Ik vind het niet prettig om op mijn vingers gekeken te worden
en ik heb een hekel aan stuurlui die vanaf de wal staan te roepen hoe ik het beter kan doen.
Als je baas je op de vingers kijkt EN vertelt hoe je je werk moet doen,
dan heet dat micromanagement.
Er zijn grofweg 2 redenen om te micromanagen, zegt
professor Christine M. Riordan.
- Er verandert iets (nieuw plan, nieuwe mensen, nieuwe gewoontes)
- Er gaat iets niet goed (slechte resultaten, ontevreden klanten, iets komt niet van de grond)
Wanneer je in het nieuwe schooljaar moe thuiskomt, dan komt dat waarschijnlijk omdat je gemicromanaged hebt.
De eerste weken wil je graag de routines juist krijgen, de schriften netjes,
de werkhouding rechtop en de nieuwsgierigheid weer met de oortjes omhoog.
Na de eerste weken is het belangrijk om af te bouwen en de verantwoordelijkheid te leggen waar ze hoort.
Het is allemaal niet zo nieuw, juffen wisten het allang.
Maar ik vond de boodschap voor het nieuwe schooljaar zo leuk verpakt.
In plaats van zeggen dat micromanagen fout is, dat het geen effectief soort van managen is,
zegt professor Riordan dat het best mag, in heel bepaalde gevallen en zo kort mogelijk.
Dat is zoiets als "schreeuwen in de klas mag,
als je belangrijke, dringende boodschap voor de hele klas bestemd is,
en je op een andere manier niet gehoord zou worden."
Toch eens uitproberen.
(Jasons gloves van
Crowdive's Flickrstream)