat gaan we verbeteren?
Na een nadenkende stilte aarzelde één juf: alles wat preciezer volgens het boek doen?
Het was het goede antwoord en alle juffen zuchtten blij, verlost van de taak van het meedenken.
Soms is een cursus niet genoeg om juffen de voordelen van samenwerken te laten inzien.
Eigenlijk, zegt de blog
Learn and Lead, moet je organisatie doordrongen zijn van samenwerken.
- Laat je iedereen ongevraagd weten waar je mee bezig bent?
- Vraag je openlijk hulp met dingen die je niet goed kunt?
- Kom je te hulp als iemand hulp vraagt?
- Deel je je informatie, je leuke lessen, je goede sites?
- Probeer je je netwerk te vergroten?
- Durf je openlijk fouten te maken en dat toe te geven zodat anderen er ook niet meer bang voor hoeven te zijn?
- Kun je een omgeving creëren waar iedereen graag leert van elkaar?
Een mooie manier van samenwerken vond ik in een
presentatie van Kobus:
samen de virtuele hulpvrager opbouwen via data: wiki, Yammer, social media.
Als je zo kunt samenwerken, dan is er iets geland bij de juffen, wat niet alleen in het klaslokaal kan blijven.
Alle juffen zaten om de tafel: wat is een goede werkvorm om de cursus Coöperatief Leren te evalueren?
We deden dat met een cooperatieve werkvorm, dus iedereen kwam aan de beurt om iets te opperen.
Wat bij de nabespreking meermalen boven kwam drijven was: kosten die werkvormen in de vergadering nou niet te veel tijd?
We spraken af dat we de werkvormen wat spaarzamer zouden gebruiken.
Met de overgebleven tijd zouden we, onder 't genot van 'n kopje thee, de nieuwste werkvormen met elkaar kunnen doorspreken.
Ken je
deze site trouwens al?
(plaatje van familymwr, de Olympische zomerspelen van 2008)